Masuk“ไปอาบน้ำสิ จะได้สร่างเมา”
“ไม่เอา” หญิงสาวดิ้นไปมาบนเตียงอย่างเอาแต่ใจ
“เป็นไร แกจะนอนแบบนี้ไม่ได้นะ”
“ทำไมวะ ฉันไม่อาบน้ำ แล้วแกนอนกับฉันไม่ได้หรือไง” มุกสลิลอู้อี้พูดอยู่ในลำคอเหมือนเด็กขาดความอบอุ่นที่เอาแต่ใจ
“ก็เออนะสิ...แกรู้มั้ยว่าตัวแกน่ะ มีแต่กลิ่นเหล้า” แทนคุณพูดเสียงเข้ม
“งั้นแกก็พาฉันไปห้องน้ำสิ ฉันเดินไม่ไหว” หญิงสาวต่อรองจนแทนคุณยอมใจอ่อน
“มา!! งั้นก็ลุกขึ้น” หญิงสาวรีบยื่นแขนสองข้างให้ชายหนุ่มฉุดเธอขึ้นไป จากนั้นมือเรียวบางก็โอบรอบลำคอของเขาเอาไว้แน่น
“อุ้มฉันไปอาบสิ” เธออ้อนเขาอย่างยั่วยวน
“จะบ้าหรือไง”
“ฉันไม่ได้ตัวหนักขนาดนั้น แกลองอุ้มดูก่อน” แทนคุณเลยยอมอุ้มเพื่อนสาวขี้อ้อนลงจากเตียงตามคำขอร้อง ก่อนจะปล่อยให้เธอยืนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยตัวเอง มุกสลิลรีบคว้ามือหนาเอาไว้ไม่ให้เดินจากไปก่อนจะออกคำสั่งอีกครั้ง
“หลับตา”
“อะไรกันมุก” แทนคุณเริ่มงงกับอาการของเพื่อน
“หลับตาสิ!!”
“เออๆ” มุกสลิลค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นแล้วโยนใส่ตะกร้า ตรงบ้างไม่ตรงบ้างตามประสาคนเมา แทนคุณแกล้งหลับตา แต่ก็แอบหรี่ตาดูเรือนร่างของเพื่อนสาว หลังจากนั้นมุกสลิลก็หยิบผ้าเช็ดตัวของเธอมาพันรอบกายอย่างลวก ๆ ก่อนที่จะเอ่ยกับเพื่อนสนิท
“ลืมตาได้”
“ทีนี้..แกก็พาฉันไปห้องน้ำได้แล้ว..ไอ้เพื่อนยาก” หญิงสาวเดินโซซัดโซเซกอดคอแทนคุณไปห้องน้ำ เขากลัวเธอจะสะดุดล้มก็เลยตัดสินใจอุ้มร่างบางเข้าห้องน้ำไป
ชายหนุ่มอุ้มร่างนุ่มนิ่มของเพื่อนสาวเข้ามาที่ห้องน้ำได้สำเร็จก็ค่อย ๆ วางเธอลงบนอ่างอาบน้ำ ยังไม่ทันที่แทนคุณจะเดินจากไป เสียงหวานจากเพื่อนสาวก็เอ่ยขอร้องเขาอีกครั้ง
“อาบให้หน่อยสิคะ!!!” เสียงพูดของเธอไม่เหมือนเดิมจนแทนคุณต้องประหลาดใจ เธอไม่เคยพูดมีหางเสียงกับเขาเลยสักครั้ง
“ห๊า!!..อาบให้เนี่ยนะ แล้วแกไม่อายฉันเหรอ” แทนคุณพยายามพูดกับเพื่อนด้วยเสียงปกติ ถึงแม้ตอนนี้จะเริ่มสั่นแล้วก็ตาม
“ไม่อาย ฉันรู้ว่าแกเคยเห็นของฉันหมดแล้ว” มุกสลิลยืนจ้องหน้าอย่างเอาเรื่อง
“ฉันเคยแอบดูแกซะที่ไหนกันเล่า..ไอ้มุก!!” แทนคุณปฏิเสธแต่เขาก็ลืมไปว่า เขาเคยเป็นคนบอกเธอเรื่องคลิปหลุด
“สาบานสิ ว่าคลิปหลุดของฉัน แกไม่ได้เก็บเอาไว้ในเครื่อง”
“เฮ่ย!.. แกรู้!!เหรอ ฉันขอโทษวะมุก คือ ๆ ฉันไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นเลยนะโว้ย!!!” แทนคุณตกใจที่เพื่อนสาวรู้ทัน
“แกดูคลิปนั่น แล้วก็อยากเอาฉันน่ะสิ” หญิงสาวพูดแทงใจดำเพื่อนสนิททันทีด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอร์ที่ขับเคลื่อนในร่างกายของเธอ ทำให้มุกสลิลพูดเรื่องแบบนี้ได้อย่างไม่อาย
“มุก!!! แกเมาก็รีบอาบน้ำซะ อย่าพูดมาก” แทนคุณรีบพูดตัดบท
“หรือไม่จริง..ไอ้แทน มึงบอกกูมาเดี๋ยวนี้ มึงอย่าคิดว่ากูไม่รู้เวลากูหลับมึงทำอะไรกับกูบ้าง” แทนคุณหันมองหน้าเพื่อนด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่าเพื่อนจะกล้าพูดกับเขาแบบนี้ เขาจะทำแบบนั้นได้ยังไงกัน หรือว่า..เขาจะหลับแล้วละเมอไปทำแบบนั้น แต่ก็..ไม่น่าจะเป็นไปได้!!
