Chapter 2

Alliah Rishka's POV

"Hoy! Hoy! Hoy!" Nagmamadali na tawag sakin ni Abby. "Ano 'yon ha?! Nakita ko 'yon, ack! Wag ka nang mag sinungaling."

"Nakita mo naman pala, eh. Bakit ka pa nag tatanong??" Agad kong inilapag ang gamit ko at hinubad na ang apron na suot ko.

"Bakit may ganon, ha??" Pang aasar niya pa. "Para sa'n 'yon? Bakit parang ang inten2se nang titigan niyong dalawa? May gusto-"

"Shut up, Abby! Kahit ako hindi ko din maintindihan ang sarili ko." kibit balikat na sabi ko. "Bumalik ka na sa trabaho mo." pag tataboy ko sa kanya.

Ramdam ko pa rin ang bilis ng tibok ng dibdib ko. Damn!! This is weird!

"Hindi ko nga kilala kong sino 'yon-"

Napatigil naman ako sa pag sa-salita nang mabilis siyang lumapit sa'kin at hinampas ako.

"Aray! Para sa'n naman 'yon?!" Naguguluhan kong tanong sa kanya.

"Gaga! Hindi mo ba talaga kilala kong sino siya?!" Gulat naman na tanong niya. Namimilog pa ang mga mata niya habang nakatingin sa'kin. Parang nagulat din dahil sa nasabi ko. Ano ba ang nakaka-gulat sa sinabi ko?? Eh, totoo naman na hindi ko kilala ang lalaking 'yon.

"S-Seryoso??" Nauutal n'ya pa na tanong. "Seryoso ka talaga sa sinabi mo??"

Nagtaka naman ako dahil sa expresyon niya. Bakit parang kilalang-kilala niya ang lalaking 'yon?? At bakit parang kilala siya nang lahat?? "Wala din naman akong balak na kilalanin siya." kinuha ko na ang gamit ko. "Aalis na ako at pupunta pa ako-"

"Aalis ka talaga? Saan ka naman pupunta??" Bumalik sa pag-alala ang mukha niya.

"Siguro ay uuwi muna ako pagkatapos kong makuha ang huling sweldo ko." Humugot ako nang hininga. ""Wag ka nang mag-alala sa'kin, makakahanap din ako nang panibagong trabaho."

Niyakap niya naman ako, nakaramdam naman ako nang lungkot. "Basta bisitahin mo ako, ah?"

Bumitaw ako sa pag kakayakap niya at hinarap siya sabay tango. "Oo naman!" Tumawa pa ako sa kanya. "Tama na nga 'yan! Masisira na ang make-up mo kapag nag-iyakan pa tayo dito." Tumawa naman siya dahil sa sinabi ko. "Keep in touch."

Kumaway nalang ako sa kanya pagkatapos kong mag paalam. Agad akong dumeretso sa opisina nang boss namin. Nakita ko namang nakaupo siya sa table niya at may hawak na brown envelope. Talagang expected na ang pagpunta ko dito. Ini-abot niya 'yon sa'kin at pagkatapos ay kinuha niya din ang isang white envelope na naglalaman ng last check ko.

"Boss-"

Pinigilan niya naman ako na mag salita. "Ilang beses na kitang binantaan, Alliah. Ayokong may na le-late sa trabaho," mahinahon niyang sabi. "Alam ko na biglaan 'to, pero ayokong patuloy mo 'tong gawin."

Napaiwas naman ako nang tingin sa kanya at pinipigilan na tumulo ang luha. "Nabigla nga ako, eh." tumawa pa 'ko nang peke sa kanya para pigilan ang mga luha ko.

"Sorry to let you go." Tumayo siya at lumapit sa'kin. "Wala namang problema sa'yo pagdating sa pag ta-trabaho, pero palagi ka lang nahuhuli. Hoping for your understanding." tinampal niya pa ako sa balikat.

Humugot ako nang hininga at nakangiti na humarap sa kanya. "Okay lang, naiintindihan ko." Kinalas ko ang kamay niya na nakahawak sa balikat ko. "But if you really feel sorry to let me go, bakit kailangan mo pa akong paalisin?? Alam mo naman na mahalaga sakin ang trabaho na 'to."

Pero hindi ko naman siya masisisi dahil sa sino ba naman na empleyado ang papasok ng late na? Hindi ko na hinintay ang sagot niya at tumalikod na lang. Lumabas na 'ko sa coffee shop at naisipan na umuwi na lang.

Duma-daan lang ang mga sasakyan pero hindi ko nalang pinag-tuonan 'yon ng pansin. Ini-isip ko kong ano na ba ang gagawin ko ngayon, ngayon na napatalsik na 'ko sa trabaho.

