Chapter 7

“Ms. Rivera, to my office, please.”

Hindi pa man ako nakakaupo sa aking mesa ay ipinatawag na ako ng aking boss sa kanyang opisina.

Ano kaya ang kailangan niya sa akin nang ganito kaaga? Tanong ko sa aking sarili. 

Inilagay ko ang aking bag sa ilalim ng mesa, tiningnan ang aking anyo sa aking maliit na salamin, at nagtungo sa kanyang opisina.

Mabuti na lang at kakaunti pa lamang ang mga tao sa opisina noong oras na iyon.

Walang nakapansin sa akin habang naglalakad ako patungo sa opisina ni Ethan.

Kumatok ako nang mahina.

“Sir?”

“Come in,” maikli niyang sagot.

Pumasok ako at dahan-dahang isinara ang p***o.

“What’s your dress size?” biglang tanong niya.

Natigilan ako sa kanyang tanong.

“Ethan?”

“What’s your dress size?” ulit niya nang dahan-dahan.

“Bakit mo gustong malaman?”

Bumuntong-hininga si Ethan at sumenyas na ako ay umupo.

Inabot niya sa akin ang isang itim na sobre.

“25th Black Diamond Gala,” binasa ko nang malakas. “Ano ito?”

Sumandal si Ethan sa kanyang upuan at nagpaliwanag, “It’s an annual gala hosted by the Carmichaels. All the most influential people in the region will be attending.  Not my cup of tea, but I have no choice but to attend.” 

“Alam ko kung ano ang Black Diamond Gala.” May bahid ng inis sa aking tinig.

Ngumisi lamang si Ethan.

“Ang gusto kong malaman ay kung ano ang kinalaman ko rito at bakit mo tinatanong ang sukat ko sa damit?”

“You’re coming with me.”

“As your date?” I was shocked.

“If you prefer to call it that, yes. As my date.” 

Nagbibiro ba siya? Gusto ko sanang itanong, ngunit seryoso siya nang lubusan.

“Wala ka bang kasama?”

“My original date canceled,” sabi niya. “I need someone to accompany me, and you're available.”

“Kaya ako ang napili mo dahil ako ang most convenient option?”

Tumingin siya sa aking mga mata. “Would you prefer I give you another reason, Ms. Rivera?”

Binuksan ko ang aking bibig, ngunit bigla kong nakalimutan ang aking sasabihin.

Ano ang ibig niyang sabihin dun?

Bago pa ako mapahiya nang higit sa pagtatanong, nilinaw ko ang aking lalamunan. “Hindi pa rin ako makakasama sa iyo.”

Itinaas niya ang isang kilay. “At bakit naman?”

“Dahil…” Nag-alinlangan ako at bigla kong tinitigan ang gilid ng kanyang mesa. “Hindi ko kayang bumili ng mahal na damit para sa ganitong pagtitipon.”

Sandali niya akong pinagmasdan.

“Iyon lang ba?”

Bago pa ako makasagot, tumayo siya at kinuha ang isang card mula sa kanyang bulsa at inilagay ito sa harap ko.

Celestine Couture.

Tinitigan ko ang pangalan. Ang mga damit na ibinebenta roon ay mas mahal pa kaysa sa kinikita ng karamihan sa loob ng isang taon. Doon pumupunta ang mga mayayaman para sa  ganitong klaseng event.

“Pumunta ka roon at ibigay mo sa kanila ang card na ito,” bilin niya. “They'll take care of everything.”

“You make it sound so easy.”

“Because it is, Ms. Rivera.”

Siyempre. Para sa isang lalaking tulad ni Ethan Mendez, marahil ganoon nga ito kadali.

_________________________

Pinauwi ako ni Ethan nang mas maaga kaysa sa karaniwan at inutusan akong pumunta na sa  boutique. Naghihintay na ang kanyang sasakyan at driver para sa akin.

Mabuti na lang at walang kaopisina ko ang nakakita sa akin na sumakay sa kanyang sasakyan.

Hindi ko alam kung paano ko ito ipapaliwanag sa kanila.

“Magandang hapon po, Miss.” Bati ng driver ni Ethan.

“Tawagin niyo po akong Mira.”

“Ikinagagalak ko po kayong makilala, Miss Mira. Ako po si Sam. Tayo na po ba?”

“Opo, salamat,” sagot ko. Mas mabuti nang umalis bago pa may makakita sa akin.

Binuksan ni Sam ang p***o para sa akin at pumasok ako sa loob ng sasakyan ni Ethan.

Marangya ang loob ng sasakyan. Nakabalot sa malambot at itim na leather ang mga upuan habang may mga makintab na dark wood accents sa ibang bahagi ng sasakyan. Amoy din ang mamahaling leather na may halong panlalaking pabango.

