Kabanata 4

JOHANNES POV

Napaismid ako habang nakatingin sa babae na nakahiga sa kama ko, suot lang ang isang lingerie.

Bakit ba lagi na lang ganito ang nangyayari sa akin?

Noong nakaraang linggo, nahuli ko ang bagong intern na hubad sa opisina ko, nakabuka ang mga hita sa desk na parang nag-aalay ng kaluluwa. Dalawang araw pagkatapos noon, nasa meeting ako sa isang potential business partner nang ang anak niyang hindi pa halos legal ay sinimulang igulong ang paa niya sa hita ko sa ilalim ng mesa, diretso sa pagitan ko, habang nakatingin sa akin ng parang may alam siya sa ginagawa niya.

Napaisip ako kung ano ba ang pinapakain sa mga batang babae ngayon, ano ang dahilan kung bakit ganoon sila ka-desperado pumasok sa kama ko.

Well, hindi ko na talaga kailangang magtanong. Alam ko na ang sagot.

Ang tinaguriang ama ko.

Matagal nang sinusubukan ng matandang iyon na i-set up ako, mula pa noong namatay ang asawa ko.

But don’t get me wrong, hindi sa hindi na ako nagluluksa. Pero natapos na ang bahaging iyon ng buhay ko. Matagal na itong tapos. Hindi rin iyon ang dahilan kung bakit hindi ako nagpakasal ulit.

Simple lang ang katotohanan, wala lang talaga akong interes. Wala akong interes sa magulo, pekeng relasyon na gusto ng ama ko para sa akin, o sa walang katapusang parada ng mga babaeng ibinabato sa harap ko.

Nakikipagtalik ba ako? Oo. Hindi naman ako monghe. Tao rin ako. Paminsan-minsan, kapag kailangan ng katawan ko, hahanap ako ng babae na nakakaintindi ng mga rules, at binibigay namin ang pangangailangan ng isa’t isa. Simple lang. Walang attachment, palaging safe, at laging isang beses lang na bagay. Wala ring babaeng magdadala ng batang hindi ko gusto, pero hindi natuwa ang ama ko sa paraan ko. Gusto niya ng ibang bagay.

“Ang ibang mga anak, binibigyan nila ng apo ang mga ama nila,” reklamo niya ilang linggo na ang nakalipas. “Ako lang ang wala. Alam mo ba kung gaano ako kainggit kapag nakikita ko ang mga kaibigan ko kapag naglalaro kasama ang kanilang mga apo? Pinagtatawanan nila ako minsan dahil sa’yo. Forty years old ka na, Johannes. Kailangan ko na ng apo!”

Sinabi ko na sa kanya ng malinaw na wala talaga akong interes sa mga babaeng pinipilit niya sa akin. Pero mukhang hindi naintindihan ng matanda. Akala niya ay ang ibig kong sabihin ay mga matandang babae, kaya nagbago siya ng strategy. Ngayon, mga batang babae ang ipinapadala niya, iniisip siguro niya na baka isang presko na katawan ang makakumbinse sa akin na ibigay sa kanya ang gusto niya.

At ang babaeng ito na nakahiga sa kama ko ngayon ay malinaw na isa sa kanyang recruits.

Napakrus ang mga braso ko sa dibdib habang nakatingin sa kanya habang nanginginig ang panga ko.

Dumilat ang mga mata niya at tumingin sa akin. Dumulas ang tingin niya pababa sa katawan ko, parang sinusuri ang karne kung medium-rare. Ang pagdadaloy ng tingin niya ay nagpasiklab ng init sa ilalim ng balat ko.

Seryoso? Pinili ba ng ama ko ang isang baliw ngayon? Hindi ba dapat ako ang mag-judge kung pasado ba siya sa standards ko, hindi siya? Pero kailangan kong bigyan ng credit ang matanda. Mukhang nag-research siya ng todo.

May katawan ang babae na kayang magpaloko sa kahit sinong lalaki. Manipis ang baywang, mahabang mga hita, malalaking mga dibdib na halos nakausli na sa suot na black lace. Kumikislap ang kanyang itim na mga mata, at ang malambot na labi niya ay bahagyang nakabuka. Ang suot na lingerie ay sumakto sa bawat kurba niya nang perpekto.

Oh no.

Nahuli ko ang sarili ko na tinitignan siya bago ko man lang namalayan.

“Am I… having a wet dream?” bulong niya, nakangiti ng bahagya ang mga labi.

Pinagtaasan ko siya ng kilay. Naalog ba ang ulo niya pagpasok niya dito sa kwarto? Siya ang hubad sa kama ko, sinusubukang akitin ako, at siya pa ang umaakto na parang pantasya lang ito?

Hinaplos ko ang buhok ko nang bahagya at napamura sa sarili, “Diyos ko, wala akong pasensya para dito ngayong gabi.”

Lumiko ako, papunta sa counter kung saan nakalagay ang phone ko.

Mali ito. Isa na namang gulo na ayoko sanang masangkot.

Sandali na lang at tatawag na sana ako sa secretary ko, sasabihin sa kanya na ayusin ang gulo at palabasin siya, pwede niyang ayusin ang bayad na siguro ipinangako ng ama ko, pero bago ko pa man naabot ang phone, naramdaman ko ang mga braso niya na humawak sa aking baywang. Nagitla ako sa biglang pagdampi ng balat niya.

“No, please, huwag kang aalis,” bulong niya. “Please… huwag mo rin akong iwan. Panaginip lang ‘to, di ba? Panaginip lang. Hindi mo alam kung gaano ako ka-walang kwenta kung pati ang lalaking nasa panaginip ko ay ayaw din sa akin.”

Tumingin ako sa kanya nang walang emosyon. Nakaluhod siya sa kama, nakadikit ang pisngi sa tiyan ko, mahigpit na nakayakap ang mga braso sa baywang ko. Mula sa anggulong ito, ang mukha niya ay halos nasa level ng balakang ko, delikadong malapit sa towel na halos nakalagay lang sa katawan ko.

Ang init ng hininga niya ay dumampi sa balat ko, nagbigay ng hindi inaasahang kiliti.

“Hindi ba ako kaakit-akit?” Bahagya siyang umatras, sapat lang para makita ko ang mukha niya. Medyo maluha-luha ang mga mata niya habang nagsasalita. “Bakit walang nakakapagpasaya sa akin sa tamang paraan? Twenty-three years old na ako…” bulong niya, parang nahihiya. “At hindi pa… hindi pa ako nasatisfy ng lalaki. Hindi pa ako… nakakapag-orgasm dati. ‘Yung gagong ‘yun, siya ang una ko, pero hindi niya ako nasatisfy kahit minsan man lang.”

Napakagat siya sa labi niya at inabot ng mga daliri niya ang towel sa balakang ko. Dahan-dahan niya itong hinila pababa, na lalong nagpalantad ng katawan ko.

“Kahit panaginip lang ito,” bulong niya, boses na puno ng pangangailangan, “tatanggapin ko. Kailangan kong malaman kung ano ang pakiramdam na dalhin sa langit.”

Lumalim ang tingin ko. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakagulat, ang mga salita niya o ang katotohanan na sa kabila ng lahat ng kalituhan ko, sa kabila ng bawat lohikal na bahagi ng isip ko na sumisigaw na huminto ako, pero ramdam kong tumigas ako.

Oh no…