Chapter: Kabanata 42Celine's Pov Nagtungo ako sa mall after kong ihatid ang dalawa sa kanilang eskwelahan dahil may kailangan pa akong bilhin. Iyong mga flour para sa cookies and breads. Kaso lang, pag minamalas ka nga naman. Nagkita pa talaga kami ni Timothy sa kalagitnaan ng pamimili ko. Talaga bang walang araw na makikita ko siya palagi? I gritted my teeth and just decided to ignore him. Hindi naman kami ganoon ka-close para mag-usap. Isa pa, ilan lang naman ang interaction naming dalawa. Walang espesyal doon. Kaya naman naglalakad ako patungo sa may mga chips para sa mga bata kapag minsan gusto nilang kumain. Tapos chocolates na rin para sa cookies at mostly para sa bahay. Iba ang pera para sa bahay at para sa negosyo ko. Baka malugi ako kapag parehas pala. Habang naghahanap ako ng mga branded na chocolates at tiningnan ang expiration date, isang kamay ang biglang dumapo sa aking kamay. Nataranta ako. Muntik ko na siyang sipain nang mabuti na lamang at agad ko siyang
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: Kabanata 41Celine's Pov "Ayy, sorry, Tita Celine pala." Nakahinga ako nang maluwag nang makitang si Sophia pala iyon. Sinundan ko ang reaksiyon ni Timothy; she looked at the kid and then at me. He clenched his jaw before confirming something. Siguro ay may naisip tapos ay biglang nawala. "Who is this Tita?" tanong ni Sophia. Muntik ko nang makalimutan na nandito pala siya. Tumingin ako sa likod niya, baka nandiyan si Celeste, pero hindi ko alam kung magiging masaya ba ako dahil wala si Celeste o kabahan dahil nasaan si Celeste. But I stay composed. "Yes, baby? Anong kailangan mo?" malambing kong tanong sa kanya. Ramdam ko pa rin ang mariin na titig ni Timothy sa akin. Lumapit si Sophia sa akin, hindi niya inaalis ang tingin kay Timothy. Ganyan talaga siya kapag ayaw niya sa isang tao; pakiramdam kasi niya ay inaagaw ako ng mga taong nasa paligid ko sa kanila. She was so possessive. "Iyong photo album ko naiwan," sagot niya. Kinuha niya iyong photo album na n
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: Kabanata 40Celine's Pov Naging maayos naman ang lahat sa akin. Bumabalik na sa dati ang mga customer sa coffee shop dahil hindi raw masarap ang lasa ng kape nila. I feel bad for them, yet I couldn't help but feel relieved knowing that. Masama na ba ako? Ayokong maging masama, pero siguro dahil wala naman talagang perpekto sa mundo kaya ko iyon nasabi. Huminga ako nang malalim. Magsisimula ang araw ko sa pagbukas ng shop at matatapos iyon sa pagsasarado ng shop. Iyon ang daily routine ko. Parang nakaukit na ang bagay na iyon sa pagkatao ko. At kahit mahirap, alam ko sa sarili ko na kakayanin ko ang lahat hanggang sa huli dahil nandito na ako. But my daily routine was suddenly bugged by someone. Someone who shakes my system, someone who can twist my stomach without even trying hard. Si Timothy. Agad na nagtagpo ang mga tingin naming dalawa. Napalunok ako pero hindi ako nag-iwas ng tingin. "Good morning, sir. What is your order?" I asked him with our usual morning
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: Kabanata 39Celine's PovSa pagkakataong ito. Naka simpleng puting t-hirt si Timothy ngayon na fitted at sweatpants na kulay grey with his slip-on brown shoes. It was informal attire. Pero masasabi ko na mas angat siyang tingnan kaysa sa lalaking katabi niya na nakasuot ng leather jacket at chinos na pants na mukhang mamahalin. At ano namang naisip mo, Celine, at pinagkukumpara mo silang dalawa? Ano bang pumasok sa kukute ko? Ipinilig ko ang aking ulo at inayos na ang mga inorder ng mga tauhan sa site. Umayos sila ng pila kaya nakapameywang si Belinda at umuusok ang ilong. "Ayos ah, ilang linggo na akong nagbibigay sa inyo ng kape at pang-meryenda pero hindi kayo kailanman pumila nang maayos tapos ngayon?" Napailing siya, dismayado sa mga lalaki. "Naku, Belinda, patawarin mo na kasi kami. Alam mo naman na ikaw ang original." Sigaw nila, nang-aasar, kaya mas lalo nasura ang babae. Napangiti ako sa biruan nila. "Ikaw naman ang nauna, Belinda." "Oo nga," gatong pa ng ibang mga lalaki, pero
