تسجيل الدخولNgumisi naman si Magnus. Pinatigas niya ang braso para makawala sa hawak ng babaeng palaban. Malakas ito kaysa normal na babae, pero balewala lang sa kaniya iyon. Nagtagumpay siyang bawiin ang braso niya mula rito.
“Anong gagawin mo kung hahawakan kita nang ganito?” Tinangka niyang yakapin ang babae, pero mabilis itong umiwas.
“Tigilan mo ako!” naiinis nitong saway sa kaniya.
Ngumiti lang si Magnus. Kung plano nitong kunin ang atensyon niya sa pamamagitan ng pagtaboy sa kaniya, nagtagumpay ito. Mas lalo siyang nasabik gawin ang plano sa babae. Pasasaan ba’t bibigay na rin ito sa kaniya. Alam niyang nagpapasabik lang ang mga babaeng katulad nito. Kunwari ayaw, pero ang totoo gustong-gusto naman. Hindi ito ang unang beses na naka-encounter siya ng babaeng kunwari nagmamatigas, pero halos sambahin naman siya kaloob-looban.
“Paano kung ayaw ko?” nakangisi niyang sabi sa magandang waitress.
Lumapit ulit siya sa babae. Hinawakan niyang muli ang braso nito. Napangiti siya nang hindi ito umiwas. Tama ang iniisip niya, nagpapasabik lang ito para makuha ang buong atensyon niya.
“Bibigay ka rin pala, Ms. pretty, pinapahirapan mo pa ako.”
Kinabig ni Magnus palapit ang babae. Inangat niya ang isang kamay para hawakan ang batok nito. Isang halik lang ang gagawin niya at iiwan na niya ito. Sapat na iyon sa ginawa nitong pagpapahabol sa kaniya kanina. Gusto niyang manabik ito at siya naman ang habulin. Kapag nangyari iyon, pahihirapan niya ito at hindi papansinin. Ngunit ang lahat ng kaniyang plano ay biglang naglaho nang hawakan nito ang kwelyo ng damit niya. Hindi niya napaghandaan nang patirin nito ang kaniyang paa at walang hirap siyang ibinagsak sa sahig. Pakiramdam niya’y umikot ang kaniyang paligid sa ginawa nito.
“Tigilan mo ako kung ayaw mong mas higit pa riyan ang sakit na mararanasan mo,” seryosong sabi nito kay Magnus.
Napangiwi si Magnus nang maramdaman ang sakit sa likod pagbangon niya. Pilit pa rin siyang ngumiti nang tumingin sa babae, kahit napapangiwi na siya sa kaniyang isipan.
“Ang sakit mo naman magmahal, miss. Damang-dama hindi lang sa puso ko. Maging sa likuran ko tumagos ang pagmamahal mo,” nakangiti niyang sabi.
Tumalim ang tingin nito sa kaniya. Akma na itong lalapit at handa na muli siyang saktana nang biglang pumagitan si Jude. Hinila naman siya palayo ni Ken.
“Tol, ano ka ba? Hindi mo dapat siya ginalit. Mabuti ’yan lang ang napala mo. Kung hindi siya nag-kokontrol, baka sa ospital ka magdiwang ng kaarawan mo,” sermon ni Ken pagbalik nila sa kanilang mesa.
“Nakakatuwa kasi siyang mainis, tol. Ngayon lang ako nakakita ng babaeng halos sumpain na ako sa tingin, kaya lang brutal. Grabe! Ang sakit ng likod ko. Sayang... ang ganda pa naman niya, pero sadista,” nakangiti niyang reklamo.
Nagtataka rin si Magnus sa kaniyang sarili kung bakit nakangiti pa rin siya kahit nasaktan na. Naaliw talaga siya sa babaeng iyon. Hindi ito basta-basta babae lang. Bukod tangi ito sa mga babaeng nakilala niya.
“Tol, ayos ka lang ba?” nag-aalalang tanong ni Jude nang bumalik ito sa mesa nila.
“Oo, ayos lang,” tugon niya.
Tumingin si Magnus sa pinanggalingan niya kanina. Naroon pa rin ang magandang waitress. Hinintay niya itong bumaling sa direksyon niya. Nang tumingin ito, ngumiti siya at nag-flying kiss. Nakita niya ang labis na inis sa mukha ng babae.Namilog ang mga niya nang dinampot ng babae ang bote sa bar counter at akmang ibabato sa kaniya. Mabilis naman siyang tumayo at nagtago sa likod ni Jude.
“Magnus, para kang bata. Napigilan na siya ng mga kasama niya kaya huwag ka nang magtago diyan. Ang kulit-kulit mo, pero takot ka naman pala,” sambit ni Jude.
