LOGINHakuna Miran’s Point of View. "Mas importante sa akin ang friendship, so I won't consider your feelings. Baka nalito ka lang kasi nandito ako parati para sa'yo, baka nalito ka lang kasi kinukulit kita parati. Hindi ganoon 'yon, mag-isip kang mabuti. Huwag mong sirain yung relasyon na meron kayo ni Janella." Paglilinaw ko sa mga bagay bagay, hindi niya inalis ang tingin sa akin. "There is no relationship between me and Janella, if it has it could be friendship." Sinalubong ko ang tingin niya sa mata ko matapos sabihin 'yon. "Keep on telling those words to be, wala naman akong pakialam. Ayoko rin na masaktan pa si Janella dahil sa akin, kaya tama na kabibigay mo ng sakit sa kaniya. Ayokong umabot na naman sa punto na masiraan siya dahil sa'yo, hindi kita mapapatawad." Mariing sabi ko. "Si Janella na lang—" "Janella, Janella, Janella, what about me Hakuna?" Tila nagsasawa na siyang naririnig ang ngalan na 'yon kaya sinamaan ko siya ng tingin. "What about you?" Sumbat ko. "What abo
Hakuna Miran's Point of View. Naalimpungatan ako nang marinig ang tunog sa kusina, naningkit ang mga mata ko nang mahirapan pa akong imulat ito dahil sa liwanag. "Crizel," inaantok na tawag ko ngunit halos magising ang buong diwa ko ng makita ang tao na magkakrus ang braso sa harapan ko habang nakasandal ang balikat sa book shelves. "L-Laze." Gulat na sabi ko. "You're a pain in my head. Don't you ever drink again, damn." Blangko ang tingin niya sa akin kaya mabilis akong namula at pinakiramdaman ang paligid. "B-Bakit ka nandito? S-Saan ka natulog?" Hindi makapaniwalang tanong ko, hanggang sa sumilip si Bullet at Yamato. "Ate, nakakahiya ka. Sobra." Hiyang hiya na sabi ni Yamato kaya natignan ko ang sariling katawan. "Oh, huwag ka assuming ate. Asa ka namang papatulan ka ni Kuya Laze." Nanlaki ang mata ko at galit na binato si Yamato ng unan ko. "Bwisit ka!" Singhal ko. "Hehe, slight." Nag-peace sign ito at bumalik sa sofa. "B-Bakit kayo magkasama?" Tanong ko, nahihiya ako ka
Hakuna Miran’s Point of View.Nang bahagya siyang lumayo ay nag-init ng todo ang mukha ko ng titigan niya ako. "You don't know how to kiss?" He fiercely asked that made my face heat up, "H-Huh?" Nahihiyang tanong ko at napalayo kaagad.Kahit ang pagtama ng mask namin ay naramdaman ko pa kanina, "This is wrong to begin with," bulong niya at napakurap ako nang ayusin niya ang buhok ko.Ang titig niya sa akin ay hindi naalis, "Are you wearing a contact lens?" Ngumisi lang siya at tsaka sinulyapan ang mukha ko."Close your mouth," natakpan ko ang bibig ng mapansin na nakaawang pa rin 'yon, ilang minuto na ang lumipas ngunit tila nararamdaman ko pa rin ang paghalik niya sa labi ko.Nasapo ko ang noo, "Do you even like me? Para halikan ako?" Tanong ko."Yeah." Nanlaki ang mata ko sa deretsong sagot niya."G-Gusto mo ako?" Hindi makapaniwalang tanong ko."Yes." Seryoso siya at mukhang wala sa bokabularyo niya ang pagbibiro ngayon, hindi ako makapaniwala sa naririnig ko. I-I mean papaano nila
Hakuna Miran’s Point of View. Tinatamad akong naupo sa dati pero napansin ko na lumapit yung lalake kanina, tinitigan ko siya pero nangunot ang noo ko ng ilayo niya sa akin ang kupita. "You're still a minor, I am not allowing you to drink a lot." Umawang ang labi ko dahil may pagkakaparehas sila ng sinabi ni Yuno. Wait? "Minor, so you already know me?" Gulat na tanong ko at dahil sa sinabi ko ay naitikom niya ang bibig. Mahina siyang tumawa at nanatiling nakatitig. "You caught me," pabulong niyang sabi at uminom na sa alak na hawak niya kaya tumaas ang kilay ko. "Reveal yourself—" "If I revealed myself then it's not a masquerade party." Nakangising sabi niya, "How come you can't recognize me? Our path always crosses." Ngumisi siyang muli at halos mapasandal ako ng abutin niya ang mukha ko ngunit para igilid lang pala ang buhok ko. "Yuno?" Kwestyon ko, nanatili siyang nakangisi at umiwas tingin. "It's better off this way, Hakuna Miran." Nang sambitin niya ang pangalan ko ay doon
