"CHAPTER 01"

EULA

As I gazed at every detail of his face, I couldn't help but admire him. He had a perfectly shaped jawline, sparkling blue eyes, a high-bridged nose, and sexy lips. His hair wasn't too long, he had brown skin, and he had eight-pack abs. The black cross-shaped earring in his right ear also suited him perfectly. I stared at myself in the mirror, and the gap between us was enormous. Simpleng damit, at walang anumang palamuti sa aking katawan. Ang mga damit ko ay palaging gusot, at hindi ko alam kung paano magbihis ng maayos. Isa siyang bilyonaryo, samantalang ako ay isang ordinaryong tao lamang. Mayroon siyang malaking tirahan, samantalang ako ay nakikitira lang. Sinampal ako ng reyalidad na kahit kailan, hindi ako papansinin ng isang ELIXIR AKIO SULLIVAN

Sa loob ng limang taong pamamalagi ko rito sa mansyon, dito na rin ako inabutan ng pagiging dalaga. Labin-tatlong taong gulang ako nang magsimula akong magtrabaho rito, at hanggang sa ako'y maging labingwalo, narito pa rin ako. Hindi dahil gusto ko ang trabaho, kundi dahil sinusubaybayan ko ang bawat kilos ng anak ng amo ko. Napapanaginipan ko siya gabi-gabi, ngunit pagdating ng umaga, hindi niya man lang ako makilala at hindi niya man lang ako matingnan sa mata. Kailanman, hindi ako nag-exist sa paningin niya.

Gusto kong umasa na balang araw ay makita niya ako bilang ako, pero natatakot akong masaktan—kaya ang magagawa ko na lamang ay magtago sa dilim habang nakasunod sa bawat yapak niya.

“Eula! Baka naman matuklap na 'yang mga tiles sa sahig kaka-walis mo. Isang oras ka na ata diyan, 'di ka man lang nag-iiba ng pwesto.” Napatayo ako ng tuwid nang marinig ang malakas na boses ni Manang Feh mula sa likuran ko—siya lang naman ang mayordoma ng mansiyon. Napakamot ako sa ulo dahil sa pagka-pahiya.

“A-ang dami kasing alikabok, Manang,” pagsisinungaling ko, pero ngumiti lamang ito at nanunuksong tiningnan ako.

“Huwag nga ako, Eula. Paniguradong pinapantasyahan mo na naman si Sir Akio,” pang-aasar na sabi nito kaya muli kong tiningnan ang veranda kung saan nakatayo ang lalaki, pero wala na ito. Napabuntong-hininga na lamang ako at nakangiting bumaling kay Manang.

“Manang naman! W-wag po kayong maingay, baka may makarinig sa'tin—masisante pa 'ko dito.” Inilagay ko ang hintuturo sa labi at sinenyasan siya na huwag mag-ingay.

“Ikaw na bata ka, maghanda ka na ng makakain at tanghali na, baka magising na si senyor at senyora,” dugtong pa niya kaya wala akong nagawa kundi tingnan ang orasan at mabilis na tumango.

I woke up at five o'clock in the morning, and the underwear I was wearing was also soaking wet. I couldn't help but smile because of the dream that visited me last night. Tama, minamanyak ako ni Sir Akio kagabi. Something happened to us, and I could still feel his long shaft inside me, reaching my womb. Winasak niya ako at hindi ko ito pinagsisihan.

Hindi ko maiwasang umiling at pilit na binubura ang panaginip na iyon sa aking isipan dahil masiyado na 'kong obsessed sa lalaking iyon, nagiging manyak na 'ko. Bwisit!

I am EMMANUELA STA. ANA, Eula for short. The surname sounds familiar but not a well-known person. Wala akong maraming pera, walang magandang mukha ngunit pinagpala naman sa katawan. Isang m*****g na birhen ngunit wasak na sa panaginip. Ang taga-silbing walang ibang ginawa kundi ang mag-imagine. Simula pa lamang ng pumasok ako rito sa mansiyon ay gustong-gusto ko na si Sir Akio pero ang alam ko, may long-term girlfriend ito.

