Mag-log inมุกสลิลถูกคุกคามทางเพศจาก วรภพ พ่อเลี้ยงของเธอ แทนคุณจึงชวนเธอมาเป็นรูมเมทเพื่อหนีจากภัยคุกคาม และความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างลึกซึ้ง...ในวันที่ทั้งคู่ต่างอกหักพร้อม ๆ กัน แต่เรื่องราวไม่ง่ายดาย เมื่อวรภพได้เจอกับ พิมพ์ประภา แม่ของแทนคุณ และใส่ร้ายมุกสลิลว่าเป็นเด็กใจแตก แถมยังโกหกว่ามุกสลิลหนีไปอยู่กับแทนคุณเพราะทะเลาะกับเขา และอ้างว่ามุกสลิลได้มีความสัมพันธ์กับตนเองตั้งแต่ก่อนแม่เธอเสียชีวิต พิมพ์ประภาหลงเชื่อทุกอย่าง จึงส่งแทนคุณไปฝึกงานต่างประเทศในบริษัทของสามีใหม่ วรภพใช้โอกาสนี้วางแผนข่มขืนมุกสลิลในห้องทำงานจนสำเร็จ มุกสลิลหนีไปหาแทนคุณ และยอมไปฝึกงานกับเขาที่เมืองนอก แต่ไม่นานเธอก็พบว่าตัวเองตั้งท้อง! มุกสลิลคิดว่าลูกในท้องต้องเป็นของพ่อเลี้ยงที่ข่มขืนเธอ จึงตัดสินใจสารภาพกับพิมพ์ประภาและตั้งใจจะจากไปอย่างเงียบ ๆ หลังฝึกงานเสร็จ เพื่อไม่ให้แทนคุณต้องมารับผิดชอบ แต่เมื่อลูกคลอดออกมา พิมพ์ประภาสงสารลูกชายจึงนำเด็กไปตรวจ DNA และพบว่า แทนคุณคือพ่อที่แท้จริง! ทว่าเมื่อทั้งสองกลับไปหา มุกสลิลได้พาลูกหนีไปแล้ว... เพราะเธอยังคงเชื่อว่าลูกเป็นของพ่อเลี้ยง
view moreย้อนไปเมื่อสองปีที่แล้ว
“มุกจ๊ะ! นี่อาภพ แฟนใหม่ของแม่”
“สวัสดีค่ะ” เด็กสาวยกมือใหม่ วรภพแฟนใหม่ของนิตรามารดาของเธอที่อายุห่างกันเกือบหนึ่งรอบ วรภพเป็นรุ่นน้องที่ทำงานของนิตรา หลังจากที่บิดาของมุกสลิลได้เสียชีวิตไปเมื่อสองปีก่อนจนมาถึงบัดนี้ มารดาของก็ได้พบรักใหม่กับวรภพและกำลังจะขายบ้านเดิมเพื่อย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านของวรภพ
มุกสลิลไม่ค่อยเห็นด้วยที่แม่ของเธอจะมีแฟนใหม่ แต่เธอก็ยอมใจอ่อนเพราะคุณแม่เธอขอร้องต่างๆ นานา วรภพเป็นหนุ่มโสดรูปหล่อคารมดี เธอกลัวว่าเขาจะมาหลอกลวงแม่ของเธอ
และสาเหตุที่มุกสลิลไม่อยากให้แม่เธอคบกับวรภพ ก็เพราะเธอยังไม่อยากจะย้ายออกจากบ้านเก่า
“แม่คะ เราเก็บบ้านหลังนี้ไว้ได้มั้ยคะ มุกไม่อยากให้แม่ขายเลย” เด็กสาวผูกพันกับบ้านหลังนี้มาตั้งแต่เกิด แถมยังมีเพื่อนสนิทที่บ้านอยู่ตรงกันข้ามอย่างแทนคุณ เพื่อนรักต้องแต่สมัยอนุบาล ทั้งสองกินด้วยกัน เที่ยวด้วยและกันเล่นด้วยกันมาตลอด
