LOGINAbala ako sa pakikipag usap sa mga ka dinner meeting ko ng mga oras na ito matapos akong dumaan ng CHAOS Club.
"Mr. Collins, nasa hotel room na po ninyo ang babae." bulong sa akin ng assistant ko habang nakikipag usap ako sa mga ka meeting ko. "Sinong babae?" "Ang binili niyo po sa CHAOS Club." Muntik ko na ngang nakalimutan. Binili ko pala ang sikat na mang aawit na si Aria sa CHAOS kanina bago ako makiharap sa mga ka meeting ko ngayon. "Or ipapacancel ko na lang po?" "Hindi na kailangan, pupunta na ako." Tumayo na ako at inayos ko ang damit ko mula sa pagkakalukot sa pagkakaupo ko. "My apologies to all," sabi ng aking assistant. "The copartnership has been temporarily dismissed. May mahalagang gagawin ang aking boss na mauuna ng aalis." Tumalikod na ako. Hindi na ako nag abalang hintayin ang sagot nila sa naging paalam ng assistant ko sa kanila. Kilala naman nila ako na hindi personal na nagpapaalam sa mga kausap ko. Deretso na ang lakad ko palabas ng box na iyon para puntahan ang babaeng binili ko sa auction. ..... Dala ang susi ko ay hindi na ako kumatok pa para ipaalam sa babae na narito na ako. Binuksan ko ang pinto at walang ingay na pumasok sa loob. Agad ko siyang namataan na nakatanaw sa malaking bintana at hindi napansin ang pagdating ko. I slam my palm in the glass window. Nagulat siya na agad napalingon sa akin. Nakasuot na siya ng maskara, ngunit hindi maitatago sa likod ng kanyang mga maskara ang panlalaki ng kanyang mga mata. "Kanina ka pa ba naghihintay?" tanong ko pa dito na inilapit ang mukha ko sa kanya. Napaatras siya at napasandal sa malapad na salaming bintana. Dahil sa hindi siya nagsalita ay umatras ako at lumayo sa kanya. Tinungo ang wine stand, kumuha ng isang bote ng wine, binuksan saka naglagay sa baso sa table counter. "Halika at samahan mo akong uminum." alok ko sa kanya. Sa una ay wala akong narinig na sagot sa kanya. Nakaramdam ako ng pagkairita dahil sa pananahimik niya at mas lalo akong nairita sa sinabi niya. "I-ibig mong s-sabihin, i-ikaw ang bumili sa akin?" Nahigpitan ko ang hawak ko sa baso na may lamang alak, padabog ko pa iyong binitawan at humarap sa kanya. "Do you even know the rules? Wala kang karapatang tanungin ako dahil binili kita. Kung hindi mo iyan naiintindihan ay makakaalis ka na at kalimutan na binili kita. don't waist my time." galit na sabi ko sa kanya at saka ako tumalikod para lumabas na. Ngunit hindi natuloy ang paglabas ko ng makitang lumapit na siya, kinuha ang basong nilagyan ko ng alak at basta na lang niya iyong tinungga ng isang lagok lang. Dahil sa pag inum niya ay nanatili na ako at pinanuod ko siya kung ano ang susunod niyang gagawin ng hindi ko siya inuutusan sa dapat niyang gawin. Napaubo pa siya ng matapos maubos niya ang alak sa baso. Kapansin pansin na agad namula ang kanyang mukha kahit na sa kalahati ng mukha niya ay natatakpan ng kanyang maskara. Wala akong pakialam kung magsuot siya ngayon ng maskara at wala akong balak makita ang totoo niyang mukha ngayon. Dahil matapos ang gabing ito ay hindi na ulit magsasanga ang mga landas namin. Hindi naman masama ang sumubok ng minsan, total malinis siya tulad ng nakalagay sa kanyang medical certificate ay kukunin ko ang pagkakataong ito na lumagpas na muna sa bakod na nilagay ko para sa aking sarili. "Ayos na ba ang ginawa ko, sir?" tanong na nito sa akin. Ngumisi ako, at sa pag ngisi ko ay humakbang akong palapit saka ko siya hinawakan sa baywang. Hinatak palapit sa akin. Pagkahawak ko ng baywang niya ay naramdaman ko kung gaanu kaliit ng baywang niya. At kayang sukatin lang iyon ng aking dalawang palad. At king hihigpitan ko ang pagkakayapos ko sa baywang niya ay baka madurog ko pa iyon kung hindi ko kokontrolin ang lakas ko. But then, after I hold her in her waist, umangat ang isa kong kamay at hinawakan ko siya sa batok, saka ko siya siniil ng halik sa kanyang mga labi. Sa kabiglaan niya ay nabitawan niya ang hawak niyang baso na kumalampag na sa karpet na sahig. "Uhmp," itinulak niya ako. Wala akong balak siyang bitawan at wala akong balak itigil ang paghalik ko sa kanya ngunit nagambala ang paghalik ko sa kanya ng makaringi kami ng katok mula sa labas. Agad ko siyang binitawan. Umayos ng tindig at parang walang nangyari na tinalikuran siya. "Come in," pagbibigay signal ko na pwede ng pumasok kung sino man ang nasa labas ng pinto. Umupo ako ng makitang ang inorder kong pagkain na ang dumating. "Enjoy your