Last Updated: 2026-11-06
Chapter: Kabanata 38Celine's PovKabado ako. Maging ang mga kulasway ko ay nanginginig habang bitbit ko ang hot coffee na hindi ko sigurado kung hot pa ba dahil kanina pa ito. Huminga ako nang malalim. Kailangan kong maging kalmado. Wala naman akong kasalanan na ginawa kay Timothy, pero bakit parang may nagdadrum na sa loob ng dibdib ko? Hindi ko kaya ang ganito. Nahihirapan na akong huminga, dahil papalapit na ako sa opisina niya. Kung sabihin ko na lang kaya sa kanila na naligaw ako? Tapos ay sila na lang ang magbigay kay Timothy? I bit my lower lip and, in the end, finally decided that I need to face the reality. May mga panahon talaga na kailangan kong tanggapin ang mga bagay na hindi ko inaasahan. At isa na doon ang maghatid ng hot black coffee kay Timothy. Dahan-dahan lang akong naglalakad patungo sa opisina niya. Hindi pa tapos ang building—hindi ko sigurado kung ilang floor ang gagawin, pero base sa pagkakabilang ko kanina ay nasa 6th floor pa lang sila at hindi pa raw sila nangangalah
Last Updated: 2026-11-05
Chapter: Kabanata 37Celine's PovLumipas ang mga araw. Mas lalong dumadagsa ang mga tao sa coffee shop namin. Hindi ko alam kung bakit, pero kahit papaano ay masaya naman ako dahil bumabalik na rin sa dati ang aking mga customer.Plus, nagtatrabaho na rin ulit ang mga construction workers kaya sobrang abala talaga kami tatlo sa mga pa-order ng mga tao.Mas gusto ko naman iyon kaysa nakatunganga lang kami."Ito na ang mga order sa labas," ibinigay ko kay Nathan—ang na-hire namin na delivery guy.Kakilala lang siya ni Aurora. Maayos naman siya. Wala naman siyang palpak na nagawa simula noong hinire namin siya, kaya we kept him with us.The day went on.Gaya ng dati, ganoon pa rin.Si Timothy ay nasa may gilid at mukhang may kausap. Baka si Chesca.Sina Belinda naman at Aurora ay abala sa trabaho nila.Ako naman ay inaasikaso ang mga customer para naman magkaroon ng buhay ang coffee shop.Dahil malapit na ang Christmas, iyon ang pinagkakaabalahan ko. Bumili ako kanina ng mga decoration.Inayos ko ang ilang
Last Updated: 2026-11-05

His Fake Wife, His Real Regret
Si Katherine ay kasal kay Leon nang tatlong taon.
Sa loob ng tatlong taon na iyon, hindi kailanman naisip ni Katherine na guguho ang perpekto nilang pag-iibigan.
Pinagkatiwalaan niya ang lalaki. Inialay niya ang kanyang buhay sa kanya. At nang madiskubre niyang buntis siya, inakala ni Katherine na sa wakas ay mabubuo na ang pamilyang matagal na niyang pinangarap.
Until she discovered something that made her question everything.
Dahil natuklasan niyang ang kanyang loyal na asawa ay may itinatago pala sa kanya, doon nagsimulang magbago ang lahat.
And then one day…
Katherine heard a child’s voice on Leon’s phone.
“Papa.”
Isang salita lang iyon, ngunit sapat na para gumuho ang lahat ng pinaniniwalaan niya tungkol sa kanilang pagsasama.
Nang tuluyan niyang matuklasan ang katotohanan tungkol sa kanilang kasal, nagpasya si Katherine na talikuran si Leon at magsimulang muli.
Years passed, and their paths crossed once again.
But this time, Katherine was no longer alone.
She was already in another man’s arms—a man who loved her even at her worst.
Ngunit paano kung dumating ang araw na malaman ni Katherine ang buong katotohanan?
