All Chapters of ENTER ME ENGINEER(LADY-RIDER SERIES BOOK|||): Chapter 1 - Chapter 8

TRICIA POV Since wala na akong motor kaya napilitan na lang akong gamitin ang kotse kong matagal ng nakatambak sa garahe namin. Ang hirap talaga kapag nasanay ka sa two wheels, nanibago tuloy ako sa mena-maneho kong kotse. Nang makarating na ako sa location kung saan itinayo ang building namin. Agad akong bumaba at sinuot ang sunglass dahil subrang sakit sa mata ang sinag ng araw. Bumungad kaagad sa aking paningin ang Isang malawak na lupain at maraming construction workers na abala sa kanya-kanya nilang trabaho.“Good morning ma'am, nandito na po pala kayo” magalang na salubong ng guard sa akin at ngumiti lamang ako ng tipid. Pumasok na ako sa loob ng site at kaagad iginala ang aking paningin sa buong lugar.“Nandito na ba si Engineer Zypeir Montelibano manong?”tanong ko sa guard at umupo sa upuan.“Yes ma'am. wait tatawagin ko lang po,”magalang na sagot ng guard at mabilis tumalima upang tawagin ang engineer.Napabuntong hininga ako at inilabas ang folder na ibinigay kahapon ni da

PATRICIA POVMalamig na hangin mula sa aircon ang unang humalik sa balat ko kasabay ng matapang na amoy ng alkohol at gamot. Sa pagmulat ng aking mga mata, bumungad ang nakakasilaw na puting kisame na tila walang katapusan.Sa gilid ng aking pandinig, ritmiko ang bawat beeping ng monitor—isang palatandaan na bawat tibok ng puso ko ay binibilang. Sinubukan kong igalaw ang aking kamay, ngunit naramdaman ko ang tusok ng suwero at ang bigat ng puting kumot na nakabalot sa akin. Sa L size na sofa nakita ko si mom at ang dalawa kong kaibigan na tila merong seryosong pinag-usapan. Sa kabila ng mga pasa at sugat sa aking sikmura, isang lihim na ngiti ang sumilay sa aking mga labi. Habang muling naglalaro sa aking isipan ang nangyare kahapon sa site. Hindi takot ang namamayani sa akin kundi isang kakaibang init sa dibdib.Tila mas malinaw pa sa sikat ng araw ang mukha ni Engineer—ang kaniyang boses na puno ng pagkabahala na tumatawag sa aking pangalan. Kahit naman nawalan na ako ng ulirat, nara

WARNING MATURE CONTENT ⚠️ TRICIA POV Isang oras na ang lumipas at tila nagmumukha na akong tanga sa paghihintay dito. “wala pa rin siya,” pabulong kong saad sa gitna ng namumuong inis, habang marahang pinapaikot ang alak sa loob ng aking baso. “You'll pay for this Mr. Engineer!”mariin kong bulong at akmang tatayo ng makita itong pumasok sa entrance ng club. Isang magiliw na ngiti ang dahan-dahang gumuhit sa aking mga labi. Marahan akong tumayo mula sa aking pagkakaupo at humakbang nang may kagalakan upang batiin ito. Sa Isang iglap naglaho ang inis na aking nararamdaman kanina. “Sa wakas,” isang matamis na ngiti ang sumilay sa aking mga labi, bagaman tila naglalaban ang pananabik at ang bahagyang inis sa aking kalooban. Nais ko sana siyang salubungin ng isang yakap, ngunit pinili kong manatiling kalmado upang iparamdam ang halaga ng oras na aking iginugol sa paghihintay. Tahimik siyang naupo sa aking harapan; ang kanyang anyo ay mistulang isang blangkong papel na wal

TRICIA POV “Kuyaaaa..can you leave me alone please, I'm so tired,”pakiusap kong sabi, tingnan lamang ako ni kuya ng malamig at napailing-iling.“I can't believe you Tatty,”wika niya at imbes na lumabas, umupo sa aking tabi. “What happened to you? Bakit ka nagka ganyan huh? Come on tell me,”pangungulit ni kuya. Napapikit ako at bumuntong hininga.“Kuya it's my fault, I force him to do this to me,”halos pabulong ko ng sabi habang nakayukong nilaro ang mga daliri ko.“Damn it! Why would you do this to yourself Tatty?”bakas sa boses ni kuya ang Frustration.“Kuya please.. promise to me, hindi mo ito sasabihin nila mom especially kay dad,”wika ko at kaagad hinawakan ang kamay ni kuya.“I won't, but sa Isang condition,”matigas na sabi ni kuya sa akin.“Tell me, who's this guy?”muling tanong ni kuya at saglit akong napatigil.“Siya ang project Engineer sa building na ipinatayo nila dad kuya,”wika ko at hindi na binanggit ang pangalan ni Zypeir. Napagpasyahan ko na kasing hindi ko na siya