Chapter 003

“I saw the baby shower party invitation card on your desk,” ani ko kay Sire habang magkasabay kaming naglalakad papunta sa conference room, bitbit ko ang mga papeles at laptop na gagamitin niya para sa board meeting.

“Henry sent it to me,” sagot niya.

“I see…” halos pabulong kong sabi. Napahinto siya kaya huminto na rin ako.

“Binigyan ka rin ba niya ng imbitasyon?” medyo nakataas ang kilay niyang tanong. Mapait akong napangiti.

"My mom gave it to me personally, but I know he’s the one who requested her to give it to me," sagot ko.

Pero alam kong hindi naman talaga nila inaasahang dumalo ako sa party na ‘yon.

“Pupunta ka ba?” tanong niya. Napabuga ako ng hangin.

“Me not showing up at their party is exactly what they want. Pinadalhan nila ako ng imbitasyon para inisin lang ako. But I don’t want them to think they’re winning. I want to attend to show them that I’m not weak. To show them that I’m not affected—even if the truth is, it hurts so much," diretsong pahayag ko habang nakatingin sa malayo, mahigpit ang pagkakayukom ng kamao ko.

Napatingin ako sa kanya nang maramdaman ko ang pagdapo ng palad niya sa ulo ko.

"If you're going, I'm coming with you," aniya.

“Sasamahan kita sa party. Gusto kitang alalayan,” dagdag niya habang marahang hinaplos ang buhok ko. Sandali akong napatitig sa kanya.

“Hindi mo kailangang gawin ’yon,” mahina kong sagot, pilit na ngumingiti. “This is my battle.”

"Exactly. That’s my point," sagot niya, seryoso ang tono.

“"And you’re no longer alone now, Yeon Na. Ever since you asked me to be your babymaker, I decided to support you in your fight. Huwag kang mahiyang humingi sa’kin ng kahit ano, dahil handa akong ibigay ‘yon sa’yo,” dagdag pa niya.

Hindi ko alam kung bakit muling bumigat ang dibdib ko, hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa isang bagay na matagal ko nang hindi naramdaman—ang pagkalinga, ang magkaroon ng kakampi.

Matagal na akong binalewala ng mga taong mahalaga sa akin. Walang kumakampi sa akin. Kaya makarinig ng isang taong handang lumaban kasama ko ay nakakatuwa, at sa parehong pagkakataon, nakakagulat. Hindi naman talaga kami close ni Sire kahit anim na buwan na akong nagtatrabaho sa kompanya niya. Nag-uusap lang kami tungkol sa trabaho, pero hindi ko akalaing ganito siya magrereact.

“So, let’s go. Baka ma-late tayo sa meeting,” aya niya. Napangiti na lang ako.

Tahimik naming tinahak ang natitirang distansya papunta sa conference room.

---

BABY SHOWER PARTY...

Pagkabukas ng pinto, agad kaming sinalubong ng magagarang dekorasyon. Magkasabay kaming pumasok ni Sire sa function hall ng hotel. Sa gitna ng hall, kapansin-pansin na kami ni Sire ang mga bisitang hindi nila inaasahang darating—lahat ng mga mata ay nakatutok sa amin, puno ng pagkabigla at pagtataka.

Naka-distansya man kami ni Sire sa isa’t isa, sapat na ang presensya niya para maramdaman kong hindi ako nag-iisa.

“Ito ang unang pagkakataon na dumalo ako sa party ni Henry. My mom never liked me attending any event that has anything to do with my father’s illegitimate son,” wika ni Sire habang magkasabay kaming naglalakad.

“Kaya pala labis ang pagtataka ng mga tao nang makita tayo rito,” tugon ko naman. Ako kasi, expected nilang may matinding hidwaan pa rin sa pagitan namin ni Henry, kaya’t hindi nila maiwasang magtaka kung bakit ako narito.

Sinabayan ko ang kumpiyansa ni Sire habang pinagtitinginan kami sa gitna ng hall. Suot ko ang isang fitted red bodycon dress na may patong na puting blazer. Litaw na litaw ang suot ko, lalo na’t ako lang ang naka-pula sa isang event na blue ang motif. Lalaki kasi ang dinadala ni Yeon Ji Elaine kaya blue ang napili nilang kulay.

Pagtingin ko sa harap, tanaw ko kaagad si Elaine. I saw her glowing smile lately habang abala siya sa pakikipag-usap sa mga bisita, pero noong nakita niya ako kasama si Sire, naglaho ang saya sa kanyang mga mata. Ganoon rin si Henry, naputol rin ang ngiti niya. Halata ang gulat. Hindi niya inakalang dadalo talaga ako sa baby shower party na pinaghandaan nila.

Lalong tumalim ang mga mata niya nang mapansin niya kung sino ang kasabay ko sa pagdating. Isa si Sire sa mga pinagselosan niyang lalaki noon. Noong bago pa lang ako sa Vemeer Company, madalas kasi noong tuwing day off ko ay may mga discussion kami via Zoom na kaming dalawa lang ni Sire, pero wala ‘yong ibang kahulugan. Baguhan pa lang kasi ako bilang executive assistant at kailangan kong matuto, kaya palagi kaming may meeting lalo na kapag may lapses ako sa trabaho ko bilang sekretarya.

Pero ang pagseselos ni Henry noon ay paraan niya lang para hindi ko siya paghinalaan sa pagtataksil niya. Lahat talaga ng lalaking nakakatrabaho ko noon, lalo na ‘yung napapansin niyang malapit sa akin, ay pinagselosan niya. Pinagbintangan niya akong nakikipaglandian sa ibang lalaki, pero ang totoo, siya pala ang may tinatagong kalandiang iba.

“Glad you came, Sire,” seryosong saad ni Henry sa kapatid niya bago muling ibinaling ang tingin sa akin. Pinasaringan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa, pero nanatili pa rin ang pag-igting ng kanyang mga panga.

“And you too. I thought you won't come,” sabi niya sa akin, pilit nilulunok ang inis niya.

“Bakit naman hindi, Henry? Imbitado naman ako, ’di ba? At kapatid ko si Elaine. Pamangkin ko ang dinadala niya,” nakangiti kong sagot, diretso ang tingin sa tiyan ng kapatid ko.

Ayaw kong ipahalata sa kanila na hanggang ngayon ay apektado pa rin ako—na nagtatapang-tapangan lang ako ngayon. Pero paninindigan ko ito dahil ayokong magmukhang mahina sa harapan nilang lahat.