“เฮ่ย!..นี่แกพูดอะไรไอ้มุก ถึงกับขึ้นมึงกูเลยเหรอวะ” แทนคุณทนไม่ไหวต่อว่าเพื่อนหลังจากพิจารณาความเป็นไปได้
“มึงเคยคิดจะลักหลับกูหลายครั้งแล้ว ตอนกูเมา มึงอย่าคิดว่ากูไม่รู้” มุกสลิลดึงผ้าเช็ดตัวออกและยืนประจันหน้ากับเพื่อนด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า
“สาบานเลยมุก ฉันไม่เคยคิดกับแกแบบนั้น เราอย่ามาทะเลาะกันเลย” พูดจบแทนคุณก็รีบหันหลังออกจากห้องน้ำไป มุกสลิลรีบวิ่งเขามาสวมกอดแทนคุณจากทางด้านหลัง
“หยุด!!!..ฉันไม่ให้แกออกไป”
“มุก!!! แกเมาแล้ว เรื่องนี้เอาไว้คุยกันตอนแกสร่างเมานะ”
“ฉันไม่ได้ม่าว!!!”
“แกต้องการอะไรจากฉันมุก”
“เซ็กซ์!!! ฉันต้องการเซ็กซ์จากแก”
“มุก!!!! เพื่ออะไร” แทนคุณเอ่ยถามเพราะไม่อยากให้ความเป็นเพื่อนต้องสิ้นสุดลงภายในคืนนี้
“ฉันอยากลอง ถ้าแกไม่ทำ ฉันจะกลับไปอยู่กับพ่อเลี้ยง” มุกสลิลยื่นคำขาด แทนคุณส่ายหัวทันที นี่เพื่อนของเขาขาดสติได้ขนาดนี้เชียวเหรอ!
“ต้องมีใครคนใดคนหนึ่งวางยาปลุกเซ็กซ์แกแน่ ๆ ไอ้มุก แกไม่เคยเป็นแบบนี้”
“ไม่มีใครมาใช้ยากับฉันทั้งนั้นแหละ ฉันมันก็แค่ผู้หญิงที่ไม่มีใครเอาแม้แต่แกก็ยังเมินเลย”
“แกอย่าคิดแบบนั้นสิ!! ในฐานะเพื่อน..ฉันทำแบบนั้นกับแกไม่ได้หรอก”
“แล้วฐานะไหนแกถึงจะทำให้ฉันได้...ไอ้แทน”
“ก็คงจะแฟนละมั้ง” แทนคุณหลุดคำนั้นออกมาจนได้
“แกชอบใครอยู่เหรอเปล่าตอนนี้”
“เปล่า!!..ตอนนี้ฉันไม่มีใคร”
“ฉันดูแลแกสารพัด อย่างกับเมียคนหนึ่งจะทำให้ผัว ซักแม้กระทั่งกางเกงในให้ เหลืออย่างเดียวที่ฉันยังไม่ได้ทำให้แก ฉันขอร้องเถอะ แกช่วยยัดเยียดความเป็นผัวให้ฉันสักครั้งไม่ได้เหรอไง” แทนคุณถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพูดกับเพื่อน ถึงแม้เขาอยากจะครอบครองเรือนร่างของเธอแค่ไหนก็ตาม แต่เขาจะไม่ทำขณะที่เธอกำลังเมาเช่นนี้!!
