Chapter 3

Lumipas na ang ilang linggo mula nang pumirma si Seraphina ng kontrata kasama si Alexander. Sa panahong iyon, unti-unti niyang naramdaman ang kakaibang tensyon sa pagitan nila hindi romantic pa, pero hindi rin basta business.

Ngayon, nakatayo siya sa malaking dressing room ng boutique sa Makati, nakasuot ng isang wedding gown na gawa sa pinakafinest na silk at tulle. Ang gown ay elegant, may subtle na sparkle sa bawat sulok ng tela, parang ginawa para sa isang queen. Ngunit si Seraphina ay hindi nakangiti. Ang puso niya ay mabigat, puno ng halo-halong excitement at kaba.

“Okay, Seraphina, huminga ka lang,” sabi ng designer habang inaayos ang mga draping ng gown sa balikat niya. “Subukan natin ang accessories pagkatapos. Makikita natin kung anong bagay ang babagay sa iyo.”

“Sure,” sagot niya, halos bulong, habang tinitingnan ang sarili sa malaking salamin. Sa unang tingin, nakikita niya ang isang babaeng confident at elegante. Ngunit sa loob niya, alam niya na may halong kaba hindi lang dahil sa kasal, kundi dahil sa hindi niya alam kung paano haharapin ang mga tao sa paligid.

Hinayaan ni Alexander si Seraphina na asikasuhin ang lahat ng detalye para sa kasal. Wala siyang pinilit hindi niya tinakot o inutos. Para sa kanya, ang kasal ay isang kontrata, yes, pero gusto rin niyang maramdaman ni Seraphina na may kontrol siya sa sariling buhay. Kaya ngayon, narito siya, tahimik pero alerto, nagbabantay sa gilid habang si Seraphina ay sinusukat ang gown.

“Alexander, okay ba ang color ng bouquet?” tanong ni Seraphina, hawak ang isang maliit na sample ng bulaklak.

“Perfect,” sagot niya, tahimik pero may katiyakan. “Gusto ko lang na masaya ka sa lahat ng ito. Ang kasal ay para sa iyo, hindi sa akin o sa sinuman.”

Napangiti siya nang bahagya. Para sa unang pagkakataon sa mahabang panahon, naramdaman niyang may taong nakikinig sa kanya, may taong nagmamalasakit sa kanyang desisyon, hindi sa pamagat o yaman niya.

Habang naglalakad siya papalapit sa salamin, huminga siya ng malalim. Ramdam niya ang bigat sa dibdib ang alaala ni Jacob, ang sakit na iniwan niya sa kanya, at ang mga ngiti ng bagong babae nito. Ngunit ngayon, may pagkakataon siyang ipakita na siya ay mas matatag, mas confident, at mas maganda kaysa dati.

Biglang bumukas ang pinto ng boutique. Ang ingay ng kampanilya ay parang alarm na nagpa-alert sa kanya. Huminto si Seraphina, at ang mata niya ay agad tumingin sa pintuan.

Doon, nakatayo si Jacob Cross, ang ex-fiancé niya, kasama ang bagong babae. Ang babae ay elegante, naka-red dress, at halatang confident sa sarili. Ang presensya nila ay parang bombang sumabog sa katahimikan ng boutique.

“Seraphina?” tawag ni Jacob, halatang nagulat siya na nakita si Seraphina sa gown. “Oh… wow. Ang ganda mo.”

Hindi siya tumugon. Tumigil siya sa pagsukat ng gown, pinisil ang tela sa braso niya at huminga ng malalim. Ang dugo sa katawan niya ay tila dumaloy nang mas mabilis.

Si Alexander, na naroroon sa tabi niya, ay napansin agad ang tension. Tumayo siya, matangkad at composed, at lumapit sa kanila nang walang halong emosyon sa mukha, ngunit ramdam ang bigat ng presence niya sa buong room.

“Jacob,” boses niya ay malamig, controlled. “Ano ang ginagawa mo rito?”

