Home / Romance / He's Gay / CHAPTER 4

Share

CHAPTER 4

Author: ImVictorique
last update publish date: 2021-11-12 08:24:35

Magkakasama silang lahat ngayon sa hapag-kainan kasama ang buong pamilyang Villarreal. Hindi tulad kanina na masigla ang usapan, ngayon ay napakatahimik kaya hindi maiwasang kabahan si Rhea. Para bang nasa gitna siya ng isang seryosong pulong na puro negosyante ang kasama. Alam niyang mahalaga ang unang impresyon dahil wala namang tunay na nakakakilala sa kanya roon.

Tahimik siyang kumakain at naghihintay kung may magsasalita. Ayaw niyang mauna o magsalita nang hindi oras dahil baka may patakaran sila na bawal magsalita habang kumakain, gaya ng nakasanayan sa ilang mayayamang pamilya.

Habang kumakain, biglang umubo si Mrs. Villarreal, na agad na nakakuha ng atensyon ng lahat. Akala ni Rhea ay nabilaukan ito, pero imbes na uminom ng tubig ay diretsong tumingin ito sa kanya. Dahil sa titig na iyon, nakaramdam si Rhea ng kaba at biglang nahihiya.

Lalong bumilis ang tibok ng puso niya habang tuloy-tuloy pa rin ang pagtitig sa kanya ng babae. Para hindi na siya mapansin , dahan-dahan niyang ibinaba ang ulo.

Alam na rin niya ang pangalan ng lahat ng nasa mesa dahil ipinakilala na sila ni Lucas kanina, na para bang ipinapakilala ang mga empleyado sa bagong kasamahan. Kahit pilit na pinapababa ni Lucas ang boses para magmukhang babae, nanatili pa rin itong pormal at maayos sa pagkilos. Hindi ito nagbihis pambabae o naglagay ng makeup, hindi tulad ng iba na hayagang ipinapakita ang kanilang pagkababae. Napansin lang ni Rhea na medyo maarte ito, pero hindi na niya iyon inisip pa.

"So, dear, what is your name?" sa wakas ay tanong ni Mrs. Villarreal. Nakahinga nang maluwag si Rhea dahil may nagsalita na rin.

Pinunasan niya muna ang bibig bago sumagot. "Rhea Benitez, Ma'am Lucianda."

"Wait, are you related to the late Francisco Benitez, the owner of Benitez Restaurant?" tanong ni Sir Adam, ang ama, na may kakaibang karisma. Gusto sanang ngumiti si Rhea nang maalala ang biro nito kanina sa kwarto, pero agad nabura ang saya dahil naalala niya ang mabigat na pangyayari na nangyari dalawang taon na ang nakalipas.

Marahil ay napansin ang pag-aatubili niya, kaya bahagyang tinapik siya ni Lucas. "Hoy, Chararat, anong problema mo?" pabulong nitong sabi, pero hindi siya nagpatinag. Hindi naman sila magkaibigan para malaman niya ang sakit na dinadala niya.

Ngumiti siya nang kaunti at tumango. "Opo, siya po ang aking ama," sagot niya bago ipagpatuloy ang pagkain. Tahimik siyang nagdasal na sana wala nang magtanong pa tungkol sa pamilya niya. Sariwa pa rin ang sugat kahit dalawang taon na ang lumipas.

"Talaga? Hindi ako makapaniwala!" tuwang-tuwang sagot ni Sir Adam. Hinawakan pa nito ang braso ng asawa na kukuha sana ng pagkain, kaya napilitan si Mrs. Villarreal na tapikin ang balikat niya. Nagkunwari lang itong nagtatampo at muling humarap kay Rhea.

"Alam mo ba, hinangaan ko ang tatay mo. Napakahusay niyang chef. Dahil sa kanya, hindi ko kailangang matulog sa labas noong buntis ang asawa ko sa bunso naming anak. Itong babaeng ito," sabay turo niya kay Mrs. Villarreal, "ay sobrang mapili noon sa pagkain. Ayaw niya ng iba kundi yung luto ng tatay mo. Minsan, muntik na akong mapalayas sa bahay dahil hindi ko nadala agad ang paborito niyang beef steak. Narinig ko ang nangyari. Nakakalungkot. Pero nakaka-inspire na makita kang lumalaban."

