LOGINKatherine
"Anong ginagawa mo, Leon?" Sinunggaban ko siya nang hinila ko siya sa isang lugar kung saan walang makakita sa aming dalawa bago pa man siya makita ng kung sino. "And what are you even doing here?" I hissed while glaring at him Tinaasan ko rin siya ng kilay habang umuusok ang ilong kong nakatingin sa kanya. All my life, I always thought that it was better to just stay silent aAlexander Days had passed, and finally, our wound healed. Alam ko na sa pagkakataong ito, nagtatago na ang mahal kong ama upang hindi siya mahanap ng mga pulis. "I'll give you one last chance, Dad." I offered to him after I found the ledger he was hiding. Halos mamatay pa ako sa pagkuha nito, kaya hindi ko hahayaang maagaw niya ito. Alam kong hindi ako magtatagal sa penthouse niya kung hindi ako gagawa ng paraan. At sigurado akong mamanipulahin niya lang ako, kaya inunahan ko na siya. Wala na siyang makukuhang kahit ano sa akin. Pero ama ko pa rin siya. Gusto kong magbago siya. Makulong ng ilang taon at makakalaya para magbago. But he was my father. Wala siyang pakialam kahit na anuman ang mangyari, kaya sa huli ay nagkalaban kaming dalawa. Mabuti na lamang at agad na dumating si Leon. Kung hindi, baka pinaglamayan na ako. Ngayon ay magkasama na kami. Ako, si Katherine, Cathy, Leon, Cathryn, at ang anak niya ay nasa bahay ni Katherine—magkasama.
Katherine"Magtago ka," bulong ko sa anak ko.Hindi siya nakipagtalo sa akin, marahil ay dahil sa takot na nararamdaman niya. "Magtago ka hangga't hindi ka babalikan ni Mama, okay?" Tumango siya. Mabikis siyang naglakad sa taas at nang masiguro kung nakatago na siya ay saka lang ako naglakad papalapit sa pinto. Tahip tahip ang kaba na nararamdaman ko habang naglalakad patungo sa may pinto. Binuksan ko iyon. Is it Cathryn?Pagbukas ko, bumungad sa akin si Cathryn na mabilis ang paghinga at basang-basa sa ulan. Umulan na pala? Malakas ang buhos ng ulan; tumutunog ang ceiling sa bawat pagpatak nito. "Katherine, sina Leon at Sir Alexander ay nasa kotse." I just stared at her for a while. Battling with whether I should believe her or dismiss her. Is she an accomplice or my enemy? Sinarado ko ang pinto at lumabas. Nauna siyang maglakad sa akin. Punong-puno ng pag-aalala ang kanyang mukha habang tumatakbo sa kotse. Paglabas ko, agad na dumapo sa aking balat ang lamig na hatid ng
Katherine Sweat was beading on my forehead as I was breathing heavily when I woke up in the middle of the night. Panaginip. Isa lamang iyong panaginip. Hanggang ngayon ay ramdam ko pa rin ang panginginig ng aking katawan. I looked at Cathy, who was sleeping soundly beside me. Agad ko siyang niyakap, wala nang pakialam kung magising ko man siya. Blood. I saw blood. I shook my head, erasing what I really thought. Tangina! Hindi ko na alam kung anong gagawin ko. Kung mababaliw na ba ako o ano, basta ang alam ko lang ay gusto kong matapos lahat ng ito ngayon na, pero paano kung nandito lang ako? I was hugging my daughter when I heard a loud noise in the kitchen. Ano 'yon? Binitawan ko ang aking anak. Mahina lang. Hindi ko alam kung paano ko iyon nagawa; basta gusto ko lang na puntahan ang kusina at kung ano na ang nangyari. Dahan-dahan akong naglakad, halos walang kahit anong yabag na naririnig habang pababa ng hagdan. Kumuha ako ng isang
Alexander Isa. Dalawa. Tatlo. Apat. Lima. Iyan ang bilang ng kanyang mga tauhan sa loob ng kahyang penthouse. Anong gusto niyang palabasin ngayon? Na puwede na akong umalis kung gusto ko, tama ba? I clicked my tongue and decided to just not give a damn, but then again... how can I do that just like that? I licked my lower lip and stared at those people for how many seconds. Kaya ko ba talagang umalis sa lugar na ito? O baka naman isa lamang ito sa patibong ng aking demonyong ama. Hindi ako makakagamit ng phone. May mga CCTV sa bawat sulok ng penthouse at lahat ng sasabihin ko ay maririnig ng ama ko, kaya delikado. Kahit gusto kong tawagan si Leon upang kumustahin ang mag-ina ko. Hindi ko magawa. It's just that... I couldn't help it. Huminga ako nang malalim. Ano na ngayon ang gagawin ko? Huminga ako nang malalim. Tapos ay bumuga na naman ng malalim na hininga sa pangalawang pagkakataon. "What are you thinking, Alexander?"
Katherine's Pov Wala pa rin kaming balita hanggang ngayon kay Alexander. Nagsimula na akong mabahala, pero dahil lagi naman sinasabi sa akin ni Leon na alam ni Alexander kung anong ginagawa niya, hindi ako masyadong nag-aalala, pero kahit ganoon ay kabado pa rin ako. Nasa mga kamay siya ni Mr. Beaumont at kilala ang matandang iyon bilang tuso. "Kung may higit na nakakakilala kay Mr. Beaumont, si Alexander iyon, Katherine." I shook my head; I wasn't convinced. Araw-araw. Iniisip ko ang mga posibilidad na mangyari sa lalaki. Para akong aatakehin sa puso sa tuwing iniisip ko na nasa lungga siya ng mga kaaway. Animo'y anumang oras ay maaari nilang malaman ang naging hakbang niya, lalo pa't nawawala na ang mga dokumento na pinorged niya. Pero hindi naman niya alam pala iyon. Ang buong akala niya ay nasunog na iyon. Tama. Hindi ako dapat nag-aalala. I was just worrying for nothing. But my heart hammered. "Alam ni Alexander ang ginagawa niya." Pangungumbins
Katherine's Pov Hindi ko alam kung nag-uusap na ba sina Cathy at Leon dahil iniwan ko sila kanina sa sala nang magkaroon sila ng time na masolo ang isa't isa. Talagang sa kalagitnaan ng sitwasyon namin ay kailangan ko rin silang pagbatiin dahil alam ko naman na that's the best for both of them dahil kung patuloy silang ganoon. Parang wala lang rin ang lahat. Sana pala hindi na lang sila nagkita kung mananatiling ganoon ang sitwasyon nila. Mabuti na lang talaga at na-open iyon ni Leon. Ngumuso ako. Naglinis na lang ako ng bathroom ng aking kuwarto para kunwari natagalan ako. Nang matapos ako, sinilip ko ang aking cellphone. Ni hindi man lang ako nakapag-isang oras sa paglilinis? Ang bilis naman ata. Tinupi ko na lang iyong mga damit ko sa may closet at kahit maayos na ay inayos ko ulit para kunwari may pinagkakaabalahan ako. Kaso lang, sa kalagitnaan ng pag-aayos ko. Mukhang nawili ata ako at hindi ko namalayan ang oras. "You always know how to make me fall for you, 'no?" Na