meal, sir." matapos i serve ang mga pagkain ay agad ding lumabas ang bellboy. "Maupo ka," utos ko sa kanya ng nanatili siyang nakatayo kung saan ko siya iniwan kanina matapos ko siyang halikan. "Wasn't I supposed to accompany you just for a meal? Why did you do that to me?" "A meal? Huh!" I smirk. "Sa tingin mo? Ano ang ibig sabihin ng pagbebenta mo ng oras mo sa isang auction? Para sabayan lang kumain ang kung sino man ang makakabili sayo? Hindi kita binili para lang samahan akong kumain kaya huwag kang mag astang malinis ang konsensya mo na ibenta ang sarili mo sa isang auction." malumanay ko pang sabi dito. "But if you want to leave, hindi kita pipigilan. Pero tandaan mo na wala akong maibibigay oras na umalis ka. Kaya mag isip ka ng mabuti kung gusto mong makuha ang isang buong milyon na pinangbili ko sayo sa auction." Hindi siya umimik. Hindi nakaligtas sa paningin ko ang pagkakakuyom ng kanyang mga kamao na nanginginig pa na nakatingin sa akin. Halos isang minuto din siyang walang imik. Hanggang sa magsimula na siyang humakbang palapit sa akin. Kinuha niya ang wine, at naglagay ulit ng alak sa kanyang baso. "S-sir, let me pour you a drink to compensate you. Is that okay with you?" Saka niya binigay sa akin ang basong nilagyan niya ng alak. Ngumiti ako. Kinuha ko ang baso mula sa kanya ngunit hindi para inumin kundi ipapainum ko rin sa kanya. Hinila ko siya, napaupo siya sa kandungan ko. "If you want to compensate me, drink this."Ilang sandali rin akong napatingala sa kalangitan matapos kong magkwento sa kanya ng pahapyaw.Nagulat na lang ako ng maramdaman ko ang marahan niyang pagtapik sa likod ko."Don't just stand there."Napasulyap ako sa kanya ng marinig ko ang sinabi niyang iyon. At mas lalo akong nagulat ng bigla niyang hawakan ang kamay ko.Napatitig ako sa kamay niyang nakahawak na sa akin."Halika. I will treat you some delicious food." sabi niya sa akin sabay hila na paalis sa lugar na iyon.Napasunod na lang ako sa kanya at hindi na binawi ang kamay ko mula sa kanyang pagkakahawak.Bahagya akong napangiti. Hindi na rin masama na ikwento ko sa kanya iyon dahil kapalit ng paghawak niya sa kamay ko.Naglakad kami palabas ng Falcon.Ang akala ko ay sasakay na kami ngunit nagpatuloy lang kami sa paglalakad kung saan matatagpuan ang maraming nagtitinda ng street foods."Ang raming mga tao." hindi ko mapigilang sabihin dahil marami ngang estudyante ang nakakalat para bumili ng mga iba't ibang mga pagkain.
At Falcon University.Hindi na ako mapakali at nakaramdam ako ng pagkabalisa. Halatang kakaiba ang kinikilos ni Kian simula pa kaninang umapak kami sa malaking gate pa lang ng Falcon.Nag-aalala tuloy ako na baka may hinala na siya na si Aria at Alina ay iisa.Tahimik lang akong nakasunog sa kanya. Wala na akong balak pang magsalita baka tuluyan na akong mabuking. Ngunit sa pagkabalisa ko ay hindi ko na napansin ang pagtigil niya, kaya nabangga lang ako sa likod niya."Bakit ayaw mong sumabay sa akin?" tanong niya, saka niya ako nilingon.Napahawak pa ako sa ilong ko na bumangga sa malapad niyang likod."H-hindi naman." mahina kong sagot.Kaya para hindi na siya magtanong pa at baka lalo siyang maghinala ay pinilit kong kinalma ang sarili ko at umagapay sa kanya sa paglalakad.Nagpatuloy siya sa paglalakad hanggang sa madaanan namin ang basketball court kung saan ko siya lagi nakikita sa hapon na naglalaro bago umuwi."This is the basketball court, palagi ako noon naglalaro dito araw-
Naalimpungatan ko sa huni ng mga ibon sa labas.Nagmulat ako ng mga mata. Awtomatikong napatingin ako sa labas ng bintana kung saan tanaw ko ang mga sanga ng puno ng manga at mga ibon na nakadapo sa mga sanga."Ugh!" Sumidhi ang kirot ng ulo. Hinilot ang sintido ko. "Nalasing na naman ba ako kagabi?" tanong ko pa sa sarili ko.Mariin akong pumikit. Pagdilat ko, nasulyapan ko si Aria na tulog sa gilid ng kama ko. Nakaupo siya sa sahig, nakayuko at mahimbing nga sa pagkakatulog.Nasulyapan ko rin ang gamot sa gilid, sa ibabaw ng bedside table. Tiningnan iyon kaya napagtanto kong gamot iyon sa hangover. Binantayan ba niya ako magdamag?"Anong nangyari kagabi?" muli kong tanong.Wala akong maalala kahit isa sa mga nangyari kagabi at kung paano kami nakauwi ngayon dito sa bahay.Bahagya kong pinilig ang ulo ko. Hinintay kong mawala ang naramdaman kong pagkahilo bago ako bumaba ng kama. At nagpasya akong ilipat si Aria sa kama.Maingat kong kinarga si Aria at pinahiga sa kama.Gumalaw siya.