วันนี้มุกสลิลรู้สึกเศร้าขณะที่กำลังนั่งเรียนอยู่ เพราะนึกถึงเรื่องที่คุยกับมารดาเธอเมื่อเช้า
“แกจะย้ายไปจริง ๆ เหรอวะไอ้มุก” แทนคุณเอ่ยถามเพื่อนระหว่างที่ทั้งสองเดินกลับบ้านพร้อมกัน
“เอ่อ!!..พอดีแม่จะเอาเงินขายบ้านมาใช้หนี้ให้พ่อด้วย ฉันเองก็จนใจว่ะ” มุกสลิลเอ่ยด้วยเสียงเศร้า
“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวว่าง ๆ เราก็เจอกันก็ได้นิ” แทนคุณปลอบเพื่อน เขาเองก็รู้สึกใจหายเหมือนกัน
“ฉันคงคิดถึงแกมากเลยว่ะ...ไอ้แทน”
“เฮ่ย!!.. ว่าไปโน่น เราไม่ได้ตายจากกันสักหน่อย แค่แกย้ายบ้านใหม่เองนะโว้ย! ว่าง ๆ เราก็มาเจอกันได้นี่หว่า หรือจะให้ฉันไปหาแกดีละ” เด็กหนุ่มก็รู้สึกเศร้าไม่ต่างจากเพื่อนของเขา แต่ด้วยที่เขาจะต้องเป็นคนปลอบ เพื่อนจึงไม่อยากเศร้าไปตามไปอีกคน
“รอให้ฉันได้ที่อยู่ใหม่ที่แน่นอนก่อนนะ...แล้วฉันจะบอกแกเอง” มุกสลิลหันมาบอกเพื่อน เมื่อถึงบ้านของเธอแล้ว แทนคุณบอกว่าให้เธอรออยู่ที่หน้าบ้านของเขาก่อน จากนั้นเด็กหนุ่มก็รีบเดินเข้าไปในบ้าน เพื่อนำสิ่งของบางอย่างมาให้เพื่อน
“เอ้า!!!นี่ฉันให้...” เด็กหนุ่มยื่นซองน้ำตาลให้เพื่อน
“อะไรวะ” มุกสลิลอยากรู้ก็เลยรีบแกะซองนั้นออกมาดู
“เฮ่ย!..รูปนี้ยังอยู่อีกเหรอ!!!” มุกสลิลเอ่ยขึ้นด้วยความแปลกใจ เพราะไม่คิดว่าจะมีรูปนี้อยู่ เพราะมันตั้งแต่ที่เธอกับเขาเรียนด้วยกันตอนประถม ตอนนั้นทั้งสองไปว่ายน้ำเล่นด้วยกันที่น้ำตกแห่งหนึ่งท้ายหมู่บ้าน
“อืม!!.. ฉันอยากให้แกเก็บเอาไว้นะ มันมีเหลือแค่รูปเดียวแล้ว สมัยเรายังแก้ผ้าเล่นน้ำด้วยกันน่ะ”
“ไอ้บ้า!!! แล้วตอนนั้นใครถ่ายให้เราวะ” เธอยิ้มด้วยความเขินอาย เพราะรูปนั้นทั้งคู่ไม่ได้ใส่อะไรกันเลย
“ก็แม่ฉันไง”
“อ๋อ”
“เออ!!..ฝากลาน้าพิมพ์ด้วยนะ ต่อไปฉันคงไม่ได้มาฝากท้องมื้อเย็นที่บ้านแกอีกแล้ว”
“เอ่อ ๆ ..เดี๋ยวฉันบอกให้”
“แล้วแม่แกจะกลับกี่โมงวะ เผื่อฉันจะได้อยู่รอ” มุกสลิลพลางดูนาฬิกาแล้วเอ่ยถามเพื่อนเธอจำต้องเก็บข้าวของย้ายออกจากบ้านภายในวันนี้ให้เสร็จ
“อย่ารอเลย แม่ฉันไปนาน”
“ทำไมอะ...แม่แกไปไหน?”
“แม่ฉันไปนัดเดทกับหนุ่มต่างชาติน่ะสิ ฮ่า ๆ” พูดจบแทนคุณก็หัวเราะขึ้นมา
“อ่าว!!..ในที่สุดแม่แกก็ใจยอมอ่อนสักทีเนาะ อิอิ” เธอหัวเราะกับเพื่อน
“อืม..”
