Mag-log inEULA
Habang pinagmamasdan ko si Sir Akio na nagpapakain ng kabayo ay hindi ko maiwasang mainggit sa kabayo. Kailan kaya niya ako papakainin? Napailing na lamang ako dahil sa walang kwentang bagay na pumasok sa isip ko. Ako lang ba yung nag-iisang tao na naiinggit sa hayop at hinihiling na sanay maging hayop nalang. Halos maglaway pa ako dahil sa pamamasa ng suot niyang sandong puti. Kitang-kita ang matipuno niyang katawan at ang walong tinapay sa kanyang tiyan. "Ang laway mo, malapit nang tumulo yan," Bigla kong naisara ang bibig ko dahil sa panirang dumating. Si Pancho na nakabusangot at hindi maipinta ang mukha. Pangit na nga, mas lalo pang nadagdagan. "Hindi ba nabubuo ang araw mo, kapag hindi ako napipikon?" Sinamaan ko siya ng tingin at lumayo sa kanya. Gustong-gusto niyang magkadikit kami palagi, hindi niya naman ako kakambal. "Buo na ang araw ko, kung wala lang asungot na lumitaw sa rancho," bulong niya kaya agad ko siyang kinunutan ng noo. Sino naman ang tinutukoy niya? "Si Sir Akio ba ang pinaringgan mo?" Nakataas-kilay na sabi ko. Anong karapatan niyang tawaging asungot ang asawa ko? Ang lakas ng loob niya, mukha naman siyang surot. Hindi naman niya ako sinagot at tumalikod na. Akala ko'y aalis na siya pero bigla na naman niya akong hinila. Mabuti na lamang ay alerto ako't nakabitaw agad ako. "Ano ba! A-aray ko, isa kapa!" Malakas na bulyaw ko dahil may humawak din sa kaliwang braso ko. Ano ako lubid? Tag of war ba to? Iritable kong tiningnan ang humawak sa kabilang braso ko at nanlaki ang mga mata ko. Si Sir Akio, masama ang mga tingin nito kay Pancho. Matagal silang nagtitigan kaya inisip ko na lamang na baka may gusto sila sa isa't isa pero agad akong umiling, hindi pwede. Akin lang ang asawa ko. "Bitawan mo siya, pare." Seryosong sabi ni Sir Akio. Agad naman akong binitawan ni Pancho kaya sinamaan ko siya ng tingin ng makitang namumula ang braso ko. Mabuti pa si Sir Akio, napakagentle niyang humawak. Nakita ko na lamang na tumalikod si Pancho habang nakakuyom ang mga kamao. "Hindi ba't sinabi ko sayong dumikit ka lang sa akin, kung saan-saan ka napupunta. Wala ka sa mall para mamasyal," Masungit na sabi ni Sir Akio sa akin. Napakunot na lamang ako ng noo dahil malapit lang naman ako sa direksiyon niya't hindi naman ako lumalayo. "Bilisan mo na diyan, mangangabayo tayo mamaya." Hindi ko alam kung mali lang ba ang pandinig ko o may nakabara na ditong tutuli. Kakabayuhin niya raw ako? Ay pak... gusto ko yan. "Saglit naman! Ang bilis mo na naman maglakad," Tumakbo ako ng mabilis para habulin siya. Hindi mawala ang mga ngiti ko sa labi dahil gusto nyang nakadikit ako parati sa kanya. BLAGGGG... "A-aray naman!" Bigla siyang tumigil sa paglalakad kaya nabangga ako sa malapad niyang likod. Gusto kong hawakan ang noo ko na nauntog sa kanya pero mas pinili kong hawakan ang likod niya. Ang sarap siguro nitong kalmutin sa gabi. Habang busy akong kalikutin ang likuran niya bigla na lamang siyang humarap kaya mabilis akong napaatras. "May gusto ka ba sakin?" Nakangising sabi ni Sir Akio. Agad akong nag-iwas ng tingin at nangapa ng sagot. "H-hindi, B-bakit naman ako magkakagusto sayo? Mahal ko ang trabaho ko, Sir, 'wag niyong lagyan ng malisya," pinagpapawisang sabi ko pero mas lalo lamang siyang natawa. "Tense na tense ka ha, sabihin mo lang, malay mo patulan