分享

CHAPTER 3

作者: Tinetine21
last update publish date: 2026-09-14 07:28:14

Tanghali na. Sabi ni Manang, may board meeting si Kael ng 10 AM sa Montenegro Corp tapos may site visit pa siya, kaya akala ko wala na siya sa mansion.

Nasa mini-office niya ako sa loob ng mansion, naglilinis ako ng mesa niya. Tambak iyong mga folders niya, bukas pa ang laptop niya na may mga graph ng project na ₱500M daw, at sa sahig ay may palanggana na may tubig at sabon kasi nagmo-mop ako.

Nakayuko ako, pawis na ako, at pinupunasan ko ang gilid ng table nang biglang bumukas ang p***o nang malakas.

“Slave, nasaan iyong black folder ko? Iyong para sa 2 PM client meeting?” boses ni Kael na hingal at halatang kakadating lang.

Paglingon ko, si Kael. Naka-white polo na naka-roll up ang sleeve hanggang siko, pawis ang noo niya, may alikabok pa ang pantalon niya galing sa construction site, at hawak niya ang phone niya.

“Andyan ka pa pala,” sabi niya habang nakakunot-noo at lumapit sa mesa, nakatingin sa mga folder.

“Naglinis po ako, sabi ni Manang po,” sagot ko na tumayo nang tuwid habang hawak ko pa iyong basahan. Kinabahan ako.

Tinitigan niya ako. Walang hiya talaga ang lalaking ito. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa, tapos napatingin siya sa kamay ko na may hawak na basahan. “You touched my files again?” tanong niya na seryoso ang mukha pero lumapit pa habang kausap ako.

“Inayos ko lang po kasi magulo na po, Sir,” sagot ko na napaatras ako nang kaunti kasi sobrang lapit na niya at naamoy ko na ang pawis niya na halong pabango. Para akong matawa dahil may Sir at Kael ang tinatawag ko sa kanya.

Lumapit pa siya ng isang hakbang hanggang sa nasa likod ko na ang table. “I told you, don't touch my work files without permission, Eliana,” sabi niya na mahina pero mariin ang boses habang nakatitig diretso sa mata ko.

“Sorry po,” sagot ko na nakayuko at namumula.

Bigla niyang nakita ang black folder na nasa tabi ng palanggana, sa may paanan ko. “Ayan pala,” sabi niya habang yumuko para kunin iyon.

At doon nangyari ang katangahan.

Imbes na kunin lang ang folder, bigla niyang hinawakan ang kamay ko para hilahin ako palayo sa palanggana. “Diyan ka, mababasa ka,” sabi niya habang mahigpit ang hawak niya sa kamay ko.

Napatingin ako agad sa kamay namin, nanlaki ang mata ko at namula ang buong mukha ko. “Kael! Ano ba! Bitawan mo nga ang kamay ko!” sigaw ko nang malakas habang hinihila ko ang kamay ko pabalik.

Nagulat si Kael sa sigaw ko, kaya bigla niya akong binitawan nang mabilis. “O-Okay, sorry!” sabi niya na nataranta at itinaas niya agad ang dalawang kamay niya.

Kaso iyong pagbitaw niya, sobrang lakas, at iyong paghila ko pabalik, nawalan ako ng balanse!

“Aah!” sigaw ko habang paatras ako.

PLAG!

Diretso ang pwet ko sa loob ng palanggana na may tubig at sabon!

Basa lahat! Iyong uniform ko, iyong sahig, pati iyong medyas ko. Nakaupo ako sa loob ng palanggana na parang bata na naliligo.

Tahimik.

Si Kael ay nakatayo, nanlaki ang mata, nakabuka ang bibig, hawak pa rin ang black folder.

Tapos...

“PFFT— HAHAHAHAHA!”

Humagalpak siya ng tawa habang hawak ang tiyan niya, iyong mukha niya pulang-pula sa pagpipigil pero hindi na napigilan. “Oh my God, Eliana! Anong ginagawa mo diyan?” sabi niya habang tawa nang tawa.

“Kael Montenegro! Kasalanan mo ito! Hinawakan mo kasi ang kamay ko bigla-bigla!” sigaw ko habang basang-basa ako, nakasimangot, pero tumutulo ang tubig sa mukha ko.

“Sorry! Sorry! Hindi ko sinasadya! Tinulungan lang kita!” sabi niya habang pinipilit niyang tumigil tumawa pero natatawa pa rin. Lumapit siya pero hindi na niya ako hinawakan. “Okay ka lang ba? Hindi ka nasaktan?” tanong niya habang nag-aalala ang mukha pero natatawa pa rin ang mata.

