Chapter: Kabanata 90MandyNang matapos kumain, nakatulog na si Lola. Si Lucas naman ay nasa living area, at dahil bisita ko siya, kailangan kong i-entertain siya dahil utos 'yon sa akin ni Lola. Tahimik lang kaming dalawa. Hindi ko masabi ang gusto kong sabihin. Parang walang lumalabas na kahit ano sa aking bibig habang nakatingin kay Lucas. Tumikhim siya; bumasag sa katahimikan namin. "I'm sorry," basag niya sa katahimikan na naghari sa buong kabahayan. Napatingin ako sa kanya. napakurap.Never in my life did I think that I would hear him say those words. Dahil kilala ko si Lucas, hindi niya ugali ang ganyan, kaya bakit niya nagawang sabihin ang bagay na iyon sa akin? Is there something wrong with him?"Pasensya ka na sa ginawa nang pamilya ko." Sinabi niya sa buong boses. "Siguro, hanggang ngayon ay hindi mo pa rin napapatawad ang mga magulang ko." Tumingin ako sa kanya nang matagal, tapos napailing na lang. "I won't be in front of you if I didn't forgive them, Lucas." Nagkatinginan kaming dalaw
Last Updated: 2026-08-06
Chapter: Kabanata 89MandyHis brows pulled together while staring at my nails. "You should be careful," he told me and then put my finger in the running water.
Last Updated: 2026-08-06
Chapter: Kabanata 88MandyNarinig ko ang matinis na boses ni Lola, at kulang na lang ay magtatalon siya nang marinig ang sinabi ni Lucas sa harap ko. I was speechless for a minute; halos hindi maproseso ng utak ko ang sinabi niyang iyon, kaya mabilis kong binuksan ang pinto ng kotse ko at pumasok. Damn, baka bigla akong matumba dahil nagsimula na naman matumba ang tuhod ko. Tanginang buhay 'to. Napalingon si Lola sa akin, tapos kay Lucas. Sinenyasan niya si Lucas, gayong medyo tulala siya at hindi niya alam kung an
Last Updated: 2026-08-05
Chapter: Kabanata 87Mandy Pagkatapos ng meeting, hindi ako tinantanan ni Lola Janette. Nakadikit lang siya sa akin na animo'y lalayo ako kung hahakbang siya palayo, samantalang si Lucas naman ay nakabantay lang sa amin na parang bodyguard. Hay naku, itong si Lola talaga, masakit pa rin ang ulo. "Ang galing mo kanina," puri ni Lola sa pang-walong beses. Natawa na lang ako. Lucas shook his head. "Nakita ko 'yon, Lucas. Sana hindi ka pakasalan ulit ni Mandy." I burst out in a long and loud laugh when I heard them and saw how Lucas' eyes widened. Wala talagang lihim na hindi nabubunyag kapag dumarating kay Lola. Tumingin ako sa kanilang dalawa. Isipin mo 'yon: sa dami ng nangyari sa buhay ko, sa kanila pa rin pala ako bagsak, dahil alam kong hindi na nila ako titigilan. "Hay naku, apo, sinasabi ko sa'yo. Hinihintay ka ng asawa mo. Halos tumulo pa ang sipon niya dati dahil hindi niya akalain na aalis ka." "La," may pagbabanta sa boses ni Lucas, pero nagkibit-balikat lang an
Last Updated: 2026-08-05
Chapter: Kabanata 86Mandy Ang matanda ay tumingin sa gawi ko. Agad kong pinunasan ang aking luha sapagkat ayokong makita niya akong naging mahina na. Napatawad ko na siya, pero hindi pa rin nawala ang sakit sa akin dahil sa nangyari. But isn't it what you want, Mandy? That the world will be healed and finally choose to forgive. Na minsan lang tayong maging tao, kaya piliin natin ang magpatawad? Huminga ako nang malalim; ganoon din si Lola, na diretso ang tingin sa akin. Tiningnan ko ang kanyang kabuuan. Bumalik na ang sigla sa kanyang katawan at mukha—hindi na siya kagaya ng dati na malamya at parang may pinagdadaanan lagi. Binalik ko ang tingin ko kay Lucas, "You did a good job on taking care of her." Halos pabulong kong sinabi, mabuti na lang at hindi nabasag ang boses ko. "May isang tao raw kasi siyang gustong pasalamatan at hingin ang tawad sa lahat, kaya kailangan kong alagaan siya nang mabuti." Mahinang boses na sagot ni Lucas sa akin. Sa totoo lang, hindi ko akalain na darat
Last Updated: 2026-08-04
