MasukLumipas ang ilang araw mula nang tuluyang malinawan si Seraphina tungkol sa katotohanan nina Jacob at Alexander. Parang may mabigat na kadena na unti-unting natanggal sa dibdib niya. Hindi man tuluyang nawala ang sakit ng nakaraan, hindi na ito kasing bigat tulad dati. Ngayon, mas malinaw na ang direksyon niya—ang kasal, ang bagong yugto ng buhay niya, at ang lalaking tahimik pero laging nasa tabi niya kapag kailangan niya ng sandigan.Nasa mansion siya ng pamilya Monteverde, sa grand ballroom kung saan gaganapin ang wedding rehearsal. Malawak ang lugar—mataas ang kisame, may malalaking crystal chandeliers na kumikislap sa liwanag, at mahahabang kurtinang kulay champagne na dahan-dahang ginagalaw ng air conditioning. Ang aisle ay may trial arrangement na ng puting rosas at baby’s breath, at may soft instrumental music na tumutugtog sa background.Suot ni Seraphina ang simple ngunit eleganteng rehearsal gown—off-white, flowing, may manipis na lace details sa sleeves. Hindi ito kasing b
Habang naglalakad si Seraphina sa malawak na living room ng mansion ni Alexander, ramdam niya ang tensyon sa paligid. Hindi lang dahil sa kasal nila na paparating, kundi dahil sa isang kakaibang pakiramdam parang may mabigat na nakatago sa mga mata ni Alexander na hindi niya alam.“Alexander…” maingat niyang sinimulan, hawak ang kamay niya ng bahagya, “may gusto ka bang sabihin sa akin?”Tumigil si Alexander sa kanyang hakbang, tumingin sa kanya nang matagal. Ang katahimikan ay halos makabulok sa tensyon. “Sera… may isang bagay na kailangan mong malaman… bago tayo tuluyang magpakasal.”Tumango siya, bahagyang kinakabahan. “Ano iyon?”Huminga si Alexander ng malalim, parang pinipilit tanggalin ang bigat sa dibdib niya bago ilabas ang katotohanan.“Jacob… ang ex-fiancé mo… anak ko,” ang unang sinabi niya.Natigilan siya, akala niya kasi ay pamangkin lang ni Alex si Jacob. Halos hindi makapagsalita. Ang kanyang isip ay umiikot sa mga pangalan, sa mga alaala ng gabing iyon sa boutique, sa
Lumipas na ang ilang linggo mula nang pumirma si Seraphina ng kontrata kasama si Alexander. Sa panahong iyon, unti-unti niyang naramdaman ang kakaibang tensyon sa pagitan nila hindi romantic pa, pero hindi rin basta business.Ngayon, nakatayo siya sa malaking dressing room ng boutique sa Makati, nakasuot ng isang wedding gown na gawa sa pinakafinest na silk at tulle. Ang gown ay elegant, may subtle na sparkle sa bawat sulok ng tela, parang ginawa para sa isang queen. Ngunit si Seraphina ay hindi nakangiti. Ang puso niya ay mabigat, puno ng halo-halong excitement at kaba.“Okay, Seraphina, huminga ka lang,” sabi ng designer habang inaayos ang mga draping ng gown sa balikat niya. “Subukan natin ang accessories pagkatapos. Makikita natin kung anong bagay ang babagay sa iyo.”“Sure,” sagot niya, halos bulong, habang tinitingnan ang sarili sa malaking salamin. Sa unang tingin, nakikita niya ang isang babaeng confident at elegante. Ngunit sa loob niya, alam niya na may halong kaba hindi lan
Kinabukasan, gising si Seraphina sa isang maliit at tahimik na hotel room. Ang ilaw ng umaga ay dahan-dahang pumapasok sa bintana, ngunit ang lamig sa loob ng kwarto ay nagpaalala sa kanya sa katotohanan: siya ay nagtagal sa bar kagabi, nakipag-usap sa isang lalaking kakaiba, at hindi niya matakasan ang damdamin niyang unti-unting nagigising.Nagbuhos siya ng mainit na tubig sa shower, sinusubukang banlawan ang alaala ng gabing iyon. Ngunit hindi niya kayang limutin ang hitsura ng lalaki—ang katahimikan niya, ang paraan ng kanyang tingin, at ang hindi maipaliwanag na aura na para bang may hawak siyang mundo sa kanyang mga mata. Hindi siya bastos, hindi rin mapilit. Pero may kakaiba sa paraan ng pagtitig nito sa kanya—parang binabasa siya, parang nakikita ang likod ng kanyang tapang at ang sugat na pilit niyang tinatakpan.Habang nagbibihis, muling bumalik sa kanyang isip ang mga salita niya sa bar: “I will marry the first man I meet.” Napatawa siya sa sarili. Paano niya nagawa iyon? P
Si Seraphina ay nakaupo sa isang sulok ng bar, nakatingin sa baso ng tubig na halos hindi niya naiinom. Ang ilaw ng bar ay dim, parang nagtatago sa kanya sa mata ng mundo. Kakaalis lang niya sa engagement party, puno ng kahihiyan at sakit ang lalaking akala niya’y minahal niya, tinaksil siya sa pinakamasakit na paraan.“Bakit ako palaging nagkakamali sa lalaki?” tanong niya sa sarili habang pinipisil ang baso. Ang tunog ng baso na nauumpugan sa kamay niya ay parang sumasalamin sa kaba ng puso niya.Sa tabi niya, may mga grupo ng kabataan na masayang nagkukwentuhan at nag-iinuman, pero hindi iyon nakakaapekto kay Seraphina. Para siyang ibang mundo. Ang kanyang ulo ay puno ng galit at panghihina, halo-halong emosyon na hindi niya alam kung paano ilalabas.“I will marry the first man I meet tonight. Wala na, basta lalaki, kahit sino. Basta hindi ako masaktan ulit.” Bulong niya sa sarili, halatang padalos-dalos, halatang galit at takot ang nagdudulot ng desisyon. Hindi niya alam kung seri