"It is okay, sir. I am moving on," pagsisinungaling ni Rhea. Sa totoo lang, hindi pa siya nakakaahon. Ayaw niya ng tingin ng awa mula sa ibang tao, pero alam niyang ganoon talaga.

"Bakit ka ba nagso-sorry, Dad? Ano bang nangyari two years ago?" tanong ni Luciana, ang pangalawang anak pagkatapos ni Lucas.

Umubo si Sir Adam bago sumagot. "Hindi ko kuwento iyon para ikuwento ko. Kumain ka na lang, Luciana." Napatahimik ang lahat at napasimangot ang dalaga. Samantala, lihim na nagpasalamat si Rhea dahil nailigtas siya sa masakit na paksa.

Natapos ang agahan sa masiglang ingay. Salamat kay Lucas na panay ang biro sa mga kapatid at sa kanilang magulang, lalo na kay Sir Adam, na nakisama rin. Ang tahimik na umaga ay napalitan ng halakhakan at para kay Rhea, malaking ginhawa iyon. Naiwasan ang mas malalim na usapan tungkol sa kanyang pamilya.

Pagkatapos ng pagkain, nag-usap sina Lucas at Sir Adam sa opisina. Hindi alam ni Rhea kung tungkol saan iyon at hindi na siya nakialam. Nasa kwarto siya ni Lucas at abala sa pag-iimpake. Handa na siyang umalis. Pakiramdam niya ay hindi na tama kung tatagal pa siya roon dahil isa siyang estranghero. May kailangan pa siyang ayusin, gaya ng pagsasara ng kanilang restaurant at pagdalaw sa ina sa ospital.

Lubos siyang nagpapasalamat kay Lucas kahit na medyo kakaiba ang ugali nito. Tinulungan siya kahit hindi sila magkakilala. Ayaw niyang maging pabigat, kaya ito na siguro ang tamang oras para umalis. Sa huli, isa lang naman siyang babaeng muntik nang sumuko sa buhay na nagkataong nadaanan siya sa kalsada.

Huminga siya nang malalim at umupo sa gilid ng kama. Naalala niya kung paanong kagabi ay handa na siyang mamatay, pero ngayon ay buhay pa rin siya. Hindi niya alam kung hindi lang talaga iyon ang oras niya o sadyang masuwerte lang siya. Pero dahil humihinga pa siya, baka nga may pag-asa pa.

Nag-ipon siya ng lakas ng loob bago tumayo at sumilip sa salamin. Nang makasigurado sa hitsura niya, kinuha niya ang gamit at dahan-dahang lumabas ng kwarto. Iniisip niya na wala namang masama kung aalis siya nang hindi nagpapaalam. Siguradong wala namang maghahanap sa kanya. Tahimik niyang sinuri ang paligid kung may makakakita ba sa kanya. Alam niyang hindi magalang iyon, pero sobra na siyang nahihiya para magpaalam pa. Sa isip niya, hindi naman siya kilala ni Lucas at malabong magtagpo pa sila ulit.

Sa kabutihang palad, iilang kasambahay lang ang nandoon kaya nakalabas siya ng gate nang walang nakakapansin. Pagkalabas, hindi na siya lumingon. Diretso siyang naglakad palayo sa bahay ng mga Villarreal, ang tahanan ng lalaking pansamantala lang na nagbigay sa kanya ng masisilungan.

Samantala, pagpasok ni Lucas sa opisina ng kanyang ama, agad niyang napansin ang seryosong mukha nito. Nakaupo si Sir Adam sa swivel chair, samantalang si Lucas ay naupo sa sofa. Inaasahan niyang tungkol sa kumpanya ang pag-uusapan nila, ngunit mali siya.