Jacob ay medyo nagulat sa tono, at bahagyang napa-atras. Hindi niya inaasahang makikita niya sa lugar na ito ang ama.   “I just… I was passing by, at nakita ko ang boutique. Excuse me, hindi ko alam na ikaw ay nandito,” paliwanag niya, medyo awkward.

“Siguro hindi ito lugar para sa mga sorpresa,” sabi ni Alexander, mahinahon pero may implicit na warning. “Kung mayroon kang sabihin, baka mas maayos kung sa labas natin pag-usapan.”

Si Seraphina ay nakatingin kay Jacob, hindi na siya takot, ngunit ramdam niya ang matinding galit at sama ng loob. “Jacob,” sinabi niya, mahinahon pero matatag, “I didn’t expect to see you here.”

Ang bagong babae ni Jacob ay bahagyang nakangiti, parang nakikitang may drama sa pagitan ng dalawa. “Wow, parang hindi pa rin kayo okay,” sabi niya sa medyo sarcastic na tono.

Hindi nakangiti si Seraphina. Tumingin siya sa salamin, nakita ang sarili isang babae na hindi basta-basta masaktan, isang babae na nagbabalik ng dignidad at kumpiyansa. Ang gown ay parang simbolo ng bagong simula.

Si Alexander, tahimik sa tabi niya, ay nakatingin sa kanya. Parang hindi niya iniwan ang kanyang presence bilang proteksyon at suporta. “Ignore them,” sabi niya sa mahinang tono, hindi para kay Seraphina kundi parang reminder sa sarili. “Focus on yourself.”

Huminga ng malalim si Sera at tumango—-nagpatuloy sa pagsukat ng gown. Sa bawat galaw, naramdaman niya ang lakas na matagal na niyang hinahanap, ang lakas na hindi kayang kuhanin ng nakaraan o ng sinuman sa labas.

Matapos ang ilang minuto ng awkward tension, nagpasya si Jacob at ang bagong babae na umalis. Bago sila lumabas, huling tingin ni Jacob kay Seraphina isang tingin ng panghihinayang at pagkabigla. “Alam ko naman na ginagamit mo lang ang daddy ko para pagselosin ako Sera,” matalim ang tingin na iginawad niya sa babae bago tuluyang lumabas ng botique.

Napansin naman ni Sera ang tingin ni Jacob sa kanya, inirapan niya lang ang lalaki. Tsaka, pinagpatuloy ang pagtingin sa sarili sa harap ng salamin. 

‘Ba’t ganyan siya makatingin hindi niya siguro tanggap na ikakasal ako sa tito niya.’

Matapos lumabas ang ex, bumalik ang katahimikan sa boutique. Ang designer ay lumapit kay Seraphina, bahagyang nag-alala pero masaya sa reaksyon ng bride. “Okay na ba tayo sa gown?”

Tumango si Seraphina. “Oo. Mas maganda ito sa akin kaysa sa inaasahan ko.”

Si Alexander ay lumapit, mahinahong nag-alok ng kamay. “Handa ka na ba para sa araw na iyon?”

“Handa na,” sagot niya, halatang may confidence na hindi niya naranasan bago. “At handa na rin akong iwan ang nakaraan sa likod.”

Tumango siya, at sa isang sandali, para silang nagkasundo sa isang unspoken understanding na kahit hindi romantic ngayon, may trust at respect na unti-unting nabuo.

Habang inaayos ang gown at mga accessories, alam ni Seraphina na may paparating na mas mahirap na emosyon mga challenges sa pamilya, societal expectations, at ang sariling puso na unti-unting magigising para sa lalaking nasa tabi niya.

Ngunit ngayon, sa harap ng salamin, sa suot na gown, at sa katahimikan ng boutique, naramdaman niya ang kapangyarihan ng sarili niyang desisyon. Siya na ang Seraphina ngayon hindi ang broken-hearted ex-fiancée. Siya ay confident, elegant, at handa na sa bagong buhay.