Se connecter
Zia’S POV
“A-Ace…” Impit akong napaungol ng marahan niyang kagatin ang aking leeg. Mas lalo akong napaliyad nang gumapang ang kaniyang kamay at hubarin ang suot kong wedding gown. Agad itong bumagsak sa lapag at tumambad ang aking katawan sa kaniya. “Damn, you’re so hot, wifey,” malalim niyang sabi sa pagitan ng paghinga at muli akong siniil ng halik sa labi na agad kong ginantihan. Pilya ko ring ginapang ang aking mga kamay sa suot niyang suit para hubarin iyon nang isang maliit na tela ang sumabit sa wedding ring na suot ko. Agad na nangunot ang aking noo at halos magsalubong ang aking mga kilay nang makita ko kung ano iyon. Lace panty? “W-Wait, Ace. Ano ‘to?” naguguluhan kong tanong. Agad ko siyang itinulak palayo sa akin. Nawala lahat ng init sa aking katawan at napalitan iyon ng pagdududa. “What?” Napilitang tumigil sa paghalik sa aking dibdib si Ace ang tiningnan kung ano ang tinutukoy ko. Saglit siyang natigilan at parang binuhusan siya ng malamig na tubig. “Z-Zia… hindi ko alam kung saan nanggaling ‘yan.” “Hindi mo alam? Nakuha ko ito sa bulsa ng suit mo, Ace,” kalmado kong sabi habang tinititigan ko siya sa mga mata. Nanatili ang kaguluhan doon na para talagang hindi niya alam kung saan nanggaling ang lace panty na hawak ko. “I…I really don’t know, Zia. Baka pinagtripan lang ako nina Harold. Kilala mo ang mga kaibigan ko, mahilig silang mag prank.” Hinila niya ang kamay ko at kinuha ang tela. Itinapon niya iyon sa sahig. “Don’t tell me na pinaghihinalaan mo ako?” Malambing niyang sinandal ang mukha sa aking kamay. “I love you, Zia. I really do. Kung anuman ang tumatakbo sa isip mo ngayon, trust me. Hindi ‘yan totoo.” Sinalubong ko ng tingin ang mga mata niya, walang nagbago roon. Ang mga tingin niya ay puno ng pagmamahal at pag-aalala. Maging ang mga haplos niya ay puno ng pag-iingat at aruga. “Zia,” muli niyang tawag sa akin at pinatakan ng maliliit na halik ang likod ng aking kamay. “It’s nothing to think about. Sina Harold lang ang naglagay niyan.” Sinapo niya ang magkabila kong pisngi at akmang hahalikan ako nang iiwas ko ang aking mukha. “Mas mabuti siguro kung magpahinga na muna tayo ngayong gabi, Ace… Napagod din akong mag entertain ng mga bisita sa kasal at---” “Come on, Zia. Wala akong ginagawang masama. Kakausapin ko sina Harold tungkol sa lace panty na ‘yan.” Pinulupot niya ang kaniyang braso sa aking bewang at ibinaon ang kaniyang mukha sa aking tiyan. “Trust me,” malambing pa niyang dagdag. Hindi ko mapigilang mapakagat sa aking ibabang labi at makaramdam ng guilt dahil pinag-isipan ko siya ng masama. Kahit minsan ay hindi ako nagawang saktan ni Ace sa anumang paraan. Masyado lang siguro akong nag-iisip ng kung ano-ano. “I trust you, Ace. Wala lang ako sa mood ngayon. Babawi na lang ako sa’yo bukas.” Pinatakan ko ng halik ang kaniyang noo pababa sa kaniyang ilong hanggang sa magsalubong ang aming mga labi. “Kausapin mo sina Harold. Ayaw ko nang maulit ang ganitong klase ng prank.” “I will. Sige na. Magbihis ka na para makapagpahinga ka.” Tulad kung paano niya igalang ang mga gusto at desisyon ko noon ay ganoon din ang ginawa niya ngayon. “Thank you for respecting my decision kahit na unang gabi sana natin ngayon.” Muli ko siyang hinalikan at pumasok na sa banyo. Pagbalik ko ay mahimbing nang natutulog si Ace. Tahimik at maingat ko siyang