Mas kinabahan siya nang makita ang tusong ngiti sa labi ng ama. Alam niyang hindi magandang balita ang kasunod niyon.

“Luc, siya ang solusyon,” diretsong sabi ng ama.

Nakapakunot ang noo ni Lucas. Hindi agad maintindihan ang ibig sabihin. “Sino yung ‘siya’? At anong solusyon? May math problem ba tayong kailangang sagutan, o may problema ba ang kumpanya na hindi ko alam?” sarkastiko niyang sagot kahit kinakabahan na siya.

“Yung babaeng dinala mo dito! Sí, Rhea. Gusto kong pakasalan mo siya,” walang paliguy-ligoy na sagot ng ama.

Nanlaki ang mata ni Lucas. Napasubo siya at muntik nang mabilaukan. Agad inabot ang baso ng tubig para maligtas ang sarili. “Ako? Pakakasal sa babae?” Itinuro pa niya ang sarili. “Dad, alam mong bakla ako mula ulo hanggang paa! Bakit ko siya pakakasalan? Babae siya; babae rin ako! At kung tutuusin, mas maganda pa ako kaysa sa kanya!”

Tumigas ang mukha ng ama. “Wala akong pakialam. Kailangan mong pakasalan siya, Lucas. Alam mong kapag hindi, hindi ibibigay ng lolo mo ang kumpanya sa iyo at baka mapunta pa ito sa ibang kamag-anak. Ayaw mong mangyari iyon, di ba? Kaya magdesisyon ka na. Nauubos ang oras.”

Natahimik si Lucas. Bigla niyang kinalkula sa isip ang sitwasyon na parang negosyante. Kung hindi siya magpapakasal, baka talaga ngang ibigay ng lolo niya sa iba ang kumpanya. Pero kung papakasal siya, katapusan na iyon ng fabulous niyang buhay.

“Dad, wala na bang ibang paraan?” reklamo niya na parang bata, pamaypay ng kamay sa sarili kahit todo lamig ang aircon.

“Wala na. Kilala mo ang lolo mo na mahilig sa imbestigasyon. He will know it if it is all a lie or fake. Hindi mo siya maloloko. I already did it once, but your Grandpa thinks so far ahead,” sagot ng ama.

Napairap si Lucas at napabuntong-hininga. “Fine. Kakausapin ko si Rhea.”

Galit siyang lumabas ng opisina at dumiretso sa kuwarto, pero pagdating niya roon, wala na ang babae. Pati gamit nito, dinala na ni Mang Tomas.

“What? Tumakas siya?” Nanlaki ang mata ni Lucas. “Bruha! Pag nakita ko siya, sasambunutan ko talaga siya nang 360 degrees! Ganito ba ang sukli sa pagtulong ko?”

Biglang may naisip siyang plano. Mayabang siyang ngumiti, dinampot ang cellphone at nag-dial ng kilalang numero.

“Hello, Sir—este Miss Lucy?” Sagot ng isang lalaki sa kabilang linya. Ito ang kanilang pinagkakatiwalaang imbestigador.

“Hanapin mo si Rhea Benitez at i-email mo agad lahat ng impormasyon tungkol sa kanya. At gusto ko rin ng eksaktong lokasyon niya ngayon,” utos ni Lucas habang pumipili ng damit sa closet.

“Noted, Miss. Ipapadala ko po sa loob ng limang minuto,” agarang aksyon ng lalaki.

“Good, I’ll be waiting then.” Anya ni Lucas bago binaba ang tawag. Ngumisi siya, iniisip kung gaano kagulat ang mukha ni Rhea kapag nakita siya ulit. May utang ito sa kanya at kailangan nitong panindigan iyon. Hindi niya ito palalampasin, lalo na ngayong kailangan niya ito.

Ilang minuto lang, nag-vibrate ang cellphone niya.

One message received

From: XXXX 9:15 AM

Current location: Benitez Restaurant near Central Park.

Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Kinuha niya agad ang susi ng kotse at tumakbo papunta sa garahe.