Umayos naman ng tayo si Magnus at bumalik sa kaniyang upuan. Muli siyang napangiwi nang sumakit ang likod niya.
“Kilala mo ba ang magandang waitress na iyon, Jude? Baka jowa mo iyon, patay ka kay Alicia,” tanong niya kay Jude patukoy sa asawa nitong si Alicia.
“Step sibling ko siya, Magnus. Hindi siya waitress dito,” sagot ni Jude.
Namilog nanaman ang mga mata ni Magnus sa halong pagtataka at pagkagulat. Kilala niya ang nag-iisang kapatid na babae ni Jude, pero hindi iyon ang magandang waitress na natipuhan niya.
“Talaga? Paano? Bakit hindi ko alam?” may kuryosidad na tanong niya.
Kumuha si Magnus ng isang bote ng alak sa mesa at binuksan iyon. Diretso siyang uminom sa bote habang hinihintay ang sagot ni Jude.
“Anak siya ni Tita Amor—ang second wife ni Dad. Three months ago ko lang siya nakilala. Mabait naman siya, pero likas na yata ang pagiging seryoso sa kaniya at palaban. Saka para sa iyong kaalaman hindi siya waitress dito, female bouncer siya rito at katiwala na rin ng may-ari ng bar na ito. Minsan, all around pa siya rito.”
Magtatanong pa sana si Magnus, pero naudlot iyon nang sumigaw ang isang lalaki mula sa kabilang table.
“Hoy, kayong tatlo!” sigaw sa kanila ng lalaking maraming tattoo at kalbo.
Naglakad ito patungo sa kanilang mesa. Pilit naman itong hinihila pabalik ng isang babae habang nakatingin lang ang ibang nakaupo sa mesang pinanggalingan nito.
“Pare, may problema ba?” kalmadong tanong ni Ken na tumayo sa upuan. Hinarap nito ang lalaki na gusto yatang makipag-away sa kanila.
“Nananadya ba kayo ha?!” maangas nitong tanong.
“P-pasensya na po. Lasing na ang kasama ko,” paumanhin ng babaeng humihila sa lalaking maitattoo.
“Bitiwan mo ako, Erica!” Tinabig nito ang babae kaya napaatras ito at nabitiwan ang braso ng lalaki.
“Pare, lasing ka na. Mas mabuti siguro kung umuwi ka na lang,” muling sabi ni Ken.
“Gago ka ba? Sinong lasing sa atin ha?!” Tinulak ng lalaki si Ken kaya napaatras ito sa direksyon ni Jude. Tumayo na rin si Jude habang nanatiling nakaupo si Magnus.
“Kanina pa ako bwesit na bwesit sa pagmumukha ninyong tatlo. Inaagaw niyo ang atensyon ng nobya ko! Ano bang pinagmamalaki niyo, ha? Iyang mga itsura nyo? Aalisin ko iyan nang mawala ang angas niyo!”
Hinarap na rin ito ni Jude kaya tumayo ang apat na lalaki sa kabilang mesa. Waring nakahanda ang mga itong sumaklolo sa kasama kung magkakaroon ng gulo.
“Pare, tahimik lang kaming umiinom dito. Hindi namin kasalanan kung nakuha namin ang atensyon ng girlfriend mo. Sisihin niyo ang mga itsura niyo at hindi ang mga itsura namin. Hindi namin kasalanan na mas gwapo kami kaysa sa inyo,” mahinahong paliwanag ni Jude na may kaunting panglalait sa itsura ng lalaking ma-tattooa.
Tumayo na rin si Magnus nng palibutan ng mga lalaki ang mesa nila. Nakangisi ang mga ito sa kanila, at halatang naghahanap ng gulo ang mga ito.
“Aba, gago ka ah!” Pormang susuntok ang lalaki, pero naudlot iyon sa ere nang pigilan iyon ng isang boses.
“Anong problema rito?”
Sinundan ni Magnus ang direksyon na pinanggalingan ng boses. Nakita niyang palapit ang seryosong waitress na kapatid pala ni Jude.
Ngumiti si Magnus sa babae, pero hindi siya nito pinansin. Tumigil ito sa tabi ni Jude kaya nakatayo ito sa unahan niya.
“W-wala,” kinakabahan na sagot ni Jude sa kapatid.
