Chapter 6

Napansin kong nagkukumpulan ang aking mga katrabaho malapit sa drinking fountain. Nanaig ang aking curiosity kaya’t dumaan muna ako doon sa halip na dumiretso sa ladies’ room.

Halatang may pinagtsitsismisan na naman sila.

“Hello. Anong pinagbubulungan ninyo diyan?”

Hinila ako ni Tony para isama sa kanilang grupo.

“Nakita mo ba si Sir Ethan ngayong umaga?” tanong niya.

I was taken aback by his question. I could feel a blush coming out of nowhere.

“H-hindi… hindi ko pa siya nakikita. Bakit mo naitanong?”

Masyadong nasasabik si Tony na ibahagi ang nalalaman niya.

“Well, aside from looking like his usual gorgeous self, it seems that our hot boss looks extremely exhausted this morning. He must have had some last night,” sabay kindat at ngiti si Tony.

Huh? Oh. OH!  Nanlaki ang aking mga mata nang na-gets ko na ang ibig niyang sabihin.

“Huwag ka nang ganyan, Tony. Hindi tayo dapat nagkakalat ng kuwento tungkol sa pribadong buhay ng ating boss.”

Nararamdaman kong tungkulin kong ipagtanggol ang boss ko.

But why am I feeling jealous over this mystery woman?

Iniling ko ang aking ulo para alisin ang kaisipang iyon.

“Anyway, whether he has a love life…”

“And sex life,” sumingit si Tony.

Tiningnan ko siya nang masama.

“As I was saying, whether he has a love life or sex life, it’s none of our business.” Pinagsabihan ko sila.

At naging epektibo ito. Lahat sila ay nagmukhang nahihiya at napatingin na lamang sa sahig na tila ito ang pinakakawili-wiling bagay na nakita nila.

Alam kong tama ang aking sinabi, ngunit hindi ko inaasahang magiging ganito ang epekto nito.

Maliban na lang kung…

May umubo sa likuran ko.

Oh, kill me now.

“You are right that it’s none of your business what goes on with my life outside of the office.”

Isang malalim na boses ang nagsabi mula sa likuran ko. Kinumpirma nito na nakatayo sa likuran ko ang aking boss.

At ang mas masama pa, narinig niya ang aking pagsaway sa mga katrabaho ko.

I could feel myself blushing from head to toe.

I slowly turned and met his dark, brooding eyes.

I could tell he was trying to be stern and frightening, but is that…

…is that a hint of laughter in his eyes?

“Dapat kitang pasalamatan, Ms. Rivera, sa pagtatanggol sa aking dangal.” 

“You’re welcome, Ethan, I mean, Sir Ethan.” Itinama ko agad ang aking sinabi sa pag-asang walang nakapansin sa pagkakamali ko.

Tumango si Ethan bilang sagot.

Pagkatapos ay tumingin siya sa mga taong nakatingin sa amin.

“Hindi ba dapat bumalik na kayo sa inyong mga gawain?” utos niya sa kanila.

Halos tumakbo sila sa pagmamadaling makabalik sa kani-kanilang puwesto.

Kumindat si Ethan sa akin bago siya lumingon at naglakad sa kabilang direksyon.

That wink sent chills throughout my body.

I’m in deep trouble.

_________________________

Buong araw kong sinubukang alisin sa isip ko ang kindat na iyon. Bukod pa rito, patuloy na nagbibigay ng knowing looks sa akin si Tony.

It was driving me insane.

Ngunit natapos din ang maghapon nang walang ibang nangyayari. Nang sumapit ang alas-singko ng hapon, nagsimula nang magligpit ang mga katrabaho ko para umuwi.

As usual, I won't be doing the same. Based on experience, my demanding boss has a tendency to suddenly assign me something to work on even if it’s time to clock out.

“Overtime ka na naman?” lumapit si Jess at nagtanong sa pintuan ng aking opisina.

“Nothing new,” iyon lang ang sinagot ko sa kanya.