“ตกลงฉันจะอาบน้ำให้แกมุก..เผื่อแกจะสร่างเมาแล้วก็มีสติขึ้นมาบ้าง” เขาพาเพื่อนสาวกลับไปที่อ่างน้ำวนอีกครั้ง ก่อนจะเปิดฝักบัวด้านบน
ตอนพิเศษ (เสพสุขด้วยยาปลุกเซ็กซ์ NC)เวลาผ่านไปนานลูกเลี้ยงสาวไม่ยอมออกจากห้องน้ำสักที วรภพจึงไปแกล้งลูกของเธอให้ตื่นจนเด็กน้อยร้องไห้ พอเธอเดินออกจากห้องน้ำมา ก็ถูกวรภพดึงแขนเอาไว้“ถ้าลูกไม่ร้อง คงไม่ออกมาสินะ”“ปล่อยคะ มุกจะไปดูลูก”“เดี๋ยวก็เงียบไปเองแหละน่า..มานี่ยัยตัวดี” วรภพกระชากแขนลูกเลี้ยงไปที่เตียงด้วยความโมโห“มุกขอไปดูลูกก่อนนะคะ หลังจากนั้นมุกจะยอมคุณอาทุกอย่างเลย” เด็กสาวยกมือไหว้พ่อเลี้ยงหนุ่ม“ดี!!!.. พูดอย่างนี้ค่อยน่ารักหน่อย แต่อย่านานนะ”หลังจากที่มุกสลิล กล่อมลูกให้หลับต่อได้อีกครั้ง พ่อเลี้ยงหนุ่มก็รีบเข้าไปประคองลูกเลี้ยงสาวมาที่เตียงทันทีมือหนาโอบหลังเธอแล้วล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วปลดตะขอเสื้อในของเธอออก ส่วนมืออีกข้างรีบถลกกระโปรงของเธอเพื่อลูบไล้ก้นนิ่มของลูกเลี้ยงจากทางด้านหลัง ก่อนจะคลำไปทั่วสะเปะสะปะอย่างคนอดอยาก“ใจเย็น ๆ ก่อนสิคะ” หญิงสาวพยายามไม่ให้พ่อเลี้ยงหนุ่มฉวยโอกาสกับเธอไปมากกว่านี้“อาขออีกครั้งนะ..หนูมุก”กระโปรงที่เพิ่งจะสวมใส่เมื่อสักครู่ถูกถอดลงไปกองตรงกับพื้น จากนั้นพ่อเลี้ยงหนุ่มก็ไม่ฟังเสียงร้องห้ามอะไรลูกเลี้ยงสาวอีกเลย เขาจับมุกสลิลยกขาขึ
ตอนพิเศษ (สวรรค์ของพ่อเลี้ยง NC)ย้อนไปเมื่อหนึ่งปีที่แล้วในตอนเช้าของวันหนึ่ง ระหว่างที่วรภพหลับใหลอยู่ภายในบ้านเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น“อาภพ อยู่บ้านหรือเปล่าคะ” หญิงสาวอุ้มลูกน้อยสวมแว่นดำยืนรอที่หน้าบ้านของเขาด้วยความหวัง“มุกเหรอ!!” ท่ามกลางความดีใจที่ได้ยินเสียงของลูกเลี้ยงสาวอีกครั้ง “อาภพเปิดประตูบ้านให้มุกหน่อยสิคะ” ประตูบ้านถูกเปิดออกพร้อมกับรอยยิ้มแห่งชัยชนะ วรภพเดาว่ายังไงเสียคุณพิมพ์ประภาก็ไม่กล้าให้ลูกตัวเองแต่งงานกับคนที่มีมลทินอย่างมุกสลิลเป็นแน่ร่างอวบอัดมีน้ำมีนวลของเธอถูกซ่อนอยู่ในภายใต้กระโปรงตัวหลวมโคร่ง กระโปรงที่แทนคุณเลือกซื้อมาให้เธอใส่ เป็นกระโปรงผ้าลินินเนื้อหนาเหมาะกับอากาศของเมืองนอก มุกสลิลสวมใส่คู่กับเสื้อแขนยาวคอเปิดกว้างโชว์เนินอกด้วยความเซ็กซี่ แต่ถูกปิดทับด้วยเสื้อคลุมอีกชั้นหนึ่งก่อนที่เธอจะมาที่นี่ปฏิกิริยาของพ่อเลี้ยงหื่นที่สอดสายตามองลูกเลี้ยงสาว หลังจากประคองเธอกับลูกเข้าไปในบ้านได้สำเร็จ มุกสลิลไม่มีทางเลือกมากมายนัก เพราะกระเป๋าเงินเธอหาย ซึ่งในตอนแรกเธอตั้งใจเอาไว้ว่าจะไปเช่าห้องพักแล้วหางานทำเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เธอก็หมดหวังเสียแล้ว เส
