Young Girl

Palabas na ng airport si Avigail. Sobrang kaba at taranta ang kaniyang nararamdaman, panay lingon siya upang iwasan ang lalaking ayaw niyang makita at laking pasalamat na lang niya na hindi na niya ito nakita pa.  Huminga siya ng malalim habang hawak ang kamay ng dalawang anak, napapansin ng dalawang bata ang kakaibang kilos ng kanilang ina ngunit hinayaan na lang niya at sabay silang nanahimik dalawa.

"Avi!! Avigail! Dane at Dale!"

Isang pamilyar na boses ng babae ang narinig mula sa malayo.

Nang itaas nilang tatlo ang kanilang mga mata, nakita nila ang isang babaeng bihis na bihis at kumakaway habang papalapit sa kanila nang may ngiti.

Nang makita si Angel, ang puso ni Avigail ay unti-unting gumaan, at isang ngiti ang lumitaw sa kanyang mukha, “Angel! I miss you!"

Si Angel ay ang matalik niyang kaibigan mula sa kolehiyo at isa na ring doktor. Ngayon, siya na rin ang may-ari ng sariling ospital.

Lumapit si Angel sa mag-iina, niyakap si Avi, at ngumiti, "Ang tagal kong hinintay kayo! Miss na miss n'yo ako, 'no?"

Ngumiti si Angel at tumugon nang malumanay, "Oo, miss na miss din kita."

KAhit ang totoo ay palagi silang nagkakausap, karamihan sa mga iyon ay sa online lamang at bihira ang pagkakataong magkita nang personal.

Matapos ang mainit na yakapan, yumuko si Angel at niyakap ang dalawang bata. “Mga baby, miss n’yo rin ba si godmother?”

Ngumiti nang magiliw at sabay-sabay na sumagot sina Dale at Dane, "Oo naman! Lagi naming pinapangarap na makita ka, godmother! At napakaganda mo pa rin!"

"Ang tamis naman!"

Natuwa siAngel sa mga papuri ng mga bata at napangiti siya nang todo.

Ngunit kahit na masaya si Avigail hindi pa rin mawala ang kaba niya. Minsan pa siyang tumingin sa direksyon ng pintuan ng paliparan. "Halika na, umuwi na tayo nagugutom na din ako e.”

 Tinulungan ni Angel ang kanyang kaibigan sa pagdala ng mga bagahe. Muli pang tumingin si Avigail sa pintuan ng airport.

Samantala, dumating si Dominic sa pintuan ng paliparan.

"Paki-ayos ng mga trabaho sa ibang bansa, i-cancel kung hindi mai-reschedule.”

Mahigpit na utos ng lalaki sa kanyang assistance na si Henry.

Tumango si Henry at sinabing, "Sir, pinalawak na namin ang paghahanap para sa batang babae. Hindi siya makakalayo. Huwag po kayong masyadong mag-alala."

Ang batang babae ay mahalaga sa pamilya, kaya't ang mga trabaho sa ibang bansa ay walang halaga kumpara rito.

Nagmukhang seryoso si Dominic at tahimik na sumakay sa kanyang sasakyan.

...

Makalipas ang isang oras, dumating ang kotse ni Angel sa isang villa na tinatawag na Casa de Mansyon.

Humiling si Avigail ang lugar na ito ilang araw pa lamang ang nakakalipas bago sila bumalik ng bansa.

Pagbaba nila ng sasakyan, nauna ng maglakad si Angel papasok ng bahay.

"Ang ganda ng lugar, gusto ko ‘to," tuwang-tuwa na sabi ni Avigail, saka bumaling sa kaibigan. "Hindi ko akalain na napakabilis mong kumilos."

Ngumiti si Angel at nagbiro, "Nakatira rin kasi ako sa tabi. Naisipan kong paglipatan mo, kaya ngayon pwede tayong magkita araw-araw."

Tumango si Avigail nang may ngiti.

Pagkatapos nilang ayusin ang mga gamit, eksaktong oras na para sa hapunan.

Inaya sila ni Angel na lumabas para maghapunan.

Sa parking lot ng restaurant, habang pa-parada ang sasakyan, biglang may batang babae na tumakbo mula sa dilim.

Napahinto si Angel sa preno at natulala sa batang babae na nakahandusay sa labas.

Nataranta rin si Avigail, agad niyang tiningnan ang kanyang mga anak sa likuran. Nang makita niyang ayos sila, agad siyang lumabas ng sasakyan.

Nang mapalapit, nakita niyang isang batang babae na nasa apat o limang taong gulang ang nakaupo sa lupa na mukhang nagulat.

Naramdaman ni Avigail ang lambot ng puso at dahan-dahang lumapit sa bata, "Iha, nasaktan ka ba?"

Ang batang babae ay may maputing balat, malinaw na mga mata, matangos na ilong, at mukhang napakaamo sa suot na pink na damit at dalawang maikling tirintas.

Nang marinig niya ang boses ni Avigail, dahan-dahang nag-angat ng tingin ang bata at umiling nang may pag-iingat.

Nang makita ang takot sa mga mata ng bata, lalo pang lumambot ang puso ni Avigail. Tumingin siya sa paligid at nang makitang walang sugat, huminga siya nang maluwag at inabot ang kamay upang tulungan ang bata.

Ngunit, nang makita ito ng bata, umatras ito at napuno ng takot ang kanyang mga mata.

Panandaliang natigilan si Avigail at nginitian ang bata upang maibsan ang takot nito, "Huwag kang matakot, tutulungan lang kita makatayo."

Pagkasabi niyon, muling tumingin si Avigail sa paligid, nagtataka, "Nasaan ang mga magulang mo? Bakit ka nag-iisa?"

Mahigpit na niyakap ng bata ang kanyang manika at hindi nagsalita, tumango lang sa kanya.

Napatitig si Angel sa bata at hindi malaman kung paano sisimulan ang pakikipag-usap.

Lumabas na rin ng sasakyan sina Angel at ang dalawang anak.

Napansin nina Dale at Dane ang katahimikan ng bata at nagtinginan nang may pagtataka.

"Ang cute ni ate, pero bakit tahimik siya? Baka pipi siya, Mommy?" wika nila na nagtataka.