Kabanata 5

Jasmine's POV

"Kung hindi ka lang sana humabol nang humabol kay Vincent, sa tingin mo ba ay ikaw ang pakakasalan niya? Girl, wake up! Dahil lamang sa malalaking negosyo ninyo kaya siya napilitang ipakasal dahil nakasalalay roon ang mamanahin niya sa mga magulang niya," sandaling tumahimik si Sylvia. Eyes were staring at me like I was a fool.

"And do you think he loves you? Oh, come on! You have to wake up from your nightmare. Ako ang mahal ni Vincent simula pa man. Sampid ka lang sa buhay niya, Jasmine! Get out on his life for good!"

"Tama na 'yan, Sylvia," Vincent interrupted. Lumapit siya at malambing na hinawi si Sylvia sa baywang sabay dampi ng halik sa labi nito.

Kuyom ko ang kamao. They are really making a fool out of me.

Saka ako muling hinarap ni Vincent. "As for the baby you mentioned," seryoso pa rin ang pagmumukha ng gago.

"Sigurado ka bang sa'kin iyang dinadala mo? We never share the same room, Jasmine. Oo, may nangyari sa atin, ang huling alaala ko ay nitong nakaraan lamang na kung saan ay iniwanan kita sa hotel room upang makipagkita kay Sylvia. Hindi ko alam kung wala ka bang pinapasok na ibang lalaki roon, ako pa ang gusto mong managot bilang ama ng anak mo. That was a big—"

"Walang-hiya ka, Vincent! Mas masahol ka pa sa hayop!"

Umangat ang sulok ng labi niya bago binalingan si Sylvia, sabay dampi ulit ng halik pagkatapos ay ibinalik ang paningin sa'kin. "Call me names, Jasmine. Isa lamang ang sigurado ako, hindi sa'kin ang batang iyan. Now, get out! You're not belong here anymore!"

Hinatak niya ako palabas ng pamamahay. Nakasunod si Sylvia na nakangiti hanggang sa tuluyang nakalabas ako sa entrada. Vincent pushed me forcefully. Muli akong sumubsob sa lupa. While I was crying the whole time, ang dalawang lapastangan sa'king harapan ay hindi man lang nakaramdam ng kaunting awa. Sa kaalamang buntis ako, pareho lang silang nag-ngitian na tila ay ang tunay na mag-asawa bago tumalikod upang bumalik sa loob ng kabahayan.

I was left alone and devastated. Ang mga luhang tila alon ng dagat ay ang natatanging ebidensya.

Kinalma ko ang sarili, hinawakan ang tiyan na hindi pa ganoon kaumbok. For the sake of my baby I have to be strong. Hindi dapat ako papadala sa'king emosyon subalit hindi ko makontrol ang sarili. Hindi ko mapigilan ang umiyak.

"Baby, pagpasensyahan mo na kung bakit masyadong emosyonal si mama 'ha? Kapit ka lang riyan," tumayo ako ng dahan-dahan. Dala ang sakit at galit, tiningnan ko sa huling pagkakataon ang pamamahay na tinirhan ko ng tatlong taon.

Kasama si Vincent sa mga panahong nasayang lang, ngayon ko bibigyan ng katapusan ang relasyong hindi dapat ako magmamakaawa.

'i will let both of you be together. Pero sisiguraduhin ko na darating ang araw, magbabayad kayo'

Walang kabuhay-buhay na naglalakad ako sa tirik na araw. Pagod na pagod. Ang sinabi ni Vincent na hindi sa kanya ang bata ay isang malaking kahibangan.

Oo, iniwan niya akong lasing sa hotel nang gabi na 'yon upang makipagkita kay Sylvia sa kabilang kwarto. Hindi ko maalala ang lahat na sitwasyon, ngunit ang tanging naalala ko ay may nangyari sa'min na hinding-hindi ko makakalimutan sa ikalawang pagkakataon.

Nandoon kami sa hotel upang idaraos ang 18th Anniversary sa kompanyang pagmamay-ari ni Vincent. There were a lots of drinks and I got drank. When he left me alone, bumalik siya sa kwarto upang gawin ang bagay na nararapat lamang sa mag-asawa. Hindi ko lamang makita ng klaro ang mukha niya gunit alam ko na siya iyon, lasing rin.

I could barely remember that he was too gentle not to hurt me, but was harsh enough to undressed me and sipped my nipple endlessly. Kakaiba ang nararamdaman, but that was Vincent kaya nagpaubaya naman ako. Mahal ko e.

Sa gabing iyon, ang Vincent de Alegre na nakasama ko ay tila ibang tao. Malambing, masuyo, but I cannot remember what happened after because I passed out.

He made love to me twice even if I cannot kissed him back sa labis na kalasingan.

Hindi ko pa nakalimutan ang sinabi niyang masyado 'raw akong maganda upang iwanang mag-isa sa hotel room. Tumawa lang ako. Tawang lasing.

Nang magising naman ako kinabukasan ay wala na siya sa'king tabi. Nakangiti pa akong inaalala ang nangyari ngunit nang yakapin ko siya sa umagang iyon nang siya'y makabalik galing sa labas ay hindi niya man lang ako binigyan ng atensyon.

Sa halip ay tinabing niya ang kamay ko saying he was tired.

Tinanong ko kung bakit siya pagod, ang sagot ng lapastangan ay magdamag 'raw silang nagtatalik ni Sylvia kaya'y umaga na siyang nakauwi.

Masyado siyang tapat upang sabihin iyon diretso sa'king pagmumukha.

Ngunit hindi ako naniniwala. He was there in my room the whole night. Ngumiti lamang ako sa kanya sapagkat alam kong nagbibiro lang siya.

Para sa'kin, ang ganoong klase ng kasinungalingan kung si Vincent ang magsasabi ay ipagsawalang-bahala ko na lang. Baka gusto lamang niyang makabawi at sinabing hindi siya nakabalik upang hindi ako manghinala, ngunit alam ko na siya ang lalaking iyon sa loob ng hotel room.

I was very happy that time. But Vincent never care about me. Hindi kagaya nang kung paano niya ako pinahalagahan sa gabing iyon.

Nabalik ako sa reyalidad.

Reminiscing the past made me hate him more. Paanong nasabi niyang hindi sa kanya ang bata gayong malinaw sa alaala ko na siya ang tanging lalaking may karapatan at binigyan ko ng karapatan na hawakan ako o kahit ang makipagtalik.

Si Vincent lamang ang tanging lalaki na may koneksyon sa'kin.

Ngunit ang walang kwentang tao na iyon, ako pa ang ginawang mali. Hayop siya!

Pinahiran ko ang mga luha. Hindi ko alam kung ano ang magiging kahihinatnan ngunit, sisiguraduhin ko ang kaligtasan ng bata na nasa aking sinapupunan.

Biglang nangatog ang tuhod ko at natumba sa gitna ng daan. Hindi man lang natuyo ang mga luha dala ng sari-saring nararamdaman. I heard a lots of car horns, yet I never dared to looked back.

Ang tahimik na kalapigiran ay biglang naging maingay. Bahagyang nahilo ako, hindi maiintindihan ang sinasabi ng mga taong nakapaligid sa'kin. Tuluyan akong nahiga sa kalsada nang maramdaman ko ang malambot na kamay na sumalo sa'king ulo bago pa man lumapat sa lupa.

"She's bleeding. She's needed to go to the hospital to check," rinig kong malalim at baritonong boses ng lalaki.