로그인Katherine Walang ganang pumasok si Cathy sa school, pero nang makita niya ang kanyang mga kaklase at teacher ay agad na nagbago ang kanyang mood. Na tula ba sinasabi niya sa kanyang sarili na hindi siya puwedeng maging malungkot dahil ayaw niyang may makitang malungkot. Ni hindi niya ako kinawayan. Diretso lang siyang pumasok patungo sa kanyang room. Mukhang malaki talaga ang tampo niya sa akin at sa Dada niya. Kasalanan ko naman. Kung hindi ko na lang sana siya pinaasa na si Dada niya ay darating sa kanyang magiging children's party, hindi sana siya magtatampo. Pinaandar ko na ang makina at umalis na doon upang magtungo sa trabaho. Mabuti naman at walang Leon na nagpakita sa parking lot. Nakahinga rin ako nang magaan. But the happiness that filled my stomach suddenly dropped. Because Alexander, Aiden, and Leon were in the same elevator, and pipindutin na sana ang close nang parehas nila akong nakita. Shit! "Kat," tawag ni Alexander. "Katherin
Katherine Leon kept pestering me. As always. Hinayaan ko siya noong mga nakaraang araw dahil alam ko namang mawawala rin naman iyon. But he was persistent. And he kept on talking about Cathy like he knew something, but he refused to tell me. Pero imposible namang mahanap niya ang anak ko dahil ginalingan ko ang pagtatago sa kanya. Kapag alam kong nakasunod siya, iniiba ko ang daan. Simula noong pinagtaksilan at ginawa niya akong tanga. Tinalikuran na niya ang anak ko, kaya wala na siyang karapatan sa bata. Kahit ano pang rason niya ay hindi ko na siya kayang tanggapin ulit sa buhay ko. Never. What he did was too much. "Inabandona mo kami ng anak mo, and yet you dare to ask for my daughter?" His eyes sparkled when he heard the word 'daughter'. "Babae ang anak ko?" Hindi ako sumagot. Ano naman ngayon kung babae ang anak ko? "Wala ka nang karapatan sa anak ko, Leon." "Katherine," he tried to reach for my hands, but I immediately pulled my
Katherine Nasa serious mode na si Alexander. Hindi rin siya nakauwi sa bahay niya, kaya hindi ko siya nakausap tungkol sa party nina Cathy. Ano bang gagawin ko? "Katherine," tawag sa akin ni Leon. Isang araw nang ako na lang ang naiwan sa department dahil lahat sila ay nasa may cafeteria at patungo na ako sa kusina upang doon kumain. Ngayon ko lang din nalaman na may dirty kitchen pala. Kung hindi lang ako inutusan ni Alexander na magtimpla ng kape, ay sa ilalim ng desk pa rin ako kakain hanggang ngayon. Umayos ako nang tayo. "Anong kailangan mo? Kung si Sir Beaumont ang sadya mo, wala siya ngayon sa opisina niya." Magalang kong sagot. "Alam ko, nagpunta ako dito hindi para sa kanya kundi dahil ikaw talaga ang sadya ko." Kumunot ang noo ko. Tumingin sa paligid, tapos ay itinuro ko ang sarili ko. "Ako? Ako ang sadya mo? Bakit?" "Because I wanted to tell you something," my brows pulled together. Ano naman kaya ang sasabihin niya sa akin? Huminga ako nang malali
Alexander Ano? What happened to you? Akala ko ba matapang ka, ha? Bakit feeling virgin ka diyan kung makaarte ka, ha, Alexander? Pinadaan ko ang aking dila sa aking ngipin saka isinuklay ko ang aking daliri sa aking buhok habang iniisip ko si Katherine. Damn it! What is happening to me? Hindi ko maintindihan ang aking sarili dahil kapag si Katherine na nga ang pinag-uusapan ay hindi na ako makipagsalita nang maayos. My mind will always go blank. Hindi ko alam kung bakit. Pero siguro dahil iba siya sa mga babaeng nakilala ko. I wasn't like this with my past lovers. I always think carefully beforehand. Hindi ko hahayaan na guluhin ng isang babae lang ang isipan ko. Pero kapag siya—kapag si Katherine ang pinag-uusapan. Nakakalimutan ko ang lahat. Her eyes. Her face. Her presence. Everything. Hinahanap ko siya palagi at kapag nasa harapan ko naman siya...I will lose my mind. Hindi pa ba ako baliw sa lagay na ito? Kinagat ko ang
Katherine Umuwi na lang ako sa bahay dahil sinunod ko pa si Cathy, pero wala pa ring Alexander na nagpapakita sa akin. Gusto ko sanang tanungin siya kung ano ang mayroon sa kanyang pinsan. Kung bakit masama ang tingin niya sa lalaki kahit wala naman itong ginagawa sa kanya. Pero baka mas lalo lamang siyang magalit kapag nagtanong ako. He'll only accuse me of cheating because Alexander was too fvcking overdramatic. Napailing na lamang ako. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko sa lalaking iyon, pero kahit ganoon ay hindi ko mapigilang mapangiti habang iniisip na iyon ang nagustuhan ko sa kanya. He was bubbly. If he could ever show the world how much he wants me, I know for sure he would do it. Sa ngayon kasi, gusto ko munang ganito lang kami. Sigurado naman ako sa desisyon ko. Hindi dahil nandito si Leon kundi dahil ito naman talaga ang nararamdaman ko kay Alexander. Isa pa, ginawa niya ang lahat para sa akin. Minahal niya ako nang tapat at puno
Katherine Kahit hanggang sa pagpasok namin sa kanyang kumpanya ay magkasabay kami. Pero dahil abala ang lahat sa kanilang mga ginagawa, wala silang napapansin sa amin ni Alexander. Kahit pa nasa may VIP elevator niya ako sinama. "Alexander!" Singhal ko sa kaniya. Hinawakan niya nang mahigpit ang kamay ko. "They won't notice anything because you're my assistant now." He assured me. Pinanliliitan ko siya ng mata, pero nagkibit-balikat lang ang lalaki.Mas lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa akin nang umabot na kami sa floor namin. Saka niya binitawan nang unti-unti nang bumukas. Akala ko ay magtatanong ang mga kasamahan ko kung bakit kami ni Alexander ang magkasama, pero mukhang wala sa kanila iyon. Hay naku, mabuti naman. Akala ko ay katapusan ko na talaga. "Miss Katherine," tawag sa akin ng lalaki nang nakatayo ako sa aking desk sa gilid ng kanyang pinto."Yes po, Mr. Beaumont?" "I need you to come to my office and clean it; my cousin will arrive at 3pm." Seryoso n