“Maghanda ka sa akin, Chararat,” bulong niya bago pinaandar ang sasakyan.

Samantala, sa Benitez Restaurant, kausap ni Rhea ang mga empleyado niya sa huling pagkakataon.

“Ms. Rhea, wala na ba talagang ibang paraan para mailigtas ang restaurant?” malungkot na tanong ni Julie, isa sa mga pinakamatagal nang waitress doon.

Umiling si Rhea. Mabigat ang boses. “Kung may paraan lang sana… pero kailangan ko na itong isara. Pasensya na, mawawalan kayo ng trabaho. Marami nang nangyari at kailangan ko na ring humanap ng ibang pagkakakitaan. Sana maintindihan ninyo.”

Hindi siya chef at hindi rin marunong sa negosyo. Dalawang taon na niyang sinubukang palaguin muli ang restaurant, pero palaging bigo. Dapat sana ay ang kuya niya ang humawak nito, pero dahil bigla itong nawala, pati na ang kanilang ama, napunta lahat sa kanya. Ayaw man niyang aminin, sarili niya ang sinisisi niya sa pagkabagsak at ngayon, pati mga tauhan niya ay apektado.

“Huwag niyo pong sisihin ang sarili niyo, Ma’am,” sabi ni Kate, isa sa mga staff, para maibsan ang bigat na nararamdaman ni Rhea.

Napangiti siya nang mahina. “Salamat. Pero hanggang dito na lang talaga. Umalis na kayo; ako na ang bahala dito. Pupunta rin ako sa ospital mamaya. Salamat sa lahat.”

Isa-isa niyang niyakap ang mga ito bago sila tuluyang umalis. Pagkatapos, nagsimula na siyang mag-impake ng gamit sa katahimikan.

Biglang tumunog ang chime ng p***o, hudyat na may pumasok. Akala niya ay customer na nagkamali ng pasok, kaya nilapitan niya ang pintuan.

“Closed na po—” Hindi na niya natapos ang sasabihin dahil nanlaki ang mata niya.

Nakatayo doon ang taong huling inaasahan niyang makita—si Lucas, ang baklang apo ng Villarreal tycoon. Matulis ang tingin nito sa kanya, para bang may malaking utang siyang tinakbuhan.

“Found you,” Madiin na sabi nito.

Napatakip si Rhea ng bibig, gulat na gulat. Ano ang ginagawa nito rito?

ImVictorique

After editing this, I'll be posting book 2! Stay tuned.

| 1
Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • He's Gay   CHAPER 37

    Eight Months Later…Punong-puno ng kaba ang waiting room ng ospital. Paulit-ulit na naglalakad si Lucas habang hinihintay ang balita tungkol kay Rhea, na kasalukuyang nanganganak. Nasa waiting room din sina Kaley at ang iba pa nilang kaibigan, kasama ang mga kapatid niyang sina Luciana, Lucia, at Luca.“Kuya, puwede bang umupo ka muna? Nahihilo na ako kakatingin sa kakalakad mo,” reklamo ni Lucia habang nakasandal sa upuan.“Lucas, relax. Magiging okay si Rhea,” sabi ni Rave para pakalmahin siya.Umiling si Lucas at napahawak sa ulo.“Paano ako magre-relax? May nabasa ako na sobrang sakit daw manganak. Paano kung sobrang nasasaktan si Rhea ngayon? Paano kung may mangyaring masama sa kanya?”Agad na tumayo si Ruffa at lumapit sa kanya.“Hoy, Mars, huminga ka muna nang malalim. Nasa ospital si Rhea, at may mga doktor na nag-aalaga sa kanya. Magiging okay din ang lahat,” sabi ni Ruffa habang hawak ang mga balikat niya.Napabuntong-hininga si Lucas pero hindi pa rin siya mapakali. Umupo si

