CHAPTER 4(SUPLADO NA ENGINEER)

PATRICIA POV

Malamig na hangin mula sa aircon ang unang humalik sa balat ko kasabay ng matapang na amoy ng alkohol at gamot. Sa pagmulat ng aking mga mata, bumungad ang nakakasilaw na puting kisame na tila walang katapusan.Sa gilid ng aking pandinig, ritmiko ang bawat beeping ng monitor—isang palatandaan na bawat tibok ng puso ko ay binibilang. Sinubukan kong igalaw ang aking kamay, ngunit naramdaman ko ang tusok ng suwero at ang bigat ng puting kumot na nakabalot sa akin. Sa L size na sofa nakita ko si mom at ang dalawa kong kaibigan na tila merong seryosong pinag-usapan.

Sa kabila ng mga pasa at sugat sa aking sikmura, isang lihim na ngiti ang sumilay sa aking mga labi. Habang muling naglalaro sa aking isipan ang nangyare kahapon sa site. Hindi takot ang namamayani sa akin kundi isang kakaibang init sa dibdib.Tila mas malinaw pa sa sikat ng araw ang mukha ni Engineer—ang kaniyang boses na puno ng pagkabahala na tumatawag sa aking pangalan. Kahit naman nawalan na ako ng ulirat, naramdaman ko paren ang mainit at matipuno niya'ng bisig na kumarga sa akin.

May kakaibang kagalakan ang dulot ng pag-aalalang iyon; isang katunayan na sa likod ng kanyang supladong personalidad, naroon paren ang pagiging mabait at pagka gentleman sa kanyang puso.

Sabihin niyo ng assumera ako, pero yan ang nararamdaman ko. I feel so special kahapon.

“Wowww! ngayon lamang ako nakakita ng taong na accidenting masaya!”naputol ang malalim kong pag-iisip ng marinig ang sarcastic na boses ni Patty. Kinagat ko na lang ang pang-ibabang bahagi ng aking labi upang pigilin ang ngiti na gusto na namang kumawala sa aking labi.

“Hmmmm,”tanging tugon ko lang at napatingin ni mommy na hinawakan nito ang aking kamay.

“I'm glad na gising ka na hija, subrang nag-alala ako sayo,”masuyong sabi ni mom at dinampi ang kanyang labi sa aking pisngi.

“I'm fine now mom,”tugon ko at ngumiti ng tipid.

Gusto ko sanang magtanong kung hindi ba dumalaw sa akin ang Engineer, pero baka ano ang isipin nila.

“Thanks to Mr Montelibano,”nakangiting sabi ni mom, kaya hindi ko na talaga mapigilang magtanong.

“Hmmm, mom—pumunta ba siya rito pagkatapos niya akong sinugod dito?”nag-alinlangan kong tanong kay mommy.

“Hindi na hija ehh. Perhaps, busy” kibit balikat na sagot ni mom at lumaglag ang aking balikat at napabusangot.

“Get well soon best friend. bukas naman baka makakalabas ka na,”nakangiting singit ni Betty sa amin ni mommy.

“Thank you best friends,”tugon ko at pinilit na ngumiti para hindi nila mahalatang nalungkot Ako.

ZYPEIR POV

“So. son, how's your new project?” tanong ni dad sa akin matapos humigop ng kanyang coffee.

“Okay naman dad,”casual kong sagot kay Dad.

“Mommy! Ayaw ko niyan!”pareho kami ni dad na napatingin sa corridor ng makita si Mommy at ang kapatid kong 10 years old na tumatakbo patungo sa dining table, kung saan kami naka-upo.

“Kuyaaaaa! Help me—I don't like that kind of dress,”she pout at kaagad kumandong sa akin, habang nakatingin ni mom na bitbit ang isang cute na long dress. Napailing-iling ako, marahil pinipilit na naman nitong ipasuot ang dress na hindi gusto ni Janna. Sunday kasi now, kaya it's church day. Kaya nga lumaki akong conservative, at meticulous dahil kila mom at dad.

“Zypeir!”nagbabantang wika ni mom, alam niya na kasing kakampihan ko na naman si Janna.

I shrugged my shoulder at hindi na nagsalita.

“Daddy…..,”baling ni Janna kay Dad, at paawa effect pa itong tumingin.

“You know baby. the commander of this house is your Mommy,”wika ni dad at ginulo ang buhok ng aking kapatid.

Kagaya ko noong bata pa ako, kung magrereklamo na ako sa ipapasuot ni mom ay wala ring nagawa ang kapatid ko at sa huli gusto paren ni mommy ang nasusunod.

Napangiti nalang kaming dalawa ni dad na napatingin sa isat-isa.

Natigilan ako ng tumunog ang notification ng aking phone. Hinugot ko mula sa bulsa ng aking trouser kakki pants upang tingnan kung sino ang nag text. My thick eyebrows narrowed staring at the message.

“It's TRICIA! I just want to say thank you. For being my night and shining armor!”

“Tsk! Assuming,”nailing kong bulong at muling ipinasok sa loob ng bulsa ang phone ko.

“Son?”takang tanong ni dad sa akin.

“Nothing important Dad,”tipid kong sagot.

“Anyway Dad, sa kotse na ako maghintay,”paalam ko and walk through the garage.

TRICIA POV

“Hayss nakakainis hindi na naman siya nag reply!”inis kong binato ang phone ko sa kabilang side ng kama. At salubong ang kilay na pinag cross sa dibdib ang aking mga braso.

“Hahays but, gusto kong marinig ang baritonong boses niya,”bulong ko sa sarili at muling inabot ang cellphone.

“Linggo ngayon kaya wala kang rason na maging busy!”asik ko at tinawagan nalang ito.

“Oh my god! Nag ring!”pigil kong tili at bahagyang inalayo ang aking phone.

“OA lang masyado,”

“Ang tagal naman….”reklamo ko.

“What? Busy ako!”bungad na sagot sa kabilang linya na ikina tambol ng aking dibdib.

“Busy…..sa, babae?”kunwari na inis kong sabi.

“What the fuck!”asik nito sa kabilang linya. Mahina akong napahagikhik, dahil na imagine ko tuloy ngayon ang mukha niya, for sure hindi ito maipinta.

“Bakit hindi ka nag reply sa text ko?”pabulong kong sabi, bakas sa boses ang pagtatampo.

“Hindi ko responsibility ang mag reply sa OA na text,”suplado niya'ng sagot.

“Ouchhh!”kunwari nasasaktan kong sabi, pero ang totoo masyado niya lamang ako pinatakam na muli siyang akitin at landiin.

“We'll heading to church, so please stop calling me,”malamig niyang sabi na nagpa-awang sa aking bibig sa pagkamangha.

“Sa'ang church?”masuyong tanong ko.

“Sa cathedral church,”deritsong sagot nito sa kabilang linya.

“Ayy talaga…..! pun,” hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng bigla na lamang namatay ang kabilang linya.

“Hayss,”napatingala ako sa kesame.

“Wait…what if,”napakagat ako sa aking hintotoro, ng biglang pumasok ang kalokohang idea sa aking maduming utak.

“HEHEHEHEHE,”napahagikhik ako sa aking iniisip at mabilis bumaba sa kinakahigaan kong hospital bed.

TO BE CONTINUED…..