LOGIN: Pagtataksil sa Dilim
Sa mga sumunod na araw, nagpatuloy si Seraphina sa kanyang pagpapanggap. Nagpanggap siyang walang alam, nagpanggap siyang nagtitiwala kay Damien, nagpanggap siyang mahal pa rin niya ito. Ngunit sa loob niya, nagpaplano na siya. Sa tuwing umaalis si Damien para maghanap ng pagkain o mag-ikot sa paligid, lihim na kinukuha ni Seraphina ang kanyang cellphone. Kinokopya niya ang mga numero ng telepono, mga mensahe, at mga litrato. Kailangan niya ang lahat ng impormasyon na makukuha niya. Isang gabi, habang natutulog si Damien, lumabas si Seraphina ng bahay. Nagtungo siya sa isang malapit na bayan at naghanap ng internet cafe. Kailangan niyang makipag-ugnayan kay Marco. Pagdating niya sa internet cafe, agad siyang nagbukas ng email account at nagpadala ng mensahe kay Marco. "Mayroon akong impormasyon tungkol kay Damien," isinulat ni Seraphina. "Gusto kong makipagkita sa iyo." Sa loob lamang ng ilang minuto, nakatanggap siya ng sagot mula kay Marco. Sinabi nito sa kanya ang lugar at oras ng kanilang pagkikita. Kinabahan si Seraphina. Alam niyang mapanganib ang kanyang ginagawa. Kung malalaman ni Damien ang kanyang pagtataksil, siguradong papatayin siya nito. Ngunit hindi siya maaaring umurong. Kailangan niyang gawin ito para sa kanyang sariling kaligtasan. Kailangan niyang gawin ito para sa hustisya. Kinabukasan, lihim na umalis si Seraphina sa safe house. Nagtungo siya sa lugar kung saan sila magkikita ni Marco. Pagdating niya roon, nakita niya si Marco na naghihintay sa kanya. May dala itong isang grupo ng mga lalaki. "Mayroon akong impormasyon tungkol kay Damien," sabi ni Seraphina. "Narito ang kanyang cellphone. Naglalaman ito ng lahat ng kanyang mga lihim." Inabot ni Seraphina kay Marco ang cellphone ni Damien. Kinuha ito ni Marco at sinuri. "Magaling," sabi ni Marco. "Ginawa mo ang tamang desisyon. Tutulungan ka naming protektahan. Bibigyan ka namin ng bagong buhay." "Kailan niyo siya papatayin?" tanong ni Seraphina. "Hindi pa ngayon," sagot ni Marco. "Kailangan muna nating gamitin si Damien para makuha ang iba pang mga kaaway namin. Pagkatapos, papatayin namin siya." Kinabahan si Seraphina. Ayaw niyang gamitin si Damien. Ayaw niyang makita siyang mamatay. Ngunit wala na siyang magagawa. Nakagawa na siya ng desisyon. Kailangan niyang panindigan ito. "Sige," sabi ni Seraphina. "Tutulungan ko kayo." "Magaling," sabi ni Marco. "Ngayon, kailangan mong bumalik sa safe house. Kailangan mong magpanggap na walang nangyari. Kailangan mong maging mata at tenga namin." "Okay," sabi ni Seraphina. Bumalik si Seraphina sa safe house. Nagpanggap siyang masaya at walang problema. Nagpanggap siyang mahal pa rin niya si Damien. Ngunit sa loob niya, nagdurusa siya. Alam niyang nagtataksil siya sa taong mahal niya. Alam niyang nagiging kasabwat siya sa kanyang kamatayan. Ngunit wala siyang ibang pagpipilian. Kailangan niyang gawin ito para sa kanyang sariling kaligtasan. Sa mga sumunod na araw, patuloy na nagbigay si Seraphina ng impormasyon kay Marco tungkol kay Damien. Sinabi niya sa kanya ang lahat ng kanyang mga plano, ang kanyang mga kaibigan, at ang kanyang mga kahinaan. Hindi alam ni Damien na pinagtataksilan siya ng babaeng pinakamamahal niya. Hindi niya alam na papalapit na siya sa kanyang kamatayan. At si Seraphina, sa bawat araw na lumilipas, lalo siyang nagiging miserable. Alam niyang gumagawa siya ng masama. Alam niyang mapapahamak siya. Ngunit wala na siyang magagawa. Huli na ang lahat. Wala na siyang kawala. Sa mga sumunod na araw, nagsimulang makaramdam ng kakaiba si Damien. Parang may nagbago kay Seraphina. Hindi na siya gaya ng dati. Madalas siyang tahimik at malayo. At parang may itinatago