Kabanata 2

Jasmine's POV

Hilang-hila ko ang dalawang bagahe. Palabas sa bahay na hindi man lang nagkaroon ng kulay, biglang nakaramdam ako nang pagkasuka.

Napatakip ako sa bibig. Dalawang beses akong dumura ngunit walang lumabas sa'king bibig.

Should be the foods I had eaten yesterday. Hindi ko magawang kumain ng kahit ano ngayong araw dahil lamang sa diborsyo na inilathala ni Vincent kagabi. Sa halip ay kailangan kong magmadali dahil baka maabutan pa ako ni Vincent, baka kung ano pa ang magawa niyon sa'kin.

Tumawag ako sa kaibigan kong matalik. Naalala ko nang minsang banggitin niya sa'kin, na kung kailangan ko man ng tulong ay handa siyang ibigay anoman ang makakaya niyang gawin para sa'kin.

"Anong... seryoso ka, Jas? Pinalayas ka talaga nang walang modo mong asawa? Nasaan siya ngayon at nang mapektusan—"

"Hindi na kailangan, Guin. I already signed the divorce paper last night," natahimik ang kaibigan ko sa kabilang linya. Ako naman ay malalim na napabuntong-hininga. "Gusto ko lamang humingi sana ng pabor. Maaari bang sa iyo muna ako titira habang—"

"Of course, bakit hindi? Nasaan ka ngayon at nang masundo kita ng taxi riyan. Send me a message okay?"

Habang naghihintay kay Guinevere ay napatingin ako sa mga sasakyang dumadaan sa aking tapat. Ang buhay talaga minsan ay sadyang mapaglaro. Kahit ang tadhana na noo'y akala ko pumapabor sa'kin, ngayon ay hindi ko alam kung bakit sobrang bilis naman yata sa'kin ang balik.

Hanggang ganito na lang ba talaga ako?

After divorce ay iiwanan na ako ni Vincent ng tuluyan? Nang ganoon nalang?

Karma ko na ba ito sa pamimilit na ituloy ang engagement namin noon na nauwi sa kasalan? If I could go back the time, sana ay hinayaan ko na lamang ang tadhana na gumawa ng hakbang. If I could go back the time, sana ay hindi ko na lamang sinunod ang kapritso ko na ako rin lang naman ang may gusto.

Bakit kaya ganoon no?

Kung kailan mahal na mahal mo ang isang tao, saka naman hindi ibibigay sa iyo ng Diyos. I mean, I never done anything wrong to others before. Pero bakit sobrang sakit naman yata nitong dinaramdam ko ngayon?

Vincent was the only man I had ever interacted with. Wala nang iba. He was the only world i'd focus that much, na minsan ay nakakalimutan kong may sarili rin pala ako na dapat na mapagtuonan nang pansin.

I was busy chasing the man that I love, but it turns out, he never loves me back.

Kaya heto! Heto ako ngayon at basta na lamang iniwan ng asawa kong si Vincent de Alegre—no, he's already my ex-husband. Ang dati kong asawa na hindi man lang ako sinubukang minahal at mahalin.

"Excuse me," narinig ko ang tikhim ng isang lalaki. Nilingon ko ang pinanggalingan at nakita ko ang nakakunot na noo ng lalaking seryosong nakatingin sa'kin na tila sinasabing nasimulan ko na ba ang maging praning.

Nakasuot ng semi-formal na damit. Hindi ganoon ka-elegante ngunit masasabi kong malakas ang hatak ng awra nito mula sa mga babae.

"A-ano ang...ano ang kailangan mo?" Tanong ko.

"Hindi ako ang may kailangan sayo. Sa tingin ko ay ikaw ang may kailangan sa'kin," sabay abot sa'kin ng panyo. Nakababa lamang ang tingin ko sa kamay nito. "I'm just being a good citizen here. Kanina pa kita napapansing umiiyak, pinagtitinginan ka na rin ng mga taong dumadaan. You never noticed me awhile ago dahil malayo ang tingin mo sa dinadaanan mo, but I did. So here,"

Napahawak ako sa magkabilang-pisngi. Hindi nga nagsisinungaling ang lalaki. I was crying the whole time na hindi ko man lang namamalayan, kaya'y walang pag-aatubili, inabot ko ang alok nitong panyo at pinahid ko sa mukha nang maraming beses.

Mabango. Nanunuot sa'king ilong. Ngunit ang sakit na nararamdaman ko sa dibdib ay tila walang katumbas sa katotohanang iniwan ako ni Vincent dahil lamang kay Sylvia.

Ang lalaki ay tahimik lang. Ni hindi nagsasalita't hinahayaan lang akong lakumusin ang panyo nito.

Nang makita ko ang green light, huli na upang makapagpasalamat ako sa lalaki. Ni hindi man lang ito nag-abalang lingunin ako upang suriin ang panyo nito, tuloy-tuloy lamang ito sa paglalakad hanggang sa tuluyang nakalayo.

Tinawag ko ang lalaki. Kinaway-kaway ang panyo na pagmamay-ari nito ngunit hindi na ito lumingon pa.

Sa mga sandaling iyon ay huminto sa'king tapat ang taxi at lumabas mula roon si Guinevere.

"Sino iyang kinakawayan mo?" Panunuri nito. Nilingon ang pedestrian lane kung saan dumaan ang lalaki, sabay tingin sa'kin pabalik. "Were you imagining about your stupid husband, Vincent de Alegre?" Galit na tanong ni Guinevere.

"Come on, Jas. Don't you feel pity on yourself? Malinaw na malinaw sa'kin simula pa noon na wala siyang pagtingin sa'yo!"

"Enough, Guin," walang gana kong tugon. Nakababa ang paningin sa panyo na hawak nang makita ang tatlong initials na nakaukit roon.

A.J.H.

Kumunot ang noo ko.

Ano marahil ang kahulugan ng pangalan na ito?

"Ano iyan?" Sita sa'kin ni Guinevere. "Sentimental value ng walang modo mong asawa? Huh?"

Hindi ko siya pinakinggan. Inikot ko patalikod ang panyo na hawak at doon ay may nakasulat na mga maliliit na letra ng pangalan.

"Alexander Jameson Hale," basa ko.

"Anong...what?" Hindi ko maiintindihang tugon ni Guinevere. Inangat ko ang paningin sa kanya. Nakatingin siya sa'kin na tila ako ay nahihibang. "Anong Alexander Jameson Hale, nagbibiro ka ba, Jasmine?"

Kumunot ang noo ko. "B-Bakit?"

"Anong bakit?" Hindi makapaniwalang bulalas niya. "Alexander Jameson Hale was a business tycoon. He owns a lots of condominiums, hotels, restaurants and even beaches in the whole world...kung ano-ano nalang ang mga sinasabi mo. Resulta siguro iyan sa divorce ninyo niyong istupido mong asawa! Si Alexander Jameson Hale kailanman ay hindi pa nagpapakita sa publiko..."

"Pero..."

"Haynaku, Jasmine! Take a break okay? Halika na nga at nang makapagpahinga ka naman!" Hinila nito ang dalawa kong bagahe patungong taxi.

I still couldn't understand what just happening.

Humakbang ako kasunod kay Guinevere, nang may mapansin ako. Isang pitaka na nakasiksik sa desinyong damo na hugis puso. Inabot ko iyon at nagulat nang kaparehong pangalan nang nasa panyo ang pangalan nang nagmamay-ari ng pitakang hawak ko.

Alexander Jameson Hale.