Kabanata 5

“Magkaibigan lang? Talaga lang ha? Gawain ba ng tunay na magkaibigan ang ginagawa ng dalawang ahas na ito?” malakas na sigaw ni Hiraya.

Muling pumatak ang masaganang luha sa kanyang mga mata habang tinitigan niya kung paano naghahalikan sila Alfred at Jona.

Noong high school, magkatabi ang naging upuan nila Alfred at Jona at doon daw nabuo ang pagkakaibigan ng dalawa.

Two years ang agwat ng edad nilang dalawa ni Alfred at magkaiba ang kanilang mga social circle. Bukod pa roon, sinapit ng Pamilyang Natividad ang sunod-sunod na kamalasan na siyang naging dahilan kung bakit naging mailap siya sa ibang tao.

Kaya nga hindi niya namalayan na unti-unti na palang nahuhulog ang fiancé niyang si Alfred kay Jona eh. Wala siyang alam. Hangang sa makita niya ang video na ito.

Kung hindi dahil sa utang na loob, baka magdalawang isip din siyang pumayag sa engagement na ito eh. Lalo na at may iba pa siyang priority sa buhay.

Pagkatapos ng pagkamatay ng kanyang mga magulang at ng malubhang pagkasugat ng kanyang kuya, nagkasakit siya dahil sa matinding shock—at si Alfred ang nanatili sa kanyang tabi buong magdamag.

Dahil tinanggap niya ang kasunduang itinakda ng pamilya, sineryoso niya ang relasyon nilang dalawa ni Alfred at itinatak niya sa isipan niya na sa kanya lang si Alfred at siya din ay kay Alfred lang.

Pero sa nangyayari ngayun, parang gusto niya nang mag back-out!

Kilala niya ang karamihan sa mga kaibigan ni Alfred, ngunit hanggang pangalan lang—mga kakilala, hindi malalapit. Kaya nag-organisa si Alfred ng isang pagtitipon upang pormal na ipakilala ang kanilang relasyon sa lahat.

Doon niya unang nalaman ang tungkol kay Jona.

Noong Araw ng mga Puso, sinabi ni Jona na hindi maganda ang pakiramdam, at inilabas siya ni Alfred upang pasayahin.

Noong kaarawan niya, dumating si Alfred kasama si Jona upang sabay daw silang magdiwang. Hell, may napapansin na siya sa dalawa noon pero pilit niyang binabaliwa.

Pinilit niya ang sarili niyang magtiwala kay Alfred kahit na harap-harapan na ang panluuko ng ginagawa nito sa kanya. Sa tuwing may pag-aaway at pagtatalo, palaging si Jona ang kinakampihan ni Alfred. Na para bang ang babaeng iyun ay ang mas mahalaga dito.

Sa bawat pagtatalo, siya na lang ang palaging may mali.

Ngunit ngayon, habang hawak ang video nilang dalawa na magkasamang umiinom, hindi na niya kayang magsinungaling pa sa sarili. Hindi sila basta magkaibigan lang. Ang lahat ng pagtitimpi at pagpaparaya niya sa nakalipas na taon ay parang isang malupit na biro.

Hilam ang luha sa mga matang nagpasya siyang tawagan ang kaibigan na si Lina.

“Hiraya! Gigil na gigil ako ngayon! Tingnan mo nga ang walanghiya! Ano bang ginagawa niya? ‘Magkaibigan lang’? Ano ‘yon?!”

Tahimik na inilayo ni Hiraya ang cellphone sa kanyang tenga.

Pero si Lina ay parang laruan na de battery—hindi mapigilan.

“Nababaliw na ba si Alfred Villamor?! Kahit tawagin siyang utak ahas ay insulto pa sa mga ahas! Kahalikan ang babae at umiinom—‘magkaibigan lang’?”

“Anong silbi ng ganyang fiancé? Mas mabuti pang tapusin mo na ’yan ngayon!”

Halata ang tinitimping galit sa boses ni Lina habang nagsasalita. Gigil gigil talaga ito at siguro kung nasa harapan lang nito si Alfred at Jona baka tiniris na nito eh.

“Ang kasunduang kasal ng aming mga pamilya ay itinakda ng aming mga lolo. Sa paglipas ng mga taon, naging mahigpit na magkaugnay ang aming mga negosyo.”

Ang engagement na ito ay hindi lang tungkol sa kanilang dalawa ni Alfred. Tungkol ito sa mga Natividad at sa Pamilyang Villamor.

Wala naman kasi siyang talento sa pamamahala ng kumpanya. Hindi niya maintindihan, ni hindi niya kayang matutunan, ang mga kaalamang kailangan. Ang bigat ng negosyo ay nakasalalay lahat sa kanyang kuya na si Rommel Natividad.

