Kabanata 4

Jasmine's POV

"Sigurado ka na ba sa desisyon mo," paniniguradong tanong ni Guin. Hindi ko na mabilang kung ilang beses niyang itinanong sa'kin iyon.

I looked at her with pure of determination. Saka siya malalim na napabuntong-hininga sabay baba ng tingin. "You know, I am still worried. Baka kung ano na naman ang gagawin ng lalaking iyon sa iyo. Huwag mo nalang kayang sabihin sa dati mong asawa ang pagbubuntis mo, I'll help you anything you want naman." suhestiyon niya ngunit umiling ako.

She already helped me a lot, hindi naman tama iyong iaasa ko sa kanya lahat-lahat.

"Ang pagtanggap mo sa'kin dito pansamantala ay malaking bagay na sa'kin. I really have to tell Vincent about my pregnancy. Siguro ay matutuwa iyon,"

Hindi si Guin nagsalita ng ilang segundo. "What about Mr. Hale's things, nasa iyo ang mga iyon hindi ba?"

Right! Ang mga bagay na iyon ay nakalimutan ko bigla. Nasa lamesa ko ang mga iyon sa loob ng kwarto.

"Saka ko na lamang isasauli pagkatapos kong sabihin kay Vincent ang magandang balita."

"Iyon ay kung magandang balita ba para sa dati mong asawa iyang sasabihin mo." Walang gatong na tugon ni Guinevere.

She never liked Vincent from the very beginning. Hindi ko alam kung bakit, dahil palagi niyang bukambibig na hindi magiging maganda ang epekto ni Vincent sa'kin, at sa tingin ko ay napatunayan niya iyon dahil sa nangyari.

Hindi ko man alam ang magiging takbo ng lakad ko pabalik sa bahay namin ni Vincent sa loob ng tatlong taon, ngunit lihim akong nananalangin na sana, alang-alang sa bata ay babawiin niya ang Divorce Agreement para muli kaming magsama na dalawa.

Hindi ko na lamang papansin si Sylvia. Kahit na magkarelasyon pa sila't kasado kami ni Vincent ay wala akong magiging pakialam. The least of my concern is the baby in my womb. Ayaw kong tawaging inutil at anak bakod ang anak ko.

I had high hopes.

Bitbit ang dalawang pregnancy test result, nakangiti akong pumasok sa bahay na nagbigay sa akin ng maraming karanasan.

Lungkot, saya, takot, at pangamba. Sari-sari, nang hanggang sa aking pagbalik ay dala ko pa rin lahat ng pakiramdam na iyon.

Matagumpay akong nakapasok ngunit walang tao.

Sabado ngayong araw at alam kong wala siyang working hours ngayon sapagkat alam ko lahat ng kanyang schedule. Nang marating ko ang ikalawang palapag ay nakakabinging katahimikan ang sumalubong sa'kin. Gusto kong tawagin si Vincent ngunit sa kabilang banda ay gusto ko rin siyang surpresahin, kaya'y pinirmi ko nalang ang sarili at piniling itikom ang bibig.

Humakbang ako pakaliwa upang tunguhin ang kwarto ko. Nang mapansin ko ang maliit na siwang mula sa pintuan ng kwarto ni Vincent ay nagtaka ako.

He never leave anything ajar lalo at ang kwarto niya iyon.

Noong dito pa ako nakatira, palaging nakasarado ang pintuan ng kwarto niya't pinagbabawalan pa akong pumasok kung hindi importante ang gagawin sa loob.

Dahan-dahan akong lumapit. Hindi ko alam kung bakit labis ang pagtambol ng aking dibdib, kalahati ng isipan ko ay sinisigaw na huwag kong bubuksan, ngunit kabaligtaran naman ang isinisigaw ng kabila kong isipan.

Sa huli, sinunod ko kung ano ang gusto kong gawin. Malawak kong binuksan ko ang pintuan at sumalubong sa dalawang mga mata ko ang hindi kaaya-ayang eksena.

