Se connecterDamiel's POV Nasa private boardroom ako ng main pavilion, staring at the financal projections on the projector screen. Normally, binabasa ko 'to nang paulit-ulit to make sure every single digit is perfect. But today? My mind was floating back to the master bedroom of my villa. I could still feel th
Adrienne's POV Nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa malaking glass window ng kwarto. Sandali akong nalito kung nasaan ako, bago ko naalala: nasa master bedroom ako ng villa ni Sir Damiel. Sinubukan kong iangat ang kanang paa ko, pero gumuhit agad ang kirot mula sa mg
Damiel's POV I stepped out of the bedroom, making sure to close the door quietly behind me. The last thing I wanted was for Sophia’s high-pitched voice to disturb Adrienne. Pagdating ko sa main living area ng villa, nandoon nga si Sophia, standing by the glass doors, holding a designer handkerchie
Adrienne's POV "I’m not going to let anything happen to you,” Paulit-ulit na bumabalik sa utak ko ang mga salitang 'yun ni Sir Damiel habang nakahiga ako sa master bedroom ng private villa niya. Oo, dinala niya ako rito sa kwarto niya dahil mas malapit daw ito sa main sala at mas madali akong maba
Hindi ko na hinintay na magreklamo pa siya. I swept her up into my arms in a bridal carry. She was lighter than I expected. She instinctively wrapped her arms around my neck, pulling her body flush against mine. Her chest, warm and rising rapidly with her panicked breathing, pressed against my ba
Damiel's POV I should be focus. The meeting with Mr. Tan was a partial success, and now I have a free afternoon on my own chartered yacht. The sun is shining, the water is crystal clear, and I have fresh seafood being prepared by the onboard chef. Pero hindi ako sa pagkain nakatingin. I was lea
Ang tahimik. Sobrang tahimik sa loob ng sasakyan na halos marinig ko na ang sarili kong paghinga. Ang tanging ingay lang ay ang mahinang humming ng makina at ang paminsan-pansing pag-ulan sa labas na tumatama sa bintana.Nakatitig lang ako sa labas, pinapanood ang mga ilaw ng kalsada na nagiging blu
Akala ko ang pinakamahirap na part ng merger na 'to ay ang board meetings. Mali ako. Ang pinakamahirap pala ay ang makasama si Ezekiel Rivera sa loob ng dalawampu't apat na oras. Isang araw pa lang siyang opisyal na nakatira dito, pero pakiramdam ko, gusto ko nang mag-file ng restraining order."Eze
Pagkatapos naming pirmahan ang contract, dumating na ang main course. Pero wala akong gana. Ang steak na nasa harap ko, kahit gaano kamahal, ay parang karton sa panlasa ko. Tahimik si Ezekiel, dahan-dahang hinihiwa ang pagkain niya na parang wala siyang kade-deal lang sa impiyerno.“Bakit hindi mo k
Pagdating ko sa restaurant, nandoon na siya. Isang private corner ito ng isang high-end bistro sa Makati, yung tipong kahit sumigaw ka, walang makakarinig dahil sa kapal ng curtains at sa lakas ng jazz music. Ezekiel was holding a glass of red wine, looking like a king waiting for his queen—or in my