Chapter: Kabanata 85Mandy Lahat sila ay masaya samantalang ako ay nandito, lugmok habang pinagsisilbihan ko ang lalaking nakangising parang demonyo.Kung tusukin ko kaya ang mga mata mo. Pinagmamasdan ko ang mga kasamahan namin na masayang umiinom ng beer, tapos tumingin kay Lucas na matamang tinitigan ako.Kapag talaga ako nainis sa kanya, tutusukin ko iyang mga mata, tapos imumudmod ko siya sa samgyup na pinaglutuan ko. Nang matapos, lasing na halos lahat maliban sa mga nagmamaneho at sa akin na halos wala namang nainom. Bukas, mag-iinom ako nang mag-isa. Bahala si Lucas. Akala ko makawala na ako sa kanya nang bigla na lang niya akong tinawag, at dahil may mga nagmamasid, tumabi ako sa kanya. Nakangiti. "Yes po, sir?""I need you in my office tomorrow." "Ha?" sigaw ko, dahilan para mapatingin sa akin ang lahat. Tumawa ako, "Okay, sir." Napilitang sagot ko.Ano ba naman 'yan.Hindi ba niya ako bibigyan ng kaligayahan? Kahit kaunti lang? Kahit palimos lang na pahinga?Sabi ko na nga ba, mali na
Last Updated: 2026-08-04
Chapter: Kabanata 126 YEARS “Mommy!” Sigaw ng isang maliit na boses habang tumatakbo patungo kay Celine. Limang taong gulang na nila ni Timothy. Malusog at masigla ang bata. Mabuti na lang at lumalaban ito para sa kanya, kaya sobrang saya niya. Ganoon din sina Sophia at Stefano na kasama ni Celine sa araw-araw. Kung tutuusin, si Atefano na nga ang tumatayong ama ni Celeste. Stefano was trying to pursue Celine, everyone knew it but not her. Inosente siya sa ganyang bagay, at para sa kanya si Celeste lang ang gusto niyang pagtuunan ng pansin dahil minsan na siyang naging tanga at hindi naging maganda ang kinalabasan. Kaya ngayon ay pinipilit niya ang sarili niya na lagyan ng kandado ang kanyang puso upang hindi masaktan. Para kay Celine, ang mga lalaki ay sakit lang sa ulo. Though, she could see how Stefano tried to improve himself for her, it wasn’t enough. Baka kagaya lang rin siya ni Timothy, sa una lang magaling. Sa una lang siya pinapahalagahan at pagkatapos niyang makuha ang g
Last Updated: 2026-07-09
Chapter: Kabanata 11“ERE pa,” utos ng komadrona kay Celine. She was holding her breath and let out forcefully. “Misis, breech itong baby niyo kaya kailangan niyo pong kumuha ng lakas para umire.” “Ano pong breech? At hindi po ako misis.” Namimilipit ang kanyang sagot dahil sa sobrang sakit ng kanyang nararamdaman. “Puwet po ng anak ninyo ang nauna,” sagot ng komadrona, Her stomach was so much in pain that she couldn't catch her breath not to make a sound dahil baka mapagalitan na naman siya ng komadrona. “Isang malakas na ire pa po,” utos ng babae at ginawa niya iyon. “Kailangan mo nakakita lang ilabas ang ulo niya.” Everyone was so thrilled especially that she was primi gravida yet they don’t have enough time because they were in the hospital. Mabuti na lang at may mga gamit naman sila for suction, kaya kampante sila na magiging maayos din ang lahat basta marunong lang umiire ang pinapaanak nila. A one long push makes everything worth it. Nakatulog si Celine habang ang kanyang ana
Last Updated: 2026-07-09
Chapter: Kabanata 10“THANK you ha,” Stefano told Celine when he and his daughter had a deep conversation together. Masaya si Celine dahil napagbati niya ang mag-ama. Naging magaan na rin ang pakiramdam ni Sophia sa kanya. Kinakausap na siya ng bata at tinutulungan niya ang bata sa kanyang ibang mga assignment. It was a good start for her life. She became a lifetime nanny of Sophia. Mabuti na lang at mabait iyong si Stefano, kaya kahit buntis siya ay hinayaan na lang dahil alam niya ang buhay na wala. “You can stay here and have a maternity leave pag di mo na kaya.” Bilin ni Stefano sa kanya, “And I’ll pay for everything sa bills mo at doon ka na sa ospital ko manganak.” “Sige po sir, salamat po.” Ngumiti lang si Stefano. Pinagmasdan niyang mabuti si Celine. Katulad na katulad siya ng yumao niyang asawa. Mula sa mukha, sa hinhin ng pagsasalita at kung paano makipagkapwa-tao. Sobrang gaan din niyang kausap. Stefano held her hand, he pressed it and stared at him for the longest time.