ตอนที่ 36 ตอนจบซีอีโอหนุ่มพยายามทำเป็นไม่ใส่ใจความร้อนที่แล่นผ่านมือเรียวบางนั้น แต่เมื่อร่างกายส่วนบนของเธอแนบชิดไปกับหน้าอกกว้างของเขาความอดทนที่พยายามมาหลายวันก็สูญสลายไปในพริบตา ตอนนี้แทนคุณคิดเพียงอย่างเดียวว่าเขาจะต้องปลดปล่อยกับเธอเท่านั้น เขาถึงจะหายจากอาการเหล่านี้มุกสลิลรู้สึกแปลกๆ ที่สายตาของเขาจ้องเธอราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัวเสียให้ได้ ซึ่งต่างจากเดิมในตอนแรกที่เธอมาอยู่กับเขา ใบหน้าคมโน้มมาใกล้เรื่อย ๆ ใกล้เสียจนเธออดคิดไม่ได้ว่าเขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่สองสามวันก่อนหน้านี้ที่เขาเฝ้าทะนุถนอม ไม่เคยได้ล่วงเกินเธอนอกจากการกอดทั่วไปเท่านั้น เพราะเขารักเธอและเห็นเธอเป็นของสูงค่าที่เขาจะเปิดกล่องมันออกเมื่อถึงเวลาอันควรเท่านั้นเขาดึงตัวเธอเข้ามาหาแล้วกดจูบลงไปที่เรียวปากอิ่มทันที สองมือน้อยเอื้อมประคองที่รอบลำคอของเขา พอแทนคุณผละออก หญิงสาวจึงเอ่ยขึ้น“มุกไม่อยากเป็นเพื่อนของแทนอีกต่อแล้ว” เธอดันตัวเขาออก ริมฝีปากอิ่มเจ่อขึ้นเล็กน้อย จากแรงสัมผัสนั้น ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปด้วยความเขินอาย เมื่อต้องเป็นฝ่ายร้องขอ“ให้แทนเป็นสามีของมุกอีกครั้งได้มั้ย” ตอนแรกแทนคุณคิดว่าเธอจะต่
ตอนที่ 35 สิ้นสุดทางเพื่อนพอถึงบ้านตัมมัยก็รีบวิ่งไปที่ตู้เย็นภายในห้องครัว ก่อนจะเปิดเอากล่องขนมที่ใส่คุกกี้เก็บไว้ ซึ่งก็เหลือเพียงแค่ไม่กี่ชิ้น เด็กน้อยวิ่งผ่านหน้ามารดาไปหาแทนคุณที่นั่งอยู่ตรงโซฟาใกล้ๆกับมารดาของเธอ“ตัมมัยจะรีบไปไหนลูก” มุกสลิลเรียกลูกสาวที่เธอเพิ่งวางลงเมื่อสักครู่นี้ ตัมมัยรีบวิ่งไปเอากล่องคุกกี้ออกมาจากตู้เย็นในห้องครัว มุกสลิลทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาโดยที่มีแทนคุณนั่งอยู่ข้างๆ ก่อนที่เด็กน้อยจะเดินกลับมาแล้วยื่นกล่องคุ๊กกี้ให้แทนคุณ“คุณพ่อลองทานสิคะ คุณแม่มุกทำคุกกี้อร่อยมากเลย” ตัมมัยเอ่ยชมผู้เป็นมารดาพร้อมกับหยิบคุกกี้เข้าปาก และพลางยื่นให้แทนคุณลองชิม แต่ระหว่างนั้นเด็กน้อยก็ไม่ทันระวังจนทำกล่องคุ๊กกี้ที่ถือมาหลุดมือไป คุ๊กกี้ที่เหลือไม่กี่อันจึงร่วงไปกับพื้น แทนคุณที่มัวคุยกับมุกสลิลจึงไม่ทันระวัง“หกหมดแล้ว..ตัมมัยลูก!!!! ไม่ต้องเก็บแล้วเชื้อโรคทั้งนั้น” มุกสลิลไม่ได้ตั้งใจจะดุลูกสาวของเธอแต่เป็นเพราะตกใจเสียงของเธอจึงดังไปหน่อย ตัมมัยก้มหน้าลงไปเก็บแล้วเอ่ยขอโทษผู้เป็นมารดาเสียงสั่น“มาครับ เดี๋ยวคุณพ่อช่วยเก็บนะครับ อื่ม!!...วันนี้เป็นวันศุกร์และตอนนี้ก็
