Chapter 6

Pagod na isinandal ni Lauren ang katawan sa malambot na sofa ng bahay niya nang sa wakas ay makauwin na. Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag ang nararamdaman. Muli siyang napabuntong-hininga. Ang pinakaimportanteng bagay sa kaniya sa mga oras na iyon ay ang kaniyang anak na si Alonzo.

Kailangan niyang gawin ang lahat upang hindi nito malaman ang tungkol sa anak nila. She knows what Felix is capable of doing, at ayaw niyang umabot pa sa malulugi siya kung lalabanan niya ito.

Napabaling siya sa kanang bahagi ng kaniyang bahay nang marinig nya ang pagbukas ng pintuan. Nabungaran niya ang anak na may nakaipit pang lapis sa tainga.

A soft smile formed on his lips as he instantly saw how Alonzo looks so much like his father, Felix. Kaya tuwing napagmamasdan niya ito, ay mas lalo lang nagiging mahirap para sa kaniya ang kalimutan ito.

“Are you okay, Mom?” the child asked innocently and worriedly.

Napangiti siya dahil doon. Wala talaga itong palya sa pagpaparamdam sa kaniya na mahal siya nito. Only if she could wish to hear the same thing from Felix, things would’ve been easier for their family. “I’m okay, Alonzo. Mommy’s just a little tired.”

“I’ll give you a hug recharge, Mommy!”

Bago pa man siya makaalma ay sinugod na siya ng anak ng yakap.Walang hirap tuloy na umalpas ang isang tawa sa mga labi niya kasabay nang mariing pagpikit upang damhin ang mainit nitong yakap.

Hindi niya napigilan ang tahimik na pagbulong ng pasasalamat sa Panginoon dahil sa regalong ipinagkaloob Nito sa kaniya, si Alonzo. Simula nang mabuntis siya, isa lang ang paulit-ulit niyang hinihiling sa Diyon. Iyon ay ang maging malusog at masayahing bata ito. Ngunit higit pa sa simpleng hiling niya ang ipinagkaloob sa kaniya.

Alonzo grew up to be a wonderful kid everyone loves. Bibo ito, palaging nakabungisngis at nakatawa. Palakaibigan din ito, hindi katulad niya. Higit pa sa mga bagay na iyon, nakatutulong na rin ito financially.

With his charming looks and quirky personality, Alonzo was loved by many. Nadiskubre ito ng isang talent manager nang minsan silang pumasyal sa mall. Hanggang sa naging child model ito para sa isang sikat na clothing apparel para sa mga bata. Paminsan-minsan din itong nagko-commercial model kaya mas lalo itong nakilala at marami na ring kumukuha na iba’t ibang brands.

Lauren kissed the top of Alonzo’s hair. “I have a question, anak.”

Tumingala ito sa kaniya. “What is it, Mommy ko?”

“What if your father shows up? What would you feel?”

Bigla siyang kinabahan sa sariling tanong na namutawi sa kaniyang mga labi. Simula kasi nang magkamulat ito, hindi niya pa nagagawang kausapin ang anak tungkol sa ganitong bagay. She purposely avoided all conversation about Felix. Natakot kasi siyang baka umabot sa puntong hilingin ng kaniyang anak na makasama ang ama nito.

Alonzo’s all she’s got. Kung mawawala ito sa kaniya, baka hindi na niya kakayanin pa. He’s her number one treasure and with Felix back in the country, she fears that when he’s finally discovered…he might take her child away from her.

Nakita niyang nagsalubong ang dalawang kilay ng kaniyang anak. “Father? You mean, Felix Sales, Mom?”

Inihit ng ubo si Lauren dahil sa naging tanong ng anak. She was shocked that he actually knew his father’s name. Never niyang binaggit ang pangalan ni Felix sa harapan nito. Kaya paano niya nalaman ang tungkol dito?

“Paano mo nalaman?” gulat niyang tanong sa anak.

Humaba ang nguso ng kaniyang anak habang ang mga mata ay tumalim, dahilan para mas maging kamukha nito ang supladong ama. “Ate Diane told me when I asked her about a worn out paper I found in the study.”

Bahagyang nagsalubong ang kaniyang kilay. “What worn out paper?” naguguluhan niyang tanong sa anak.

“Hindi ko po alam, Mommy. I forgot na po,” magalang nitong tugon. “Basta po ang nakasulat po name mo at Felix Sales po.”

Napangiwi siya nang muling marinig ang pagtawag nito sa ama sa pangalangan lang. “Bakit naman Felix lang ang tawag mo sa kaniya?”

Humiwalay ito sa kaniya at nagkibit-balikat. “He’s not my father, Mom. I only need you in my life. I don’t need anyone else.”

Her heart swelled in so much happiness at the sweet words of his son. Muli niya itong hinapit palapit sa kaniya at pinaulanan nang maraming halik sa pisngi dahilan para umungot ito ng reklamo sa kaniya.

“Mommy! Your laway!” reklamo ng anak.

Mas lalo lamang siyang napatawa at niyakap na lamangito ng mahigpit. Just like that, the unsteadiness her heart felt earlier was instantly replaced by happiness because of her son.

He’s all that she needs in her life right now. Kahit pa hindi na sila magkaayos ng asawa niya, okay lang. Huwag lang nitong kuhanin ang anak nila.