tinabihan. Tinitigan ko ang kaniyang maamong mukha. Hindi ko mapigilang makaramdam ng kaunting guilt sa pagtangging ginawa ko sa kaniya kanina at sa pagdududang sumagi sa isip ko dahil lang sa isang kapiraso ng tela. Marahan akong yumakap sa likuran niya at bumuntong-hininga. Babawi na lang ako bukas sa kaniya. Halos mag-a-alas dose na pero hindi pa rin ako makatulog. Binabagabag pa rin ako ng nangyari kagabi. Ace has been good to me since we started dating and I have no idea why the hell am I feeling this way? I'm still doubting him despite all the nice things that he has done. Mas lalong nawala ang antok ko nang marinig ko ang mahihinang tunog na nagmumula sa cellphone ni Ace. Nagsalubong ang mga kilay ko nang bigla siyang gumalaw. Akala ko ba ay mahimbing na siyang natutulog? Dahan-dahan niyang inalis ang kamay kong nakayakap sa kaniyang baywang. Ramdam ko kung gaano siya kaingat umupo. Inabot niya ang kaniyang cellphone at binasa ang mga mensahe. Mas lalo akong nakaramdam ng hindi maganda nang makita kong pinindot niya ang DND button. He put his phone into silence. Why? Mabilis siyang nagpalit ng damit at binalot ang kaniyang sarili ng jacket. Walang pag-aatubili siyang lumabas ng kuwarto. Napatingin akong muli sa orasan at may kung anong kaba akong nararamdaman sa aking dibdib na hindi ko maipaliwanag. Ayaw ko mang pag-isipan ng masama si Ace ay hindi ko mapigilan ang sariling bumangon din sa kama at sundan siya. “Katrina?” Natutop ko ang aking labi nang makita ko kung sino ang babaeng sumalubong at yumakap kay Ace sa may parking lot. “Anong ginagawa niya rito?” Akmang maglalakad ako palapit sa kanila ng mabilis na ikinawit ni Katrina ang dalawang braso sa batok ni Ace at hinalikan siya. Mabilis kong nasapo ang aking labi para pigilan ang aking pagsinghap. “Ace, akala ko ay hindi ka na darating. Nakita mo ba ang regalo ko sa’yo?” natatawang sabi ni Katrina. “Ang paborito mong lace panty ko?” dagdag pa nito na mas lalong nakapagpaguho ng mundo ko. Sa kaniya ang lace panty na ‘yon? “Sabi ko na at ikaw ang naglagay noon eh. Nakita ‘yon ni Zia. Mabuti na lang at nakaisip ako ng palusot,” mabilis na sagot ni Ace at umiling ngunit may ngiti sa labi niya. “So what kung nakita niya? Wala naman tayong ginagawang masama at biro ko lang naman ‘yon. Mababaw siya kung magagalit siya at saka madali naman siyang paikutin. B0ba siya, ‘di ba?” Mas lumingkis pa ang braso ni Katrina kay Ace. “Forget about the lace panty. Akala ko ay hindi ka na darating, Ace.” “Kailangan mo ako, of course darating ako.” Kung paano niya ako kausapin at kung paano niya ako bigyan ng assurance na nasa tabi ko lang siya sa lahat ng pagkakataon ay ganoon din niya kausapin at hagkan si Katrina. “Salamat, Ace. Hindi ko alam kung ano’ng gagawin ko kung wala ka sa tabi ko. Please huwag kang magsasawa sa akin.” Mas humigpit ang yakap ni Katrina kay Ace. “Of course, Katrina. Nandito lang ako para sa’yo. Alam mo namang mahalaga ka sa buhay ko,” balik na turan ni Ace na halos ikabingi ko. Mahalaga si Katrina sa buhay niya? So ano ako? “Kung mahalaga ako sa buhay mo, si Zia rin ba?” tanong ni Katrina na nakapagpatigil sa aking hininga. Tulad ko ay parang natigilan din si Ace pero agad siyang ngumiti. “She’s my wife… but let’s not talk about her. I came here for you, so let’s talk about yo,” malambing niyang pag-iiba ng usapan na mas ikinalawak ng ngiti sa labi ni Katrina. Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa aking mga narinig. Sa loob ng anim na taon naming pagsasama ay hindi pala ako ang una sa puso niya. Si Katrina pa rin pala hanggang ngayon. At anong ibig sabihin ng babaeng ‘yon tungkol sa paboritong lace panty ni Ace? Unti-unti akong napaatras palayo kung nasaan sila. Hindi ko kayang marinig ang mga susunod na sasabihin ni Ace sa unang babaeng minahal niya. Para akong tangáng naniniwalang lahat nang ipinapakita niyang pagmamahal sa akin ay totoo. Akala ko ay napalitan ko na siya sa puso ni Ace pero hindi. Nananaginip lang pala ako ng gising. Nanlalabo ang paningin ko habang natakbo ako pabalik sa loob ng hotel. Wala na akong pakialam sa mga taong nakatingin sa akin habang pilit kong tinatakasan ang katotohanang aking nasaksihan. Hindi ko mapigilang makaramdam ng pagsisisi. Halos lahat ay ginawa ko na para sa kaniya. Iniwan ko ang sarili kong posisyon sa Ramirez Group of Companies at mas pinagtuunan ko ng atensyon ang negosyo ng mga Evans. Divorcing Ace is not even my best choice right now dahil mawawala ang lahat ng mayroon ako kapag ginawa ko ‘yon. Nanlalambot kong pinihit ang pinto ng aming kuwarto. Nanlalabo ang paningin ko at halos hindi ko na makita ang paligid. “Who are you?” malalim na boses ang sumalubong sa akin pagpasok ko ng silid. Agad akong natigilan nang makita ko ang isang lalaking malalim na nakatingin sa akin. “A-Ah…” Mabilis kong inilibot ang tingin ko sa paligid at doon ko lamang napagtantong ibang kuwarto pala ang napasukan ko. “S-Sorry, maling kuwarto ang napasukan ko---” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang bigla niya akong hinila palapit sa kaniya. Agad kong naamoy ang alak sa kaniyang hininga. “No, I think you are in the right room,” malandi niyang sabi at hinapit ako palapit sa kaniya. Unti-unti niyang inilapit ang mukha niya sa akin. “N-No, I…” His husky voice echoed in the room. “Help me. I'm in heat." "I'm sorry but I'm…I'm marrie—” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang mariing lumapat ang mainit niyang labi sa akin. I remember how my husband betrayed me. Sigurado akong hindi iyon ang unang beses na may ginawang kalokohan si Ace sa likuran ko. Hindi ko alam pero bigla na lamang akong nanlaban sa lalaking hindi ko naman kilala. Natagpuan ko na lang ang aking sariling ibinabalik ang init ng bawat halik niya. Ang mga kamay ko ay agad na pumulupot sa kaniyang batok at ganoon din naman ang kaniyang mga braso na mahigpit akong hinila palapit sa kaniya. Walang gustong bumitiw at magpatalo sa amin na para bang sabik na sabik kami sa isa’t-isa kahit hindi naman namin kilala ang bawat isa. Ang mga haplos at yakap niya ay parang hipnotismong humihila sa aking hayaan siya sa kaniyang ginagawa. Naramdaman ko na lamang ang malambot na kama sa aking likuran at tuluya na kaming nawalan ng saplot sa aming mga katawan. Nabablangko ang isip ko sa bawat halik niya. Nalulunod ako sa sensasyong hatid ng bawat ulos niya sa ibabaw. “I’m going in,” bulong niya sabay kagat sa aking tainga na muling naghatid ng bolta-boltaheng kuryente sa aking katawan. “P-Please be gentle. It's…It's my first time…” “Okay, darling…” Impit akong napaung0l nang muli niyang ibinaon ang kahabaan sa loob ko. "Fúck, mister…" “Zayn,” maikli niyang bulong na