ANMELDENTeilen
KABANATA 21
Veröffentlichungsdatum:
18.06.2026 21:48:27
Aktuellstes Kapitel
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 26
DAMIEN HARRINGTON POVAlas-singko pa lang ng madaling-araw pero gising na naman ako. Parang may built-in alarm clock na tumatakbo sa utak ko tuwing may naririnig akong mahinang ungol mula sa tabi ko. Pagmulat ko ng mata, nakita ko si Victor na kinakabuhol ang kanyang maliliit na kamay at medyo namumula ang mukha—senyales na magsisimula na naman ang kanyang pag-iyak dahil sa pananakit ng tiyan.Tumayo ako nang dahan-dahan para hindi magising si Megan at si Isabelle. Anim na buwan na ang nakalipas mula noong dumating ang kambal sa buhay namin, at anim na buwan ko ring natutunan ang sining ng pagiging isang ganap na ama. Dati, ang alam ko lang ay kung paano magpatakbo ng kumpanyang may bilyun-bilyong halaga, kung paano gumawa ng estratehiya para lumago ang negosyo, at kung paano harapin ang mga kalaban sa mundo ng korporasyon. Pero ngayon? Mas komplikado pa ang trabaho ko bilang “CEO ng bahay” kaysa sa anumang posisyon na hawak ko noon.“Shhh… nandito si Papa,” bulong ko habang kinakarga
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 25
DAMIEN POVMadalas kong marinig noon ang mga matatanda: “Ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa dami ng pera o laki ng negosyo, kundi sa mga taong nagpapasaya sa iyong puso.”Sa loob ng mahigit isang dekada, akala ko ay alam ko na ang ibig sabihin nito. Bilang CEO ng Harrington Group, hawak ko ang kapangyarihan, ang impluwensya, at ang yaman na sapat upang bumili ng kahit anong gusto ko. Pero sa loob ng dalawang linggo na lumipas—mula noong lumagda ako sa aking pagbibitiw, lumipat sa maliit na bahay, at inako ang titulong “CEO ng Bahay”—doon ko lang lubos na naunawaan kung ano talaga ang kahulugan ng buhay.Nakatayo ako sa harap ng lababo, may nakatambak na mga bote ng gatas, basahan, at ilang kubyertos na kailangang hugasan. Ang aking mga kamay—na sanay humawak ng panulat na pumipirma sa bilyun-bilyong halaga, o hawak ng mga dokumentong nagbabago ng takbo ng ekonomiya—ngayon ay nakababad sa tubig na may sabon, puno ng mantsa at minsan ay may bahid ng gatas o dumi ng sanggol.Sa loo
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 24
MEGAN HARRINGTON POV DAY 5 AFTER BIRTH HARRINGTON MANSION, MASTER SUITE “Dahan-dahan lang, Megan. Huwag pilitin ang sarili mo.” Naririnig ko pa rin ang boses ni Damien sa likod ko habang sinusubukan kong umupo nang tuwid sa kama. Limang araw na ang nakalipas mula nang ipanganak ang kambal, pero ang hapdi ng tahi mula sa CS ay parang bago pa rin sa tuwing gumagalaw ako. Masakit, totoo, pero iba ang pakiramdam kapag nakikita ko silang dalawang payapang natutulog sa duyan sa tabi ko. Si Victor Jr. ngayon ay mas kalmado na kumpara noong nasa ospital pa kami. Ang matinding pag-iyak dahil sa colic ay unti-unti nang nawawala, pero nananatili ang ugaling madalas magising sa gabi para humingi ng gatas. Si Isabelle naman ay nananatiling tahimik, matiyaga, at tila laging nakamasid sa paligid — parang may sariling mundo sa kanyang maliliit na mata. “Okay lang ako,” sagot ko habang marahang hinahaplos ang pisngi ni Isabelle. “Kailangan ko nang kumilos. Ayokong maging pasanin lang sa bahay
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 23
MEGAN HARRINGTON POVIsang buwan matapos ang pagsabog sa mansyonMakati RTC Branch 150Nine months na ang tiyan ko. Ang bigat nito makes every step feel heavy and slow. But despite the pain and exhaustion, I stood firm. I was wearing a simple black formal dress — not just clothes, but my armor for today. I carried all the courage I needed to face the man who destroyed my past and the family I hold so dear.On my left stood Damien. He was in a sharp black suit. You could still see he was a bit thin, and there were faint scars on his face and neck — reminders of the tragedy we went through a month ago. But in his eyes, there was no fear anymore, only unshakable resolve. He held my hand tightly, as if telling me no matter what happens, he will never let go. The warmth of his palm was more than enough to give me the strength I still lacked.Right across us, on the other side of the courtroom, was Victor Harrington Sr. He was wearing a formal Barong Tagalog, but his wrists were cuffed and