siya. Isang gabi, habang naghahanda sila ng hapunan, tinanong ni Damien si Seraphina. "May problema ba?" tanong ni Damien. "Parang ang tahimik mo kasi." "Wala," sagot ni Seraphina, pilit na ngumiti. "Pagod lang ako." Hindi kumbinsido si Damien. Alam niyang may itinatago si Seraphina. Ngunit hindi niya alam kung ano iyon. "Sigurado ka?" tanong ni Damien. "Oo," sagot ni Seraphina. "Kung may problema, sabihin mo sa akin," sabi ni Damien. "Magkasama tayo sa laban na ito." "Alam ko," sabi ni Seraphina. Ngunit hindi pa rin nawawala ang pagdududa ni Damien. Sa mga sumunod na araw, sinimulan niyang bantayan si Seraphina. Sinusundan niya siya kapag umaalis siya ng bahay. Tinitingnan niya ang kanyang cellphone kapag natutulog siya. Isang araw, habang sinusundan ni Damien si Seraphina, nakita niya itong nakikipagkita kay Marco. Nagtago si Damien at pinakinggan ang kanilang usapan. "Kailangan na nating kumilos," sabi ni Marco. "Handa na ang lahat. Kailangan mo na siyang ilagay sa tamang lugar." "Hindi ko kaya," sabi ni Seraphina. "Hindi ko siya kayang patayin." "Kailangan mong gawin ito," sabi ni Marco. "Kung hindi, papatayin din kita." Nagulat si Damien sa kanyang narinig. Hindi niya akalain na kaya siyang pagtaksilan ni Seraphina. Hindi niya akalain na kaya siyang ipapatay nito. Galit na galit si Damien. Gusto niyang lumabas sa kanyang pinagtataguan at patayin si Marco. Ngunit pinigilan niya ang kanyang sarili. Kailangan muna niyang malaman ang buong katotohanan. Pagkatapos mag-usap ni Seraphina at Marco, bumalik si Seraphina sa safe house. Sinundan siya ni Damien. Pagdating ni Seraphina sa bahay, hinarang siya ni Damien. "Sino si Marco?" tanong ni Damien. Nagulat si Seraphina. Hindi niya alam kung paano sasagot. "Hindi ko siya kilala," sabi ni Seraphina, pilit na magsinungaling. "Huwag kang magsinungaling sa akin," sabi ni Damien. "Narinig ko ang usapan ninyo. Alam kong pinagtataksilan mo ako." Umiyak si Seraphina. "Patawarin mo ako," sabi niya. "Napilitan lang ako." "Sino ang pumilit sa iyo?" tanong ni Damien. "Si Marco," sagot ni Seraphina. "Sinabi niya na papatayin niya ako kung hindi kita ipapatay." Galit na galit si Damien. Hinawakan niya nang mahigpit ang braso ni Seraphina. "Bakit mo ginawa ito?" tanong ni Damien. "Mahal kita. Bakit mo ako pinagtaksilan?" "Mahal din kita," sabi ni Seraphina. "Pero natakot ako. Ayokong mamatay." Binitawan ni Damien ang braso ni Seraphina. Hindi niya alam kung ano ang gagawin. "Umalis ka," sabi ni Damien. "Ayokong makita ang pagmumukha mo." "Patawarin mo ako," sabi ni Seraphina. Ngunit hindi na nakinig si Damien. Tumalikod siya at pumasok sa bahay. Umiyak si Seraphina at umalis. Alam niyang sinira niya ang lahat. Alam niyang wala na siyang babalikan.Ang Mga Susunod na Henerasyon at Bagong Pangarap Isang dekada pa ang lumipas matapos ang 50th anibersaryo nina Damien at Seraphina. Sa kasamaang palad, pumanaw na si nanay Linda sa edad na 95 — ngunit siya ay namatay na puno ng kaligayahan, alam niyang iniwan niya ang isang pamilya at bayan na puno ng pag-asa. Ang buong bayan ay dumalo sa kanyang libing, at maraming tao ang nagsalita tungkol sa kanyang kabutihan at pagmamahal sa lahat. “Si nanay Linda ay ang puso ng ating bayan,” sabi ni Seraphina sa libing. “Siya ang nagturo sa atin ng kahalagahan ng pagmamahal sa pamilya at pagtutulungan sa isa’t isa. Hindi namin siya makakalimutan.” Samantala, si Damien Jr. ay ikinasal na sa isang batang babae na nagngangalang Mia — isang doktor na nagtatrabaho sa mga komunidad na nangangailangan. Sila ay may dalawang anak na sina Luna at Noah. Si Luna ay mahilig sa sining tulad ng kanyang ama, habang si Noah ay mahilig sa agham tulad ng kanyang ina.