  • He's Gay   CHAPTER 36

    Pagkahinto ng kotse sa harap ng building, agad na binuksan ni Lucas ang p***o at mabilis na tumakbo papasok. Malakas ang yabag ng sapatos niya sa semento. May guard na tumawag sa kanya, halatang nagulat sa bigla niyang pagdating, pero hindi siya nagpaawat. Halos wala na siyang napapansin sa paligid. Iisa lang ang nasa isip niya—si Rhea, ang asawa niya.Paulit-ulit niyang pinindot ang elevator button gamit ang nanginginig niyang mga daliri. Bumukas ang ilaw nito, pero pakiramdam niya, napakabagal ng pagdating ng elevator.'Kailangan niyang makarating agad kay Rhea,' naiinip na bulong ni Lucas sa isip niya.Bawat segundo ay parang napakatagal. Malakas at mabilis ang tibok ng puso niya, kasabay ng magulong isip niya. Paulit-ulit na pumapasok sa isip niya ang mukha ni Rhea—ang pagtawa nito, ang pag-iyak, at ang paraan ng pagyuko nito sa sakit habang hawak ang tiyan. Halos hindi siya makahinga sa sobrang takot.'Sana ay ligtas si Rhea at ang baby nila,' paulit-ulit na dasal ni Lucas sa isip

  • He's Gay   CHAPTER 35

    After three days,Maagang pumasok ang sikat ng araw sa condo ni Lucas, dumaan sa mga kurtina at nagbigay ng mainit na liwanag sa sahig. Tahimik ang paligid, pero halatang may inaasikaso ang mag-asawa. May ilang kahon sa sahig na hindi pa puno, at bukas ang maleta sa kama na may iilang damit na gusot-gusot ang pagkakalagay.Nakaupo si Lucas sa carpet habang hawak ang isang kamiseta. Ilang beses na niya itong sinubukang tiklupin, pero sa bawat attempt niya, lalo lang itong gumugulo. Sa huli, napailing na lang siya at basta isiniksik ang damit sa maleta.Sa kabilang bahagi ng kuwarto, pinapanood siya ni Rhea habang maayos na tinutupi ang mga jeans nito. Dalawang kahon na ang napuno niya ng toiletries at mga libro, samantalang si Lucas ay hirap na hirap pa rin sa pangalawang kamiseta.“Bilisan mo nga sa pag-iimpake. Mas mabagal ka pa sa akin, eh ako nga dapat ang mas maarte sa ating dalawa,” biro niya habang nakapamewang.Lumingon si Lucas at ngumisi nang malaki.“Mas okay nga ’yan. Wala n

  • He's Gay   CHAPTER 34

    “Now what?” mahinang tanong ni Rhea kay Lucas habang magkatabi silang nakahiga sa sofa ng sala.Mahina ang ilaw mula sa telebisyon, at tahimik na ang buong bahay. Nakapatong ang isang braso ni Lucas sa balikat niya habang nakasandal naman ang ulo ni Rhea sa dibdib nito.Naririnig niya ang tibok ng puso ni Lucas. Nakakagaan iyon ng pakiramdam, na para bang isang pamilyar na awit na nagbibigay sa kanya ng kapanatagan.Paminsan-minsan, maririnig ang mahinang langitngit ng kisame at ang ugong ng refrigerator. Nasa kuwarto na ang kanyang ina at nagpapahinga. Lagpas alas-otso na rin, at dahil kakagaling lang nito sa ospital, sinisigurado ni Rhea na hindi ito nagpupuyat.Tahimik at komportable ang maliit nilang bahay, pero hindi pa rin mawala ang kaunting pag-aalala ni Rhea sa mga susunod nilang gagawin.Yumuko si Lucas para tingnan siya.“What do you mean, ‘what now’?” tanong nito, halatang naguguluhan.Bahagyang umayos ng higa si Rhea para makita nang mabuti ang mukha nito.“I’m talking abo