nakapagpatigil sa akin. “W-What?” naguguluhan kong tanong. “That’s my name, moan it,” ma awtoridad na utos niya at saka muling umulos sa ibabaw ko. “Come on, darling. Moan my name. Say it loud.” Mas bumilis ang galaw niya sa ibabaw ko na halos ikabaliw ko na. “O-Oohh, Z-Zayn… Zayn!” paulit-ulit kong ung0l sa pangalan niya. Halos hindi ko na makilala ang sarili kong boses. “Good girl,” muli niyang bulong at halos manginig ang buo kong katawan nang muli niyang idiniin ang buong kahabaan niya sa loob ko. Mayamaya pa ay nakaramdam na ako nang kakaibang saràp at sensasyong ngayon ko lang naramdaman sa buong buhay ko! Kumalat na ang mainit na likidong nagmula sa kaniya at ganoon din ang sa akin.Zayn’s POV “Take her in, I want to talk to her,” I said as I kept my attention focused on the woman in front of me. I scanned her from head to foot and only realized what she’s wearing. Kumpara sa mga madalas niyang mga suot, she looks like a highschooler now.Mabilis kong iniwas ang tingin sa kaniya nang sa wakas ay tumayo na siya at ibinalik ang atensyon sa akin. Bitbit ang box ng herbal tea ay muli siyang naupo ng maayos sa sofa, sa gilid.“Para sa’yo nga pala, Uncle Zayn,” mahina niyang bulong kasabay nang pagkagat niya sa ibabang labi na hindi nagawang palampasin ng mga mata ko.She has small, pinkish lips… even her cheeks are getting red, right now. She effortlessly made herself adorable, but clumsy in the bad way.Muling bumalik sa ala-ala ko ang gabing iyon and even someone spiked my drink… I still vividly remember some of the scenes. Ang maliit na bewang na saktong-sakto sa mga bisig ko, ang mga impit na ung0l na pilit pinipigilan, at ang malambot na labing halos maging dahi
Zia’s POV“I want to own you tonight, wifey. Can I? Hmmm?”Kung hindi ko lang alam kung ano ang ginagawa nila ni Katrina kapag nakatalikod ako, baka bumigay na ako sa pag-aaya niya. Nakakasulasok ang amoy ng pinaghalong alak at pabango ni Katrina. To think that my husband devoured someone in bed before coming to me, disgust me.“I’m sorry. Wala ako sa mood ngayon. Ang mabuti pa ay maglinis ka na muna ng katawan mo. May naaamoy kasi akong hindi kanais-nais.” Marahan kong hinawi ang mga bisig niyang nakapulupot sa akin. Pilit pa rin niya akong hinahalikan pero dumistansya pa rin ako. Napalunok ako nang makita kong inihilamos niya sa kaniyang mukha ang kaniyang mga kamay. Bahagya rin siyang lumayo sa akin. Mabuti naman.“Zia, may problema ba tayo? Ilang araw mo na akong iniiwasan. Asawa kita pero bakit hindi mo ako mapagbigyan? Bakit parang ang layo-layo mo kahit magkalapit lang naman tayo? As my wife, it is your duty to make me happy…in bed or not.”I could sense how disappointed he was
Zia’s POV“Avery!” Mabilis ko siyang sinalubong at niyakap ng mahigpit bago pa siya tuluyang bumagsak sa sahig. Puno ng luha ang mga mata at pisngi niya. Kita ko rin ang panginginig ng buong katawan niya.“Miss Zia,” hikbi niyang bulong sa pangalan ko na animo’y isang batang nagsusumbong.“Ayos na, Avery. Ligtas na tayo mula sa matandang ‘yon. Wala ka nang dapat ikatakot.” Paulit-ulit kong hinaplos ang likod niya para pakalmahin siya.“P-Pero paano ang…ang kontrata, Miss Zia?” aniya na puno ng pag-aalala. “Malaking pera ang nakasalalay sa project na ‘to. Anong gagawin natin? Tiyak na magagalit sa atin si Miss Claire. Malaki ang posibilidad na mawalan tayo pareho ng trabaho. I can't lose my job, Miss Zia. Mahirap humanap ng trabahong tulad nito,” humihikbi niyang sambit.Hindi agad ako nakakibo. Gusto ko mang pagaanin ang loob niya at sabihing magiging maayos din ang lahat, alam ko kung gaano kabigat ang kontratang pinakawalan namin.“Avery, ang mahalaga ay ligtas tayo. Susubukan kong