kita," Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa mga sinasabi niya, lalo na't ang lapad ng ngiti niya na tuwang-tuwa na inaasar ako. "Biro lang, masiyado ka namang seryoso. Let's go!" Nag-iba ang tono ng pananalita niya kaya agad akong napahinga ng maluwag. Hindi na lamang ako umimik, mabuti na lamang ay mabilis naming narating ang kuwadra. Ang dami ng kabayo, ang lalaki ng...Ughh.. nevermind. "Saan mo gustong sumakay?" Nakangising sabi niya. Pwedeng sayo nalang? "Ano na? Kanina kapa nakatulala diyan," Nakakunot na tanong niya kaya naman agad akong bumalik sa wisyo. "S-sa K-kabayo, Sir?" Nauutal na sabi ko. "Alangan man saan, may nakita ka pa bang ibang sasakyan dito maliban sa kabayo? Unless, ako ang gusto mong sakyan," Feeling ko namumula na ako ngayon dahil sa mga sinasabi niya. "Tara na nga! Para ka namang tanga diyan," Huling sinabi niya bago kuhanin ang puting kabayo. Kapansin-pansin pa nga ang hindi niya pagiging komportable at parang natatakot pa siyang lumapit sa hayop. Napabuntong-hininga na lamang ako habang ikinakalma ang sarili. Nakakahiya kay Sir Akio, kung ano-ano na lamang ang pinagagawa ko, Hayyyss.. "Ano pa bang tinatayo mo diyan, sumakay kana!" Parang nawalan na siya ng pasensya sa akin. Hindi ko naman kasi alam kung saan ako sasakay. Isa lang naman ang kabayong kinuha niya. "Kailangan pa ba kitang buhatin para makasakay ka sa kabayo?" Nakangising sabi niya. Ang pogi niya talaga sa pwesto niya. Nakasakay na kasi siya sa kabayo, at pasimpleng pinalalakad-lakad ito sa harapan ko. "Huh? Saan ang kabayo ko?" Biglaang tanong ko. "Sumakay kana dito, bilisan mo, bago pa maubos ang pasensya ko sayo." Inis na sabi niya kaya mabilis akong pumunta sa kanya at tinulungan naman niya akong makasampa sa kabayo. Mabuti na lamang ay maalam ako sa ganito, may kalabaw kasi dati si papa, sinasakyan ko din iyon noong mga bata pa kami ng mga kapatid ko. Nalungkot ako sa pagbabalik-tanaw sa nakaraan. Kumusta na kaya si Mama, siguro nama'y sumasapat naman ang pinapadala ko para sa mga gamot niya. At paniguradong may sumusobra pa para sa pangmatrikula ng mga kapatid ko. Nasa ganoon ako ng pag-iisip ng bigla na lamang paluin ni Sir Akio ang kabayo, kaya kumaripas ito ng takbo. Sa gulat ko ay napahawak ako ng mahigpit sa kamay niya. Sa unahan niya kasi ako pinasakay, ramdam na raman ko ang pagyakap niya sa akin at ang pamumukol ng kung ano man sa suot niyang pang-ibaba. Hindi ko alam kung dala lamang iyon ng pag-indayog ng kabayo o talagang tumitigas ang sandata niya sa likod ko. Nanigas ang buo kong katawan nang ipatong niya ang baba niya sa balikat ko. Ramdam na ramdam ko ang paghinga niya malapit sa tenga ko. Ginapangan ako ng matinding kilabot at kasabikan.EULA Abala ako sa paghuhugas ng pinggan ng bigla kong naramdaman na may umupo at nagmamasasid sa akin mula sa likuran. Bumaling ako doon, halos mahulog ko ang babasaging baso na noo'y binabanlawan ko, mabuti na lamang ay nasalo ko ito. "M-may kailangan po ba kayo?" Nauutal na tanong ko. Mas lalo akong nailang nang makita kung paano niya ako tingnan mula ulo hanggang sa aking mga binti. Another manyak spotted into this house. "Wala naman. Kung manliligaw ba ako, ay sasagutin mo ako?" seryosong tanong niya na halata namang pinagtitripan lang niya ako. Problema ko na nga si Sir Akio at Pancho, sumabay pa siya. "A-ano pong sinasabi niyo diyaan, Sir?" nahihiyang tanong ko pero tumayo lang siya sa akin at lumapit. Hindi ko maiwasang mapaatras dahil sa presensya niya. "Iyan ang gusto ko sa babae, pakipot," nakangiting sabi niya kaya ginapangan ako ng matinding takot. Okay lang naman sa akin ang pang-aasar na ginagawa niya pero kung hahawakan niya ako at lalapitan niya ako ng isang p