Handa ba siyang iwan ang lalaking natutunang magmahal sa kanya para sa lalaking minsang minahal niya?
O tuluyan na niyang kakalimutan si Leon kahit malaman niya ang katotohanan?
Read
Chapter: Storage RoomKatherine How do I find evidence that it was fake? Hindi ko naman puwedeng puntahan ang cargo ship nang walang mga hakbang dahil siguradong katapusan ko na. And it's impossible to be there because, for sure, Mr. Beaumont would do anything to keep his things safe. So... ano ba ang dapat kong gawin ngayon? Sandali akong nag-isip ng mabisang paraan para makatulong man lang kay Alexander. I hate it when I'm hopeless. I hate being worthless. I hate not doing anything while Leon and Alexander would sacrifice anything just to make this plan a success. So why can't I do anything in return? I tapped my fingers above the table, thinking of the best plan I could do. Hindi rin puwedeng magpadalos-dalos ako sa aking ginagawa. Kailangan kong maging strategic at resourceful dahil baka tuluyang masira ang pinaghirapan ni Alexander. Ano pa nga ba ang dapat kong gawin? Ano nga ba ang kahinaan ni Mr. Beaumont? What makes him crawl to me to get it? I tried to remember som
Last Updated: 2026-10-30
Chapter: LeonKatherine "A-Alexander," balik kong tawag sa kanyang pangalan. I am trying not to sound like I missed him, even though I did. But we're already here now. At miss na miss ko na siya. Gusto kong marinig ang boses niya pero agad ding namatay ang tawag bago pa man siya makasagot. Shit! Ano 'yon? Hindi ba si Alexander iyon? A lot of questions filled my mind. Paano kung... Paano kung si Mr. Beaumont iyon tapos ginaya lang ang boses ni Alexander? Shit! Mabilis kong binato sa may pader ang aking cellphone nang sa ganoon ay hindi ma-track ng kahit sino. Pinuntahan ko si Cathy sa kanyang kuwarto at kahit nanginginig ay nagawa ko pa siyang gisingin. Kailangan naming umalis dito. Hindi na kami ligtas ni Cathy kung sakaling si Mr. Beaumont nga ang tumawag. The last thing I want is to be a hostage. Ayoko ng mga baril o kahit na ano pa mang putok. Kaya kailangan naming kumilos. Kahit inaantok pa ang anak ko, agad ko siyang pinalakad sa malayo
Last Updated: 2026-10-30
Chapter: AlexanderAlexander I tightened my grip on my phone after reading the text message I had just received. Pvtangina! Ano bang gusto niyang gawin sa akin? Gusto ba niyang paikliin ang buhay niya? I clicked my tongue inside my cheeks while staring at it. Ilang minuto akong tulala at hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong gawin sa pagkakataong ito. Ano nga ba? Nilingon ko si Leon na ngayon ay nakaabang na sa kung ano ang susunod kong sasabihin. I gritted my teeth and decided to do whatever it takes. I licked my lower lip and nodded. "Leon," tawag ko sa kanya. Seryoso ang aking boses. "Kailangan ko ng tulong mo." *** Hinatid ako ni Leon sa may gate ng subdivision ng aking pinakamamahal na ama. Bumaba na ako sa kanyang kotse. Nilingon ko siya. "Ang sinabi ko sa'yo, Leon." Tumango siya. Hindi na nagsalita pa. Alam kong mahirap lahat ng ito. Alam ko kung gaano kahirap ang bawat hamon na dumadating sa aming buhay, kaya kailangan naming mas bigyan ng
Last Updated: 2026-10-19
Chapter: Alexander Alexander Inagaw ko sa kanya ang cellphone at tiningnan nang mabuti ang sinasabi niya. Halos mabiyak ang cellphone sa higpit ng pagkakahawak ko. What the heck?! Inagaw niya iyon sa akin. "Bibiyakin mo pa itong cellphone ko, dito na nga lang kami may memories ni Cathy at Katherine." My sharp gaze pierced through him. Mas lalong nag-init ang ulo ko sa sinabi niya. "Relax ka lang, magiging maayos din ang lahat." Pasimpleng sinabi ni Leon. Palibhasa ay alam na alam niya kung paano painitin ang ulo ko. "Sa ngayon," tumabi siya sa
Last Updated: 2026-10-19
