Share

Kabanata 4

Penulis: EliJa
JOHANNES POV

Napaismid ako habang nakatingin sa babae na nakahiga sa kama ko, suot lang ang isang lingerie.

Bakit ba lagi na lang ganito ang nangyayari sa akin?

Noong nakaraang linggo, nahuli ko ang bagong intern na hubad sa opisina ko, nakabuka ang mga hita sa desk na parang nag-aalay ng kaluluwa. Dalawang araw pagkatapos noon, nasa meeting ako sa isang potential business partner nang ang anak niyang hindi pa halos legal ay sinimulang igulong ang paa niya sa hita ko sa ilalim ng mesa, diretso sa pagitan ko, habang nakatingin sa akin ng parang may alam siya sa ginagawa niya.

Napaisip ako kung ano ba ang pinapakain sa mga batang babae ngayon, ano ang dahilan kung bakit ganoon sila ka-desperado pumasok sa kama ko.

Well, hindi ko na talaga kailangang magtanong. Alam ko na ang sagot.

Ang tinaguriang ama ko.

Matagal nang sinusubukan ng matandang iyon na i-set up ako, mula pa noong namatay ang asawa ko.

But don’t get me wrong, hindi sa hindi na ako nagluluksa. Pero natapos na ang bahaging iyon ng buhay ko. Matagal na itong tapos. Hindi rin iyon ang dahilan kung bakit hindi ako nagpakasal ulit.

Simple lang ang katotohanan, wala lang talaga akong interes. Wala akong interes sa magulo, pekeng relasyon na gusto ng ama ko para sa akin, o sa walang katapusang parada ng mga babaeng ibinabato sa harap ko.

Nakikipagtalik ba ako? Oo. Hindi naman ako monghe. Tao rin ako. Paminsan-minsan, kapag kailangan ng katawan ko, hahanap ako ng babae na nakakaintindi ng mga rules, at binibigay namin ang pangangailangan ng isa’t isa. Simple lang. Walang attachment, palaging safe, at laging isang beses lang na bagay. Wala ring babaeng magdadala ng batang hindi ko gusto, pero hindi natuwa ang ama ko sa paraan ko. Gusto niya ng ibang bagay.

“Ang ibang mga anak, binibigyan nila ng apo ang mga ama nila,” reklamo niya ilang linggo na ang nakalipas. “Ako lang ang wala. Alam mo ba kung gaano ako kainggit kapag nakikita ko ang mga kaibigan ko kapag naglalaro kasama ang kanilang mga apo? Pinagtatawanan nila ako minsan dahil sa’yo. Forty years old ka na, Johannes. Kailangan ko na ng apo!”

Sinabi ko na sa kanya ng malinaw na wala talaga akong interes sa mga babaeng pinipilit niya sa akin. Pero mukhang hindi naintindihan ng matanda. Akala niya ay ang ibig kong sabihin ay mga matandang babae, kaya nagbago siya ng strategy. Ngayon, mga batang babae ang ipinapadala niya, iniisip siguro niya na baka isang presko na katawan ang makakumbinse sa akin na ibigay sa kanya ang gusto niya.

At ang babaeng ito na nakahiga sa kama ko ngayon ay malinaw na isa sa kanyang recruits.

Napakrus ang mga braso ko sa dibdib habang nakatingin sa kanya habang nanginginig ang panga ko.

Dumilat ang mga mata niya at tumingin sa akin. Dumulas ang tingin niya pababa sa katawan ko, parang sinusuri ang karne kung medium-rare. Ang pagdadaloy ng tingin niya ay nagpasiklab ng init sa ilalim ng balat ko.

Seryoso? Pinili ba ng ama ko ang isang baliw ngayon? Hindi ba dapat ako ang mag-judge kung pasado ba siya sa standards ko, hindi siya? Pero kailangan kong bigyan ng credit ang matanda. Mukhang nag-research siya ng todo.

