CHAPTER 2

6 AM pa lang, gising na ako habang nakatitig sa kisame ng kwarto ko. Hindi dahil masipag ako, kundi dahil paulit-ulit sa utak ko ang salitang pinirmahan ko kahapon.

Slave. ₱150,000.

Huminga ako nang malalim sabay bangon. Inayos ko ang buhok ko sa salamin at tinitigan ko ang mukha kong puyat at pagod, pero sinuot ko pa rin ang simpleng uniform na binigay ni Manang. Paglabas ko ng kwarto, tahimik pa ang buong mansion. Akala ko ako pa lang ang gising.

Pagpasok ko sa kusina, kumuha ako ng tasa para magkape, pero muntik na akong mapatalon nang may malamig na boses na nagsalita sa likod ko.

“Coffee,” sabi ni Kael na nakatayo sa may p***o ng kusina, nakapamulsa at nakatingin sa akin na parang nagulat din siya na nandito ako.

Paglingon ko, nandoon si Kael. Naka-black robe lang siya, basa pa nang kaunti ang buhok niya dahil bagong ligo, at seryoso ang mukha niya pero may halong antok.

“Good morning din,” sagot ko na nakakunot-noo habang nakahawak pa rin sa tasa.

Tinaasan niya ako ng kilay at inulit niya ang utos niya na parang ayaw niya ng good morning.

“Coffee.”

Napairap ako nang mahina at mabilis na gumawa ng kape.

“Black?” tanong ko habang binubuhos ang mainit na tubig.

“Yes. No sugar,” sagot niya habang nakasandal na sa counter at hindi inaalis ang tingin niya sa akin.

Inilapag ko ang tasa sa harap niya nang medyo malakas.

“Oh.”

Kinuha niya iyon at tinikman habang nakatitig pa rin sa akin, tapos tumango siya.

“It's good,” sabi niya na parang nagulat siya na marunong ako.

“Good,” sagot ko na nakaiwas ng tingin at naghugas ng kutsara para hindi ko makita ang mata niya.

“Breakfast,” utos niya ulit habang inilapag ang tasa.

Napatingin ako sa kanya na medyo inis na.

“Anong gusto mo?” tanong ko habang nakapameywang.

“Surprise me,” sabi niya na nakangisi habang nakatingin sa labi ko.

“Hindi ako restaurant, Kael,” sagot ko na nakasimangot.

He smiled na parang natuwa siya na sinagot ko siya.

“You're a personal slave. Isn't making breakfast part of the job? You're a future chef, right?” sabi niya habang lumapit nang kaunti.

Napapikit ako sandali at huminga nang malalim.

“Fine,” sabi ko na pilit na ngumingiti.

Lumapit ako sa refrigerator at nagsimulang maghanda ng eggs, bacon, toast, at prutas. Maayos ko ang plating kasi kahit slave ako, chef pa rin ako. Pagharap ko, nakasandal na si Kael sa counter, sobrang lapit, at ang mata niya ay naglalakbay mula sa mukha ko pababa sa uniform ko bago bumalik sa mata ko.

Napakunot-noo ako at umatras ng isang step.

“May problema ba?” tanong ko habang nakataas ang kilay ko.

“No,” sagot niya na diretso pa rin ang tingin.

“Then stop staring,” sabi ko na namumula na ang pisngi habang iniiwas ang mata ko.

“I like looking,” sagot niya na walang hiya talaga at nakatitig pa rin.

“Hindi ako display,” sabi ko na medyo tumaas na ang boses ko.

“I know,” sabi niya na biglang naging seryoso ang mukha. “You're my slave.”

Inilapag ko ang plato sa mesa nang malakas para matapos na.

“Breakfast,” sabi ko na hindi na siya tinitingnan.

Umupo siya at kumain. Ilang segundo lang, nagsalita siya habang ngumunguya.

“Not bad,” sabi niya na tumango-tango.

“Salamat,” sagot ko na medyo gumaan ang pakiramdam ko.

“I didn't say thank you. I said it's not bad,” sabi niya na tinaasan ako ng kilay habang nakangiti nang-asar.

Napatingin ako sa kanya na naiinis ulitin.

“Same thing iyon ah.”

“No. It's different,” sagot niya na umiling-iling habang nakatingin sa akin na parang tinuturuan ako.

Bago pa ako makasagot, tumayo siya at lumapit sa akin.

“Come here, Slave,” utos niya habang nakaturo sa tablet niya sa counter.

“Ano na naman?” tanong ko na nakasimangot pero lumapit pa rin.

“Bring my tablet,” sabi niya na nakapamulsa.

Kinuha ko ang tablet at nang iaabot ko na, bigla niyang hinawakan ang kamay ko kasabay ng pagkuha niya sa tablet. Mainit ang kamay niya.

Napatingin ako agad sa kamay naming magkadikit at nanlaki ang mata ko.

“Bitawan mo,” sabi ko na mahina pero nanginginig ang boses ko.