Ano naman ngayon? Handa akong maging kabet, anakan niya lang ako.

Mabilis akong pumunta ng kusina at naghanda ng makakain. Itinali ko ang aking mahabang buhok upang hindi maging sagabal, lalo na kapag n*****i ako ng itlog. Inuna ko ang pagprito ng hotdog—hindi ko tuloy maiwasang ikumpara ito sa hotdog ni Sir Akio. Maliit lamang ito at hindi ako masasatisfied sa ganito.

Pinitik ko na lamang ang aking noo dahil nakokonsensya ako sa isiping pinaglalaruan ko ang pagkain. Iwinaglit ko muna ang lalaki sa isipan at itinuon na lamang ang atensiyon sa pagluluto.

“Isn't that done yet? I'm hungry.”

“Ay, hayop!” Nataranta ako dahil sa narinig na boses mula sa likuran—napakalamig nito.

“S-sorry, S-sir, kayo po pala 'yan,” nauutal na sabi ko. Bumaling ako sa likuran, at nakita ko siya na walang suot na damit pang-itaas. Lumunok ako ng ilang beses dahil sa tanawin na nakikita ko. Hindi ko rin maiwasang mapakagat-labi dahil sa perpekto niyang katawan.

“What?” masungit na sabi nito sa'kin kaya agad akong tumalikod. Muntik nang masunog ang pini-prito kong itlog.

“M-mabilis na po ito, Sir.” Hindi ko maiwasang manginig dahil sa sobrang kaba na nararamdaman ko. Ito ang unang beses na nakita ko siya nang malapitan at nakakausap ko pa.

Kitang-kita ko ang eight-pack abs niya—nakakapanghina.

“Just take it to my room,” rinig kong sabi niya kaya napatango na lamang ako at hindi na siya muling tiningnan. Napatalon pa ako sa saya nang mag-sink in sa utak ko ang sinabi niya na ihatid ko sa kwarto niya ang pagkain. Ang totoo ay hindi pa ako nakakapasok doon, pero sa panaginip ko, nagsex na kami doon. Kinagat ko ang ibabang labi ko sa isiping iyon at ganadong bumalik sa pagluluto. Mabilis akong nagprito ng ham, isda, at nagluto rin ako ng pansit. Hinanda ko na rin ang mga tinapay at prutas, at mabilis akong nagpatulong sa pag-aayos ng mga pagkain sa lamesa.

“Auntie Nessy, kayo na po ang bahalang maghain nitong mga pagkain sa lamesa. Dadalhan ko lamang po ng pagkain si Sir Akio,” nakangiting sabi ko. Tumango lamang ang tiyahin ko at sinenyasan ako na "siya na ang bahala sa lahat."

Maingat akong umakyat sa ikalawang palapag ng bahay dala ang pagkain. Hindi rin mawala ang mga ngiti ko sa labi. Excited kasi akong makita ang kwarto namin, este ni Sir Akio. Nang makarating ako doon ay ilang santo rin ang tinawag ko para kumalma—kinakabahan kasi ako.

Kakatok pa lamang ako sa pintuan ni Sir Akio nang biglang sumingit si Irah sa harapan ko. Ang babaeng ito ay may gusto rin sa binata, halos lahat ng pagpapansin ay ginawa niya na rito, pero hindi pa rin naman siya napapansin nito. Ubod pa ng sungit, akala mo naman ay mayaman—kaparehas ko naman siyang naninilbihan.

“Ako na ang magdadala nito kay Sir Akio. Bumalik ka na lamang doon at tulungan mo ang tiyahin mo,” masungit na sabi nito at mabilis na kinuha ang tray na may lamang pagkain. Tinulak niya rin ako kaya wala akong nagawa kundi ang tumalikod habang nagpupuyos sa galit.

Mabibigat na hakbang ang pinakawalan ko pabalik ng kusina dahil sa matinding pagkadismaya.