May katawan ang babae na kayang magpaloko sa kahit sinong lalaki. Manipis ang baywang, mahabang mga hita, malalaking mga dibdib na halos nakausli na sa suot na black lace. Kumikislap ang kanyang itim na mga mata, at ang malambot na labi niya ay bahagyang nakabuka. Ang suot na lingerie ay sumakto sa bawat kurba niya nang perpekto.

Oh no.

Nahuli ko ang sarili ko na tinitignan siya bago ko man lang namalayan.

“Am I… having a wet dream?” bulong niya, nakangiti ng bahagya ang mga labi.

Pinagtaasan ko siya ng kilay. Naalog ba ang ulo niya pagpasok niya dito sa kwarto? Siya ang hubad sa kama ko, sinusubukang akitin ako, at siya pa ang umaakto na parang pantasya lang ito?

Hinaplos ko ang buhok ko nang bahagya at napamura sa sarili, “Diyos ko, wala akong pasensya para dito ngayong gabi.”

Lumiko ako, papunta sa counter kung saan nakalagay ang phone ko.

Mali ito. Isa na namang gulo na ayoko sanang masangkot.

Sandali na lang at tatawag na sana ako sa secretary ko, sasabihin sa kanya na ayusin ang gulo at palabasin siya, pwede niyang ayusin ang bayad na siguro ipinangako ng ama ko, pero bago ko pa man naabot ang phone, naramdaman ko ang mga braso niya na humawak sa aking baywang. Nagitla ako sa biglang pagdampi ng balat niya.

“No, please, huwag kang aalis,” bulong niya. “Please… huwag mo rin akong iwan. Panaginip lang ‘to, di ba? Panaginip lang. Hindi mo alam kung gaano ako ka-walang kwenta kung pati ang lalaking nasa panaginip ko ay ayaw din sa akin.”

Tumingin ako sa kanya nang walang emosyon. Nakaluhod siya sa kama, nakadikit ang pisngi sa tiyan ko, mahigpit na nakayakap ang mga braso sa baywang ko. Mula sa anggulong ito, ang mukha niya ay halos nasa level ng balakang ko, delikadong malapit sa towel na halos nakalagay lang sa katawan ko.

Ang init ng hininga niya ay dumampi sa balat ko, nagbigay ng hindi inaasahang kiliti.

“Hindi ba ako kaakit-akit?” Bahagya siyang umatras, sapat lang para makita ko ang mukha niya. Medyo maluha-luha ang mga mata niya habang nagsasalita. “Bakit walang nakakapagpasaya sa akin sa tamang paraan? Twenty-three years old na ako…” bulong niya, parang nahihiya. “At hindi pa… hindi pa ako nasatisfy ng lalaki. Hindi pa ako… nakakapag-orgasm dati. ‘Yung gagong ‘yun, siya ang una ko, pero hindi niya ako nasatisfy kahit minsan man lang.”

Napakagat siya sa labi niya at inabot ng mga daliri niya ang towel sa balakang ko. Dahan-dahan niya itong hinila pababa, na lalong nagpalantad ng katawan ko.

“Kahit panaginip lang ito,” bulong niya, boses na puno ng pangangailangan, “tatanggapin ko. Kailangan kong malaman kung ano ang pakiramdam na dalhin sa langit.”

Lumalim ang tingin ko. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakagulat, ang mga salita niya o ang katotohanan na sa kabila ng lahat ng kalituhan ko, sa kabila ng bawat lohikal na bahagi ng isip ko na sumisigaw na huminto ako, pero ramdam kong tumigas ako.