Agad niya akong binitawan at itinaas ang dalawang kamay niya na parang sumusuko.

“Okay, sorry,” sabi niya pero nakangisi pa rin.

“Don't touch me,” sabi ko habang umatras ako ng dalawang hakbang at namumula.

“You're easily irritated,” sabi niya na natatawa habang nakatingin sa pamumula ng mukha ko.

“Dahil nakakainis ka,” sagot ko na nakaiwas ng tingin.

“Interesting,” bulong niya na parang natutuwa habang nakatitig sa akin.

Tapos bigla niyang naalala ang schedule niya.

“My schedule,” sabi niya na biglang naging seryoso ang mukha at kinuha ang phone niya.

“9 AM meeting. Lunch meeting at 12. Appointment at 3,” sagot ko nang mabilis habang inaalala ang sinabi ni Sebastian.

“Good,” sabi niya na tumango. “May iba pa?”

Napalingon ako sa kanya.

“Ano pa?” tanong ko.

“Get my clothes ready. Pick them yourself,” utos niya habang nakatingin sa closet niya.

“Bakit ako?” tanong ko na nagtataka.

“Because I want to see what you'd choose for me,” sagot niya na nakangisi ulit at lumapit nang kaunti.

Napabuntong-hininga ako at pumasok sa walk-in closet niya. Kumuha ako ng black polo at dark trousers. Paglabas ko, nandoon na ulit siya sa harap ko, nakatitig.

Kinuha niya ang damit mula sa kamay ko habang tinititigan ako.

“You chose black,” sabi niya na tinaasan ako ng kilay.

“Bagay sa iyo. Mukha kang masungit pag black, bagay sa ugali mo,” sagot ko na nakangiting pilit.

His eyebrow lifted at napangiti siya nang malapad.

“Did you just compliment me?” tanong niya na parang nagulat.

“Hindi, no,” sagot ko na umiwas ng tingin at namumula.

“You did,” sabi niya na tumawa nang mahina.

“Interpretation mo lang iyan,” sagot ko na mabilis na naglakad palayo.

Habang inaayos ko ang collar ng polo niya, hindi ko napansin na may basang sahig. Pag-atras ko, bigla akong nadulas.

“Aah!” sigaw ko habang nawawalan ng balanse at pumikit.

Mabilis na umabot ang kamay ni Kael sa bewang ko at hinila ako palapit sa kanya.

THUD!

Dumikit ang katawan ko sa dibdib niya at napahawak ako sa dibdib niya.

Tahimik kaming dalawa. Sobrang lapit ng mukha namin. Naririnig ko ang mabagal niyang paghinga at ang tibok ng puso niya.

Pagtingala ko, nakatingin siya diretso sa mga mata ko. Seryoso ang mukha niya, pero ang mga mata niya ay nag-aalala.

“You okay?” tanong niya na mahina ang boses at hindi pa rin binibitawan ang bewang ko.

“O-oo,” sagot ko na nauutal habang nakatingin sa mga mata niya.

Hindi agad niya ako binitawan at mas hinigpitan pa niya nang kaunti.

“Then why are you still holding me?” tanong niya na nakangisi na ulit pero namumula ang tenga niya.

Napatingin ako sa kamay ko na nasa dibdib niya at mabilis kong binawi.

“Dahil muntik na akong mahulog! Kasalanan mo, basa ang sahig mo!” sigaw ko na namumula na ang buong mukha ko.

“I noticed,” sagot niya na tumawa nang mahina habang dahan-dahan niya akong binibitawan. “But you're okay now.”

“Bitawan mo na ako,” sabi ko habang tinutulak siya nang mahina sa dibdib.

He slowly released my waist pero hindi siya lumayo. Yumuko siya nang kaunti hanggang halos magpantay ang mukha namin.

“You're blushing, Slave,” bulong niya habang nakatitig sa pisngi ko.

“Hindi ah. Mainit dito,” sagot ko na umiwas ng tingin at pinapaypayan ang sarili ko.

He glanced around the air-conditioned room habang nakataas ang kilay.

“It's freezing here, Eliana,” sabi niya na natatawa.

Napangiwi ako at tinulak siya nang mahina.

“Kael, lumayo ka nga,” sabi ko na inis pero kinikilig.

This time, umatras siya agad at itinaas ulit ang kamay niya.

“Fine, fine,” sabi niya na natatawa pa rin at kinuha ang relo niya.

Pero bago siya tuluyang umalis, napalingon siya sa akin habang nakahawak sa p***o at nakangiti.

“You're fun when you're angry,” sabi niya na parang natutuwa.

“Hindi ako nandito para maging entertainment mo,” sagot ko na nakapameywang.

“Maybe not,” sagot niya na kumindat. “But you're already entertaining me.”

Naiwan akong nakatayo sa kusina, inis na inis habang hawak ang basahan at namumula pa rin.

Pero bago pa siya tuluyang umalis, sinabi pa niya—

“Mukhang magiging masaya ang buhay ko simula ngayong nandito ka, Slave.”