Ang Pagdating ng Hinaharap Dalawang dekada pa ang lumipas, si Damien Jr. ay naging isang kilalang environmentalist na nagtatrabaho sa buong mundo para protektahan ang kalikasan. Siya ay nagtatag ng isang internasyonal na organisasyon na tumutulong sa mga komunidad na pangalagaan ang kanilang mga likas na yaman at bumuo ng mga programa para sa napapanatiling pag-unlad. Si Seraphina Jr. ay naging isang kilalang artista at musikero na gumagawa ng mga kanta at palabas tungkol sa pag-ibig, kalikasan, at pagbabago. Bawat kanta niya ay may mensahe na nakaka-inspirasyon sa mga tao na gawin ang tama para sa kanilang sarili at para sa mundo. Si Rafael ay naging isang biyologo na nakatuon sa pag-aalaga ng mga endangered na hayop. Nagtatrabaho siya sa mga kagubatan at dagat sa buong mundo, at nakatulong siya na iligtas ang maraming uri ng hayop mula sa pagkalipol. Ang bayan ng Daraga ay naging isa nang internasy
Ang Pagbabago ng Panahon at Ang Mga Bagong Yugto Limang taon pa ang lumipas, ang bayan ng Daraga ay naging isa nang modelo ng maayos na pagpapaunlad sa buong bansa. Ang mga programa ng bayan para sa edukasyon, kalusugan, at kalikasan ay kinikilala ng gobyerno at mga internasyonal na organisasyon. Maraming bayan ang nangangalap ng payo sa kanila kung paano gawing mas maunlad ang kanilang sariling komunidad. Si Damien Jr., na ngayon ay labindalawang taong gulang na, ay naging lider ng “Kabataan para sa Bayan” organisasyon. Kasama ang kanyang mga kaibigan, nagpasya silang magtatag ng isang “Youth Eco-Forum” na nagdudulot ng mga kabataan mula sa iba’t ibang bahagi ng bansa para mag-usap-usap tungkol sa mga paraan para protektahan ang kalikasan at mapabuti ang buhay ng kanilang mga kababayan. “Ang mga kabataan ay may boses, at dapat itong marinig!” sabi ni Damien Jr. sa unang Youth Eco-Forum. “Kami ang mga mamumuno sa hinaharap, kaya dapat kam
Ang Mga Bagong Pangarap ng Mga Kabataan at Ang Paglaki ng Pamilya Tatlong taon pa ang lumipas, ang bayan ng Daraga ay naging isa nang kilalang sentro ng eco-tourism at lokal na pagpapaunlad sa buong bansa. Maraming kabataan mula sa ibang probinsya ang pumupunta doon para mag-aral sa training institute, at marami rin ang nagiging boluntaryo sa mga proyekto ng bayan para sa kalikasan at edukasyon. Si Damien Jr., na ngayon ay pitong taong gulang na, ay isang masiglang estudyante sa paaralan na itinayo ni Seraphina. Siya ay mahilig sa sining at agham, at laging nangunguna sa kanyang klase. Mayroon din siyang grupo ng mga kaibigan na sama-samang nagtatanim ng mga puno at naglilinis ng dagat tuwing linggo. “Mga kaibigan, tara na! Kailangan nating maglinis ng dagat ngayong Linggo!” sabi ni Damien Jr. sa kanyang mga kaibigan habang naglalakad sila pauwi mula sa paaralan. “Sabihin natin sa ating mga “Sabihin natin sa ating mga ma
7Ang Paglathala ng Libro at Mga Bagong Pagkakataon Isang taon pa ang lumipas, natapos na ang libro ni Clara — pinamagatang “Sa Tabi ng Dagat: Ang Kwento ng Pag-ibig at Pagbabago sa Bayan ng Daraga”. Ito ay naging bestseller agad sa buong bansa, at maraming tao ang bumibisita sa bayan para makita mismo ang mga lugar na binanggit sa libro at makilala ang mga tauhan ng kwento. “Ang daming turista ngayon!” sabi ni Aling Carmen habang nagluluto ng pagkain sa kanyang restawran. “Minsan nga ay wala nang puwesto dahil sobrang daming tao! Maraming salamat sa libro ni Clara — lalong umunlad ang ating negosyo!” “Oo naman po,” sabi ni Leo, tumutulong sa paghahatid ng pagkain. “Dahil sa libro, mas maraming tao ang nakakaalam sa ating bayan at sa mga magagandang tanawin dito. Ito rin ay nakakatulong sa mga trabaho ng mga tao dito.” Isang araw, dumating ang isang grupo ng mga negosyante mula sa ibang bansa na gustong magtayo ng isang mala
Ang Pagdating ng Mga Bagong Kaibigan at Bagong Hamon Dalawang taon matapos ang pagbubukas ng eco-tourism park, ang bayan ng Daraga sa Bicol ay naging isa nang kilalang destinasyon para sa mga turista. Maraming bagong negosyo ang nabuksan — mga souvenir shop, maliit na hotel, at mga bangkang pang-isda na ginagamit din para sa island hopping. Ang mga bata sa bayan ay may mas maraming pagkakataon na matuto, at ang mga matatanda ay may trabaho at sapat na kita para sa kanilang pamilya. Isang umaga, may dumating na isang grupo ng mga artista at manunulat mula sa ibang bahagi ng bansa. Ang pinuno ng grupo ay si Clara — isang kilalang manunulat na gustong isulat ang kwento ng bayan ng Daraga at ng mga tao dito, lalo na ang kwento nina Damien at Seraphina. “Naririnig ko na ang inyong kwento mula sa mga kaibigan ko,” sabi ni Clara kay Damien at Seraphina nang makilala niya sila. “Gusto kong isulat ito sa isang libro — para maibahagi sa buong mundo