Last Updated: 2026-07-08
Chapter: Kabanata 9“AHH!” Malakas na sigaw ni Celine ang nagpabulabog sa buong bahay alas singko ng umaga. Pagising na siya dahil maghahanda na sana siya para sa pangligo, baon at juice ng kanyang alaga. Pinag-aralan kasi niya lahat ng nakalista sa papel na ibinigay ng kasama niya para hindi na siya maligo. Ngunit nang pailawin niya ang ilaw ng kanyang kuwarto, nagulantang na lang siya nang makita ang maraming ipis na nagkalat sa kanyang higaan at sa sahig, kaya siya napasigaw. Samantala, habang nagising ang lahat sa sigaw na iyon ni Celine, may isang bata na naman ang nagwagi habang nakangisi. “Hey, are you okay?” Stefano asked, "Hindi makapagsalita si Celine habang tinatakpan ang kanyang bibig at itinuro ang kanyang higaan. Napailing na lang si Stefano at pinulot ang isa sa mga iyon. “It's just plastic,” he sighed and picked all the ipis in her bed and floor. Ibinigay niya iyon sa katulong na nasa likod ni Stefano, “Burn them all.” Utos niya, saka bumaling kay Çeline na nakahinga
Last Updated: 2026-07-07
Chapter: Kabanata 8MAHIRAP ang naging buhay ni Celine, lalo na at hindi pa siya kailanman nakarating sa Manila. Naghanap siya ng trabaho dahil hindi sapat ang kanyang pera para sa kanila ng batang nasa sinapupunan niya. At kapag nagpatuloy ito, baka tuluyan silang dalawa na magpaalam na sa mundo, kaya ginawa ni Celine ang lahat upang makahanap ng mapapasukan kahit pa sobrang hirap ng gagawin. Mabuti na lamang at may kumukuha sa kanya pansamantala sa paglalabada, kaya kahit papaano ay nakakaraos siya sa araw-araw na buhay niya, pero hindi iyon sapat. May bata siyang inaalagaan, kaya dapat lang na mas magpursige pa siya sa buhay niya ngayon. Namasukan siya bilang full-time na katulong sa isang doktor na naghahanap ng nanny ng anak nito. Sakto at maalaga naman siya sa bata, kaya tinawagan niya ang numero na nakalagay sa tarpaulin. Nakailang ring siya bago sinagot ang kanyang tawag. “Hello po?” “Hello, who is this?” Tanong ng lalaki sa baritonong boses. Tumikhim si Celine. Mukhang ito ang
Last Updated: 2026-07-07
Chapter: Kabanata 7MATAGAL na nag-isip si Timothy. Pero sa huli, naisip niyang panagutan niya ang babae; hindi niya ito tatakasan dahil, una sa lahat, they did it...they both agreed to do it, and taking accountability for what he did was the right thing to do. Hindi naman siya matatali agad; he'll go to take responsibility for the baby. Tungkol kay Celine, hindi pa siya sigurado. Pero pagbalik niya sa kuwarto kung saan naka-confine ang babae, wala na ito sa higaan. Timothy searched Celine in the bathroom and the hallway, but he saw none. Tanging amoy ng medisina at tunog ng mga machine ang kanyang naririnig sa loob ng kuwarto. He even looked under the bed, desperately thinking na baka nagtago ang babae doon pero wala. Walang Celine ang nagpakita sa kanya. Nagtungo siya sa billing information and asked the staff, "Do you know where the patient named Celine Madrigal is?" The nurse checked her status, then suddenly another staff member intervened. "Hindi mo na makikita diyan." Binalingan niya
Last Updated: 2026-07-02
LOGIN