“ยังไง..ฉันไปก่อนนะ...แทน จะรีบไปช่วยแม่ขนของ”
“แล้วเจอกันนะเพื่อน”
“บาย” ทั้งสองโบกมือให้กันก่อนที่จะเดินเข้าไปในบ้านของตัวเอง
ตอนพิเศษ (เสพสุขด้วยยาปลุกเซ็กซ์ NC)เวลาผ่านไปนานลูกเลี้ยงสาวไม่ยอมออกจากห้องน้ำสักที วรภพจึงไปแกล้งลูกของเธอให้ตื่นจนเด็กน้อยร้องไห้ พอเธอเดินออกจากห้องน้ำมา ก็ถูกวรภพดึงแขนเอาไว้“ถ้าลูกไม่ร้อง คงไม่ออกมาสินะ”“ปล่อยคะ มุกจะไปดูลูก”“เดี๋ยวก็เงียบไปเองแหละน่า..มานี่ยัยตัวดี” วรภพกระชากแขนลูกเลี้ยงไปที่เตียงด้วยความโมโห“มุกขอไปดูลูกก่อนนะคะ หลังจากนั้นมุกจะยอมคุณอาทุกอย่างเลย” เด็กสาวยกมือไหว้พ่อเลี้ยงหนุ่ม“ดี!!!.. พูดอย่างนี้ค่อยน่ารักหน่อย แต่อย่านานนะ”หลังจากที่มุกสลิล กล่อมลูกให้หลับต่อได้อีกครั้ง พ่อเลี้ยงหนุ่มก็รีบเข้าไปประคองลูกเลี้ยงสาวมาที่เตียงทันทีมือหนาโอบหลังเธอแล้วล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วปลดตะขอเสื้อในของเธอออก ส่วนมืออีกข้างรีบถลกกระโปรงของเธอเพื่อลูบไล้ก้นนิ่มของลูกเลี้ยงจากทางด้านหลัง ก่อนจะคลำไปทั่วสะเปะสะปะอย่างคนอดอยาก“ใจเย็น ๆ ก่อนสิคะ” หญิงสาวพยายามไม่ให้พ่อเลี้ยงหนุ่มฉวยโอกาสกับเธอไปมากกว่านี้“อาขออีกครั้งนะ..หนูมุก”กระโปรงที่เพิ่งจะสวมใส่เมื่อสักครู่ถูกถอดลงไปกองตรงกับพื้น จากนั้นพ่อเลี้ยงหนุ่มก็ไม่ฟังเสียงร้องห้ามอะไรลูกเลี้ยงสาวอีกเลย เขาจับมุกสลิลยกขาขึ
ตอนพิเศษ (สวรรค์ของพ่อเลี้ยง NC)ย้อนไปเมื่อหนึ่งปีที่แล้วในตอนเช้าของวันหนึ่ง ระหว่างที่วรภพหลับใหลอยู่ภายในบ้านเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น“อาภพ อยู่บ้านหรือเปล่าคะ” หญิงสาวอุ้มลูกน้อยสวมแว่นดำยืนรอที่หน้าบ้านของเขาด้วยความหวัง“มุกเหรอ!!” ท่ามกลางความดีใจที่ได้ยินเสียงของลูกเลี้ยงสาวอีกครั้ง “อาภพเปิดประตูบ้านให้มุกหน่อยสิคะ” ประตูบ้านถูกเปิดออกพร้อมกับรอยยิ้มแห่งชัยชนะ วรภพเดาว่ายังไงเสียคุณพิมพ์ประภาก็ไม่กล้าให้ลูกตัวเองแต่งงานกับคนที่มีมลทินอย่างมุกสลิลเป็นแน่ร่างอวบอัดมีน้ำมีนวลของเธอถูกซ่อนอยู่ในภายใต้กระโปรงตัวหลวมโคร่ง กระโปรงที่แทนคุณเลือกซื้อมาให้เธอใส่ เป็นกระโปรงผ้าลินินเนื้อหนาเหมาะกับอากาศของเมืองนอก มุกสลิลสวมใส่คู่กับเสื้อแขนยาวคอเปิดกว้างโชว์เนินอกด้วยความเซ็กซี่ แต่ถูกปิดทับด้วยเสื้อคลุมอีกชั้นหนึ่งก่อนที่เธอจะมาที่นี่ปฏิกิริยาของพ่อเลี้ยงหื่นที่สอดสายตามองลูกเลี้ยงสาว หลังจากประคองเธอกับลูกเข้าไปในบ้านได้สำเร็จ มุกสลิลไม่มีทางเลือกมากมายนัก เพราะกระเป๋าเงินเธอหาย ซึ่งในตอนแรกเธอตั้งใจเอาไว้ว่าจะไปเช่าห้องพักแล้วหางานทำเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่เธอก็หมดหวังเสียแล้ว เส