Napa buntong hininga na lang ako. This is life...really. Dumaan ako sa parke kung saan maraming mga bata ang naglalaro. Makikita ang saya sa mga mukha nila and they're playing around carefree. I sigh, kung pwede lang din sana na bumalik na lang ako sa pagkabata ay gugustuhin ko pa. I also wanted to be carefree again. 'Yong walang pino-problema kundi ang maglaro lang, kong sino ang magiging kalaro mo at kung ano ang kakainin mo. Hayy…

Nakarating na din ako sa wakas sa harapan ng bahay. Napa buntong hininga nalang ako. Pero agad akong nagtaka nang makita na may naka-parada na itim na kotse sa harapan ng bahay namin. Napatigil ako sandali at napatingin sa bahay.

Anong meron?

"Kanino kaya 'to??" Nagtataka kong tanong.

A sleek black Mercedes Benz Coupe.

Pa'no naman nakarating ang mamahaling kotseng 'to dito?? Hindi kaya dito lang ipi-nark?? Posible din 'yon, pero nakakapag-taka lang talaga na may ganitong mamahaling kotse na naka park sa harap ng bahay namin.

Wala naman kaming kapit-bahay kaya nakakapag-taka talaga. Pumasok na lang ako sa loob at inalis sa isip ko ang mamahaling sasakyan na naka parada sa harap ng bahay.

"Mom?? Kaninong kotse 'yong nasa labas ng bahay-" napatigil naman ako sa pag sa-salita nang makita ang postura nilang dalawa. "Anong meron?

May pupuntahan ba kayong party at nakasuot kayo niyan??"

Nagulat din sila nang makita ako. "A-Alliah??" Lumapit si mom sa akin, nakasuot ito nang silver dress na hanggang tuhod ang haba. May mga alahas din na nakakabit sa leeg, tenga at kamay niya. "Bakit ang aga mong bumalik ngayon??"

Ngumiti naman ako nang pilit sa kanila nang maalala na nawalan nga pala ako nang trabaho. "Ah, wala kaming pasok ngayon." Sabi ko nalang.

"Eh, hindi ka pumasok sa eskwela?" Umiling naman ako sa kanya. "Why? Wala-"

"Mom, titigil muna ako sa pag-aaral." Agad na putol ko sa kanya.

"Ano?! Bakit?!" Gulat na tanong niya sa'kin. Napatingin ako kay dad ng lumapit din ito sa'min at gulat din dahil sa sinabi ko. "Alliah Rishka-"

"Mom, Dad," tumingin ako sa kanilang pareho. "Kailangan kong mag trabaho-sandali mamaya na natin pag-usapan 'to." Sabi ko sa kanila. "Anong meron at nakasuot kayo niyan?" Napatingin din ako kay dad na nakasuot ng formal attire. Napataas pa ang kilay ko sa kanilang dalawa nang hindi sila sumagot at nagka-tinginan lang.

Anong nangyayari?? Anong meron?? Bakit hindi nila ako sinasagot??

"Mom-"

"Alliah Rishka, anak," lumapit siya sa akin at hinawakan ako sa braso. Taka naman ako na napatingin sa kanya at kay dad.

Wait...wait...ano ba talaga ang nangyayari?? Napa balik-balik ang tingin ko sa kanilang dalawa. Gusto kong matawa dahil sa mga ikinikilos nila, pero nakakapag taka dahil hindi nila masagot ang tanong ko.

"May date ba kayong dalawa, ha?" Biro ko pa sa kanila dahil sa hindi nila magawang makapag salita. Napatigil naman ako sa pagtawa nang makitang seryoso ang mga mukha nila. "Ano ba talaga ang nangyayari, mom?" Hinarap ko siya. "At sa'n niyo nakuha ang mga gamit na suot niyo? How come na may mga ganiyang gamit tayo?? And it looks like expensive. Hindi ko naman kayo nakikitang nag su-suot niyan." Turo ko sa pustora nila. "Wag niyong sabihin na binili niyo 'yang mga 'yan??" Wala pa rin silang kibo. "Mom, sagutin niyo ako! Hindi niyo ba naisip na marami pa tayong mga bayarin? Kailangan nating mag-ipon, dahil sa wala na tayong pera-

"Meron na ngayon, Alliah Rishka." Napatigil naman ako dahil sa sinabi niya.

"Ano?? A-Anong ibig niyong sabihin??"

"Makakabayad na din tayo nang mga bills natin at pwede na din tayong umalis dito sa maliit na bahay at lumipat sa magandang bahay." Nakangiti niya pang tugon.

"M-Mom??" Nagulantang kong tanong sa kanya dahil sa sinabi niya. "Ano ba talaga ang nangyayari??" naka-sampok na ang kilay ko. Hindi ko talaga maintindihan ang kinikilos nila ngayon. "Mom, akala ko ba ay tumigil na kayo sa pag sa-shopping?? Alam niyo naman na wala na tayong business ngayon. Ano pa ang gagawin natin, gayong nawalan na din ako nang trabaho? Kaya kailangan kong maghanap ng bagong mapapasukan-"

"Alliah Rishka, you don't need to look for a job anymore. Masiyado mong pina-pagod ang sarili mo. Take a break." naka-ngiti din na sabi ni Dad pero makikita din ang guilt sa mga mata nito.

