تسجيل الدخولHakuna Miran's Point of View. Tumahimik yung mga kanina'y pinagsasalitaan ako ng masama, matapos ilagay sa plastic bags ang pinamili ko ay inabot na pabalik kay Laze ang card niya. "I'll pay you back," mahinang sabi ko at tsaka binuhat ang mga plastic bags na hindi naman mabigat. "Ibibigay ko na lang sa'yo mamaya." Nahihiyang sabi ko. "Thank you ulit." "Hmm, sure." Tugon niya kaya umalis na ako kaagad, alam ko namang may lakad siya pero siya na naman ang nag-save sa akin doon sa cashier. Pagkauwi ko ay nanghihina akong napaupo sa sofa at tsaka ko nasapo ang mukha sa sobrang pagkapahiya sa akin ng mga tao. Pakiramdam ko ay magkakaroon ako ng takot sa maraming tao lalo na't kung ganoon kapangit ang mga lumalabas sa bibig nila. Inayos ko na muna ang mga pinamili, inilagay sa ref ang dapat nasa ref at sa cabinet naman ang hindi. Ngunit sandali akong napatitig sa binili kong cereal na madalas ginagawang umagahan ni Laze, bumuntong hininga ako. Bakit ko nga ba 'to binili? Hindi naman
Lumabas na kami at nang makalabas ay nakahinga ako nang maluwag. "Janella, hatid na kita." Matipid na sabi ni Laze. Sumunod naman ako sa kanila. "Lalakarin ko na pau—" "Get in." Napalunok ako nang buksan ni Laze ang pinto ng sasakyan na siya ngayon ang nagmamaneho. Sumakay kami at nasa likod si Janella dahil sa suot niyang dress. Nang maihatid si Janella sa condo niya ay kinawayan ko siya. "Where did he barged in?" Napalunok ako sa tanong ni Laze nang ihahatid na ako sa condo ko. "M-My condo." Bulong kong sagot. "Let's go." Sagot niya, nang nasa condo ko na ay pumasok kami at sumakay ng elevator, habang papunta ay nilingon ako ni Laze. "Should I give you a gun?" Nanlaki ang mata ko sa tanong niya. "S-Sabog ka ba, h-hindi naman ako gumagamit ng baril." Tumitig lang siya sa akin kaya napaiwas tingin ako. "A knife?" "Laze?!" Napaiwas tingin siya kaya ng nasa labas na kami ng elevator ay kinakabahan akong naglakad papunta sa condo ko at sumilip. Nandoon pa rin si Tito Jubal sa s
Hakuna Miran's Point of View. Nakatitig lang ako kay Janella na ginagamot ang sugat ko habang nandito kami sa police station. "My parents are in a business so they can't come, how about your mom Miran?" Nag-aalalang sabi niya kaya umiling iling ako. "H-Hindi magandang ideya na pumunta tayo sa police, Janella. Mapapahamak lang ang mommy ko kasi step father ko 'yon, may koneksyon siya sa pulisya at wala akong magagawa. P-Pwede bang huwag na natin ituloy 'to?" Pakiusap ko, tinitigan niya ako ng matagal bago bumuntong hininga. "Buti na lang nasama yung card key ng condo mo dahilan para makapasok ako kaagad at maibalik ko sana sa'yo 'yon. Pero naririnig kitang sumisigaw," mahinang sabi niya. "Thank you.." "Bakit ka ginaganon ng step father mo? Ngayon lang ba nangyari 'to?" Kwestyon niya kaya umiling ako at dahil doon ay galit na naman siyang napatayo. "Napakasama ng step father mo, papaano niya nagagawa 'to sa tulad mong isang minor pa. Worst asawa niya ang mama mo, napakademonyo niy
"Napano?" Kwestyon ko. "Napainom ng marami," bulong ni Janella kaya natawa ako. "Sana all 18 na," singhal ko. "18 ka naman na few more months." Sagot ni Janella kaya natawa ako at tumango, maya maya ay napagdesisyonan na naming umuwi. Pinahawak ni Janella ang cellphone niya sa akin kaya naman inilagay ko muna 'yon sa bag ko at inalalayan niya si Crizel. "Yamato, uwi ka na rin mamaya ha. Alas dose mahigit na," paalala ko pero ngumiti siya. "Ate sabi ni Kuya Laze dito na raw po ako matulog, ipinaalam niya po ako kay mama." Tumango ako bilang sagot. "Ingat ka ha, huwag kang iinom." Paalala ko. "Yes naman ate," sagot niya. "Ingat po kayo," paalala niya rin kaya tumango ako at sumunod na kay Janella. Nang nandiyan na ang sasakyan ay nagmamaktol si Crizel kaya nahirapan si Janella na patigilin siya. Ako ang nauna nilang hinatid. "Ingat ka mare!" Paalam ko. "Ikaw rin!" Sagot niya kaya pumasok na ako sa condo building. Dumeretso ako sa condo ko at nang makapasok ay tamad na tamad a