EULA Hanggang ngayon ay tinatanong ko pa arin ang sarili ko kung paanong pumayag akong magpakain sa kanya. Nakakahiya. Hindi ko alam kung paano ko pa siya haharapin ng normal. "Eula!" Napatalon ako bigla. Nagulat ako sa boses ni Pancho. Nandito ako ngayon sa garden, nagdidilig ako ng mga bulaklak. Yung bulaklak ko kaya kailangan madidiligan? Lol. "Ano na naman ang kailangan mo?!" iritableng sabi ko. Umupo siya sa upuang bakal, at nakapangalumbaba na tumingin sa akin. "Papanoorin kitang magdilig, masama ba 'yun?" nakangiting sabi niya kaya agad ko siyang sinamaan ng tingin. "Ikaw nalang kaya ang magdilig? Tutal naman ay nandito kana." seryosong sabi ko. Tumango naman siya kaya nakahinga ako ng maluwag. Ibinigay ko sa kanya ang hose. "Aaaaah! Ano ba!" Imbes na ang mga bulaklak ang basain niya, sa akin niya itinitutok ang hose. Basang-sisiw tuloy ako ngayon. At dahil puti ang uniporme ko, bakat na bakat ang bra ko. Kainis 'to si Pancho! Wala na siyang ibang ginawa kundi pagtr
AKIO "Wala namang pinagbago sa kuwarto natin, maliban lang sa iilang gamit na idinagdag ko," nakangiting sabi ko. Akala ko ay matutuwa siya, pero mas lalong nangunot ang noo niya habang hinahanap ang isang bagay. "Where's our picture?" galit na tanong niya. Kinabahan ako bigla dahil itinago ko nga pala ito sa drawer ko. Nagkamot muna ako sa ulo bago nagsalita. "Nasa drawer ko," malumanay na sabi ko. "What? Itinatago mo na ako ngayon?!" iritableng sigaw niya. "No... No... Hindi sa ganoon. Baka kasi madumihan kaya itinago ko," palusot ko na sana ay paniwalaan niya. "Mabuti kung ganoon. Ilalabas ko na, ha? Dapat nandito lang siya sa side table palagi, para paggising mo, ako agad ang makikita mo," nakangiting sabi niya. Ngumiti ako pabalik at nakahinga nang maluwag. Naupo ako sa kama at hindi ko inaasahan ang susunod na gagawin niya. Bigla niya akong itinulak pahiga at umibabaw siya sa akin. "Eh 'yan? Namiss din ba ako?" turo niya sa ibabang parte ng katawan ko. Hinawakan niya ito
AKIO "Bakit ang init-init ng ulo mo? May problema ba?" Napatingin ako kay Minerva. Nakataas ang dalawang kilay nito habang nakatingin sa akin. Hindi ko rin alam sa sarili ko pero badtrip na badtrip ako sa kapatid niya. "Parang walang halaga ang pagdating ko sayo. May nagbago na ba sa pagmamahal mo sa akin?" Tumingin ako kay Minerva. Malungkot ang mukha nito na para bang anumang oras ay iiyak na. Lumapit ako sa kanya at yinakap siya. "Hindi... H-huwag mong isipin 'yan. Hindi mo lang alam kung gaano ako katagal naghintay sa pagbabalik mo," malumanay na sabi ko habang hinihimas ang mahaba niyang buhok. I love her... I really do...pero nararamdaman ko ring ang laki-laki ng pinagbago sa noon kaysa ngayon. "Napapansin ko kasing, parang sabik na sabi kang kausapin ang katulong mo. Nilalandi ka ba niya?" malungkot na sabi niya kaya agad akong umiling. Ayokong isipin niya na nilalandi ako ni Eula o kung may namamagitan man sa aming dalawa dahil alam ko na kung anong kahihinatnan nito.