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 22
DAMIEN HARRINGTON POV3 Weeks After ICU • 8 Months Pregnant na si MeganHindi pa ganap na bumabalik ang aking lakas. Tatlong linggo pa lang ang nakalipas mula noong tinamaan ako ng bala at dinala sa kritikal na bahagi ng ospital. Ang bawat galaw ay may kasamang hapdi sa dibdib, at ang pagtayo pa lang ay nakakapagpahina ng aking mga tuhod. Ngunit pinilit kong ituwid ang aking katawan at humakbang paalis sa kama. Dahil sa oras na ito, hindi sapat ang pahinga. Kailangan kong kumilos.“Damien, umupo ka muna,” mariing sabi ni Megan habang dahan-dahang lumalapit sa akin. Walong buwan na ang kanyang tiyan—malaki, mabigat, at halos handa nang ilabas ang aming mga anak. Mabagal ang kanyang mga hakbang, ngunit sa kabila ng kanyang kalagayan, mas matatag pa rin ang kanyang tingin kumpara sa akin. “Sabi ng doktor, kailangan mong manatiling nakahiga ng anim na linggo para tuluyang gumaling ang iyong sugat.”Napangiti ako nang mapakla, kahit na mahina pa ang aking boses. “Manatili sa kama habang si
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 21
MEGAN HARRINGTON POV 12:30 PM • ST. MARY’S ICU • DAY 1 Beep… beep… beep… Iyan lang ang tunog na naririnig ko sa loob ng dalawampu’t apat na oras. Ang tibok ng puso ni Damien. Ang mahinang tunog ng kanyang paghinga gamit ang makina. Duguan pa rin ang aking mga kamay. Ang damit ko na puti kanina ay ngayon kulay pula na — puno ng kanyang dugo. Hindi ko ito tinanggal. Ayoko. Parang kapag hinubad ko ito, parang mawawala rin siya sa akin. “Anak, kumain muna ikaw,” sabi ni Mama habang may dala siyang mainit na lugaw. “Dalawang araw na kayong hindi kumakain. Pitong buwan na ang tiyan mo — kailangan mo ito para sa sanggol.” “Kapag nagising na si Damien, saka lang ako kakain,” sagot ko nang hindi man lang lumilingon. Mahigpit kong hawak ang kanyang kamay. “Pangako mo sa akin, Damien, ha? Gumising ka. Para makakain na rin ako.” Dahan-dahan niyang idinilat ang kanyang mga mata. Mahina ang kanyang galaw. “Gising… na ako… mahal ko,” bulong niya. Magaspang at mahina ang kanyang boses. “Kumai
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 20
DAMIEN HARRINGTON POV Wala na ang kumpanya ko. Wala na rin ang titulo ko bilang CEO. Pero mayroon akong plano. Nasa harap namin ni Megan ang imbitasyon sa kasal. May gintong disenyo at maayos ang pagkakagawa. Nakasulat doon: “Damien Harrington & Megan Ratajkowski – 12:00 PM, St. Michael’s Cathed
FOREVER MINE, MRS. CEO MARCUS RISES
DAMIEN POV 1 WEEK AFTER THE PREGNANCY REVEALHindi ako nakakatulog nang maayos ever since nalaman kong buntis si Megan. Every night, I wake up just to check if she’s still breathing. Kung maayos pa rin ang baby namin.“Victor,” I whispered against her stomach while she slept. “If you’re a boy, pa
FOREVER MINE, MRS. CEO BOMB THREAT
Nakaputi pa rin si Megan, pero hindi ito yung tipikal na wedding gown. Simple lang—blouse at slacks lang ang suot niya. Kitang-kita pa rin yung bandage sa balikat niya, reminder ng sugat na nakuha niya galing kay Victor kahapon.“Pipirma ka na ba o hindi?” seryosong tanong ni Damien.Nakatayo siya
FOREVER MINE, MRS. CEO 24 HOURS O HOURS LEFT
Nagising si Megan sa sobrang lakas ng camera flashes at ilaw. Anong nangyayari? Nasa hospital room pa rin sila ni Damien, pero parang nasa red carpet siya dami ng tao at media. “Tumayo ka,” bulong ni Damien. Naka-hospital gown pa rin siya pero nakatayo na, nakasandal sa IV stand. May malaking ba
Das könnte dir auch gefallen
Ang Makasalanang Asawa ni Mr. Whitman
Sixteenth Child1.7M AufrufeMy Secretary Owns Me (Tagalog)
AVA NAH348.2K AufrufeContract and Marriage
MysterRyght1.7M AufrufePakawalan mo ako, Mr. Hill
Shallow South792.6K AufrufeChasing My Son's Hot Mama
Wildrooster118 AufrufeThe Innocent Probinsyana Wife of the Billionaire
Ilaria46 AufrufeI'm Taking your Everything
MsJayella54 AufrufeSubstitute Bride of the Ruthless Tycoon
Divina Gracia120 Aufrufe