ตอนที่ 34 ที่สุดของชีวิต“พอมุกเดินทางถึงเมืองไทย มุกก็ทำกระเป๋าเงินหายอีก มุกไม่เหลือเงินสักบาท มีเหลือแค่เงินในแอปธนาคาร มุกก็เลยตัดสินใจเอาเงินจำนวนนั้นโอนจ่ายค่าแท็กซี่แล้วก็จำใจหอบลูกมาอยู่กับอาภพ” มุกสลิลเล่าความจริงทั้งหมดโดยไม่ปิดบัง หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วันก็มีเหตุการณ์ที่ให้มุกสลิลรู้ว่าตัมมัยเป็นลูกของแทนคุณ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะมุกสลิลเลือกที่จะทิ้งไพ่ดีไปและเก็บไพ่แย่ ๆ เอาไว้กับตัว“โธ่..มุก!!!”“มุกก็เสียใจนะ ที่ตัวเองคิดผิด พอมุกมารู้ว่าตัมมัยเป็นลูกของแทน มันก็สายไปแล้ว และมุกก็คงไม่หน้าด้านพอกลับไปหาแทนหรอก”“มุกรู้อะไรมั้ย แทนออกตามหามุกทุกวันเลยนะ”“แทน!!! มุกต้องไป จริง ๆ แล้วล่ะ” หญิงสาวรีบลุกขึ้น พร้อมกับขยับสายกระเป๋าสะพายบนบ่า“มุก เดี๋ยวก่อนสิ” แทนคุณรีบร้องห้าม“อะไรอีกแทน” เธอรีบเดินแต่ว่าแทนคุณก็ตามเธอไม่หยุด“มุกจะไปไหน” เขาถามย้ำหลายครั้งจนเธอต้องตอบ“ก็จะไปรับลูกน่ะสิ ป่านนี้ตัมมัยคงจะคอยมุกแล้ว”“แทนขอไปรับตัมมัยด้วยคนสิ” เขายิ้มกว้างให้เธอ“แต่มุกไปรถเมล์นะคะ..”“ใครบอกว่า..แทนจะให้มุกขึ้นรถเมล์ มุกไปกับแทนนะ เราไปรับลูกด้วยกันนะ” แทนคุณรีบจ
ตอนที่ 33 ให้ตายก็ปล่อยเธอไปไม่ได้“สวัสดีค่ะ เป็นญาติคนไข้หรือเปล่าคะ” พยาบาลที่ดูแลอยู่หน้าเคาน์เตอร์คนหนึ่งเดินเข้ามาถามแทนคุณ เพราะเห็นชายหนุ่มกำลังจะตัดสินใจเดินเข้ามาโดยยังที่ไม่ถึงเวลาเยี่ยม“เตียงที่ไม่ใช่พยาบาลดูแล เขาเป็นญาติผู้ป่วยหรือเปล่าครับ” แทนคุณเอ่ยถามพยาบาลคนดังกล่าว“อ๋อ!! เตียงนั้นเธอรับจ้างเฝ้าไข้ให้กับผู้ป่วยของทางโรงพยาบาลค่ะ กรณีที่ญาติไม่ว่าง” แทนคุณมองหญิงสาวต่อให้เห็นแค่ข้างหลังเขาก็รู้ว่าเป็นมุกสลิล ใบหน้าสวยหวานแบบนี้และแววตาแบบนี้ เขาจำได้ติดตาไม่เคยลืม“คุณคะ คุณ!!! เข้าไปไม่ได้นะคะ” พยาบาลคนดังกล่าวรีบร้องห้าม“ผมขอเข้าไปหาภรรยาผมหน่อยได้มั้ยครับ” แทนคุณหันมาบอกและไม่สนใจเสียงห้ามนั้นอีกเลย เขาเดินตรงไปหาหญิงสาวที่เขาเฝ้าตามหามาโดยตลอดหนึ่งปีเต็ม“มุก!!!” แทนคุณเรียกหญิงสาวจากทางด้านหลัง มุกสลิลตกใจเล็กน้อยที่เห็นแทนคุณที่นี่ แต่ก็เธอก็พยายามเก็บความตื่นเต้นของตัวเองเอาไว้ เพราะกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ พยาบาลคนที่เดินตามมาเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนรู้จักกัน เธอจึงไม่ว่าอะไร ก่อนที่มุกสลิลจะกล่าวขอโทษแทนชายหนุ่ม แล้วหันมาดุแทนคุณ“เบา ๆ สิแทน คนไข้หลับอยู่นะ







