Chapter 004

“I am excited to see my nephew, Elaine. May pangalan na ba kayo para sa kanya?” tila interesado kong tanong sa kapatid ko.

Dumikit si Elaine kay Henry, napakapit sa braso nito. Kanina, ang tingin niya sa akin ay parang nayayamot sa presensya ko. Ngayon naman, napalitan ng isang matamis na ngiti na parang nang-iinggit. Ramdam kong hindi siya magpapatalo sa akin. Gamay ko na ang ugali ng kapatid ko. Isa siyang mainggiting kapatid.

“Mayroon na. Dahil lalaki ang anak namin ni Henry, mas mabuti na isunod sa pangalan niya. Henry Jr.—‘yon ang ipapangalan namin sa anak namin. Hindi ba, honey?” aniya na may malambing na boses, halatang proud ang tono habang nagpapaka-bebe kay Henry.

Napatango naman si Henry. Kitang-kita rin sa mukha niya ang pagiging proud. At kapansin-pansin na tila wala siyang kahit katiting na pagsisisi sa nangyari sa relasyon namin. Hindi ko makita sa kanya ang kahit anong senyales ng guilt o panghihinayang sa pagtataksil niya sa akin.

Wala nga ba talaga? O baka ngayon lang siya ganito? Kung wala man ni kahit kaunti, gagawa ako ng paraan para pagsisihan niya ang naging desisyon niyang ipagpalit ako sa kapatid ko. Hindi ako titigil hangga’t hindi ako nakakaganti sa kanilang dalawa.

“Parang wala pa rin namang nagbago sa’yo, Elise?” ani Elaine sa akin, habang kapit na kapit pa rin kay Henry.

She already dropped calling me Ate simula noong nagkabukuhan na kami. Hindi ko makakalimutan ang gabing nahuli ko silang dalawa sa kusina habang nagse-sex. That was four months ago. Elaine is now seven months pregnant. Just two months away, isisilang na niya ang unang anak ni Henry. Kaya pala noong tinanong ko siya kung sino ang ama ng dinadala niya, hindi siya makasagot-sagot dahil si Henry pala ang tatay.

“Kahit baguhin mo pa ang pananamit mo, mula sa pagiging manang at badoy hanggang sa pagsusuot ng isang branded na damit, you’re still the same woman—boring as hell, especially in bed,” dagdag niyang komento, inuinsulto na naman ako pero pansin ko ang pait sa boses niya.

Naisipan kong tanggalin ang suot kong Dolçe & Gàbbana white double-breasted blazer na pino ang tahi at elegante ang porma, para ipasilay ang makinis kong balat. Ang suot kong fitted red bodycon dress ay may manipis na strap at off-shoulder sleeves, tamang-tama para i-highlight ang feminine kong balikat at magandang hubog ng katawan.

Hindi ko naman napigilan na ibaling ang aking paningin kay Henry. Tinitigan ko siya. Alam kong umiiwas siya sa tingin ko, pero kahit gano’n, napapansin ko pa rin ang pasimpleng sulyap niya sa postura ko ngayon. Pansin ko rin sa gilid ng mga mata ko ang tingin ni Elaine, ang inggit sa kanyang mga mata kahit hindi niya aminin. Alam kong mas lamang talaga ako sa ganda kumpara sa kanya. She may have that wild and daring side I could never compete with, but when it comes to elegance and class, she doesn’t even come close.

Pilit kong hinuhuli ang mga mata ni Henry, at sa wakas ay napadako iyon sa dibdib ko. Napahalukipkip ako pero baon ko pa rin ang isang ngiti. Sinadya ko talaga ang humalukipkip para naman mas lalong kong maitaas ang malusog kong dibdib. Napangisi ako sa isip ko noong hindi niya naiwasang mapalunok ng laway.

“Ikaw. Ang laki ng pinagbago mo, Elaine. Tumaba ka na. Sana pagkatapos mong manganak, magpapayat ka agad,” payo ko sa kanya bago ko muling ibinaling ang tingin kay Henry but this time nakaiwas na siya ng tingin.

“Kasi itong si Henry, nasa dugo niya ang pagiging obsessed sa mga babaeng slim at seksi ang katawan,” dagdag ko pa, medyo umarko ang isang kilay ko bago bahagyang ngumiti.

“Tumaba man ako ngayon, at least dahil sa pagbubuntis. Samantalang ikaw, wala ka nang pag-asang magbuntis dahil isa kang baog. Tama ba, hon?” ani Elaine na may ngising mapanukso. Napatango na lamang si Henry, bilang pagsang-ayon sa sinabi ni Elaine.

Hindi naman ako nagpatalo.

“Akala n’yo lang ‘yon,” ani ko. Saglit na naningkit ang mga mata ni Elaine, at medyo napataas ang isa niyang kilay.

“There’s nothing wrong with my reproductive system, Elaine. I’ve had plenty of check-ups and tests. I can assure you—I am not infertile. My OB-Gyne has confirmed that multiple times,” mariin kong sabi.

“Maybe Henry is the infertile—maybe the child isn’t even his—”

“Shut up!” hiyaw naman sa akin ni Henry, halata nagpantig ang kanyang tainga sa sinabi ko kaya gayon na lamang ang kanyang reaksiyon.

“Huwag mo akong akusahan na ako ang baog sa ating dalawa, Elise! Alam kong ikaw ang baog. Ikaw ang walang silbi—’yang matres mo ang walang silbi!” galit na galit niyang pagtatanggol sa sarili.

Mahina akong natawa, isang pagak na tawa na lalo lang nagpainit sa ulo nilang dalawa.

“Ba’t masyado kang defensive, Henry? Hindi ba ikaw ang palaging ayaw magpa-check-up? Bakit? Dahil takot kang malaman na ikaw talaga ang baog sa atin?” mahinahong sabi ko, pero bakas ang pang-iirita sa boses ko.

Akmang sasampalin niya ako pero mabilis na humarang ang kamay ni Sire, pinigilan niya na dumapo ang palad nito sa pisngi ko. Mahigpit niyang hinawakan ang pulsuhan ng kapatid niya.