Nagtataka si Magnus sa kinikilos ngayon ni Jude. Parang natatakot ito gumawa ng anumang gulo sa loob ng bar. Karaniwan naman silang napapaaway kapag umiinom. Kung siya ang tatanungin, kaya niyang pabagsakin ang lima sa isang iglap lang. Isama pa si Jude at Ken na marunong din makipaglaban. Nag-aral talaga sila ng martial arts dahil palagi silang nasasangkot sa gulo simula noong high-school sila. Binansagan pa sila noon na tatlong basag ulo sa eskwelahan. Nakatulong naman sa kanila ang pag-aaral ng self-defense para sa sitwasyong katulad nito.
“Miss, regular customer mo kami rito kaya paalisin mo ang mga ’yan. Ginugulo nila ang mga nobya namin!” sigaw ng lalaki.
“Sir, pag-usapan natin ito sa maayos na paraan. Umupo muna tayo para hindi maistorbo ang ibang kustomer,” mahinahon na pakiusap ng babaeng maganda.
“Sabrina, hindi iyan makikinig sa ’yo. May tama na ng alak ang utak niyan. Mahirap umunawa ang taong gusto talaga ng gulo,” sambit ni Jude.
Lihim na ngumiti si Magnus nang marinig ang pangalan ng babae. Ngayon alam na niya ang pangalan nito, hindi na niya ito tatawaging magandang waitress o Ms. pretty. Totoong maganda ito, pero mas maganda pala ang pangalan nito.
Bahagya siyang lumapit kay Sabrina at dumukwang dito.
“Hello, Sabrina,” bulong niya sa tapat ng tainga nito. Sinadya niyang gawin na mapang-akit ang kaniyang boses, pero isang malakas na siko sa kaniyang tagiliran ang naging sagot nito.
Nagsimula ang tahimik nilang hapunan. Masasarap ang mga nakahain na pagkain, pero nahihirapan si Sabrina na lunukin ang kinakain. Mas marami pa ang iniinom niyang tubig kaysa nilulunok na pagkain.“Jude, kamusta ang modeling?” panimula ni Jap.“Okay naman, Dad. Meron kaming event sa Singapore next week.”“Thats nice, isama mo si Alicia para hindi siya mainip sa bahay niyo.”“Kasali ako sa event, Dad. Kaya magkasama pa rin po kami ni Jude sa Singapore,” sagot naman ni Alicia.“Good. How about you, Jade? How’s your acting career?” baling nito sa bunsong anak.“It’s great, Dad. May offer sa akin na gumawa ng drama sa telebisyon, pero pinag-iisipan ko pa. Marami pa kasi akong project sa theater. Baka hindi ko kayanin,” nakangiti nitong sabi.“Do what you think is good for you. Don’t force yourself. Baka mawalan ka ng oras kay David. Kailan ba kayo magpapakasal?”Nasamid naman si David kaya napatingin si Sabrina sa lalaki. Tinaasan niya ito ng kilay nang mahuli niyang nakatingin din ito sa
Dahil sa hindi inaasahang pagdating ng limang panauhin sa bar, tinawagan ni Sabrina ang kaniyang Tito Mando—ang may-ari ng bar.“Sabrina, hija. Kung tumawag ka para itanong ang tungkol sa iyong mga bisita, alam ko na pupunta sila riyan ngayong araw,” diretsong sabi ni Mando pagkasagot ng tawag ni Sabrina.“Tito, ano po bang ginagawa nila rito? Bigla na lang silang sumusulpot, tapos kailangan pa naming magsara ng ilang linggo o may posibilidad pang umabot ng buwan para gamitin nila ang bar. Nakakapagtaka dahil hindi kami p’wedeng pumunta sa bar kapag narito sila,” curious na tanong ni Sabrina.Sinulyapan pa niya ang limang panauhin na sinusuri ang bawat sulok ng bar. Kahina-hinala ang kilos ng mga ito at tila palaging alerto. Ilang beses na niyang nakakasalamuha ang lima, pero wala siyang ideya sa ginagawa ng mga ito. Isang palatandaan ang pagsulpot ng mga ito ay ang biglaang pagpatay ng ilaw katulad nang nangyari kanina. Hindi niya alam kung ano ang dahilan ng pagpatay ng ilaw sa tuwi
