Mag-log inDamiel's POV Nasa private boardroom ako ng main pavilion, staring at the financal projections on the projector screen. Normally, binabasa ko 'to nang paulit-ulit to make sure every single digit is perfect. But today? My mind was floating back to the master bedroom of my villa. I could still feel th
Adrienne's POV Nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa malaking glass window ng kwarto. Sandali akong nalito kung nasaan ako, bago ko naalala: nasa master bedroom ako ng villa ni Sir Damiel. Sinubukan kong iangat ang kanang paa ko, pero gumuhit agad ang kirot mula sa mg
Damiel's POV I stepped out of the bedroom, making sure to close the door quietly behind me. The last thing I wanted was for Sophia’s high-pitched voice to disturb Adrienne. Pagdating ko sa main living area ng villa, nandoon nga si Sophia, standing by the glass doors, holding a designer handkerchie
Adrienne's POV "I’m not going to let anything happen to you,” Paulit-ulit na bumabalik sa utak ko ang mga salitang 'yun ni Sir Damiel habang nakahiga ako sa master bedroom ng private villa niya. Oo, dinala niya ako rito sa kwarto niya dahil mas malapit daw ito sa main sala at mas madali akong maba
Hindi ko na hinintay na magreklamo pa siya. I swept her up into my arms in a bridal carry. She was lighter than I expected. She instinctively wrapped her arms around my neck, pulling her body flush against mine. Her chest, warm and rising rapidly with her panicked breathing, pressed against my ba
Damiel's POV I should be focus. The meeting with Mr. Tan was a partial success, and now I have a free afternoon on my own chartered yacht. The sun is shining, the water is crystal clear, and I have fresh seafood being prepared by the onboard chef. Pero hindi ako sa pagkain nakatingin. I was lea
After the Team Dinner, Ms. Heidy suggest na mag-relax muna kami sa beachfront lounge kaya naman parang automatic kaming lahat na pumayag.May bonfire sa gitna, soft music sa background, at may malamig na hangin na dumadampi sa balat. The night felt lighter than the past few days, walang email, walan
The morning came faster than I wanted. Parang kahapon lang galing siya sa kwarto ko, tapos ngayon kailangan ko ulit siyang harapin… in broad daylight pa.Naglagay ako ng light makeup, nagsuot ng white polo tucked sa beige slacks, and tied my hair in a neat bun.Pagbaba ko sa lounge area, andun na si
Kinabukasan, maaga akong dumating sa parking lot. Medyo inaantok pa ako dahil sobrang aga ko talaga nagising, as in. Naroon na rin si Calen, nakasandal sa van at naka-shades pa, wala namang araw -,-“Uy, ang aga ah,” bati ko.“Of course, hindi pwedeng mahuli sa partner ko,” sagot niya sabay tawa.Ma
Alas-nuwebe pa lang ng umaga pero pakiramdam ko pagod na agad ako. Hindi dahil sa trabaho, pero dahil sa hindi ako nakatulog kagabi.Tahimik lang ako habang nasa loob ng elevator, hanggang sa marating ko ang Marketing Floor at bumungad sakin si Calen. “Hey Dev, you okay? You look kinda pale.” bungad