Napailing-iling naman ako sa kanila. Ano ba talaga ang nangyayari sa kanilang dalawa? Na-ikuyom ko na lang ang mga palad ko. Maganda naman na balita ang mga sinabi nila, pero hindi ko maintindihan kong bakit parang may mali.

"Ano bang pinagsasabi niyo, Mom? Dad? Hindi ko maintindihan." Confused na tanong ko. "Pwede bang ipaliwanag niyo sa'kin ng maayos?? Wala akong ideya sa mga sinasabi niyo." Mahinahon kong sabi sa kanila.

Kinuha ni mom ang kamay ko at hinawakan niya 'to nang mahigpit. Pagkatapos ay tumingin siya sakin ng diretso. ""Wag kang magalit sa'min, anak, sinusubukan lang namin na isukat-”

"Mom!" Hindi ko na napigilan na mapasigaw. "Pwede ba na 'wag ka nang gumawa nang dahilan?!"

"Alliah Rishka! 'Wag mong sigawan ang mom mo!" Galit na naman na sabi ni dad sa'kin.

"Bakit kasi hindi niyo nalang ipaliwanag sa'kin ang mga nangyayari?! Ibenenta niyo ba ang bahay natin?!" Galit na tanong ko sa kanila. "Sumagot kayo-"

"Hindi! Hindi..hindi 'yon ganon, anak." Pinapakalma naman ako ni mom. Napahugot naman siya nang hininga at hinarap ako. "Ganito kasi 'yon anak..." Umpisa niya. "Alam mo naman siguro na hindi na namin kayang e-angat ulit ang business natin dahil lugi na tayo. Ginagawa namin ng daddy mo ang lahat ng makakaya namin, pero hindi pa rin sapat 'yon para sa'tin," she paused sabay iwas niya nang tingin sa'kin. "And we both know na ginagawa mo din ang makakaya mo, pero hindi mo naman kailangan na gawin 'yon dahil kami ang mga magulang mo at ang kapakanan mo lang ang iniisip namin ng daddy mo. Kaya dapat kami ang gumagawa ng paraan-"

"Mom, deretsuhin niyo nalang ako. Ano ba talaga ang ibig ninyo sabihin?" Parang mas lalo pa 'ko na naguguluhan dahil sa mga sinasabi niya.

"Someone..someone offered us money." Hindi niya magawa na magsalita nang maayos. Nagulat naman ako dahil sa sinabi niya. Sino naman ang gagawa no'n? "Tons of it but..." Hindi niya magawang dugtongan ang salita niya.

"But?" Ramdam ko ang panlalamig ng kamay niya dahil nakahawak parin 'to sa'kin.

"May kapalit...at kapalit no'n ay ikaw... Y-You need to marry him.”

"What?!" Napaatras ako dahil sa sinabi niya. Gulat na gulat dahil sa narinig. Nakabukas pa ang bibig ko dahil sa gulat. Ang lakas din ng kabog ng dibdib ko. N-No...! Hindi nila magagawa sa akin 'to. Isa 'tong masamang panaginip! Hindi..!!

"S-Sabihin niyo na nagbibiro lang kayo." nauutal ko pang sabi.

"Alliahhh-"

"Mommy naman!! Bakit kayo pumayag?!" Galit na singhal ko. "Dad??!" Baling ko kay Daddy na napa-iwas ng tingin sa'kin. "Kaya ba sa gan'to na paraan niyo gustong magka-pera?!"

Damn this!! I can't believe all of this shit!!

"Bawiin n'yo ang mga sinabi n'yo, Mom!" Nakikiusap kong sabi.

"We can't.." daddy said. Guilt are really evidence on their faces.

"W-Why??" parang maiiyak na tanong ko. "Ano? Gano'n na lang ba 'yon?? Hindi niyo ba alam na para niyo lang akong ibenenta?? Ha, mom, dad?! Dahil lang sa pera kaya niyo nagawa 'to sa'kin?! Hindi ko nga kilala 'yong tao-"

"We already signed the contract. All you need to do is to be with him."

Mas lalo pa akong nanlumo dahil sa mga narinig ko. Hindi pa rin ako makapaniwala. Damn!! Naisip man lang ba nila ako bago sila mag desisyon?? Are they even think about my feelings after knowing all of this shit?!