Malalipas ang ilang oras, pagod na umupo si Magnus sa sahig pagtapos nilang maglinis. Ngayon nauunawaan na niya si Sabrina kung bakit ayaw nitong may gulo sa bar. Mahirap pala talaga maglinis. Masakit sa likod ang ilang oras na pagyuko. Basang-basa ng pawis ang damit niya, pero hindi naman nababawasan ang kapogian niya. Mas attractive pa rin siya sa pawisang itsura.“Tol, pagsaluhan na natin ang cake mo. Nagutom ako sa paglilinis, eh,” sigaw sa kaniya ni Ken hawak ang box ng cake na galing kay Dawn.Tumayo si Magnus at lumapit sa mga ito.“Kantahan muna natin ang celebrant.” Hiling ng babaeng kasama ni Sabrina sa trabaho.Tulad ng sinabi ng babae, kumanta ang mga ito ng happy birthday. Napakamot na lang sa batok si Magnus dahil sa hiya. Matanda na siya para sa ganitong bagay, pero sino ba siya para pigilan ang mga ito? Hindi naman siya killjoy kaya hinayaan na lang niya.“Blow the candle!” sambit ng mga ito pagtapos kumanta.Nakisakay na rin si Magnus sa gusto ng mga kasama at hinipan
Bumaling ang tingin ni Sabrina nang marinig ang sinabi ni Magnus Anticlair. Kilala niya ang lalaking ito na palaging laman ng magazine, telebisyon at internet. Kaibigan din ito ni Jude na step-brother niya. Palagi itong bukambibig ng kaniyang kapatid sa tuwing may family dinner sila. Ayaw lang niya sa pagiging presko ni Magnus kaya nagpanggap siyang hindi ito kilala kanina.“Nagkakilala na kayo two years ago?” tanong ni Jude kay Magnus.Nagtataka man sa tinutukoy ni Magnus, binalewala na lang iyon ni Sabrina. Kailangan pa nilang ligpitin ang mga kalat sa bar.All around ang kaniyang trabaho sa Lively Bar, pero isa talaga siyang bouncer. Kaibigan ng pumanaw niyang ama ang may-ari ng bar na nasa ibang bansa ngayon. Siya ang pansamantalang nangangasiwa sa bar. Siyam na katao lang sila na nagtatrabaho sa bar na iyon kaya lahat ng trabaho rito ay tulong-tulong sila. Hindi sila pwedeng kumuha ng panibagong tauhan sa bar dahil ayaw na ng may-ari. Maayos naman itong magpasweldo kaya kinakaya
“Magpalit ka na lang ng strategy, tol. Baka expired na ang ngiti mo sa dami ng babaeng pinakitaan mo niyan,” natatawang tudyo ni Ken sa kaniya.“Salamat sa payo, Ken. Hayaan mo’t mag-iisip ako ng panibagong paraan para mabihag ang puso ni Sabrina,” sagot niya na tinawanan lang nito.“Kayong dalawa, tara na!” sigaw ni Jude na nakatayo sa bungad ng pinto.Bumalik sila sa loob ng bar habang hinahakot ng tatlong bouncer ang mga walang malay na lalaki.“Bakit nagkakagulo rito?” puna ni Ken nang makarating sila sa loob.Nakatumba ang mga upuan at mesa. May mga basag na bote at baso sa sahig. Nagkumpulan ang mga kustomer sa gilid habang may dalawang lalaki na nagsusuntukan sa gitna.“S-Sabrina,” tawag pansin ni Jude sa kapatid.Tumingin si Magnus sa dalaga. Hindi niya maiwasan na kabahan nang makita ang madilim nitong anyo. Kuyom ang dalawang kamay at nagtatagis ang bagang. Kung nasa anime sila, pakiramdam niya may lumalabas na itim na awra dito.“Mukhang magiging tatlo sila,” pahayag ni Ken
“Aww!” reklamo ni Magnus nang sikuhin ni Sabrina.Alaga siya sa ehersisyo. Matigas ang kaniyang kalamnan. Maganda at malusog ang kaniyang katawan, pero sa ginawa ni Sabrina parang balewala ang lahat ng iyon. Pakiramdam niya tumagos sa kaniyang ribs ang siko nito.“Tol, ayos ka lang?” tanong ni Ken.Nakangiwi naman siyang tumango.“Kung gusto ninyong ayusin ang problema niyo, sumunod kayo sa akin,” muling sabi ni Sabrina.Nakangising sumunod ang mga lalaki kay Sabrina. Pinakita pa ng isa kay Magnus ang nakakuyom nitong kamao.Umiling na lang si Magnus at marahang hinaplos ang nasaktang tagiliran. Maayos siyang tumayo nang bahagyang nawala ang sakit. Umakbay sa kaniya si Ken habang na sa unahan nila si Jude. Magkakasunod silang naglalakad patungo sa likod ng bar.“Hindi ka ba nagtataka sa kilos ngayon ni Jude?” tanong ni Ken kay Magnus.“Nagtataka rin ako. Hindi siya mapakali at mukhang kinakabahan,” sagot niya, pero si Sabrina ang tinitingnan niya. Para itong robot maglakad. Hindi man