  • He's Gay   CHAPTER 33

    Dahil sa sinabi ng kanyang ina noong nakaraang linggo, nagkaroon na ng lakas ng loob si Rhea na magpa-check-up sa isang OB clinic ngayong araw.Bakit ngayon lang siya nagpasiyang magpa-check-up?Hindi rin alam ni Rhea ang eksaktong dahilan. Siguro dahil sa takot. Noon pa man, natatakot na siya sa mga bagay na hindi niya alam ang kalalabasan. May parte sa kanya na ayaw malaman kung ano ang magiging resulta ng pregnancy test. May mga araw din na sobrang busy siya sa trabaho, kaya iyon na lang ang pinagkakaabalahan niya para hindi masyadong mag-isip.At nariyan din si Lucas.Ayon sa kanyang ina, madalas itong bumisita sa bahay nila at hindi kailanman dumarating nang walang dalang pasalubong. Minsan, bulaklak. Minsan naman, basket ng prutas, homemade food, o simpleng sulat na siya mismo ang sumulat.Hindi naman nito hinihiling na makita si Rhea. Iniiwan lang nito ang mga dala niya, na para bang iyon ang paraan niya para humingi ng tawad sa asawa.Ang nanay ni Rhea ang laging sumasalubong k

  • He's Gay   CHAPTER 32

    Dahan-dahang tumayo si Lucas, pero halatang nanghihina ang mga tuhod niya. Para bang ngayon lang tuluyang bumigay ang katawan niya matapos ang lahat ng nangyari nitong mga nakaraang araw. Nag-aalangan man, binitiwan siya ng kanyang ina. Nag-aalala, napatingin muna siya sa anak bago ibinaling ang tingin sa dalawang makapangyarihang lalaki na kakapasok lang sa sala.Lalong bumigat ang pakiramdam sa loob ng silid dahil sa presensya ng kanyang lolo at ama. Hindi lang basta pag-uusap ng pamilya ang dating ng sitwasyon. Para iyong isang paglilitis, at si Lucas ang akusadong kailangang humarap sa kanilang dalawa.Ilang sandali ring walang nagsalita."Grandpa… Dad…" sa wakas ay sambit ni Lucas. Mahina at nanginginig ang boses niya. Kahit ang simpleng pagtawag sa dalawa ay parang napakahirap gawin. Noon pa man, isa sa pinakamalaking kinatatakutan niya ang mabigo ang mga ito, pero ngayon, mas personal ang sakit. Pakiramdam niya, may isang bagay siyang sinira na matagal nang pinahahalagahan ng pa

  • He's Gay   CHAPTER 1

    YEAR 2014ST. JOSEPH HOSPITAL (9:30 PM)“Dok, kamusta po ang mama ko? Wala pa rin po bang pagbabago?” mahinahong tanong ni Rhea, may halong pagod at pag-asa ang boses habang nakaupo siya sa loob ng opisina ni Doktor Mike. Siya ang doktor na parang tatay na sa kanya, mula nang maaksidente ang kanyang

  • He's Gay   CHAPTER 6

    Hindi alam ni Rhea kung paano siya magrereact sa lahat ng nangyayari. Parang natulala siya sa mga sinasabi ni Lucas at nagsitayuan ang mga balahibo niya sa katawan sa sobrang kabaliwan nito. Tahimik siyang napakagat-labi habang pinagmamasdan ang bading, iniisip kung seryoso ba ito o hindi. Makalipas

  • He's Gay   CHAPTER 5

    "Hoy, Bakla! Anong ginagawa mo rito?!" gulat na sigaw ni Rhea habang nanlaki ang mga mata at nakatitig sa lalak-esteng baklang nasa harap niya. Unang-una, hindi niya inakalang makikita niya pa ulit si Lucas lalo na ilang oras palang ang nakakalipas matapos siyang umalis nang walang paalam mula sa Ma

  • He's Gay   CHAPTER 3

    Ramdam ni Rhea ang ginaw na unti-unting sumisingaw sa kanyang balat. Nanginginig ang kanyang mga kamay sa sobrang lamig, ngunit pinilit pa rin niyang itaas ang braso upang abutin ang switch ng electric fan at patayin ito. Kahit anong kapâ at hagilap ang gawin niya, wala siyang makapa. Naiinis at nan

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status