Bumuntong-hininga si Jess.

“Sige, magkikita na lang tayo bukas. Good night, Mira.”

Isa-isa silang umalis. Pinatay ang mga ilaw at tumahimik ang buong opisina.

From my vantage point, the only ones remaining are my boss and me.

Dahil wala akong ginagawa sa sandaling iyon, kinuha ko ang aking cellphone at ipinagpatuloy ang aking “research” tungkol kay Ethan habang paminsan-minsan ay sinisilip ko siya sa kanyang opisina.

When the coast was clear, I focused my attention on his social media accounts. 

Paulit-ulit kong tinitignan ang kanyang larawan doon sa yacht.

Tinitigan ko ang kanyang nakangiting mukha.

Ginamit ko ang aking daliri upang sundan ang hugis ng kanyang nakangiting labi.

Mas gwapo siya kapag nakangiti.

“You like what you see, Ms. Rivera?”

Halos mahulog ang aking cellphone.

‘Will you stop doing that?” sabi ko sa matinis na boses.

“Doing what?” matapang niyang tanong.

“That.” Gumawa ako ng malawak na kilos sa pag-asang maiintindihan niya ang ibig kong sabihin.

“Kasalanan ko ba na hindi mo napapansin ang paligid mo?”

Breathe, girl. Breathe.

Huminga ako nang malalim at tumingin sa kanya nang seryoso. Sa pag-asang matatapos na ang nakakahiyang usapang ito.

“What can I do for you, Sir?”

Itinaas niya ang kanyang kilay.

May hinihintay siya.

Tiningnan ko siya at bigla kong naalala.

I cleared my throat and tried asking him again.

“Anong maipaglilingkod ko sa iyo, Ethan?”

He gave me a wicked smile.

And my heart jumped a million times.

Kinuha niya ang aking cellphone sa ibabaw ng aking mesa.

Ngumisi siya sa nakitang larawan.

“Not bad, but not my best. Would you like to see more, Ms. Rivera?”

“Ethan!” Tumayo ako nang biglaan. Nag-aalala na baka may makarinig sa amin.

Inilagay ni Ethan ang telepono at dahan-dahang lumapit sa akin.

Umatras ako hanggang sa tumama ang aking balakang sa mesa.

Ethan leaned closer and placed both his hands on my desk, effectively boxing me in.

Oh my God, he smells so good!

Lumunok ako at dahan-dahang tumingin sa kanyang mga mata.

Napakalapit ng kanyang mukha. Nakikita ko ang mga gintong kulay sa kanyang mga mata.

Ang kanyang tingin ay bumaba mula sa aking mga mata patungo sa aking mga labi at nanatili roon nang ilang sandali.

“Ethan?” bulong ko.

“Hmmm?” sagot niya nang mahina.

“Anong ginagawa mo?” Halos hindi na ako makahinga.

“Sa susunod na may gusto kang malaman tungkol sa akin, lumapit ka lang at itanong mo nang direkta sa akin,” bulong niya malapit sa aking bibig.

His eyes met mine again, and his gaze held mine.

For a split second, I saw confusion in them. I felt his arms tense around me.

Sa isang malalim na pagbuntong-hininga, lumayo siya at nagbigay ng sapat na distansya sa pagitan namin.

I don’t know whether to feel relieved or disappointed.

Ethan leaned against the door, crossed his arms, and looked at me.

I felt so conscious. I felt the urge to cross my arms across my chest.

Tila isa-isa niyang inaalis ang aking damit sa tingin niyang iyon.

He straightened himself and sighed.

“Umuwi ka na, Mira. Wala na akong ibang ipapagawa sa iyo ngayong gabi.”

Lumakad siya upang umalis, ngunit huminto.

Inilagay niya ang kanyang mga kamay sa bulsa at nakatingin sa malayo na nagtanong sa akin,

“Do you ever wonder what it would be like to become someone completely different from the person everyone expects you to be?"

Hindi na niya hinintay ang sagot ko at lumabas ng aking opisina.