Chapter: AlexanderAlexander Hindi ko sinagot si Leon. Sa halip ay mariin kong inilagay sa tenga ang aking cellphone at hinintay na sagutin ng senior chief ni Daddy ang aking tawag. One ring. Two rings. Three rings. Huminga ako nang malalim. Of course, he has to make me wait for him to think that he was more powerful than me. At habang iniisip ko iyon, mas lalo lamang kumukulo ang dugo ko. Ano bang akala niya? Na kaya niya akong maging tau-tauhan lang dahil matagal na siyang nagtatrabaho kay Daddy? Hindi nga katagalan ay sinagot niya ang tawag. "Mr. Kim," iyon ang una kong sinabi. "You're calling, Mr. Beaumont, and just like your father, hindi mo kayang pinaghihintay ka." Ayoko ng kinukumpara kay Daddy because I know I am more than him. I am capable of doing what I really like for myself. And I am more than my Daddy. Hindi iyong gaganituhin niya ako. I licked my lower lip and decided to just focus on our conversation. "Why did Daddy steal the cargo s
Last Updated: 2026-10-18
Chapter: Alexander Alexander "The fvck?!" Ilang mura na ang pinakawalan ko nang makita ko ang sistema na mas lalong bumagsak ang bawat sales ng kumpanya ko at kumpanya ni Leon. Ang bilis ng paghinga ko habang nakatingin sa monitor. Ganoon din si Leon. Napailing siya at natawa na lamang sa inis. "Your father is really something." I bit my lower lip. He was a devil. He knew we were secretly putting him down. Inunahan niya agad kami. Hindi pa man kami nakakakilos ay nagawa na niya kaming harangan nang walang pagdadalawang-isip. Natawa na lamang ako. Saan ko nga ba namana ang katalinuhan ko? Malamang sa kanya! He will do anything to bring me back to his side. Alam ni
Last Updated: 2026-10-18
Chapter: Kabanata 230 (II)Tyler Noong una ko siyang nakita, akala ko hindi ko talaga siya magugustuhan. She got the nerve to make me feel ick. Lahat na lang ng hindi ko gusto ay nagagawa niya. Katulad ng pagsagot-sagot sa akin. Tapos bigla na lang niya akong sisinghalan na para bang siya ang nagbabayad sa akin. At hindi niya ako. I hate her. I hate everything about her. But I didn't know that hating her would lead me to loving her like she was the only person I ever had in my entire life. Kasalukuyan pa rin silang nasa Pilipinas at inaasikaso niya ang visa ng kanyang mga magulang, and I have to rescue. Pero dahil ayaw niya ng kapit. Umuwi na lang ako sa Pinas dahil gusto ko na siyang makasama. Pakiramdam ko, kahit isang buwan lang naman kaming hindi nagkasama. Parang dekada na iyon. "You just want to surprise your fiancé," Mommy blurted. Hanggang dito ba naman ay nakabuntot pa rin sa akin ang mga magulang ko. "I'm not a kid anymore, Mom." Gusto nila akong samahan pauwi
Last Updated: 2026-10-30
Chapter: Kabanata 230 (I) Tyler "Si Natasha kasi wala nang oras sa akin." Sumbong ko sa nga kaibigan ko. "Sasapakin kita kapag sinabi mong maghahanap ka na ng ibang babae!" sigaw ni Thomas sa akin, nakahanda na ang nakakuyom niyang kamao upang lumanding sa mukha ko. I rolled my eyes. "I'm not an idiot like you," I grunted. Nanlaki ang kanyang mga mata sa sinabi kong iyon. "Wow, perfect yan siya!" Archangel shook his head. Kaya sa kanya ako napatingin. "Sabihin mo nga sa akin, anong gagawin ko?" "Mambabae" sarkastiko niyang sinabi. Wala talaga. Walang matinong kausap sa dalawang 'to. "Tanga mo talaga Arch," Thomas growled. Hindi na ako nakinig sa kanilang bangayan
Last Updated: 2026-10-30
Chapter: Kabanata 229Natasha I kept the diary and the photo album. I couldn't talk properly to my mother. I tried to, but she kept pushing me, then later on hugged me like crazy. Si Papa naman, pinapahanap ko pero hindi na nagpapakita. Ang gusto ko lang naman sana ay ipakita sa kanila na mali sila na ituring ang mga babaeng parang wala lang. Hindi ko akalain na aabot sa ganito. Na magkakasakitan. Hindi ito ang inaasahan ko. "Mukhang ayaw magpakita, Papa." "Ano bang nangyari sa kanila?" naguguluhan kong tanong. Nakatulog na rin si Mama pagkatapos aluin ni Michael. "Nang umalis ka, sinisi ni Mama si Papa. Nagkaroon sila ng malaking away, tapos umalis si Papa; naglayas. Akala ko normal lang, tapos isang araw nagising akong tumatawa. Si Mama, at pagkatapos ay umiiyak, tapos tinatawag niya akong Natasha." My mind couldn't process the whole thing. "Bakit hindi mo ako tinawagan?" He looked at the floor. "Dahil akala ko, iniwan mo na talaga kami dahil ayaw mo na sa amin."