Hakuna Miran’s Point of View.Nahihiya ko namang inihawak ang kamay ko sa balikat niya at siya ay nakahawak rin sa bewang ko, nakakailang! "What's your birthday wish, Laze?" Kwestyon ko upang maalis ang awkwardness dahil sa katahimikan."I don't have a wish." Matipid niyang sagot, ang lamig rin ng boses niya."Weh? Ako nga birthday wish ko eh sana mahanap ko na si papa bago pa man ako mag-eighteen." Pagsasabi ko ng totoo."Really? I can't wish for more since I already have everything I want." Tumango ako bilang pag-unawa sa kaniya."Sabagay, lahat nga naman asa iyo na. Ano pa bang hihilingin mo 'di ba." Tumango siya at marahan akong isinayaw."I actually have a gift for you, pero natatakot akong ibigay kasi ang cheap niya lang." I stated that caught his attention."What it is?""Nahihiya ako kaya hindi ko na nilagay doon," senyas ko pa sa gift table. Huminga siya ng malalim at tumitig sa mukha ko."Gifts are special, cheap or not. It will always have a value because it was given by so
Hakuna Miran's Point of View.Hinintay namin na mag-announce ang emcee ng bawat events na gaganapin since they decided to have a game, like dance stop and then you'll get on the top of the newspaper with your partner."Mamaya pa labas ni Laze 'no?" Tanong ni Crizel."Every year nasa birthday niya ako pero hindi ako makapaniwala na hindi niya ako kilala, alam niyo 'yon sobrang pain so I decided to move on." Ngising sabi ni Crizel.They're already eighteen, so as Laze today at ako ayon wala pa rin. "For now your gifts will be settle here, kindly bring your gifts here." They pointed the table pero ng makita ko 'yon ay naitago ko sa ilalim ng mesa ang dala dahil sobrang liit nito at wala pang paper bag na balot. Tanging kahoy lang na box at may carved initials niya.Nakagat ko ang ibabang labi at hinayaan sila na ilagay ang mga regalo nila doon habang ang akin ay nanatili sa bag ko, hanggang sa maya maya ay lumabas na si Laze at napalunok ako ng makita ang suot niya. He's wearing a simple
Hakuna Miran’s Point of View. Habang nakatitig sa mga pinaghirapan ko ay napaluha na lang ako dahil awang awa na ako sa sarili, masyado ba akong masama sa nakaraang buhay ko? Kaya gumaganti ang tadhana sa akin? Pinahid ko ang luha ko ngunit habang pinipigilan ko ang pagtulo nito ay mas napaluha a
Hakuna Miran’s Point Of View. Bago ko pa man mabugbog sa isip ko yung lalake ay may humawak na sa braso ko at iniupo ako sa katabing upuan niya malapit sa bintana. "Learn how to punch a man." Gulat kong nalingon si Laze sa kaniyang sinabi. "Ha?" "Learn how to punch a man." Napairap ako ng ulitin
Hakuna Miran's Point of View. Napalunok ako ng nakatayo sa harapan ko ang papa ni Laze, napakurap pa ako dahil sobrang tangkad nito at sobrang gwapo. Hindi sila nagkakalayo ni Laze, maputi rin at maganda ang tindig. "Okay Ms. Romero can you inhale for me?" Kinakabahan kong pinanood si mama. Ms.
Hakuna Miran's Point of View Kinaumagahan ay nagmadali akong pumasok dahil late ako nagising. Late na kasi namin natapos ni Laze ang mga ginawang assignments, dala-dala ko ang lagayan ng mga 'to at tsaka ako mabilis na sumakay sa bus. Nang nasa school na ay nakasabay ko si Crizel papunta sa room