Oh no…

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Josephine Montilla
nice story
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER   Kabanata 119

    “Shit.” mura niya, habang nakatingala at lalong hinihigpitan ang hawak sa buhok ko kasabay ng pag-roll ng balakang niya. “Ang sarap ng bibig mo.”“Mmmm.”“Buka pa nang malaki,” ungol niya habang nagtatagis ang mga ngipin, at mabilis na humahataw ang balakang niya paitaas. Ang basang tunog ng paglaba

  • HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER   Kabanata 118

    INGRID’S POVLagot na ako. Malaki siya, sobrang mas malaki kaysa sa inaakala ko.Alam ko naman na makapal siya, pero iba pala kapag nakita na ng sarili kong mga mata at naramdaman na sa loob ko, lalo na nung idiniin ko siya sa pagitan ng mga labi ko. Sa isip ko, akala ko kaya ko. Sabi ko sa sarili k

  • HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER   Kabanata 117

    JOHANNES POVFuck. What a sight.Ang mga tuhod niya ay nakadiin sa sahig, ang nanlalaki niyang mga mata ay nakatingala sa akin, habang ang hinlalaki ko ay nakapatong sa dila niya. Ramdam ko ang init ng bibig niya, ang gasgas ng mga ngipin niya, at ang diin ng mga labi niya sa akin. Tapos ang masesel

  • HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER   Kabanata 116

    INGRID’S POVSa mga sandaling gaya nito, napapaisip talaga ako kung ano ba ang pumasok sa isip ko at napunta ako sa ganitong sitwasyon.Bakit ko ba hinayaan ang sarili ko na mapunta rito samantalang pwede ko naman 'yong naiwasan sa napakaraming paraan?Hindi ko sana pinakinggan si Ramon nung una pa

  • HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER   Kabanata 115

    INGRID’S POV“Mabuti, dahil gagamitin mo ang bibig mo sa ibang bagay, princess.”Napalunok ako nang malalim, bago ko pa man sinubukang sulyapan ang malaking bukol sa ilalim ng pantalon niya. Alam ko na na ang sasabihin niya ay hindi magiging inosente. Hindi lang dahil sa mga salitang ginamit niya, k

  • HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER   Kabanata 114

    JOHANNES POV“Mr. Johannes, gusto niyo po bang mag-lunch kasama ko?”Sandali akong napaisip kung tama ba ang narinig ko.Lunch?Nag-angat ako ng tingin mula sa hawak kong document at itinitig 'yon sa kanya habang nakatayo siya doon. Ayaw niya man lang tumingin sa akin, kung saan-saan sa loob ng kwar

  • HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER   Kabanata 113

    INGRID’S POVPumikit ako at idiniin ang dalawang daliri sa sentido ko. Nagsisimula nang lumabo ang mga salita sa papel na binabasa ko. Dapat kanina pa ako tumigil, pero tuwing naiisip kong ibaba ang folder, pinipilit ko pa rin ang sarili kong magpatuloy.Sa puntong ito, hindi na lang dahil sa utos i

  • HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER   Kabanata 112

    Mabilis kong iniwas ang ulo ko kaya tumunog pa ang upuan ko sa sahig. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko nung binuksan ko ang folder sa harap ko, nagpapanggap na seryosong nag-aaral sa unang pahina.Ganito na lang ba ang mangyayari araw-araw? Na binabantayan niya ako mula sa office na 'yon na paran

  • HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER   Kabanata 2

    INGRID’S POVHinampas niya ako… hinampas niya ako para protektahan ang lalaking ito.Hawak ko ang pisngi ko, gulat at hindi makakilos. Mainit ang kirot sa balat ko, pero hindi iyon ang totoong sakit. Pakiramdam ko, sasabog ang puso ko sa dibdib.Tumingin ako pataas at nagtagpo ang aming mga mata. Na

  • HEALING IN THE ARMS OF A STRANGER   Kabanata 1

    INGRID’S POV‘Bakla ang fiancé ko.’Paulit-ulit na umuukit sa isip ko ang mga salitang iyon habang nakatayo akong parang estatwa, hindi makagalaw, pinapanood ang eksenang hinding-hindi ko na mabubura sa alaala ko. Nakatingin lang ako sa lalaking umuulos sa puwitan ng fiancé ko, at kay Dennis na umuu

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status