CHAPTER 3(ACCIDENTE)

TRICIA POV

“Ma'am delicado po dyaan!”narinig kong sigaw sa mga trabahanteng nasa itaas ng tinatayong building. Nagtaka naman akong tumingala sa mga ito bago iginala ang aking paningin upang tingnan kung meron bang hazardous na daan. Ngunit wala naman akong nakita kaya nagpatuloy ako sa aking paglalakad. Meron kasing hinanap ang aking mga mata eh.

“Oh there he is!”natutuwang wika ko ng makita ko si Engineer ngunit ang kaninang matamis na ngiti sa aking labi ay kaagad ring naglaho ng makita itong nakipag-usap sa Isang babae na halatang nagpapacute rin dito.

“Tsk! Mas maganda naman ako dyan!”nainis kong bulong at padabog na lumakad papalapit sa mga ito. Kaya lang, nong hinakbang ko ang Isang paa ko hindi ko napansing meron palang malaking bakal na nakaharang kaya nadapa ako at bumagsak sa matitigas na tinatambak na lupa.

“Ahhh…..”impit akong napasigaw sa sakit ng tumama sa matigas na bagay ang aking dibdib. Hindi ko maipaliwanag ang sakit na bumalatay sa aking sistema. Hindi na gaano makalabas ang aking boses at nahihirapan narin akong huminga. Tanging luha na lamang ang lumabas sa aking mga mata dahil hindi na makalabas ang hagulgul na gustong kumawala sa aking bibig.

“Shitttt! Bakit ka kasi pumunta dito!”bago nagdilim ang aking paningin, narinig ko si Engineer na tuma-takbong lumapit sa akin.

ZYPEIR POV

“Shit! She lost consciousness!”nataranta kong sabi at mabilis ikinarga sa aking bisig ang nawalan ng malay na si miss Tricia.

“Oh my god! What happen to her?”tanong ni Yasmen ang Architect na kausap ko kanina before nangyare ang accidente. Hindi ko ito pinansin at mabilis lumakad patungo sa nakaparada kong kotse.

I don't know but I feel so worried about her condition, subrang putla na kasi ito at bumakas narin ang pulang likido sa kaliwang bahahi ng kanyang dibdib. Marahil nasugat iyon dahil doon tumama ang kaniyang dibdib sa matitigas na lupang itinambak ng aking mga taohan kaninang Umaga palang.

Mabuti nalang at alerto rin ang aking mga taohan at mabilis akong inalalayan ng ipasok kona si Miss Tricia sa loob ng kotse. Nang maayos na itong naka higa sa back seat mabilis ang aking kilos na pumasok sa loob ng kotse at kaagad iyon pinaharorot palabas ng site. Lately, I admit I was annoyed to her dahil I find her so flirty at iyan kasi ang pinaka-ayaw ko sa babae. Ayaw ko sa babaeng easy to get at unang lalapit sa lalaki upang magpakita ng motibo.

Habang tinatahak ko ang daan patungo sa malapit na hospital panay ang lingon ko ni Miss. Tricia na wala pareng malay. Maslalong binundol ng matinding kaba ang aking dibdib ng maisip si Mr. Delgado. Ano nalang ang sasabihin nito sa akin, baka sabihing pabaya akong engineer at hindi manlang binantayan ang ka-isaisa nitong anak na babae.

“Doctor!”kaagad kong sigaw sa labas palang ng hospital habang karga-karga ang babaeng halos kulay violet na ang kaninang mapupula nitong labi.

“Sir anong nangyare sa patiente po?”kaagad na tanong ng nurse sa akin at mabilis inilagay sa straightchair si Miss Tricia. Habang sinusuri naman ito ng Doctor.

“Oh my god! Tatty!”napa-lingon ako sa Isang nurse na nag-alalang hinawakan si Miss Tricia.

“Na accidente ho sa site, nadapa at tumama ata ang kanyang dibdib sa matigas na bagay,”kaagad kong paliwanag.

Napahilamos ako sa aking mukha at napaupo sa waiting area ng ipinasok na si Miss Tricia sa loob ng ER. Hinugot ko ang aking cellphone na nakalagay sa aking bulsa at tinawagan ang ama nito upang ipaalam ang nangyare sa kaniyang anak.

