The Stranger Man

When i open my eyes.. I was shocked kasi this place is not familiar to me.. Dali dali akong kumilos para umalis na.. ngunit ang bawat kirot sa aking ulo ang nagpapahirap sa'kin. 

"Shit.. nakakainis. This is permanently the WORSE day of my life."

Nang biglang.. may marinig akong mga yapak.. na parang patungo kung saan ako naroon... agad agad naman akong nag kunwari na natutulog ulit.. at pumasok siya.. pilit kong ipinipikit ang aking dalawang mata, ngunit..

"You can stop pretending now, don't worry. I won't bite."

Nagulat ako sa kaniyang sinabi.. pa'no niya nalaman na gising talaga ako at nagku-kunwari lang ako?... Unti-unti kong binuksan ang aking mga mata.. and there he was.. he looks like a dream.. a knight in shining armor.. sa laki ng kaniyang katawan.. hindi ko mapigilan na tignan siya simula ulo hanggang paa.. at sa hindi inaasahan.. bumilis ang pag tibok ng puso ko..

Ano kaba, Claire? Ano bang nasa isip mo, itigil mo 'yan. Niloko ka ng mapapangasawa mo at ng kapatid mo.. yun ang isipin mo, kailangan mong mag higanti sa ginawa nila sayo.

"Hello? You've been staring at my bulge.."

Nagulat ako sa sinabi niya.. oonga nakatingin ako sa malaking naka bakat sa pants niya.. naramdaman ko ang pag init ng mukha ko sa hiya..

"I-i.. I'm sorry.. It was not intentional.. and pls don't get a wrong idea.. I've been dumped by my sister and my Fiancé at the day of our wedding.."

I tried getting up.. but my body won't.. but i keep on insisting anyways.. nang biglang naramdaman ko na mahuhulog na ako sa sahig.. nang may biglang sumalo at humawak sa akin.. napatingala ako.... sobrang magkalapit ang aming mga mukha.. and yet i can almost feel and hear his breath.. i can feel the tension between us..

" Oh, I'm sorry.."

" I should get going now.. Thank you for helping me..."

" Are you sure? You're still weak, you don't have the strength to go on your own."

" You should stay, for a while. No worry I'll keep my distance."

Hindi na ako naka imik... I simply nodded softly.. naisip ko na wala rin naman akong uuwian for the mean time.. hayss... napaisip ako, who exactly is he?? may balak ba siya sa akin? Baka masama siyang tao? OR he's gonna sell me??!!! Sobrang naguguluhan ang isipan ko.. kung ano anong pumapasok sa isip ko.. and I know i shouldn't feel that way kasi he helped me.. even though I'm a complete stranger to him.. he could've done a thing from the start if he had a bad motive.. right??

Ramdam kopa rin ang sobrang pag kirot ng ulo ko.. hays... at higit sa lahat ay sobrang sakit parin ng lahat.. haha, bakit parang sobrang bilis naman lahat ng mga nangyayareng kamalasan sa buhay ko?.. First, my Ex fiancé cheated on me with my sister.. and now I'm in a stranger man's house?? Oh gosh.. everything is so overwhelming... at least I dodged a bullet right there.. I'm glad i discovered this early, or else i would've been married and stucked to that f#cking lying, assh@le..

I decided to take a rest for a while since I'm still nanghihina... wala akong energy to get up and do things...

Naalimpungatan ako.. sinusubukan kong imulat ang aking mga mata.. nang biglang.. muntik kona siyang masampal dahil ang lapit ng mukha niya sakin.. 

"Hey beautiful, how's your beauty rest?"

" What.. are y-you doing here..?"

" Oh, pardon me. I came here to tell you to eat, It's already evening and you still haven't eaten. I'm worried you might die from starvation, I don't wanna be the prime suspect, haha"

Nagulat ako.. tumingin ako sa bintana sa kabilang banda.. napagtanto ko na oo nga.. gabi na.. wala parin akong kain hanggang ngayon.. but I don't wanna eat pa, I don't have the appetite...

"Umm, no thank you. I'm not hungry and I can manage, don't worry."

Biglang may tumunog.. It was my stomach... and It's loud enough para marining ni Stranger man.. he chuckled softly when he heard it.. Argh.. nakakainis...

"Oh yeah?? I think your stomach is more honest than you do."

" Okay, fine.."

" Just come downstairs when you're ready, I'll be waiting for you at the diner."

Lumabas na siya sa kwarto.. rinig ko ang bawat yapak habang papalayo siya... hindi ko maintindihan pero bigla akong nakahinga ng mas maayos pagka alis niya.. at mas umayos ang pag tibok ng puso ko.. hayss, ano bang ginagawa mo, Claire?? Umayos ka nga.. hindi mo siya kilala... stop feeling that way.

Dali dali akong lumabas ng kwarto para bumaba.. habang papababa ako.. nakita ko na ang daming pagkain ang naka serve sa table.. and It all looks yummy to be honest.. kaya mas lalong lumakas ang pag iingay ng stomach ko.. 

" Come, sit here."

Agad niya akong tinawag.. para paupuin sa tabi niya.. dahan dahan naman akong naglakad papunta sa tabi niyang upuan..

" Go ahead, eat. Don't worry " 

Ika niya.. kaya kumuha na ako ng pinggan at inilagay ko ang bawat nakahain na pagkain sa aking pinggan.. agad agad kong nilantakan ang mga pagkain na parang gutom na aso.. wala na akong nararamdaman sa oras na yun, kundi ang busogin ang sarili ko.. 

Pagkatapos kong lantakan lahat ng pagkain.. I burped a little loud... nagulat ako kaya naman tinakpan ko ang aking bibig at nag sorry ako sakanya.. kanina habang kumakain ako.. I can feel his eyes on me.. pero It doesn't feel like he's judging me.. Instead he looked relieved to see me stuffing my self with so much food..

"Thank you, Mr. Stranger. Thank you for helping me... I'll pay it back to you, I promise..."

" No worries. Call me Mr. Void."

" I'm glad you liked everything I've prepared."

" Yeah, thank you, everything tasted good.. hehe"

Pabalik na sana ako sa taas.. upang mag pahinga na muli sa kwarto... nang biglang tawagin niya ako..

" Hey, hold on. I bought this for you. Take a shower and use these clothes."

Nagulat ako... he even bought me clothes.. biglang nakara

mdam ako ng.. pag init ng aking mukha at pagbilis ng takbo ng aking puso...