Sa kasalukuyan, habang lumalawak sila sa mga dayuhang merkado, wala siyang maitutulong. Ang tanging magagawa niya ay huwag nang magdagdag pa ng problema sa kanyang kuya.

Kaya wala siyang karapatang maging pabigla-bigla.

‘So, ayos lang sa iyo na magpakasal kay Alfred? Tsk, pero teka lang, Hiraya…hindi ba may Tiyo pa si Alfred?”

“Oo naman, Bakit?” kunot noo namang tanong niya sa kaibigan.

“Ang orihinal na kasunduan ay sa isang miyembro lang ng Pamilyang Villamor Hindi naman tinukoy kung si Alfred talaga.”

Hindi niya naman mapigilan ang matawa.

“Sa tingin mo ba posible ’yon?”

Si Miguel Villamor!

Siya ang kasalukuyang pinuno ng Pamilyang Villamor—mapagpasya, malamig, at kilalang walang interes sa mga babae.

Ang engagement na ito ay pabor sa mga Natividad at kay Alfred, ngunit para kay Miguel, wala itong anumang kabuluhan.

“Walang imposible. Malinis ang pamumuhay ni Miguel. Wala siyang nilalapit na babae, ni wala man lang babaeng kaibigan. Hindi ba’t mas mabuti ’yon kaysa sa basurang si Alfred? na gusto ang lahat sabay-sabay?” may bahid na excitement sa boses ni Lina na wika nito.

“Malabo iyang sinasabi mo. Tumigil ka na. Tsaka parang tiyuhin na din ang turing ko sa kanya” sagot niya dito

“Hindi mo naman siya kadugo. Hindi ba dati ‘kuya’ pa ang tawag mo sa kanya? Binago mo lang ’yon nang naging kayo ni Alfred.” giit ni Lina. Ayaw talagang sumuko

Hindi niya naman mapigilan ang mapabuntong hininga sabay iling.

“Si Miguel Villamor siya. Walang paraan para pumayag iyun sa isang pampulitikang kasal.”

“Paano mo nasisiguro? Hindi mo malalaman hangga’t hindi mo sinusubukan.” Makulit talaga itong si Lina eh. Pinipilit pa rin ang gusto kaya naman nagpasya na lang siyang baguhin ang usapan.

“Siya nga pala, may ibibigay na ticket sa akin si Uncle. Hindi na kailangang mag-abala ang kuya mo ha? Ayos na.”

Hindi niya pa nga mapigilan ang mapakunot noo nang bigla na lang napahagikhik si Lina mula sa kabilang linya.

“Sabi na nga ba. Talagang may malasakit si Miguel sa’yo.”

Napangiwi naman siya inis.

“Maliit na pabor lang ’yon. May nagbigay lang sa kanya ng dalawang extrang ticket, at hindi naman niya gagamitin.”

“Walang nagkataon lang,” giit ni Lina.

“Hiraya, makinig ka sa akin. Mas karapat-dapat pakasalan si Miguel Villamor kaysa kay Alfred.”

Haysst, kung pwede lang. Kung pwede lang umatras sa engagement na ito, gagawin niya talaga eh!

“Malabo iyang sinasabi mo. Tumigil ka na. Tsaka parang tiyuhin na din ang turing ko sa kanya” sagot niya dito

“Hindi mo naman siya kadugo. Hindi ba dati ‘kuya’ pa ang tawag mo sa kanya? Binago mo lang ’yon nang naging kayo ni Alfred.” giit ni Lina. Ayaw talagang sumuko

Hindi niya naman mapigilan ang mapabuntong hininga sabay iling.

“Si Miguel Villamor siya. Walang paraan para pumayag iyun sa isang pampulitikang kasal.”

“Paano mo nasisiguro? Hindi mo malalaman hangga’t hindi mo sinusubukan.” Makulit talaga itong si Lina eh. Pinipilit pa rin ang gusto kaya naman nagpasya na lang siyang baguhin ang usapan.

“Siya nga pala, may ibibigay na ticket sa akin si Uncle. Hindi na kailangang mag-abala ang kuya mo ha? Ayos na.”

Hindi niya pa nga mapigilan ang mapakunot noo nang bigla na lang napahagikhik si Lina mula sa kabilang linya.

“Sabi na nga ba. Talagang may malasakit si Miguel sa’yo.”

Napangiwi naman siya inis.

“Maliit na pabor lang ’yon. May nagbigay lang sa kanya ng dalawang extrang ticket, at hindi naman niya gagamitin.”

“Walang nagkataon lang,” giit ni Lina.

“Hiraya, makinig ka sa akin. Mas karapat-dapat pakasalan si Miguel Villamor kaysa kay Alfred.”

Haysst, kung pwede lang. Kung pwede lang umatras sa engagement na ito, gagawin niya talaga eh!