His Beautiful Lie - Chapter 4: Ang Lalaking Laging Nakangiti

Voted

Sampung taon bago nalaman ni Eve na may cancer siya, nakilala niya si Rigo sa isang lugar na hindi niya gustong puntahan.

Birthday party iyon ng kaibigan niyang si Mara. Umuwi siya sa Pilipinas mula Dubai ilang buwan matapos maging final ang annulment nila ni Gabriel.

Ayaw niyang dumalo.

Maraming bisita. Malakas ang musika. At halos lahat ay nag-aakalang ang isang babaeng bagong hiwalay ay nangangailangan agad ng bagong lalaki.

"Isang oras lang," pakiusap ni Mara. "Kapag hindi ka nag-enjoy, ihahatid kita pauwi."

"Hindi ako mag-e-enjoy."

"Hindi mo pa nga nasusubukan."

"Maraming tao. Maingay. May mga lasing. Ano roon ang dapat kong ma-enjoy?"

"Free food?"

Iyon ang dahilan kung bakit naroon siya.

O iyon ang sinabi niya sa sarili.

Nakatayo siya sa balkonahe nang unang lumapit si Rigo. May hawak itong dalawang baso, ngunit tubig ang iniabot nito sa kanya.

"Hindi ako umiinom," sabi ni Eve.

"Good. Tubig iyan."

Sinilip niya ang baso bago tinanggap.

"Hindi rin ako tumatanggap ng drinks mula sa strangers."

"Then don't drink it."

Napatingin siya rito.

Ngumiti si Rigo. "I'm Rigo."

"Hindi ibig sabihin niyon na hindi ka na stranger."

"Fair point."

Sa halip na pilitin siyang makipag-usap, tumayo lamang ito sa kabilang bahagi ng balkonahe. Hindi masyadong malapit. Hindi rin nakaharang sa daan.

Napansin iyon ni Eve.

Karamihan sa mga lalaking lumalapit sa kanya ay agad nagtatanong kung may boyfriend siya, bakit siya tahimik, o bakit parang galit siya sa mundo.

Iba si Rigo.

"Hindi mo ako tatanungin kung bakit ako mag-isa?" tanong niya.

"Hindi."

"Bakit?"

"Dahil mukhang pinili mong mapag-isa."

Napatingin siya rito nang mas matagal.

Mayaman si Rigo. Halata iyon sa relo, sa sapatos, at sa paraan ng pakikitungo ng ibang bisita rito. Ngunit walang yabang sa pagkakatayo nito. Para lamang itong lalaking walang kailangang patunayan.

"Kaibigan mo si Mara?" tanong niya.

"Pinsan."

"Hindi niya sinabi."

"Maraming hindi sinasabi si Mara."

Hindi alam ni Eve kung bakit tila may kakaiba sa paraan ng pagkakasabi nito.

Bago siya makapagtanong, bumukas ang p***o ng balkonahe.

"Eve!" tawag ni Mara. "Picture!"

Umiling siya. "No."

"Please."

"I said no."

Tumawa ang isang lalaking lasing na nakatayo sa likod ni Mara. "Arte naman."

Agad tumigas ang katawan ni Eve.

Lumapit ang lalaki at akmang hahawakan ang kanyang braso.

Bago pa ito makalapit, humarang si Rigo.

"She said no."

"Nakikijoke lang."

"Then find someone who finds you funny."

Nawala ang ngiti ng lalaki. "Kilala mo ba ako?"

"No." Ngumiti si Rigo. "And I already don't like you."

Umalis ang lalaki habang nagmumura.

Hindi nagpasalamat si Eve.

Hindi rin iyon hinintay ni Rigo.

Nang gabing iyon, inihatid siya ni Mara. Ngunit bago siya sumakay sa kotse, iniabot ni Rigo ang isang business card.

"Hindi ko kailangan," sabi niya.

"I know."

"Then bakit mo ibinibigay?"

"Baka dumating ang araw na gusto mong uminom ng tubig kasama ang isang dating stranger."

Hindi niya tinawagan si Rigo.

Ito ang tumawag sa kanya pagkaraan ng tatlong araw.

Hanggang ngayon, hindi niya alam kung paano nakuha nito ang numero niya.

Noong tanungin niya, sinabi nitong si Mara ang nagbigay.

Nang tanungin niya si Mara, sinabi nitong hindi.

Hindi iyon binigyan ng pansin ni Eve noon.

Maraming paraan ang isang mayamang lalaki upang makuha ang numero ng babaeng gusto nitong makilala.

Rigo was persistent, but never forceful.

Nagpadala ito ng pagkain kapag alam nitong hindi pa siya kumakain. Hindi ito nagagalit kapag kinakansela niya ang lakad nila. At kapag kailangan niya ng katahimikan, marunong itong tumabi nang hindi nagsasalita.

Minahal ito ni Celine.

Nakagaanan ito ng loob ni Will.

Maging si Gabriel ay nagsabing mukhang mabuting tao si Rigo.

At higit sa lahat, minahal ito ni Liam.

Hindi nito sinubukang palitan ang ama ng bata. Hindi rin nito pinagsalitaan nang masama si Gabriel.

"Your dad loves you," sabi nito minsan kay Liam. "Nothing will ever change that."

Doon nagsimulang ibaba ni Eve ang kanyang depensa.

Pagkalipas ng dalawang taon, pinakasalan niya si Rigo.

Isang taon pagkatapos, ipinanganak si Hunter.

Sa loob ng maraming taon, naniwala si Eve na ang pagkikita nila sa birthday party ay simpleng pagkakataon lamang.

Hindi niya alam na isang linggo bago ang party, may ipinakitang litrato niya kay Rigo.

Hindi niya alam na binayaran nito ang isang tao upang alamin kung saan siya nakatira, saan siya nagtatrabaho, at sino ang mga lalaking pinagkakatiwalaan niya.

At higit sa lahat, hindi niya alam na matagal na nitong hawak ang kopya ng litrato nilang mag-ama sa rest house.