LOGINMapuputukan ka na Karina.... HAPPY NEW YEAR 🎊🎊🎊 Sana maging magaan at smooth lang ang taon na ito para sa ating lahat...
“Ride me like a cowgirl,” Luther muttered unconsciously as Karina straddled him. They were both sweating, their breaths heavy. Karina was already straddling him, settled over his member, ready to ride. However, it was her first time taking the lead, and she wasn’t sure what to do—or how to move with confidence and allure. "Yes, that's right, Love. Yes! Hmmm..." Nagsimula nang umangol si Luther sa ginawa ni Karina. Habang hawak ni Karina ang matikas na dibdib ng asawa bilang suporta, dahan-dahan naman na gumalaw ang baywang niya sabayan pa ng mga paa sa pagtaas-baba. Malakas rin na umungol si Karina dahil ramdam na ramdam niya ang laki at tigas nito sa loob niya. Kung hindi lang namamasa ang kanyang pagkababae ay malamang sobra na siyang nasasaktan ngayon. Ramdam nga niya ang hapdi pagpasok ng matigas na bagay sa loob niya, paano pa kaya kung walang preparation na nangyayari. "Love... This is insane," usal ni Luther nang hawakan nito ang kanyang hita at parang pinanggigil
NAPALUNOK na lamang si Karina nang dahan-dahan tanggalin ni Luther ang kamay niyang nakatabon sa kanyang pagkababae. His intense gaze gives shivers to her body. "Ah..." ungol niya ng maramdaman ang mainit na hininga at labi nito sa kanyang pagkababae. Hindi mapigilan ni Karina ang hablutin ang kumot nang biglang pinaglayo ng asawa ang kanyang mga binti. "B-baba, ahhh..." napaungol na lang siya ng dilaan nito ang kanyang namamasang pagkababae. "I haven't tasted anyone's womanhood, since before," he muttered. And keep licking her womanhood. "B-baba, ahhh... P-please, stoppp," impit nitong ungol habang pilit na pinipigilan ang asawa sa ginagawa nito. Ngunit hindi pa rin nagpatinag si Luther at patuloy pa rin sa ginagawa na para bang walang narinig. Napaigtad na lamang si Karina sa hindi maintindihan na pakiramdam. Napasabunot na lang siya sa buhok ni Luther ng maramdaman ang bigat ng kanyang pusunan. When Luther feel like she's going to come, he moved his tongue f
AGAD na rin na naging okay ang dalawa at sabay na rin na umakyat sa kwarto nila upang magpahinga. Tapos nang maglinis ng katawan si Karina paglabas niya ng banyo. Nakahiga na rin sa kama si Luther na para bang may malalim na iniisip—nakatutok sa kisame habang hawak ang cellphone nito na nasa ibabaw ng tiyan. Tila hindi namamalayan ni Luther na nasa harapan na niya ito nakatayo—nagtataka. Pero hindi ito nagsasalita at pinagmasdan na lang ang asawa na tulala pa rin. Marahan na umupo sa kama si Karina at dahan-dahan na inabot ang mukha ng asawa. Kinakabahan man ay ginawa pa rin ni Karina, dahil hindi man lang kumurap-kurap ang mga mata nito. 'Ano kaya ang nasa isip nito?' wika sa isipan ni Karina. "B-baba?" sambit niya sa pangalan ni Luther. 'Is it okay to do it? I am scared.' Naguguluhan naman na isip ni Luther. 'Paano kung masaktan siya? Masaktan baby namin?' 'Paano kung ayaw niya? Sabi naman ng doctor na maging maingat lang at hindi agresibo.' "Baba? Okay ka l
Pauwi na si Luther ng makita niya ang isang flower shop. Huminto siya agad at bumaba ng sasakyan. Maigi niyang tiningnan ang mga bulaklak na naka-display sa labas at wala ni isa siyang natipuhan. Pumasok pa siya sa loob ng shop at doon bumungad sa kanya ang maganda at galente na iba't-ibang klase ng mga bulaklak. “I will have this one and that lavender, please," Luther said, sa tindera ng flower shop. “Okay, sir… Sandali lamang po at aayusin na muna bago ibalot po,” tugon naman ng tindera na may edad na rin. Ilang sandali pa siyang naghintay bago inabot sa kanya ang dalawang bouquet ng bulaklak na kulay Pula at Lavender. Hindi alam ni Luther kung ano ang paborito ng asawa kaya kung ano na lang ang nagustuhan niya ang kanyang pinili. "Salamat, sir…” ani ng tindera pagkatapos magbayad. “Salamat!" tugon naman nito. Agad naman na umalis si Luther. Habang nasa biyahe ay inamoy niya ang mga bulaklak at na babanguhan siya sa mga ito. Matagal na rin ang huli niyang bili ng b
Hindi pa tapos ang meeting at uwing-uwi na si Luther sa kanilang bahay para makita ang asawa. Hindi pa rin kasi siya mapakali matapos ang nangyari sa kanila kaninang umaga at hindi pa siya nakakatanggap ng tawag mula kay Arian. He is aware na hindi Tama ang kanyang ginawa kaya kakausapin niya asawa mamaya pag-uwi at aayusin ang dapat na ayusin. “Dismissed," usal niya matapos tingnan ang oras mula sa kanyang wrist watch. Nagtaka naman ang mga empleyado kung bakit bigla na lang nag-dismiss ang CEO, kahit hindi pa naman tapos ang meeting tungkol sa bagong proyekto. "Uhm…Mr. Mendez, is it mean, pasado na ang project?” tanong ng Team na siyang gumawa sa bagong proyekto. "Hmm… Just pass it to the Creative Director and let them finalize the project. As for me, it's all good," sagot naman ni Luther. “Thank you, Mr. Mendez, excuse us." The team left at nagpaiwan na muna sina Luther at Kennedy sa meeting room. Dahan-dahan na hinila ni Kennedy ang swivel chair at tumabi sa kaibigan. Up
MALUNGKOT ang itsura ni Arian matapos marinig mula kay Karina ang mga salitang iyon. Bata pa nung mawala ang Tita Andreana niya kaya wala siya masyadong alaala nito. Pero basi sa naririnig niya ay malambing, mabait, maganda, at talented ang Tita niya. Ibang-iba sa kakambal na si Rheana. Kunot-noo rin ito dahil paanong naiingit si Karina sa isang tao na patay na. Marahan na inabot ni Arian ang kamay ng kaibigan. "I understand. But, it's still in the past. Hindi ka dapat mainggit dahil may sarili ka rin talento, kagandahan, mabutihan loob at malambing ka rin. Nasasabi mo lang Yan dahil nag-away kayo ni Ninong. Basta ang masasabi ko lang ay mag-usap kayo mamaya. Tell him everything you felt para may clarification sa relasyon ninyo." Mahabang wika ni Arian. Totoo nga naman ang sinabi nito, pero kahit ganun paman ay hindi pa rin kampante si Karina. "Kapag hindi niya sinabi sa akin kung bakit bigla na lang nagbago ang isip niya sa banyo ay hindi ako makikipag-usap sa kanya. Bahal