Hakuna Miran’s Point of View. May sumasayaw sa gitna, may mga magkakasamang grupo, may naglalaro at may mga kumakain. Bumuntong hininga ako at nag-ikot ikot hanggang sa may makasalubong ako at parehas kaming natigilan dahil siya yung kanina ko pa tinititigan. Bahagya siyang umatras at tumitig sa akin, ngunit ngumisi siya at dahil doon ay lumabas ang dimples niya. "It's you," nang marinig ang boses niya ay parang nagsi-taasan ang mga balahibo ko. Pinilit kong mag patay malisya, "You're not gonna invite me to kiss you, right?" Umawang ang labi ko at napairap. "It depends," sagot ko na ikinangisi niya. "I knew we'll meet here," tinitigan ko lang siya ngunit dahil sa mask niya ay sigurado ako na siya yung sa ball pero hindi ako sigurado kung sino ba siya. "Nagkita na ba tayo ng walang mask?" Kwestyon ko, dahil sa sinabi ko ay matagal siyang tumitig sa akin bago mahinang tumawa dahilan para mapalunok ako at kabahan. "What's your guess?" Pinagmasdan ko siya ng mabuti, tama bang sagut
Hakuna Miran's Point of View. Ilang linggo na ang nakalipas ay mas nalungkot ako dahil nag-iisa ako sa condo parati, pakiramdam ko ay sobrang lungkot kahit anong gawin ko. Wala ring paramdam si Laze mula ng huling pag-uusap namin, si Janella ay bibihira ko lang makaharap. Nakagat ko ang ibabang labi ng hindi ko matapos tapos ang kahuli huli na kailangan ipasa na plates, "Mare." Nalingon ko si Crizel. "Eye bags mo maga ah, ilang araw ka bang hindi natulog?" Kwestyon ni Crizel at naupo sa harapan ko, nagkibit balikat ako. "Kumusta si Janella?" Kwestyon ko. "Wala akong idea kung kumusta ba kayong dalawa kahit nakakausap ko kayo," mahinang sabi ni Crizel. "Malapit na birthday mo ah," paalala niya kaya ngumiwi ako. "Walang bago," bulong ko. "Gaga meron, pwede ka na makulong, ikasal, at mag-jowa?" Napangiti ako sa sinabi niya at umirap na lang. "Tuloy party natin sa sunday," nagtaka ako sa winika niya. "Party?" Tanong ko. "Oo, yung masquerade. Actually party gathering yung title
Hakuna Miran’s Point of View“Bullet, stop,” sinita niya ang sariling aso dahil dinidilaan nito ang kamay kong may hawak na tray.“This is your order, Sir,” maayos kong sabi at ibinaba sa table niya. Hindi niya ako tinugon at nag-focus sa librong binabasa niya.“Anything you need, Sir?” maayos na t
Kinaumagahan, masaya kaming bumiyahe ni Yamato, dala-dala ang mga requirements na kailangang dalhin. Nang malapit na kami, kinailangan naming maglakad papunta sa malaking unibersidad dahil sa traffic.“Ang laki ng school, Ate!” Napangiti ako at minadali si Yamato na pumasok sa loob.Pinapasok naman
Hakuna Miran’s Point of ViewMula noong araw na ’yon, takot at pangamba ang naramdaman ko dahil naulit nang naulit ang panghihipo niya sa akin, lalo na kapag wala sila mama. Minsan, ayaw ko nang umuwi dahil sa takot ko. Nagkaroon rin ako ng mga pasa at sugat sa mga nakatagong parte ng katawan ko.A
Nang matapos ko ang 8 hours ko, nagpaalam na ako sa kanilang lahat. May mga kasabay rin ako, kaya sumakay na lang ako ng bus papauwi sa amin dahil mahirap humanap ng jeep sa lugar na ’to—halos bus at taxi lang ang dumadaan.“Miss, suhestyon ko lang, sa susunod gumamit ka na lang ng e-load card para







