Bölüm 2

"Chris, ne yapmaya çalışıyorsun? O bizim bebeğimiz!"

Çığlığım onda vicdanının zerresini bile uyandırmadı. Aniden yumruğunu sıktı ve karnıma indirdi.

Karnımı şiddetli bir spazm sararken çığlık attım, delici bir acı içimi parçaladı.

Yine de acıdan çok, beni korku ele geçirmişti. O, onun öz çocuğuydu, nasıl bu kadar zalim olabilirdi?

O anı yeniden su yüzüne çıkınca, sanki yine o demir yatakta yatıyormuşum gibi hissettim. Umutsuzluk geri döndü, o kadar canlıydı ki aniden kontrolsüzce öğürdüm.

Kulaklarımda acımasız lanetler yankılandı. Yanı başımda Chris soğuk, alaycı bir gülümsemeyle izliyordu. O anda tek bir düşünce zihnimi ele geçirdi.

Ölmek istiyordum.

Ağzımın kenarından kan sızınca teknisyenler paniğe kapıldı.

"Dilini ısırdı, durdurun onu, hemen!"

Chris anında kafamdan miğferi çıkardı ve çenemi demir gibi bir kavrayışla sıktı, gözlerinde öfke alev alev yanıyordu.

"Kaltak! Benim iznim olmadan ölme hakkın yok!"

Sağlık görevlileri yaramı tedavi etmek için koştu ve kendimi öldürmemi engellemek için ağzıma pamuk tıkadı.

Ölüm bile benden esirgendiğinde, pes ettim.

Kalabalık bu olay karşısında ona hiç acımadı. Aksine, bağırışları daha da çılgınlaştı.

"Cezadan kaçmak için kendini öldürmeye çalışıyor! Bahse girerim gerçek katil onun sevgilisidir!"

"Onun gibi çöp bin parçaya bölünmeyi hak ediyor!"

Makine tekrar bağlandı ve zihnimde yeni görüntüler belirdi.

Bir bahar gezisiydi, üçümüz birlikte.

Lisa aniden beni Chris'in kollarına itti, gülerek takıldı: "Seni yengem olarak kabul ediyorum. Bu fırsatı kullan ve Chris'e biraz daha yaklaş!"

Yüzüm kıpkırmızı oldu, kollarından kurtuldum ve utanç içinde Lisa'nın peşinden koştum.

Çimenlik kahkahalarımızla doluydu.

Lisa ekranda tekrar belirdiğinde, kayınvalidem ayağa fırladı, tepeden tırnağa titriyordu.

"Lisa, kızım! Ne kadar acı çekerek öldün! Seni dinleyip bu nankör yaratığın evimizde yaşamasına izin vermemeliydim! Neden onun yerine bu kaltak ölmedi...?"

Kederi kalabalığı derinden etkiledi. Birçok göz kızardı, hatta bazı aşırı uçtakiler cam bölmenin üzerine tırmandı ve yargılamak için beni dışarı sürüklemeye çalıştı.

Sahne değişti. Bir apartman binasının önünde duruyordum.

Birileri hemen tanıdı, Lisa'nın atladığı yerdi.

Ölümünden sonra, sakinlerin çoğu taşınmıştı. Sadece birkaç kişi kalmıştı.

Lisa'nın neden burayı seçtiği hala bir sırdı.

Onu tekrar görmek Chris'i o kasvetli güne geri çekmiş gibiydi. Elleri kontrolsüzce titremeye başladı.

"Lisa... Ben dikkatsizdim. Hamile olduğunu bile fark etmedim. Keşke seninle daha fazla zaman geçirseydim..."

Boğazındaki hıçkırığı bastırarak omuzlarımı sıkıca tuttu, tüm kinini üzerime boşalttı.

"Konuş! Dilsiz misin? Kız kardeşim sana bu kadar iyi davrandı, hiç mi vicdanın yok?"

Umutsuzluk içinde başımı salladım. Bedenimi saran acı, kalbimi ezen ıstırabın yanında hiçbir şeydi.

"Chris... bırak bunu artık..."

"Bırakayım mı?" diye patladı. "O yaşayan, nefes alan bir insandı! Ve benim unutmamı mı istiyorsun? Bunu nasıl söyleyebiliyorsun? Seni öldürmek istiyorum!"

Chris bir anda çıldırdı. Kavrayışı şiddetle sıkılaştı ve kemiklerimin çatırdama sesini hafifçe duyabiliyordum.

Acı uzuvlarıma yayılırken, çok iyi tanıdığım o nazik, şefkatli yüz zihnimde belirdi. Sıcak gözyaşları yanaklarımdan aşağı süzüldü.

Aniden, yansıtılan anılar şiddetle sarsılmaya başladı.

Endişelenen bir teknisyen bağırdı: "Efendim, beyninin en derin katmanında gömülü bir anı var. Zorla çıkarırsak, bitkisel hayata girebilir!"

Chris'in gözbebekleri titredi.

"Hâlâ direniyor musun?" diye sordu soğukça. "O kişi gerçekten buna değer mi?"

Sessiz kaldığımda öfkesi patladı.

"Cihazı daha derine itin! Gerçeği saklamaya ne kadar dayanabileceğini görmek istiyorum!"

Teknisyenler ona karşı gelmeye cesaret edemedi. Aleti ilerlettiler.

İğnenin beyin sapıma saplandığını hissettim. Acı bir gelgit dalgası gibi patladı ve karanlık görüşüme sızdı.

"Hayati belirtileri hızla düşüyor..."

Doktor bitiremeden, Chris iki şırınga adrenalin kaptı ve tereddüt etmeden bana enjekte etti.

Ertesi saniye boğulan biri gibi nefes aldım, vücudum şiddetle sarsıldı, kalp atış hızım yavaşça tekrar yükseldi.

Bunu izleyen Chris vahşi bir kahkaha attı.

"Jenny, bunu hak ediyorsun. Gerçeği öğrendikten sonra sana acısız bir son vereceğim."

Cevap verecek gücüm kalmamıştı. Kaotik anılar zihnimde çılgınca çarpışıyordu.

Loş bir odada Chris geceliğimi parçalayarak çıplak bedenimi ortaya çıkardı.

Ellerini çırptı.

Karanlığın içinden birkaç bakımsız adam belirdi, gözleri beni iştahla süzüyordu.