ตอนที่ 36 ตอนจบซีอีโอหนุ่มพยายามทำเป็นไม่ใส่ใจความร้อนที่แล่นผ่านมือเรียวบางนั้น แต่เมื่อร่างกายส่วนบนของเธอแนบชิดไปกับหน้าอกกว้างของเขาความอดทนที่พยายามมาหลายวันก็สูญสลายไปในพริบตา ตอนนี้แทนคุณคิดเพียงอย่างเดียวว่าเขาจะต้องปลดปล่อยกับเธอเท่านั้น เขาถึงจะหายจากอาการเหล่านี้มุกสลิลรู้สึกแปลกๆ ที่สายตาของเขาจ้องเธอราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัวเสียให้ได้ ซึ่งต่างจากเดิมในตอนแรกที่เธอมาอยู่กับเขา ใบหน้าคมโน้มมาใกล้เรื่อย ๆ ใกล้เสียจนเธออดคิดไม่ได้ว่าเขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่สองสามวันก่อนหน้านี้ที่เขาเฝ้าทะนุถนอม ไม่เคยได้ล่วงเกินเธอนอกจากการกอดทั่วไปเท่านั้น เพราะเขารักเธอและเห็นเธอเป็นของสูงค่าที่เขาจะเปิดกล่องมันออกเมื่อถึงเวลาอันควรเท่านั้นเขาดึงตัวเธอเข้ามาหาแล้วกดจูบลงไปที่เรียวปากอิ่มทันที สองมือน้อยเอื้อมประคองที่รอบลำคอของเขา พอแทนคุณผละออก หญิงสาวจึงเอ่ยขึ้น“มุกไม่อยากเป็นเพื่อนของแทนอีกต่อแล้ว” เธอดันตัวเขาออก ริมฝีปากอิ่มเจ่อขึ้นเล็กน้อย จากแรงสัมผัสนั้น ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปด้วยความเขินอาย เมื่อต้องเป็นฝ่ายร้องขอ“ให้แทนเป็นสามีของมุกอีกครั้งได้มั้ย” ตอนแรกแทนคุณคิดว่าเธอจะต่
ตอนที่ 35 สิ้นสุดทางเพื่อนพอถึงบ้านตัมมัยก็รีบวิ่งไปที่ตู้เย็นภายในห้องครัว ก่อนจะเปิดเอากล่องขนมที่ใส่คุกกี้เก็บไว้ ซึ่งก็เหลือเพียงแค่ไม่กี่ชิ้น เด็กน้อยวิ่งผ่านหน้ามารดาไปหาแทนคุณที่นั่งอยู่ตรงโซฟาใกล้ๆกับมารดาของเธอ“ตัมมัยจะรีบไปไหนลูก” มุกสลิลเรียกลูกสาวที่เธอเพิ่งวางลงเมื่อสักครู่นี้ ตัมมัยรีบวิ่งไปเอากล่องคุกกี้ออกมาจากตู้เย็นในห้องครัว มุกสลิลทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาโดยที่มีแทนคุณนั่งอยู่ข้างๆ ก่อนที่เด็กน้อยจะเดินกลับมาแล้วยื่นกล่องคุ๊กกี้ให้แทนคุณ“คุณพ่อลองทานสิคะ คุณแม่มุกทำคุกกี้อร่อยมากเลย” ตัมมัยเอ่ยชมผู้เป็นมารดาพร้อมกับหยิบคุกกี้เข้าปาก และพลางยื่นให้แทนคุณลองชิม แต่ระหว่างนั้นเด็กน้อยก็ไม่ทันระวังจนทำกล่องคุ๊กกี้ที่ถือมาหลุดมือไป คุ๊กกี้ที่เหลือไม่กี่อันจึงร่วงไปกับพื้น แทนคุณที่มัวคุยกับมุกสลิลจึงไม่ทันระวัง“หกหมดแล้ว..ตัมมัยลูก!!!! ไม่ต้องเก็บแล้วเชื้อโรคทั้งนั้น” มุกสลิลไม่ได้ตั้งใจจะดุลูกสาวของเธอแต่เป็นเพราะตกใจเสียงของเธอจึงดังไปหน่อย ตัมมัยก้มหน้าลงไปเก็บแล้วเอ่ยขอโทษผู้เป็นมารดาเสียงสั่น“มาครับ เดี๋ยวคุณพ่อช่วยเก็บนะครับ อื่ม!!...วันนี้เป็นวันศุกร์และตอนนี้ก็