Tumayo ako mula sa palanggana, tumutulo ang tubig. “Tingnan mo oh! Basang-basa ako! Ang lamig!” sabi ko na nanginginig at pinipiga ang uniform ko.

Bigla siyang naging seryoso at kumuha ng tuwalya sa may sofa. “Here,” sabi niya habang inabot niya sa akin ang tuwalya pero hindi niya hinawakan ang kamay ko. Nilagay niya lang iyon sa may upuan para ako ang kumuha. “Ikaw na kumuha. Baka sabihin mo hinawakan na naman kita.”

Kinuha ko ang tuwalya at nagpunas. “Bastos ka talaga!” sabi ko na nakasimangot pero hindi ko mapigilang matawa rin sa itsura ko.

“At ikaw, ang clumsy mo,” sagot niya na nakangiti na ulit at nakatingin sa basang sahig. “My office binaha dahil sa iyo, Slave.”

“E di linisin mo! Work mo naman ito, e!” sagot ko na hinagisan siya ng basang basahan.

Nasalo niya iyon at mas lalo siyang natawa. “HR violation iyan. I'm your boss, remember? CEO ako.”

“E di i-fire mo ako! Para makauwi na ako!” sagot ko na natatawa na rin habang nanginginig sa lamig.

Biglang tumunog ang phone niya.

“Sir Kael, nasa baba na po iyong client for ₱500M project,” boses ni Sebastian sa phone.

“Sige, baba na ako. Pa-resched ng 10 minutes, may binaha kasi sa office ko,” sagot niya habang nakatingin sa akin at pinipigilan ulit ang tawa.

Pagbaba niya ng phone, lumingon siya sa akin. Iyong mata niya ay nakatitig sa akin habang basa pa ang buhok niya at nakangiti.

“You're interesting ka pala, Eliana. Kahit palpak ka mag-mop, cute ka pa rin pag basang sisiw,” sabi niya na mahina ang boses.

Pero ang mata niya ay nakatitig sa dibdib ko. Bigla kong tinakpan iyon gamit ang dalawang kamay ko kasi basa nga ang damit ko.

“Umalis ka na nga! Magwo-work ka pa, di ba!” sigaw ko na namumula at tinulak siya palabas ng p***o gamit ang tuwalya.

At pagkasara ng p***o, naiwan akong basang-basa sa gitna ng office niya na may palanggana, pero ewan ko ba, hindi ako inis. Natatawa na lang ako sa katangahan namin.

Samantalang si Kael sa labas ng p***o, nakasandal siya, hawak pa rin ang black folder, at nakangiti mag-isa.

“Mukhang masaya ang work from home ko simula ngayon,” bulong niya.

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 108

    "Why do you want to come with me?" tanong ko kay Kael matapos niyang sabihin na sasama siya sa gathering namin sa Sabado. Hindi ko pa rin matanggap ang sinabi niya dahil napakabiglaan niyon at hindi ito katulad ng ugali niya.Napatingin siya sa akin nang diretso at tila walang bigat sa mukha niya. "Do I need a reason?" balik niya na may halong hamon."It's a gathering of my former culinary training classmates. You don't even know them," paliwanag ko at sinubukan kong ipaliwanag sa kanya na hindi iyon lugar para sa kanya."So?" maikli niyang sagot na parang wala siyang pakialam sa paliwanag ko."Kael, you have your own schedule. Besides, you said you don't like wasting time on things that aren't important," paalala ko sa kanya habang pinipilit kong maging mahinahon kahit ramdam ko na ang pagtaas ng boses ko.Bahagya siyang ngumisi at lumapit nang kaunti. "Are you saying spending time with you isn't important?" tanong niya na biglang nagpatahimik sa akin.Napatitig ako sa kanya at halos

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 107

    Kinabukasan ay abala akong inaayos ang schedule ni Kael sa study room. Tahimik ang buong paligid at tanging tunog lang ng aircon at pagta-type ni Kael ang naririnig ko. Maingat kong binubuklat ang planner at sinusulat ang mga appointment niya para sa buong linggo nang mapansin kong may nakasulat na appointment sa Sabado na may pulang marka at may note sa gilid."Kael, may business appointment ka sa Sabado, right?" tanong ko habang tinitingnan ang planner at pinipilit na maging maayos ang boses ko.Hindi siya nag-angat ng tingin mula sa laptop. Nakatuon pa rin ang mata niya sa screen at abala ang daliri niya sa pagta-type na parang may hinahabol siyang deadline."Yes. Why?" maikli niyang sagot na halos hindi niya ako nilingon."Just confirming kung kailangan mo akong samahan," paliwanag ko at bahagya akong lumapit para ipakita sa kanya ang planner."Of course. Who else is going to handle my things?" sagot niya na parang napaka-obvious ng sagot at wala nang dapat pag-usapan pa.Napabunt