"Kian... nandito na tayo." bahagya kong tinapik ang pisngi niya ngunit tanging mahinang ungol ang tinugon niya sa akin.Tinulungan ako ng driver niya na ibaba siya sa kotse ngunit ng makababa na siya ay tinulak niya ang driver niya kaya sa akin napunta ang buong bigat niya.Kahit na nahirapan ako sa pag alalay sa kanya ay nakaya ko naman siya na ipasok sa loob ng bahay."Tubig..." mahina niyang usal."Oo, sandali lang. Narito na tayo. Maupo ka na muna at ikukuha kita ng tubig." sabi ko sa kanya at pinaupo siya sa sofa.Kasama ko pa siyang natumba ngunit mabilis akong tumayo.Huwag kang maggagagalaw baka malaglag ka. Kukuha lang ako ng tubig mo."Akma akong tatalikod ng bigla niyang hinawakan ang kamay ko. Mas lalo akong nagulat ng hilain niya ako kaya muli akong napaupo sa tabi niya. Nagitla pa ako ng bigla niya akong yakapin sa likod ko."Eh!""Huwag kang umalis." iyon ang narinig ko sa kanya. "Hindi ko kayang mawala ka.."Hindi na ako nakapagsalita pa dahil sa mga sinasabi niya. Nap
"Puwede bang magpalit na muna ako?" tanong ko kay Kian, na niyuko pa ang sarili ko dahil suot ko pa rin ang damit niyang pinahiram niya sa akin. At tulad kanina ay nilagyan ko ng belt iyon para maging bistida."No need. I told you earlier, you look adorable in that."Muli na lang akong napayuko.Sumunod sa kanya. Sumakay ng kotse niya hanggang sa bagtas na namin ang daan sa kung saanman niya gustong pumunta.Lumipas ang dalawampung minuto at tumigil ang sasakyan niya sa tapat ng isang bar."The place you want me to come with you... Is it a bar?" tanong ko sa kanya nang makababa kami ng sasakyan.Bahagya pa akong napasulyap sa kanya bago ako ulit tumingin sa harap ng bar."Pfft. Tama ka. Bakit? Natatakot ka ba na ibebenta kita?""Hindi magandang biro iyan.""Guess it,"Napansin ko pa ulit ang kanyang pagngiti bago naunang pumasok sa loob.Bakit nga ba ako matatakot? Halata naming hindi niya ako hahayaang masaktan dahil ilang beses na rin niya akong niligtas......Pagpasok sa loob, nap
"Look,"Pang-uulit niya na gusto pang tumingin ako sa katawan niya."No! I'm not looking." Muli kong tinakpan ang mga mata ko ng aking mga palad."Why not? Narito ang ebidensya na hindi ako nagsisinungaling,"Habang sinasabi niya iyon, bahagya akong napasilip sa kanya.At ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko nang makita kung ano ang mga ebidensya na sinasabi niya.Mayroong marka ng mga ngipin sa kanyang leeg."This is... I did that?!" Hindi ako makapaniwala na ginawa ko iyon sa kanya.No! It can't be."Sa tingin mo ay kaya kong kagatin ang leeg ko?" balik-tanong niya na sinundan ng pagbuntong-hininga. "Hmm, but don't worry." Saka siya kumilos at bumaba na sa kama.Tanging ang itim na trunks lang ang suot niya na akala ko ay wala siyang suot kanina.Nakasunod na lang ang mata ko hanggang sa pumasok siya sa banyo."Totoo ba na ako ang may gawa nun?" tanong ko pa ulit sa sarili ko na hindi talaga ako makapaniwala. Hindi lang iisa, kundi marami pang mapupulang marka sa katawan niya.