“Hello Mr. Delgado,”huminga ako ng malalim upang kumalma.

“Engineer napatawag ka?”tanong nito sa kabilang linya.

“Mr. Delgado, huwag sana kayong magulat sa ibabalita ko. Si miss Tricia kasi, na accidente sa site at nandito kami ngayon sa MDC private hospital,”imporma ko. Narinig ko mula sa kabilang linya ang pagsinghap ni Mr. Delgado at kaagad ng binaba ang tawag.

Napahilot ako sa aking sentido at muling tumingin sa ER. Hindi narin mapakali ang aking tuhod at nangangatog sa subrang kaba.

“Damn it! Nakakabakla, why would I feel this way?”I was murmured.

“Fuck! Just calm down Zypeir. Kung meron mang masamang nangyare sa kanya. It's not your fault, it was an accident,”I hissed at napasabunot sa aking ulo.

“Do–doc?”mabilis akong tumayo ng lumabas ang doctor at ang babaeng tumawag kaninang Tatty kay Miss. Tricia.

“Malayo na po sa peligro ang patient, nawalan lamang siya ng malay dahil malakas ang impact sa pag untog ng kanyang dibdib. At ang sugat naman hindi ito ganon ka lalim at gasgas lamang. Pero mabuti nalang mabilis mong na isugod dito dahil kung hindi baka lumala pa. We already check kung nagkaroon ba ng (chest contusion). Sa lakas kasi ng impact at nawalan siya ng malay posibleng magkaroon ng hairline fracture o pagkabali ng mga buto sa rib cage. Pero the good thing is okay naman. Kaya wala ng dapat ikabahala,”mahabang paliwanag ng Doctor sa akin.

“Thank you doc,”wika ko at nakipag kamay dito.

Nailang ako ng masamang tumitig ang nurse sa akin.

“Engineer! Where's our daughter!”napatingin ako sa papalapit na si mr. Delgado habang kasama nito ang misis nitong hindi maipinta ang mukha sa subrang pag-alala sa kanilang anak.

“Mr. Delgado, maya-maya ilipat na sa room ang anak niyo. According to the doctor na kakaalis lamang, ligtas na po ang anak ninyo,”magalang kung sagot sa mga ito.

“Thank you Mr. Montelibano. we owe you a lot,”maluha-luhang pasalamat ni Missis Delgado sa akin.

“Hmm it's okay ma'am, it was the part of my duties bilang engineer,”magalang kong sabi.

“Yes Mr. Engineer tatanawin namin itong malaking utang na loob sayo,”wika rin ni Mr. Delgado at lumanding ang mabigat niya'ng kamay sa aking balikat. Tipid akong ngumiti at lumabas na ng hospital.

“Zypeir!”Kumonot ang noo ko ng makita si Yasmen sa labas ng hospital.

“Yasmen. Anong ginawa mo dito?”takang tanong ko dito at sumandal sa aking kotseng nakaparada.

“I—was worried also Kay Miss Tricia…”nautal niya'ng sabi at nag-iwas ng tingin sa akin.

“Hmm she's fine now,”tipid kong sagot at akmang papasok na sa loob ng kotse ko ng magsalita siya na ikinatigil ko.

“Hindi naman sa pagiging kontrabida, pero parang deserve niya yong nangyare sa kanya. Alam mo ba kung bakit siya pumunta doon?”pabulong na sabi ni Yasmen, tiningnan ko lamang siya ng deritso at hinintay kong ano pa ang sasabihin nito tungkol kay Miss. Tricia.

“Ikaw kasi ang tinitingnan niya, malandi kasi,”napailing-iling nalang ako sa pinagsasabi ni Yasmen at hindi ko na pinansin at pumasok na sa aking kotse.

Alam na alam ko na ang kilos ni Yasmen, kunwaring mabait at mahinhin pero nasa loob pala ang kulo nito.

“Tsk!tsk!”I was chuckle at binuhay ang engine ng aking kotse and drives heading back to the site upang ibalita sa aking mga taohan dahil alam kong nag-alala rin sila kay Miss Tricia.

TO BE CONTINUED…