Mag-log in"มามี๊!..." เสียงเล็กของเด็กวัยสิบขวบวิ่งลงมาจากชั้นสองของบ้านด้วยท่าทีลนลานก่อนที่เธอจะตะโกนเรียกคนเป็นแม่เสียงดังลั่นบ้าน"ลิลินหนูวิ่งตะโกนเสียงดังอีกแล้วนะคะ มามี๊เคยบอกว่ายังไงคะ?..." ก่อนที่เกวลินที่นั่งอยู่ในโซนของห้องรับแขกจะฉายสีหน้าคาดโทษลูกสาวจอมแก่นที่ยิ่งโตมาเธอก็ยิ่งได้รับความแสบซนมากจ
"คืนนี้หนูจะตอบแทนพี่ให้คุ้มค่าเลยค่ะ..." ริมฝีปากเล็กขยับบอกเสียงกระเส่าพร้อมกับปลดเปลื้องผ้าเช็ดตัวออกจากเรือนร่างกำยำก่อนที่จะโยนมันทิ้งไปบนพื้นอย่างไม่ใยดี ดวงตากลมโตเลื่อนไปมองยังแก่นกายยักษ์ที่กำลังตั้งท่าเตรียมพร้อมจะรบเต็มที่ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ไม่เขินอายเหมือนแต่ก่อน เธอจับจ
"ทำไมถึงเงียบไปล่ะ" บรรยากาศในรถสปอร์ตหรูเต็มไปด้วยความเงียบสงบไม่มีเสียงเจื้อยแจ้วที่หลุดออกจากร่างบางของคนด้านข้างเพราะเอาแต่เม้มปากมองยังวิวทิวทัศน์ด้านนอกโดยที่ในใจยังคงคิดถึงประโยคคำพูดที่ได้ยินเมื่อครู่ที่ยังคงวนเวียนอยู่แต่ในหัวไม่สามารถที่จะปัดมันออกได้เลย"เปล่าค่ะ...ช็อปปิ้งจนเหนื่อยมั้งคะ
"ใช่ค่ะ มาตอนเช้าแล้วก็กลับไปแล้วค่ะ...""ทำไมหนูไม่ปลุกพี่ล่ะครับ มันมาทำไม""ใครจะกล้าปลุกล่ะคะ เมื่อคืนกว่าพี่จะได้นอนก็เล่นกับลูกยันเช้าเลยไม่ใช่เหรอคะ...เสือแค่มาเล่นกับหลานเองค่ะไม่ได้มีธุระสำคัญอะไร""อืม...งั้นเดี๋ยวพี่อาบน้ำเสร็จแล้วออกไปครับ""ไปกันค่าตัวแสบของมามี๊..." ก่อนที่ร่างเล็กของส
"คิคิ...เอาแบบนั้นเลยเหรอคะ""ปาป๊า...ปาป๊า~""ถ้าปาป๊าจับได้ขึ้นมา หนูต้องช่วยมามี๊ด้วยนะ...โอเคไหมคะ" สิ้นเสียงหวานเอ่ยบอก ร่างเล็กของสองแม่ลูกก็นั่งลงด้านข้างของคนตัวสูงที่ยังคงนอนหลับสนิทไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียงนอนกว้างขวาง ก่อนที่เธอจะจัดการยัดแท่งปากกาใส่ของมือเล็กของลูกสาวตัวน้อยแล้วละเลงทำตัว
"พี่สิงห์!...อย่าวอแวสิคะ เดี๋ยวยัยหนูก็ตื่นเอาหรอก" ใบหน้าสวยของคนตัวเล็กที่กำลังอุ้มเด็กน้อยวัยสิบเดือนที่กำลังหลับตาพริ้มในอ้อมอกของเธอ ดวงตากลมโต จมูกทรงสวย และสีผิวขาวนวลละเอียดที่ได้จากผู้เป็นแม่มาเต็มๆ ทำให้เด็กน้อยดูน่ารักและน่าเอ็นดูไปหมด ก่อนที่เธอจะเลื่อนสายตาหันไปดุผู้เป็นสามีเล็กน้อยเมื
"พี่สิงห์หนูเหนื่อยแล้ว...มะ ไม่ทำแล้วได้ไหมคะ..." ใบหน้าสวยเงยหน้าไปบอกคนด้านหน้าด้วยสีหน้าขอร้องอ้อนวอนเบะปากเพื่อให้น่าสงสารมากที่สุด"ยังเหลืออีกสองครั้ง...เหนื่อยได้ยังไง?..." ทว่าสามีหนุ่มกลับตอบพร้อมกับเลิกคิ้วถามคำถามใหม่อย่างไม่สนใจในคำขอร้องอ้อนวอน"แต่หนูเหนื่อยแล้ว...กว่าพี่จะเสร็จแต่ละร
"อะไร...ก็ให้พักแล้วไง""แต่หนูยังไม่หายเหนื่อยเลยนะ!" เธอตอบกลับเจ้าของหน้ามึนเสียงแข็งปนดุ"คนผิดไม่มีสิทธิ์มาต่อรอง..." สวบ!"อื้ออ...พี่สิงห์!...หนูจุกนะ" สิ้นเสียงหนาเอ่ยจบ แก่นกายใหญ่ยักษ์ที่จ่อรอเสียบในตอนแรกก็ทำการกดอัดกระแทกเข้ามาในรวดเดียวจนกลีบกุหลาบสีสวยกลืนกินแท่งร้อนไปทั้งลำ ไม่วายที่
"ไอชุดบ้าๆ นี่...เธอจะถอดเองหรือจะให้พี่กระชากออกให้" ไลอ้อนเลิกคิ้วถามคนตัวเล็กด้วยสีหน้าเรียบนิ่งโดยที่ดวงตาคมปรายตาไปมองยังชุดคลุมตัวบางที่เห็นถึงชุดที่เธอสวมใส่ด้านในที่มันเด่นชัดออกมาจนรู้สึกขัดตาไปหมดแค่นึกถึงสายตาของคนรอบข้างที่มองเรือนร่างเมียเด็กในตอนนั้น...อารมณ์หงุดหงิดในใจมันก็เริ่มเกิด
"กี่ข้อ?" เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มร่างสูงโปร่งเลิกคิ้วถามภรรยาสาวเมื่อเวลาผ่านไปราวๆ สิบนาทีที่เขานิ่งไปเพื่อให้เธอได้คิดทบทวน ทว่าเธอก็ยังคงยืนนิ่งเงียบสั่นไปทั้งตัวขณะที่ร่างสูงก็เอาแต่จับจ้องไปที่เธอแผ่รังสีอำมหิตของความจริงจังผ่านทางดวงตาคมกริบไม่ยอมหยุด"..." หลังจากที่เจอคำถามนั้นเข้าไปร่างเล็ก