Zia’s POV “M-Miss, Z-Zia…” Nanginginig ang boses ni Avery. Ramdam ko rin ang kamay niyang hawak ko na nanlalamig habang tumatakbo kami sa hallway. “It’s okay, Avery. Makakaalis tayo ng ligtas sa lugar na ‘to–” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang harangan kami ng isang grupo ng bodyguards. Pareho kaming napatigil ni Avery sa pagtakbo at unti-unting napaatras. Isang ngising nakakaloko ang kumawala sa labi ng isang lalaki. “Saan kayo pupunta? Sa tingin n’yo ba ay makakaalis kayo ng gano’n-gano’n na lang?” Humakbang siya palapit sa amin at ganoon din ang ginawa ng mga kasamahan niya. Napaigtad ako nang bigla niyang nahagip ang aking braso. Pinisil niya iyon at sinaman ako ng tingin. “Bumalik kayo sa loob. Hindi pa tapos sa inyo si Mr. Collins– Ack!” Isang impit na ungol ang kumawala sa kaniya nang kagatin at pisilin ni Avery ang kaniyang braso, dahilan para mabitiwan niya ako. “Putang.ina mong babae ka! Bitiwan mo ang braso ko!” sigaw niya at walang pag-iingat na hinila ang
Zia’S POV“Miss Claire, good evening. Anong problema at napatawag ka nang ganitong oras?”“Oh, I’m sorry, Zia. Nakauwi ka na ba?” Halata ang urgency sa boses niya at halatang problemado.“Oh, well yes. Pero kung may kailangan kang ipagawa ay p’wede ko namang tingnan kung magagawa ko rito sa bahay,” hindi ko mapigilang alok. Kababalik ko palang sa trabaho at masyado ko nang tinatambakan ang sarili ko ng mga tasks.“W-Well, mayroong urgent meeting ngayon para makipag-deal ng contract kay Mister Collins. Malaking project ito at hindi p’wedeng hayaan na lang. Malaki ang magiging damage sa kumpanya kapag hindi na close ang deal. Ako dapat ang kasama ni Avery na makikipag-usap kay Mr. Collins pero nagkaroon ako ng emergency rito sa bahay. Tatanungin ko sana kung p’wede bang ikaw ang pumalit sa akin?”Hindi agad ako nakakibo. Masyadong mabigat ang trabahong gusto niyang ipasa sa akin.“Please, Zia. Hindi kakayanin ni Avery mag-isa ang makipag contract deal kay Mr. Collins. Kailangan niya ng
Zia’S POV“Thank you sa pagsakay sa akin.”Natigilan siya at napangisi dahil sa sinabi ko. Is there something wrong? Oh fúck! Gano'n ba siya ka green minded at iba ang dating no’n sa kaniya? “Ah…I mean…” Magkahalong takot at hiya ang pilit kong itinatago habang dahan-dahang lumalabas sa land cruiser niya. Simpleng tango at pilyong ngiti lang ang sinagot ni Zayn.Magiliw namang ngumiti sa akin si Marcus, assistant ni Zayn na kabaliktaran ng ugali niya. “Walang anuman, Miss Zia,” aniya.Kumaway pa si Zayn bago ako tuluyang tumakbo papasok sa kumpanya ni Ace.Hindi ko pinansin ang tinginan ng ibang empleyado sa lobby at tuloy-tuloy lang akong dumiretso sa office kung nasaan ang managerial department.“Mr. Thompson?” mahina kong tawag sa lalaking abala sa pagtipa sa computer na kaharap at halos magsalubong na ang kilay, pero nang makita siya ay agad na lumiwanag ang mukha niya.“Zia?” Napatayo pa ito na parang hindi makapaniwala. “Anong ginagawa mo rito? Bukas pa ang start mo sa work mo.