Si Vincent at Sylvia sa isang intimasyong posisyon. Magkahalugpong sa kama habang ang dati kong asawa ay nakapatong.

Various emotions run towards me. Nanginginig ang buo kong katawan. Hindi ako nakagalaw. Hindi ko magawang alisin ang paningin sa dalawang lapastangang sinaksak ako patalikod.

Nang gumawi ang paningin ni Sylvia sa kinaroroonan ko. She flashed a bitchy smile on her face na tila sinasabing sa kanya lamang natatangi si Vincent. Hindi pa sapat ay pinakita niya sa'kin kung gaano siyang nasarapan sa ginagawa nilang dalawa gawa ng pag-awang ng bibig nito sabay sabing, "bilisan mo pa baby, sobrang sarap ng burat mo!"

"Mga hayop!!!" Hindi ko mapigilang sumigaw.

Nagulat si Vincent. Hindi inaasahan ang aking pagdating, mabilis akong nakalapit upang hilahin sa buhok si Sylvia ngunit pumagitna si Vincent na mabilis nakasuot ng roba.

For the second time, I saw Sylvia's playful smirk habang hawak ni Vincent ang kamay ko. Habol ko ang hininga, ang mga luhang matagal kong kinimkim ay naging isang bandera.

"What are you doing here?" Itinabing ni Vincent ang kamay ko. May kalakasan iyon kaya'y napasama ang buo kong katawan.

Vincent was checking on Sylvia na tila ba'y isang diyamante na hindi dapat mabawasan.

Despite the tears, mapakla akong napangisi. Nilingon ko ang dalawang taong literal na walang pakialam mangyari lamang ang kanilang mga gusto.

"Kaya ba'y nakipag-divorce ka sa'kin dahil lamang sa malanding babae na iyan, Vincent?" Dinuro ko si Sylvia. Nagpapaawa ang walang-hiya na umaktong inosente gayong kitang-kita ko ang lihim niyang ngisi habang pailalim akong tinitigan.

"Malandi ka, Sylvia! Malandi ka!" Akma akong lumapit nang malakas akong itinulak ni Vincent palayo.

"Enough, Jasmine!" Sabi niyang puno ng galit. Napahawak ako sa'king tiyan. Nakadapa sa sahig ay nilingon ko ang dalawa na puno nang galit sa mga mata.

"Kapag may mangyari mang masama sa anak ko. Hinding-hindi ko kayo patatawarin!"

Sylvia blinked an eye. Umalis siya sa pagkakahawak ni Vincent upang harapin ako. "A-ano ang sinabi mo, Jasmine?" Kuryuso niyang tanong, kinuha ko sa bulsa ang dalawang pregnancy test at itinapon ko iyon sa pagmumukha ni Sylvia at Vincent.

"Buntis ako!"

Dala ang mga luha ay dahan-dahan akong tumayo. Nakita ko kung paanong pinulot ng dalawa ang mga pregnancy test bago nagkatinginan sa isa't-isa. Pagkatapos ay magkasabay na binalingan ako. Vincent always have a serious look ay walang pagbabago sa emosyon.

Humakbang pa ng ilang pulgada si Sylvia at itinapon pabalik sa'kin ang pregnancy test.

"You're still trying to win him over gayong nakipag-divorce na siya sa'yo. Ganoon ka na ba talaga ka-desperada, Jasmine? At ano nga ulit ang sinabi mo? Ako, malandi? Huh?" Pinakita niya sa'kin ang pagbabago ng kanyang reaksyon sa pagiging madilim.

"Look who's talking. Sino kaya sa ating dalawa ang habol nang habol kay Vincent noong high school pa. Hindi ba ay ikaw iyon? Kung may malandi man dito, sigurado akong sa ating dalawa, Jasmine ay ikaw iyon!"

"Tumahimik ka!"

"Ikaw ang dapat na tumahimik!" Sigaw ni Sylvia sa akin pabalik.