INICIAR SESIÓNTinitignan niya lang ako.. na para bang he was locked in.. I felt like he was staring deeply into my soul... agad naman akong nakaramdam ng takot.. at pangamba... na baka nga may masama rin talaga siyang intensyon sakin.. Then he stopped.. hinawakan niya ang kamay ko at dinala niya ako sa kwarto ko.. and he said.." Here. That's your room."Natahimik naman ako.. and I just simply nodded softly. Nag patuloy nalang ako sa pagpasok sa aking kwarto.. at it seems like medyo na brushed off yung mga worries ko.. because of the way he treats me... Hayss.. what am I even thinking about?.. Claire, stop.I decided to lay on the bed.. as I was walking towards it.. I tripped and fell.. muntik na akong maiyak sa sakit... but I gathered my self.. and told my self not to be weak because what's important right now is to get out of here. Habang naka upo ako sa sahig sa tabi ng kama.. napapatingala na lang ako sa ceiling.. and took a deep breath.. hays when will everything end? Then naramda
They dragged me.. and put me in a cage.. they took a photo of me... and I don't even know kung para saan iyon.. naaawa ako sa sarili ko.. because I looked helpless... why did i become like this?.. bakit.. a-ako??.. I was in a corner of the cage.. shoving my face between my palm.. crying... while they take photos of me.. After a few mins.. kinuha na nila ako sa cage.. at may tinakip sila sa handkerchief sa aking bibig.. at.. for some reason.. everything was becoming blurry and I felt dizzy... Then i passed out... When I woke up.. my head hurts.. pakiramdam ko na my head was spinning... two guys dragged me inside.. and they put me inside a box... a black box... I still don't know what was going to happen.. I was just silently praying that my sufferings will end already..After a few mins.. nararamdaman ko na gumagalaw na ang box kung saan ako naroon.. I was getting scared.. but I shook the feeling off. Hanggang papalapit kami ng papalapit.. I can hear so many voices.. such a loud noise
Sinampal ko agad ang aking sarili.. dahil It's not right for me to feel that way.. plus I still don't even know who he is..Iniisip kopa rin kung ano na ba ang nangyayare sa bahay.. I decided to look for my phone.. then i realized na nawawala ito.. Shockss.. hayss nawalan pa ng phone..Gabi na and something came in my mind, I wanna sneak out of here.. but before I sneak out.. I went to look for a piece of paper and i wrote something for the kind stranger man.. then I gathered my self up.. and climb out of the window.Pababa na ako, then out of nowhere.. my foot slipped.. AAAAAAAA thankfully may nahawakan ako bago pa ako tuluyang bumagsak sa lapag.. pheww.. did I made such a loud noise??.. I hope di niya ako narinig.. I managed to get down safely naman but I had some scratches.. but It's fine, It's not that deep anyways.Naglalakad ako sa madilim at makipot na daan.. at sobrang nilalamig ako... then i looked down at the floor.. omg.. wala pala akong slipperss!! Haysss... co
When i open my eyes.. I was shocked kasi this place is not familiar to me.. Dali dali akong kumilos para umalis na.. ngunit ang bawat kirot sa aking ulo ang nagpapahirap sa'kin. "Shit.. nakakainis. This is permanently the WORSE day of my life."Nang biglang.. may marinig akong mga yapak.. na parang patungo kung saan ako naroon... agad agad naman akong nag kunwari na natutulog ulit.. at pumasok siya.. pilit kong ipinipikit ang aking dalawang mata, ngunit.."You can stop pretending now, don't worry. I won't bite."Nagulat ako sa kaniyang sinabi.. pa'no niya nalaman na gising talaga ako at nagku-kunwari lang ako?... Unti-unti kong binuksan ang aking mga mata.. and there he was.. he looks like a dream.. a knight in shining armor.. sa laki ng kaniyang katawan.. hindi ko mapigilan na tignan siya simula ulo hanggang paa.. at sa hindi inaasahan.. bumilis ang pag tibok ng puso ko..Ano kaba, Claire? Ano bang nasa isip mo, itigil mo 'yan. Niloko ka ng mapapangasawa mo at ng kapatid mo.. yun an
" Asan kana ba... Bakit ang tagal mo, Troy..."Ilang oras na ang nakakalipas, pero hindi pa rin dumadating ang Groom ko. Kanina pa naiinip ang mga guest namin, ramdam ko na pinagtitinginan nila ako at pinag-uusapan. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko, pero nanghihina ang tuhod ko, ang daming pumapasok sa isip ko, gulong gulo na 'ko, bumibilis ang tibok ng puso ko... Parang gusto ko nang tumakbo nalang at magpa kain sa lupa. But I'm trying to stay and wait as long as I can.Nilapitan ako ng best friend ko na si Jessa, she asked me kung dadating pa daw ba si Troy. Napatigil nalang ako at napalunok, because even I don't know kung darating paba siya.. But I don't want to lose hope, kaya I responded..."Of course, dadating 'yon. This is a very important day for the both of us.."And yet, I gave,Troy the benefit of the doubt. Kahit ako mismo, hindi ko alam kung darating pa siya.."Sige, I'll entertain the guest lang muna, while we wait for him."Apat na oras na ang