Nang makarating kami sa gusali kung nasaan ang Celestine Couture, pumasok si Sam sa isang pribadong daanan. Muli niyang binuksan ang p***o para sa akin.

Isang babae ang sumalubong sa akin nang may ngiti. Ipinakilala niya ang kanyang sarili bilang Madame Santos. Ibinigay ko sa kanya ang card na ibinigay ni Ethan.

Bahagyang nagulat siya, ngunit mabilis din siyang nakabawi. 

“Maligayang pagdating sa Celestine Couture, Miss…?”

“Rivera. Mira Rivera,” sagot ko.

Tumango siya at inanyayahan akong sumunod sa kanya sa likod ng mga p***o na gawa sa salamin.

Sa likod ng mga ito ay isang mundo na nakita ko lamang sa mga pelikula at palabas sa telebisyon tungkol sa mga mayayaman.

Bigla akong nahiya sa aking simpleng kasuotan.

I do not belong here.

Kakaunti lamang ang nakasalubong namin patungo sa isang private fitting room. Inutusan ako ni Madame Santos na tumayo sa harap ng malaking salamin at itaas ang aking mga kamay bago niya ako sinukatan.

Matapos ang pagsukat, iniwan niya ako nang mag-isa.

Bahagyang nakabukas ang pintuan, kaya narinig ko ang pag-uusap ng dalawang babaeng dumaan.

“Nakita mo ba ang babaeng pumasok kanina?” tanong ng isa.

“No. What about her?”

“Narinig ko kay Madame Santos na ipinadala siya rito ni Ethan Mendez.”

“The Ethan Mendez?”

“Yes.”

“Sino siya kung gayon?”

“Probably just some lowly secretary. There's no other reason someone like her would be here.”

Unti-unting naglaho ang kanilang mga tawa habang naglalakad sila palayo. 

Tinitigan ko ang aking sarili sa salamin, at bigla kong ninais na maglaho na lamang.

Tama sila. Isip ko nang may pait. Ano ang ginagawa ko rito?

Hindi ako kabilang sa kanilang mundo. Isa lamang akong ordinaryong babae na nagtatrabaho para sa isang lalaking kayang bumili ng mga bagay na hindi ko man lang kayang abutin.

Bago pa ako makapag-isip ng kung anu-ano pa, bumukas ang p***o.

Pumasok si Madame Santos na may itinutulak na garment trolley na puno ng mga damit at sapatos.

“Well, then,” masigla niyang sabi, “Let's get you ready for the Black Diamond Gala.”

_________________________

Madilim na nang lumabas ako mula sa Celestine Couture. Nandoon pa rin si Sam, at tinulungan niya akong buhatin ang malaking garment bag at ilang kahon na puno ng sapatos, accessories, at maging mamahaling panloob.

Inihatid ako ni Sam pauwi.

Nasa kanilang mga silid sina Nanay at Kai, kaya tahimik akong pumasok sa aming bahay at nagtungo sa aking silid.

Maingat kong isinabit ang garment bag at inilapag nang maayos ang lahat ng kahon sa sahig.

Humiga ako sa aking kama, pagod na pagod.

Tumunog ang aking cellphone—may bagong mensahe.

Sir E: How was the gown hunt?

Me: Maayos naman. Nakahanap ako ng magandang gown.

Sir E: Mabuti naman kung ganoon.

Nag-alinlangan ako bago sumulat ng susunod.

Me: Pero kailangan mo ba talagang gumastos ng ganoong kalaki para sa akin?

Sir E: Don't worry about it, Mira.

Tinitigan ko ang salitang nakasulat.

Mira.

Marahil ay hindi niya napansin na tinawag niya ako sa aking unang pangalan. May kakaibang kilig akong naramdaman nang makita ko ang pangalan ko sa mensahe.

Muli akong nakatanggap ng mensahe. 

Sir E: Did you have fun at the boutique?

Me: Para akong naging prinsesa! 

Sir E: I'm glad you enjoyed it.

Sir E: I'm looking forward to seeing you in that gown.

Pinigil ko ang aking ngiti.

Me: Sana ay magustuhan mo, Sir.

Lumitaw ang tatlong tuldok, nawala, at lumitaw muli.

Sir E: I'm sure it will

Aktong ibababa ko na ang aking cellphone nang dumating ang isa pang mensahe.

Sir E: Though I also heard they picked out some rather sexy lingerie for you. 

Natigilan ako.

Namula ang aking mukha habang binabasa ko muli ang mensahe, umaasang nagkamali lang ako ng pagkaintindi.

Me: SINO ANG NAGSABI SA IYO?!

Agad ang kanyang sagot.

Sir E: Someone thought it was a good idea to tell me.

Me: That's not an answer!

Sir E: Good night, Mira.

Unbelievable.

He had deliberately avoided answering my question. And somehow, I could picture the infuriating smirk on his face.

Ethan Mendez was becoming increasingly dangerous to my peace of mind.