Masukหญิงสาวในชุดคลุมท้องยืนมองรถยนต์คันหรูที่กำลังวิ่งเรียงแถวกันเข้ามายังคฤหาสน์ส่วนตัวของรัชทายาทลำดับที่หนึ่ง ทันทีที่รถจอดนิ่งสนิท ประตูก็ถูกเปิดออกเด็กหญิงตัวเล็กในวัยเข้าใกล้สามขวบก้าวเท้าลงจากรถด้วยตัวเอง เธอโบกมือไปมาเป็นการปฏิเสธความช่วยเหลือของเหล่าผู้ดูแล อีวานที่ลงมาจากอีกฝั่งเดินมาหยุดรอลู
(เจ้านายคะ น้องคาร่ามาแล้วค่ะ)เสียงเลขาดังขึ้นจากโทรศัพท์บนโต๊ะทำงาน เขามีหน้าที่เพียงรับรู้เท่านั้น เพราะตลอดระยะเวลาหนึ่งปี เธอมาที่นี่เกือบทุกวัน แต่ไม่ได้พบเขาเป็นการส่วนตัว เธอมาเพื่อ...กริ๊ก!ประตูห้องทำงานเปิดออก พร้อมกับหญิงสาวเจ้าของใบหน้าน่ารักที่เดินตรงมาหยุดยืนตรงหน้าเขา โฮชิอยู่ในท่าก
“อีวาน” เสียงหวานเอ่ยกระซิบ มือก็พยายามดันตัวเขาออก แต่ทำแรงไม่ได้เดี๋ยวกระทบถึงแผล“พูดกับผู้มีพระคุณแบบนี้ได้ไง” การทวงบุญคุณระหว่างพี่น้องเริ่มขึ้นแล้วถึงปากจะพูด แต่มือก็ไม่หยุด เขายังวุ่นวายกับร่างกายและพรมจูบไปตามซอกคอ ซุกใบหน้าสูดดมกลิ่นหอม แขนทั้งสองกอดคนตัวเล็กไว้ไม่ยอมปล่อย “จะมีพระคุณกว
วันต่อมาณ ห้องพักโรงพยาบาล“ขออนุญาตเปลี่ยนเสื้อผ้าค่ะ” เสียงหวานของพยาบาลดังขึ้น“เปลี่ยนเสื้อผ้าเหรอคะ” ดวงตากลมไล่มองทีละคน พยาบาลเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อีวาน...ผู้หญิงล้วนเลย“ใช่ค่ะ” เพราะเขาเพิ่งตื่นขึ้นมา นี่น่าจะเป็นการเปลี่ยนชุดครั้งแรกในรอบหลายวันเลย“ให้เธอเปลี่ยนให้ได้มั้ยครับ” อีวานถามขึ้น
“....” อีวานก้มหน้าหลบสายตา ที่ใช้ยานอนหลับ เพราะรู้ตัวเองว่าต่อจากนี้อาจจะไม่ได้นอนอีกเลยงั้นเหรอ“นายผิดข้อตกลงของฉันนี่อีวาน นายใช้อำนาจทำให้ฉันกลับมา”“ครับ...”“....” มือเล็กกำแน่น สายตายังมองแค่เขา“ทำทุกอย่างด้วยความเห็นแก่ตัว เอาคาริสม่าเข้าอยู่ในความไม่ปลอดภัย เพราะคิดว่าคาริสม่าจะรับแรงกดด
“เดี๋ยวคาริสม่า” เสียงพี่โฮชิดังขึ้น ทำให้ฉันกลับไปมอง เขาเปิดประตูรถออกแล้วลงมายืนเต็มส่วนสูงนอกรถ“คะพี่โฮชิ”“ฝากขอโทษเจ้าชายด้วย”“ไม่มีใครผิดจากเรื่องนี้หรอกค่ะ พี่ไม่ต้องกังวลนะ แต่ยังไงคาริสม่าจะบอกให้ค่ะ”“ฝากความเป็นห่วงด้วยนะครับ”“ขอบคุณนะคะ” แล้วพี่โฮชิก็ขับรถออกไปทันที ส่วนฉันเดินเข้ามา
วันต่อมา“ให้ฉันกลับไปด้วยมั้ย ดูจะมีเรื่องร้อนใจมากที่ต้องกลับด่วนขนาดนี้ ทั้งที่ตลอดหกปีแกไม่เคยคิดจะกลับไปเลย” วีนัสพูดด้วยความเป็นห่วง แต่เรื่องที่เกิดขึ้นยังไม่สามารถบอกให้เธอรับรู้ได้“กลับไปดูคาร่าน่ะ น้องไม่สบาย”“คาร่าเป็นอะไรหนักหรือเปล่า ฉันว่า...ฉันกลับด้วยดีกว่า” พูดจบวีนัสก็ทำทีจะเดินอ
(คาริสม่า) วันเกิดอายุครบ 29 ปีร่างบางก้าวเท้าเดินไปตามทางของอาคารวิจัย มือข้างหนึ่งถือกระเป๋าเอกสาร มืออีกข้างถือแก้วกาแฟ สายตามองตรงไปยังประตูกระจกบานใหญ่ตรงหน้า และนั่นคือห้องทำงานของฉัน วันเกิดในวัยยี่สิบเก้าปี แต่มันก็แค่วันธรรมดาวันหนึ่งที่ฉันยังคงต้องทำงานต่อไปครืด!ปุง! ปุง! ปุง!“Happy b
(ควีนนาเดีย)หลายวันต่อมาภายในห้องปิดทึบ และทำทุกอย่างให้เป็นความลับ หญิงสาวผู้มีอำนาจการตัดสินใจสูงสุด กำลังสนใจไปที่หน้าจอขนาดใหญ่ตรงหน้า หูก็คอยฟังผู้ดูแลบอกเล่าถึงประวัติของหญิงสาว ทายาทคนใหญ่คนโตมากมายในประเทศ แต่ไม่ว่าจะกี่คนก็ไม่มีใครถูกใจสักคนเพราะผู้เป็นแม่ย่อมรู้ดีกว่าใครว่าลูกชายต้องการ
หลายเดือนผ่านไปณ สถาบันวิจัย ประเทศสหรัฐอเมริกา“วันนี้เป็นวันเกิดของคาริสม่าเหรอครับ ไม่บอกกันเลยนะ” โฮชิ หนุ่มญี่ปุ่น รุ่นพี่ที่สถาบันวิจัยหันมาถาม เมื่อเห็นดอกกุหลาบสีฟ้าสวยช่อโตและการ์ดอวยพรวันเกิดวางอยู่หน้าหอพักที่ถูกแจ้งเอาไว้ว่าเป็นของฉันมือเล็กเอื้อมหยิบการ์ดที่เสียบอยู่ขึ้นมาพลิกดูโดยไม่







