LOGIN"ถามจริง? o_O เฮ้อ...สงสารน้องนะ แต่จะทำยังไงได้ เราว่าไทเปเข้าใจเชนนะ อย่าคิดมากเลย^^"เจแปนยังน่ารักและดีกับผม ขนาดผมทำร้ายจิตใจเธอและนอกใจเธอมานานซึ่งผมรู้สึกโชคดีมาก..ที่สิ่งที่ผมทำ มันไม่ได้จบที่เสียใครสักคนไปผมยังมีเพื่อนที่ดี มีแฟนที่ดี..และได้ลงเอยกับคนที่รักผมทั้งใจและตอนนี้มีผมก็มีพยายา
พามาส่งงั้นเหรอ?ผมอึ้งไปเลย...ผมรู้สึกผิดมาก ทำไมผมต้องถ่อไปพระรามสองดูชุดเครื่องนอนเอาวันนี้ ทำไมผมถึงทิ้งโทรศัพท์ปล่อยให้เธอโทรเข้าจนแบตหมดทำไมวะ?!ถ้าไทเปกับลูกเป็นอะไร ผมไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ"ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ"ผมยกมือไหว้พี่บุรุษไปรษณีย์รอบที่สิบ ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะยิ้มและตบไหล่ผมเบ
ฉันขยับตัวซ้ายทีขวาทีบนโซฟา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางหมาดๆ ขึ้นมากดโทรหาพี่เชนอีกครั้งแต่โทรเท่าไหร่พี่เชนก็ไม่รับ แถมสายหลังๆยังปิดเครื่องอีกต่างหากเขาขับรถอยู่ ติดประชุม หรือยุ่ง? ทำไมไม่บอกฉันบ้าง นี่จะมืดค่ำแล้วนะฉันเป็นห่วง และท้องฉันก็แก่มากด้วย ทำไมพี่เชนกล้าทิ้งฉันไว้แบบนี้ตุบๆฉันคลำ
ตอนนี้เราคุยไปทำไป..แถมยังห้ามลูกเด็กเล็กแดงไปด้วย จนสักพักของเซอร์ไพรส์เราเสร็จ ฉันพับกระดาษผลตรวจเป็นรูปหัวใจห้อยลูกโป่งไว้เพียบแต่!....ลูกโป่งหลายลูก กระดาษพับหัวใจก็หลายดวง พี่เชนจะมีความอดทนไขปริศนาแสนเซอร์ไพรส์ฉันได้ไหม?!"เรียบร้อย! เฮ้อ..พี่เจแปนคิดแผนเซอร์ไพรส์เก่งแบบนี้ เซอร์ไพรส์พี่กัปตั
เรื่องท้องไม่ท้อง..คงต้องเอาไว้ก่อน เพราะตอนนี้ฉันกับพี่เชนถูกดึงกลับไปนั่งร่วมโต๊ะกับผู้ใหญ่แล้ว และทุกคนก็พูดเป็นเสียงเดียวว่าฉันควรมีลูกแฝด มีแข่งกับพี่เจแปนไปเลย"ไม่ไหวครับๆ คนเดียวก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่?^^" พี่เชนตอบยิ้มๆแล้วตักนู่นตักนี่ให้ฉันกิน"ไม่ไหว? เออๆเดี๋ยวยกโซลให้ไปเลี้ยงหนึ่งวัน คงไม
ฉันก้มมองท้องโตๆพี่เจแปน แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตา"ค่ะ ไทเปจะรีบตามไป"ก้อก ก้อก ก้อก..."ออกมาได้แล้ว พวกเธอสองสาว^^" เมื่อฉันเห็นแม่ฮายเคาะประตูเปิดเข้ามา..น้ำตาฉันก็ไหลอีก เพราะฉันจำได้ ว่าเราไม่ถูกกันและเกลียดกันมาก.. แต่วันนี้ท่านกลับมาเป็นที่ปรึกษาและเป็นญาติผู้ใหญ่ให้ฉัน ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าเราจ
"เป็นของฉัน เป็นแฟนฉัน เป็นเมียฉัน เป็นแม่ของลูกฉันคนเดียว..."เขากำลังสาป หรือกำลังร่ายมนต์สะกด? แต่ช่างเถอะเขาจะทำอะไรก็ช่าง ฉันชอบและฉันพร้อมมาก..พร้อมทั้งตัวและหัวใจ พร้อมที่จะเป็นของเขาคนเดียว"แน่นอนค่ะ เจแปนจะเป็นของกัปตันคนเดียว" ฉันตอบไม่ลังเล ก่อนจะยกแขนขึ้นไปคล้องคอเขา...แล้วหอมแก้มขาวๆฟอ
สุดท้ายฉันก็สูดหายใจเข้าลึกๆ..แล้วแตะคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไป ในห้องเปิดแอร์เย็นเฉียบ..เย็นจนฉันต้องรีบถอดรองเท้าเก็บและมองไปที่ชั้นแวบนึง เพราะฉันเห็นรองเท้าส้นสูงตัวเองวางหันหน้าออกเตรียมพร้อมแล้วพอเดินไปอีกหน่อยผ่านห้องแต่งตัว ก็เห็นกระเป๋าเดินทางฉันตั้งอยู่ ฉันจึงไปเปิดดู..อยากรู้ว่ากัปตันจัดอะ
"รออะไร รอประจำเดือนมาเหรอ?""รอไปฝากครรภ์ที่โรงพยาบาล^^" กูจะเป็นลม ..ไม่ไหวแล้ว สรุปว่าจบการสนทนาทั้งไคล์ทั้งคานะพยุงฉันมาที่โซฟาอีกรอบ คราวนี้ลุงเคนวัดความดันฉัน หายาให้ดม หาน้ำหวานให้กินอลม่านไปหมดทุกคนเริ่มเครียด คานะเป็นคนเดียวที่นั่งยิ้ม เธอตบไหล่ปลอบใจเบาๆไม่ให้คิดมาก แถมกระซิบฉันว่าถ้าท้อ
"กูกับมึงได้ตบกันบนรถเร็วๆนี้แน่ ถ้ามึงไม่ปลดล็อครถให้กู-_-" พอก้านแก้วปลดล็อกให้ฉันลง มันก็โบกมือบ้ายบายและหัวเราะสะใจ จนฉันต้องปิดประตู ปึก!! ใส่หน้ามันทันทีแม่ง คนรอบข้างกูไม่ปกติสักคน หมอตุ๊ดก็ด้วย!พอฉันขึ้นมาบนห้องก็รีบอาบน้ำนอน ก่อนจะตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตีสองกว่าๆ เพราะไคล์เขาบินช่วงนั้น แต่หัว







