Uno — The Daughter of a Forgotten Love

Australia.

Ilang taon na ako rito, pero ewan ko... hanggang ngayon, parang hindi ko pa rin matatawag na "home" ang lugar na ito. Siguro dahil sa tuwing lumilingon ako, may isang bagay na nagpapaalala sa akin: nandito ako hindi dahil ginusto ko, kundi dahil dito ako dinala ng trabaho, ng tadhana, at ng mga desisyong ginawa ng mga taong nauna sa akin. Twenty years old na ako, pero hanggang ngayon, may isang tanong pa rin akong hindi masagot-sagot nang diretsahan—nasaan ang tatay ko?

"AA, you're seriously staring at that file again?"

Napalingon ako kay Eireen. Nakasandal siya sa passenger seat, hawak ang folder na kanina ko pa tinititigan. Wala naman talaga akong binabasa; paulit-ulit ko lang kasing binabalikan ang parehong pangalan. Ewan ko ba kung bakit kailangan kong kabisaduhin ang bawat detalye tungkol sa isang taong hindi ko man lang nakasama o nakilala. Siguro ganoon talaga kapag buong buhay mong bitbit ang pakiramdam na may kulang sa pamilya mo.

"I'm not staring at it, I'm reading it," sagot ko habang inaagaw sa kanya ang folder. "And before you say anything—oo, alam ko na ang iniisip mo. Na dapat ko nang tigilan 'to kasi hindi naman trabaho natin 'to. Pero Eireen, twenty years akong walang sagot kung bakit wala siya. Gusto ko lang malaman kung sino siya, kahit isang beses lang."

Hindi agad sumagot si Eireen. Tumingin lang siya sa labas habang umaandar ang kotse papunta sa Main Vampires Association. Matagal na kaming magkasama kaya alam niyang hindi niya ako mapipigilan kapag may gusto akong malaman.

"I know, AA," mahina niyang sabi. "Pero promise me na hindi mo hahayaang mawala sa focus ang trabaho natin dahil lang dito. Pinadala tayo roon dahil kailangan nila ng agents, at kailangan nating patunayan ang sarili natin. Hindi natin alam kung anong klaseng tao ang nandoon, kaya please... be careful."

Tumango ako at isinara ang folder.

Hindi ko na sinabi sa kanyang matagal ko na lang palang alam ang pangalan niya.

Leonardo Diaz.

'Yun lang. Walang childhood memories, walang malinaw na family photo, walang kwento mula sa kanya mismo. Ang alam ko lang, tao siya, scientist, at nasa Australia ngayon. Ang weird, 'di ba? Lumaki ako sa Pilipinas kasama sina Lolo Orpheus at Lola Cherith, tapos ang tatay na hinahanap ko pala, nandito lang din sa bansang pinagtatrabahuhan ko ngayon.

"By the way," baling sa akin ni Eireen. "May bilin si Erika bago tayo umalis. Low profile lang daw tayo sa Main Association. Ordinary agents lang, okay? No unnecessary showing off."

Ngumiti ako nang tipid.

"Alam ko."

"Alam mo, pero ikaw pa rin ang pinaka-impossible pagsabihan niyan," reklamo niya. "AA, kaya mo mang talunin ang karamihan sa agents doon, hindi ibig sabihin kailangan mong ipasikat. You promised Erika na hindi mo gagamitin ang buong kakayahan mo maliban kung kailangan. Stick to that, please."

Natawa na lang ako nang mahina. "Eireen, hindi ako tanga. Marunong akong mag-control. Isa pa, gusto ko rin namang malaman kung paano mamuhay nang normal. Hindi naman pwedeng habang-buhay ibalandra ko kung ano talaga ako."

Tumigil ang kotse sa tapat ng entrance ng Main Vampires Association.

Napatitig ako sa malaking building sa harapan namin. Ewan ko, biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi naman ito ang unang mission ko, pero iba ngayon. Kasi alam kong may posibilidad na nasa loob ng gusaling 'to ang taong buong buhay kong hinahanap.

Bumaba kami at kinuha ang mga gamit. Habang naglalakad papasok, pinilit ko ang sarili kong kumalma. Hindi ako nandito bilang anak ni Leonardo Diaz.

Agent ako. At 'yon muna ang dapat nilang makita.

