เข้าสู่ระบบ"Allow me.." mabilis na kinuha ni Debbie ang nagkalat na papeles sa sahig ng CEO's office. Tumuwad siya ng bahagya habang pinulot ang mga papel. Tumayo at binigay kay Alexander, making sure that the latter is watching her move. "Here.." ngumiti siya kay Alex. "Thank you, " Alex replied. Umupo siya sa swivel chair at inilapag sa desk ang folder na naglalaman ng mga papeles na binigay sa kaniya ni Debbie. "What do you want?" diretso niyang tanong. "Ah, yes...I need your signature there.." tinuro ni Debbie ang folder sa mesa. "Right.." binuklat ni Alex ang folder, kumuha ng ballpen at pinirmahan ang mga papeles. "Here.." muling inabot kay Debbie ang mga papeles na siya nitong dala, kaya siya pumasok sa opisina ng CEO. "Thank you," she said while reaching for the papers. Nanatiling nakatayo. Tinitigan si Alex, "I don't mean to intrude but you look tired already, Mr. Blackwood..' ngumiti siya sa CEO. "And to think that it's eight o clock in the morning.." lumuwang ang kaniyang n
"Mind If I sit here?" Alexander Blackwood is having lunch alone at the company's cafeteria. Nag-angat siya ng kaniyang mukha ng marinig ang boses ng babae. Sure enough, it was her cousin Debbie. "I don't mind.." nagkibit-balikat si Alexander pero hindi ito ngumiti, bagama't saglit niyang sinulyapan ang pinsan. The news about not finding Wilfredo Blackwood make his blood boil inside, though, outside...he is calm and compose. Maraming naglalaro sa kaniyang isipan, kasama na ang pangangasiwa sa kumpanya., inisip din ni Alexander ang biglang pagbabago ng ugali ni Bella. Sa wari niya ay mabilis na itong magalit lalo na kapag may kausap siyang babae. "Thank you..you, are..kind.." Debbie said softly. The stoic reaction of Alexander made her voice flinched. Nang hindi kumibo si Alex ay nagpatuloy siya, "once again, thank you so much...for giving us the chance to work here." Debbie managed to utter the words. Ngumiti siya ng tinapunan siya ng sulyap ni Alexander. Nakaupo siya sa harap ng
Ken's pov "Paula..!" I caught her right arm just in time when she was about to leave. "What?" winaksi niya ang aking kamay. "Umm.." I was lost for words but we held each other's gaze. "If you have nothing to say--" "Galit ka ba sa akin?" "Bakit ako magagalit sa iyo?" balik niyang tanong sa akin. "Tungkol sa sinabi ko..." paglilinaw ko. "Marami kang sinasabi, alin doon?" "Alam kong alam mo ang ibig kong sabihin, Paula. Alam kong may naramdaman tayo sa isat-isa subalit.." napatigil ako ng tumawa siya. Pagkatapos ay binawi niya ang kaniyang tingin sa akin at pinagmasdan ang bulaklak na rosas sa kaniyang gilid. Bahagyang yumukod at pinitas ang mapulang rosas. "I don't know what you meant.." sinamyo niya ang talutot ng rosas, pumikit ng marahan at ng dumilat, it seems that she was fighting back her tears. "Paula..I don't mean to--" She put her middle finger on my lips, forbidding me to go on. "You don't have to explain yourself. I'm here as...a ... friend." she blinked.
