Chapter 5

Sa rami ng bagay na pumupuno sa isip niya, tanging ang pagpapakatotoo lamang ang tanging sagot na naiisip niya. Ilang taon din niyang hinintay at inasam ang pagkakataong ito na makausap si Felix tungkol sa nanyari sa kanila noon. She can’t just let this slip away.

At first, she thought that Felix’s return to the Philippines might have been a sign that his hatred towards her had already lessened through the years. Hindi naman kasi sila nagkikita at all. She naturally hope that he’ll learn to be more open about her and their marriage.

Pero nang makita niya itong kasama ang kababatang si Megan ay para siyang binuhusan ng malamig na tubig. Imbes na ayusin ang kasal nila, baka hiwalayan pa ang gustuhin nito ngayon upang magawang pakasalan ang totoo nitong mahal. Si Megan.

Sa kabila ng mga agam-agam niya, mas pinili na lamang niyang gawin ang bagay na noon niya pa gustong gawin. “Iyong gabing ‘yon seven years ago…wala akong kinalaman doon.”

Panakaw niya itong sinulyapan habang patuloy pa ring naglalaro ng sariling daliri dahil sa kaba. At sa takot na baka hindi na naman ito maniwala ay agad niyang dinugtungan ang paliwanag bago pa man ito makaalma. “Hindi ko rin alam ang nangyari talaga. Wala akong maalala. At kung totoo mang gusto kong makinabang sa kasal natin, tulad ng sinasabi ng mga tao sa akin noon, sana ginawa ko na the moment na kinasal tayo, Hindi ko naman habol ang pera niyo,” paliwanag niya.

Siguro kung pag-aaksayahan lang ng kakarampot na oras ni Felix ang nangyari sa kanilang dalawa pitong taon na ang nakararaan, maiisip niyang mas marami pa ang negatibong bagay ang naging kapalit ng naging kasal nila kaysa sa mga positibong bagay.

She’s been judged and people already painted her to be someone she is not. Hindi lang niya pinagtanggol ang sarili dahil buo na sa isip ng mga ito kung sino siya at kung ano ang hangarin niya sa pamilya ni Felix. Noon pa naman kasi ay iyon na ang imaheng nabuo ng mga ito tungkol sa kaniya dahil mahirap siya at maagang naulila.

Dumaan ang mahabang katahimikan sa pagitan nila ngunit tahimik pa rin si Felix. Hindi niya tuloy mawari kung naniniwala ba ito sa kaniya o hindi. At habang tumatagal ang oras na wala itong imik ay mas dumodoble lang ang kaba sa kaniyang dibdib. 

Muli, naglakas siya ng loob na magsalita. “Ikaw at si Megan—”

“That’s none of your business,” putol nito kaagad bago niya pa man mabuo ang tanong niya, his tone as rather unfriendly now unlike the casual tone he uses for her earlier. “Bakit hindi ka nakatira sa bahay sa Cavite?” sa halip ay tanong nito.

The house in Cavite is their marital home. The moment kasi na nalaman niyang nagdadalang-tao siya ay umalis na siya kaagad doon. Ayaw niyang i-risk iyong custody ng anak niya dahil ito na lang ang rason kung bakit siya nabubuhay ngayon.

But her mind wasn’t on his question. Rather, it focused on the sharpness of Felix’s tone of voice on his question about Megan. At inaamin niya sa sarili niya na may kaunting kirot sa puso niya dahil doon. It just shows her how much he cared for Megan.

“I didn’t feel like staying there alone,” she reasoned out.

Nakita niyang dumilim ang ekspresyon ng mukha nito dahil sa kaniyang nagin tugon. Muling napuno ng katahimikan ang sasakyan nang hindi na ito magsalita pa upang tugunin ang kaniyang naging sagot.

Pinanatili na lamang niyang nakapako ang paningin sa labas ng bintana hanggang sa unti-unting huminto ang sasakyan sa tabas ng subdivision kung saan siya nakatira.

“I’ll borrow your car. Get off now,” he instructed to her bewilderment.

Napakunot pa ang noo niya sa kalituhan kung bakit siya ang bababa sa sarili niyang sasakyan. Ngunit sa huli, sa kagustuhang huwag na itong galitin pa, sumunod na lamang siya. Kinuha na lang niya ang bag niya at lalabas na sana ng muli itong nagsalita.

“Ipapagawa ko ang sasakyan mo at ipapahatid ko rito bukas ng umaga,” saad nito.

For the first time since they met again after seven years, she actually felt relieved that he’s civil with her after all these years.

“Bumaba ka na,” utos muli nito.

Bumaba na rin naman siya at sumilip na lamang sa bukas na bintana ng sasakyan. “Babayaran kita agad kapag nakaluwag-luwag ako,” sabi niya rito.

Ngunit imbes na sagutin siya at humarorot lang ang sasakyan palayo sa kaniya. Laylay ang balikat na umuwi siya, hindi alam kung anong klaseng umaga ang babati sa kaniya ngayon na nakauwi na ang asawa niyang si Felix.

Ang malinaw lang sa kaniya ay kailangan niyang protektahan si Alonzo mula sa mga posibleng mangyari. She has to make sure Felix won’t take him away from her.

Whatever happens, she has to do her best to keep Alonzo a secret from him.