"Bakit hindi niyo muna ako tinanong kong gusto ko bang mag pakasal?! Bakit kailangan niyo pa na pangunahan ang desisyon ko?! Pa'no na ang mga pangarap ko?! Pa'no na ang mga pangarap ko sa buhay kong naikasal na ako?! Naisip niyo ba 'yon, ha, Mom?! Dad?!" I shout. Alam ko na kapag naikasal na ako ay wala na 'tong balikan, dahil sa nakatali na ako sa isang tao. Pero, ayokong mag pakasal! Marami pa akong gustong gawin!!

Hindi ko na talaga mapigilan na hindi magalit sa kanila. Hindi ko inakala na dahil lang sa pera ay kaya nila akong ibenta. Magulang ko ba talaga sila?? Bakit ganito lang kadali sa kanila na sabihin ang lahat ng 'to?! Bakit ang dali lang sa kanila na pinagpalit ako sa pera?!

"Anak-"

"Don't you ever call me again like that!! Sino bang magulang ang ibebenta ang anak nila para lang sa pera?!"

"Alliah Rishka!" Saway ni Daddy sa akin. "Wag mong sagutin ng ganyan ang mommy mo!"

"Then don't talk to me either!! I can't believe all of this!!! Urgghhhh!!!" Na fu-frustrate na talaga na sigaw ko.

"Alam namin na nasasaktan ka-"

"Alam niyo naman pala, eh! Alam niyo naman pala na masasakatan ako! Pero bakit itinuloy niyo pa rin?!" Napa-hilamos na lang ako sa mukha ko dahil sa frustration na nararamdaman ko. Bakit ang malas ng araw ko ngayon?! "H-Hindi...Hindi niyo 'to magagawa sa akin!!"

"A-Alliah, please, ginagawa lang din namin 'to para sa'yo, sana ay maintindihan mo."

"Para sa'kin?!" Hindi makapaniwala kong sabi sa kanila. "Ha?! Para sakin, mom, dad?!" Tumingin ako sa kanilang dalawa. "Hindi ko naiisip na para 'to sa'kin?! Bakit hindi niyo na lang aminin na gusto niyong talaga 'to?! Mahalaga ba talaga ang pera kesa sa sarili niyong anak?! Parang binugaw niyo lang ako-"

"Isipin mo na para din ito sa'yo, Alliah!"

"Sino?" Malamig na tanong ko.

"A-Ano??"

"Sino siya?! Sino ang lalaking papakasalan ko?!" I grit my teeth.

Alam ko na wala na ding saysay ang pagtatanong ko. Pero kahit pangalan man lang ng lalaking 'yon ay malaman ko. Sinong walang hiya ang mag o-offer ng malaking halaga, kapalit ko?? Humanda siya sakin kapag nagkita kami. Sira na nga ang buhay ko dadag-dagan pa niya.

"Cyrus Matteo Gutierrez of Gutierrez Corporation." si dad ang sumagot.

No way in hell I am going to marry some stuck up rich guy.

Umiling ako. "Hindi ako magpapakasal sa kanya." desidido kong sabi.

"Alliah Rishka-"

"Pwede ba tumigil na kayo!" Pigil ko sa kanya. "Buhay ko ang nakasalalay dito! Ayokong matali sa isang tao na binili lang ako! Anong akala niya sakin? Isang bayarang babae?

Ayokong magpakasal dahil lang sa pera! Bakit niyo ba ako pini"

"Pero wala na tayong magagawa, Alliah Rishka." sagot ni Daddy. "Like what I'd said, we already signed the contract. Kapag binawi namin 'yon ay panigurado na sa kulungan ang bagsak namin."

"The hell?!”

"You need to meet him tomorrow to discuss the plan." malungkot na dugtong ni Daddy.

"And... you'll be living...with him" nauutal na sabi ni Mommy.

"Hindi! Hindi ako makapapayag!" Galit na sigaw ko. "Give me the money." Nilahad ko ang palad ko sa kanila. "Ibigay niyo sakin ang pera! Ibaba-"

"Hindi pa niya ibibigay ang pera kong hindi ka sasama sa kanya."

"Ano?!" Hindi makapaniwala kong sabi. Walang-hiya naman pala ang isang 'yon! Kong hindi ako sasama ang mga magulang ko na naman ang ipapa-kulong niya!? Anong klaseng tao ang gagawa no'n?!

Napahawak ako sa upuan dahil sa panghihina ng mga tuhod ko. Sinubukan nila akong lapitan pero pinigilan ko sila.

"Stay away from me!"

Dahil sa galit at inis ay agad ko silang tinalikuran at tumakbo papasok sa room ko. Damn!! Hindi pa ako handa sa kasal na 'yan! Pa'no kong manyakis ang hinayopak na 'yon?!! O di kaya ay isang matanda na lalaki na uugod-ugod?! Damn!! Ayokong masira ang mga pangarap ko dahil lang do'n!!

I hug my pillow and cry myself silently to sleep….

To Be Continue.....