Ken's POV "The fuck you are talking about? I've been paying immense amount of money for nothing?!" I grabbed Norman's wrist and twisted it. His voice echoed through the garden. I blocked his screamed of plea, instead, hinigpitan ko pa ang paghawak sa kaniyang pulso."Arrrggh!" "Ken!" I abruptly stopped when I heard Paula's voice. Ang malakas na sigaw ni Normam obviously ang dahilan kung bakit narinig ni Paula ito and sense something is happening outside the Villa. Nasa garden cottage kami sa harapan ng Villa ng hatdan ako ng isa na namang kapalpakan ng mga hired men ko. Sino ba naman ang hindi ma high blood , sa loob ng tatlong buwan ay wala pa rin silang magandang balita na dala sa akin. Hindi pa rin nila matukoy ang kinaroroonan ng demonyong si Wilfredo, and they were calling themselves the best underground spy in the country? "Sige na, Norman, umalis ka na.." sabi ni Paula sabay senyas sa tao na umalis na. The poor man wasted no time, he's hurriedly went away without gl
Bella's POV "I don't understand why I have this chilling feeling. I'm sorry, pero hindi ka ba natatakot sa maaring ibunga ng pagtanggap mo kina Joshua at Debbie?" I watched Alex calm reaction as he put his attaché case on the table. Kararating lang namin mula aa kumpanya. Pagkatapos nilang mag-usap ni Alvin at naging final ang desisyon na tanggapin ang mga anak ni Wilfredo ay hinfi na kami nagkaroon ng sandali na mag-usap. Naging busy siya sa kumpanya, bagama't inaasikaso naman ni Daddy kasama ng board at maging si Alvin ang Empire ay puspusan ang pagbabalik asikaso ni Alex sa nga responsibilidad ng kumpanya. Kabi-kabila ang meeting, conference, business calls at iba pang bagay na kinakailangan ang kaniyang atensyon, dahil dito ay hindi ko na siya kinukulit pa. But now that we're at home, muli ko siyang kinulit ukol dito. Bumuntong-hininga si Alex habang naupo sa gilid ng kama, katabi ko. "It's been three months right? Pero walang nangyari sa paghahanap ng mga hired spy
Bella's POV: It's been three months since Brenda's revelation secrets has come to light. It's been three months since both Alex and Ken's hired men were hunting Wilfredo Blackwood. It's been three months that my husband was restless and angry. And it's been three month na hindi pa rin nahuhuli si Wilfredo."I told you to stop interfering the HRs job." Alex coldly said. Malamig nitong sinulyapan ang pinsang si Alvin. "Woah, bro.." tinaas nito ang kaniyang dalawang kamay. "Chill.." "Your concern is the finance department." pahagis na nilatag ni Alexander ang folder na inabot ni Alvin sa kaniya. Alexander is on his desk, sitting clamly while Alvin chuckled in front of him, sitting and crossing his long legs. Ako naman ay may kinuhang file sa filing cabinet na nasa kanang bahagi ng desk ng CEO. "In which, I can proudly say that I did my job efficiently and effectively." The smirked on Alvin's face is clear. Hindi ko alam kung tinutukso o nang-iinis ito kay Alexander. Alam kung
Alexander's pov I was pacing at the ground floor in front of the obgyne clinic. Nasa loob ng klinika si Brenda, muling nagpa check up. Ibig kong masigurado kung nagsasabi siya ng totoo o pakana lamang niya ang lahat para hindi matapos ang kaugnayan ko sa kaniya. As if her being pregnant woul
"Baby, what are you even saying?" I was kind of shock to hear Bella's explanation, although I wanted to laugh, I couldn't. Mas lalo akong naguluhan sa sinabi niya. "Sinong pamilya ang tinutukoy mo?" Dagdag ko pa. Gusto ko siyang suyuin, gusto ko siyang amuin pero seryoso ang lungkot- na nakikita k
Bella's POV "Ohhhh, I moan hard as Alexander ate my nipple savagely. Throwing my head back, I clutch on his head. "Alexxx, how I missed this...ahhh..!" I moaned loudly when he bit each of my nipples and he glanced up, meeting my gaze. "You just don't know how I missed you, Bella..walang araw
Mayo 5 Friday afternoon .. Auction house : Casa de Memoria-- Palacio de Memoria, 95 Roxas Boulevard, Paranaque City, specializing in exquisite antiques and heirlooms The auction house offer a wide range of items, including art, antiques, collectibles, real estate, vehicles, and construction