Last Updated: 2026-10-29
Chapter: Kabanata 228Natasha He was right. Maybe the reason I was stuck in the past was because of my family. I was still with them. I should move forward but they kept on pulling me behind without even trying. Kaya ko ba? Handa ba ako sa makikita ko? Ano bang gusto ko kung uuwi ako? Kung babalikan ko sila? Pagmamahal nila? I know I'm fine without it. So what? What do I really want? Three years have passed, and I finally decided to go back to the Philippines without telling anyone. Ang tagal na rin pala simula noong muli akong tumapak dito. Tatlong taon na nang iwan ko ang bansang ito. Bumaba ako sa eroplano at dumiretso sa pagkuha ng aking baggage. Pinadala ko ang aking kotse at doon ko inilagay ang mga bagahe ko. Hindi naman siya marami dahil hindi naman ako magtatagal dito. Babalik din ako sa UK. Doon na ang buhay ko. Ang buhay namin ni Tyler. Umuwi lang naman ako dahil kailangan kong bumalik dito para makawala na ako. And to tell them tha
Last Updated: 2026-10-29
Chapter: Kabanata 227Natasha "You two look so fvcking hot together!" Hinampas ako ni Patricia. Tapos na kaming mag-swimming. Nagpahanda na ng dinner si Tyler, kaya kami ni Patricia ang naiwan sa dining area. Halos kami lang din ang customer dito, o baka dahil for private people ito. "Hindi naman siya ganyan ka-possessive dati," reklamo ko. Patricia shook her head. "You're so fvcking hot; that's why." She snorted. I shrugged it off. I don't think that's the reason, but somehow... I kinda believe it. Hindi naman rin talaga maipagkakaila na maganda ang katawan ko kahit morena ako. Kahit sa station namin ay maraming lalaking nurses at doctors na single ang umaaligid sa akin. They found my skin unique, my body figure, and especially they were intimidated by my attitude. Kahit nga ang mga tagabantay ng pasyente ay hinihingi ang number ko. Akala ko normal lang iyon dahil nagpapasalamat sila sa akin, ngunit napapansin ko na madalas ay ganoon sila sa akin lang. Hindi naman ako in
Last Updated: 2026-10-29
Chapter: Kabanata 226Natasha Alam mong suwerte ka sa buhay mo kapag may Tyler ka sa buhay mo. You know you hit the jackpot if you have him, and I can say that it's true. Nang makilala ko siya at makasama. Naging masuwerte ako sa buhay. My life has been light. And I felt like... all the goals that I've been dreaming of since then had already vanished. Because I have him. Tyler Smith. He was putting lotion behind me. Patricia wiggled her brows while we were staring at each other. "Ang sweet naman, parang nasa honeymoon stage lang." Pang-aasar ni Patricia. Inirapan ko siya. Ngunit para kay Tyler. Wala lang iyon. Tila ba ako lang ang nakikita niya. Ako lang ang naririnig niya. Gosh. I couldn't believe this man. Kung anu-ano na lang talaga ang iniisip ko sa kanya. Hinayaan ko siyang gawin kung ano ang gusto niya sa likod ko. Parang ayaw niya pa akong ipakita sa lahat ng nandito dahil halos itago niya ako sa katawan niya. He was big. Kahit nakasuot l
Last Updated: 2026-10-29