Pagpasok namin sa lobby, agad kaming sinalubong ng isang staff para i-check ang IDs namin bago kami pinapasok. Tahimik akong sumunod kay Eireen habang inaayos niya ang documents namin para sa transfer.

"Good morning. You're the two transferred agents from the Philippines?"

"Yes," sagot ni Eireen. "Eireen Foster and Amire Athanasia Vladimir Diaz."

Nang marinig ko ang buong pangalan ko, bahagya akong napatingin sa paligid.

Diaz.

Isang apelyidong matagal ko nang dala kahit hindi ko kailanman nakasama ang taong pinagmulan nito.

"Your assigned supervisor is waiting upstairs," sabi ng staff. "Please proceed to the fifth floor."

"Thank you," sagot ko.

Tahimik kaming sumakay sa elevator. Habang umaakyat ito, nakatingin lang ako sa reflection ko sa salamin. Simple lang ang suot ko—black pants, white fitted shirt, at jacket na may insignia ng Association. Walang kakaibang itsura. Wala ring makakapagsabi na half-human at half-vampire ako.

At 'yon mismo ang gusto ko.

"AA."

Tumingin ako kay Eireen.

"What?"

"Whatever happens here, don't forget why we're here."

Huminga ako nang malalim bago ngumiti. "I won't."

Tumunog ang elevator at sabay kaming lumabas sa fifth floor. Habang naglalakad sa hallway, nakita ko ang iba't ibang agents na abala—may mga scientist, medical staff, field agents, at ilang vampires na mabilis na dumadaan. Ordinaryo ang lahat sa paningin ng iba, pero alam kong bawat isa rito ay may itinatagong sikreto.

Ilang minuto ang lumipas, narating namin ang isang malaking office. Kumatok si Eireen bago kami pumasok.

"Come in."

Isang babae ang nakaupo sa likod ng desk habang binabasa ang mga papeles namin. Hindi ko na kailangang tanungin kung sino siya.

Erika Austria.

Leader ng organization at isa sa mga may alam sa tunay kong pagkatao.

"Amire. Eireen," bati niya. "Welcome to the Main Vampires Association."

"Thank you, ma'am," sabay naming sagot.

Itinaas ni Erika ang tingin niya at ilang segundong tumitig sa akin. Parang alam niyang may iba akong iniisip.

"You both know the rules," sabi niya. "You're here as ordinary agents. Your previous records remain classified, and neither of you is allowed to disclose anything about your real capabilities unless absolutely necessary. Do you understand?"

"Yes, ma'am," sagot ko.

Tumango siya bago ibinalik ang atensyon sa folder. "Your assignments will be given later today. For now, familiarize yourselves with the facility and meet your team."

Tumayo na kami para lumabas, pero bago ako tuluyang makalabas, tinawag niya ako.

"Amire."

Huminto ako. "Yes?"

"Whatever you're looking for here, don't let it control you."

Natahimik ako. Alam niya. Siguro matagal na niyang alam.

"I understand," sagot ko bago tuluyang lumabas.

Pagkasara ng p***o, napabuntong-hininga ako. "Alam niya," bulong ko.

"Of course she does," sagot ni Eireen. "Erika knows almost everything."

Nagpatuloy kami sa paglakad hanggang sa makarating sa agents' area para tignan ang schedule namin. Habang binabasa ko ang assignment list, biglang may dalawang agents na nag-uusap sa likuran namin.

"Did you already submit the report to Dr. Diaz?"

"Yes. He's in the laboratory again."

Natigil ang mata ko sa papel.

Dr. Diaz.

Hindi ako gumalaw. Hindi ako nagsalita. Parang biglang tumahimik ang buong paligid kahit ang daming dumadaan.

Dahan-dahang tumingin sa akin si Eireen. "AA..."

"I'm okay," mabilis kong sabi.

Pero hindi ako okay.

Isinara ko ang folder at tumingin kay Eireen. "Eireen, I think I finally found him."

Hindi siya agad nakapagsagot. Alam naming pareho kung sino ang tinutukoy ko. At sa unang pagkakataon makalipas ang dalawampung taon, hindi na lang basta pangalan sa lumang record ang Leonardo Diaz.

Nandito siya. Sa parehong building.

At ngayon, nasa iisang lugar na kami.