LOGINTumango si Damiel pagkalipas ng dalawang segundo. "Acceptable."Habang maingat at pormal na kinukuha ng mga assistant ang sukat ng aking balikat, dibdib, at bewang gamit ang malambot na silk measuring tape, hindi ako iniwan ni Damiel sa aking tabi kahit isang segundo.Nakatayo siya sa gilid ko, naka
Adrienne's POVNakatayo ako sa gitna ng aming napakalaking sala dito sa estate ni Damiel, at hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa napapanood ng dalawa kong mata. Ang dating malawak at pormal na sala ni Damiel ay nagmukhang isang private fashion boutique. Nakapila sa gilid ang mga gint
Damiel's POVThe bright, golden light of the morning sun poured softly through the sheer curtains of the master suite, painting the dark hardwood floors in a warm, amber glow. I woke up early—around six in the morning—not because of an alarm, but because my internal clock had completely reset. For t
"I've got you, my love," I rasped near her ear, my lips tracing the sensitive line of her neck, drinking in her gasps. " I'm right here."I kept my hand firmly placed over her stomach, supporting her lower back, ensuring that every movement was smooth, safe, and completely comfortable for her pregna
A soft, breathless groan escaped my throat as I deepened the kiss. My hands moved up to cup her face, my thumbs tracing her soft cheekbones, tilting her head slightly to drink deeper from her sweetness. Adrienne parted her lips willingly, accepting my kiss, her fingers twisting into the fabric of my
Damiel's POVThe sleek black Maybach glided smoothly through the tall, wrought-iron gates of my Forbes Park estate. The estate was shrouded in the serene quiet of the late evening, illuminated only by the warm, ambient landscape lights embedded along the winding stone driveway. Towering acacia trees
“Hindi na talaga kami babalik, at kung magkukrus man ang landas namin ng babaeng ‘yan hindi rin namin siya kikilalanin” bwelta naman ni mama.“Bakit? Kailan nyo ba ako kinilala? Mas mabuti na nga lang po siguro na magkalimutan na lang tayo, pero salamat pa rin sa pag ampon nyo sakin ni papa kahit la
“Wifey are you there?” kinakabahan ko ng tawag at pinipilit ng buksan ang pinto dahil di ko alam baka kung napano na si Devorah sa loob.Patakbo akong nagpunta sa kabinet kung saan naklagay ang susi ng banyo at kinuha ito at mabilis na binuksan ang banyo.Pagbukas ko ng banyo ay agad akong pumasok a
“San yung mag ina?” bulong ni Parsha sakin at bahagyang akong siniko.“Nasa kuwarto nila.” sagot ko naman.Naupo na muna kami ni Parsha sa dining, si Tristan naman ay halos kakapasok lang rin dahil pinark muna nito ang kotse nya.“Oh, kumusta ka rito? ayos naman ba?” tanong naman ni Tristan at may i
“Liam ayos ka lang ba…” tanong ko sakaniya, pero hindi niya ako kinikibo.Naglakad siya palapit sa dulo ng stage, matikas parin ang tayo niya habang nakapamulsang humarap sa lahat.“Ano? ngayon sino ang sirang sira na?” sigaw ni mama.“Kayo parin mag ina.” kalmadong sagot ni Liam na halatang nagpain