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 106

    Pagdating namin sa mansion ay agad kong inilapag ang mga gamit ni Kael sa study room. Mabigat ang dala niyang bag at ilang folders na puno ng kontrata kaya maingat ko itong inayos sa gilid ng malaki niyang mesa para hindi magulo ang mga dokumento. Amoy pa rin ang pabango niya sa bag at bahagyang nanatili ang init ng katawan niya doon."Slave, get me some coffee."Tumango ako at lumabas para ihanda iyon. Sanay na ako sa tono niyang iyon na laging may utos at walang lambing. Sa kusina ay maingat kong tinimpla ang kape ayon sa gusto niya. Itim, walang asukal at mainit na mainit. Pagbalik ko sa study room ay abala na naman siya sa pagbabasa ng mga dokumento. Nakasuot pa rin siya ng coat at seryosong-seryoso ang mukha habang binubuklat ang mga papel na tila walang katapusan.Inilapag ko ang tasa sa tabi niya nang dahan-dahan para hindi matapon at hindi siya maistorbo."Anything else?" tanong ko nang mahina."Cancel my dinner appointment tonigh

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 105

    "Your coffee."Maingat kong inilapag ang bagong timplang tasa sa harap ni Kael bago ako bumalik sa dati kong kinatatayuan malapit sa gilid ng mesa. Sinigurado kong hindi matatapon ang kape dahil kabisado ko na kung paano siya nagiging masungit kapag may kaunting dumi sa mesa."Thank you," maikli niyang sagot. Hindi man lang siya nag-abalang tumingin sa akin at agad niyang ibinalik ang buong atensyon sa meeting na nagpapatuloy sa harapan namin.Nagpatuloy ang usapan tungkol sa proposed partnership. Si Liam ang nagsasalita at ipinapaliwanag niya ang ilang detalye ng proyekto habang nakikinig ang lahat. Habang abala siya sa pagpapaliwanag ay napansin niya ang hawak kong dokumento. May maliit na notes doon na ako mismo ang sumulat noong training pa lang."Eliana, are you still practicing the recipes we worked on during training?" tanong niya habang nakangiti at halatang natuwa na makita akong muli.Napangiti rin ako nang marinig iyon. Biglang

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 104

    Kinabukasan, maaga kaming dumating sa Montenegro Empire. Wala pang alas otso pero halos tahimik pa ang buong executive floor. Tanging mga security at ilang maagang empleyado pa lang ang nasa paligid.Bitbit ko ang mga dokumentong kailangan ni Kael ang main proposal folder na may tatak ng Valerio Group, ang planner niya na puno ng schedule, at ang laptop na may presentation. Tahimik lang akong sumusunod sa likuran niya habang mabilis siyang naglalakad papunta sa opisina niya, sanay na sanay na sa pasilyong iyon na parang pag-aari niya ang buong gusali. Pagpasok namin sa opisina, inilapag niya agad ang coat niya sa sofa at dumiretso sa malaki niyang desk na gawa sa itim na marmol."Prepare the coffee. The meeting starts in 30 minutes. Make it black, walang asukal," utos niya habang binubuksan na ang laptop at sinusuri agad ang mga dokumento sa harap niya, hindi man lang tumitingala sa akin.Tumango ako at dumiretso sa pantry na nasa loob mismo ng opisina niy

  • HIS UNWANTED SLAVE    CHAPTER 103

    "It's nothing, Kael. I'm just tired. Pagod lang ako sa biyahe," sagot ko, pilit na ngumiti kahit halata sa boses ko na may iniiwasan ako at basa pa ang gilid ng mata ko.Hindi agad sumagot si Kael. Ilang segundo niya akong tinitigan nang tahimik, mula sa mata hanggang sa labi ko, parang hinuhulaan kung nagsasabi ba ako ng totoo o nagsisinungaling. Kita ko sa mata niya na hindi siya kumbinsido at hindi siya natuwa sa sagot ko."Whatever. Get in," sabi niya sa huli, malamig pero hindi na kasing talim kanina, at tuluyang pumasok sa loob ng sasakyan. Hindi na niya ako hinintay.Tahimik akong sumunod at umupo sa tabi niya sa backseat. Hindi malaki ang distansya namin pero pakiramdam ko ay napakalayo niya, parang may pader sa pagitan namin. Sa buong biyahe pauwi mula sa Montenegro Mansion hanggang sa private mansion niya, hindi na niya ako kinausap pa. Abala siya sa pagbabasa ng ilang dokumento at sa pag-check ng cellphone niya, paminsan-minsan ay napapakunot an

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status