EULA Nakabusangot akong humarap sa salamin. "Bulag ba siya?Ang laki-laki ng pakwan ko, hindi man lang niya makita!" Inis na bulong ko sa sarili habang pinapadyak ang dalawang paa. Wala nang magandang nasabi sa akin si Sir Akio. Palagi nalang niya akong pinagtatawanan at pinagtitripan. Minabuti ko na lamang na lumabas upang magdilig ng halaman ngunit nasa hagdan pa'lang ako ay naririnig ko na ang malakas na sigawan ng mga kagaya kong katulong. Naintriga tuloy ako kung anong meron. Lumapit pa ako ng bahagya at hindi ko mapigilang makaramdam ng lungkot. Ang mukha ng babaeng kahit kailan ay hindi ko mapapantayan. Si Minerva, ang babaeng matagal nang hinihintay ni Sir Akio. Bagsak ang mga balikat ko nang makalapit ako sa direksiyon nila. Kitang-kita ko ang malapad na ngiti mula sa mga labi ni Sir Akio habang tinutulungang maglakad papasok si Minerva. "Ito na pala ang mansiyon niyo? Infairness, malaki naman pala. Tamang-tama lang tirahan nang mga aso." Nagsalita ang isang lalaki
AKIO "Sir! Hindi naman dito ang daan papuntang rancho. Saan tayo pupunta? Anong gagawin mo sa akin?" Tiningnan ko siya ng masama dahil sa sinabi niya. Hindi na naman kasi siya nakainom ng gamot; pa-oa siya ng pa-oa. "I just want to climb the mountain. We'll head to the ranch later," I said briefly and kept walking. "Pero baka dumating doon ang tatay niyo at wala tayo. Lagot na naman tayo!" hesterikal na sabi niya, kaya napatigil ako sa paglalakad. May punto siya. Paano nga kaya kung pumunta siya ng rancho at hindi niya ako inabutan doon? Paniguradong mapapagalitan na naman ako ng sobra. Hindi ko maiwasang mapapikit. Wala man lang akong magawa. Gustong-gusto ko rin namang magdesisyon para sa sarili ko, pero parang nakatali na ako sa pamilyang meron ako. Sunod-sunuran na lang ako sa tatay ko. Nakakaasar! "Fine, let's go!" I said irritably to her and we turned back toward the ranch. As we walked, I remembered how Mom treated Eula's family. I felt so sorry for them. It was like I was
EULAAs I gazed at every detail of his face, I couldn't help but admire him. He had a perfectly shaped jawline, sparkling blue eyes, a high-bridged nose, and sexy lips. His hair wasn't too long, he had brown skin, and he had eight-pack abs. The black cross-shaped earring in his right ear also suite
AKIO Pagkarating namin sa rancho ay sinalubong kami nang napakaraming trabahador."Ang pogi ni Sir Akio...""Ihhhhhhh!"Nagtilian ang iilang kababaihan na nakakasalubong namin. Ang mga mata nila'y parang punyal na unti-unti akong hinuburan. Hindi naman ako santo para sambahin. "Tunay ngang may i
EULA"Sir!... Sir!" Pogi sana kaso bingi. Kanina pa kasi ako nakasunod sa kanya, at kanina ko pa siya tinatawag ngunit hindi naman niya ako naririnig. Ang hirap kaya niyang habulin, ang hahaba ng biyas niya. Halos mapugto ang hininga ko kakalakad-takbo mahabol lamang siya.Hindi na ko nakatiis, ka
AKIOKnock! Knock!Narinig ko ang malakas na katok sa pintuan kaya agad ko itong binuksan, ngunit hindi siya ang babaeng gusto kong makita. "Good morning, Sir Akio. Ito na po ang pagkain niyo," nagpapa-cute na sabi niya ngunit naiinis ako sa pagmumukha niya. "Hindi ikaw ang inaasahan kong magdada







