Chapter 7

Nakatayo si Celestine sa harap ng gusali ng Velvet Sin.

Hindi naman naging mahirap para sa kanya na makalabas ng mansion ng mga Madrigal. Ang tanging problema lang ay sana ay walang nakakita sa kanya. Ilang blocks din ang nilakad niya bago siya sumakay ng taxi para hindi magmukhang may naghahatid sa kanya sa lugar na iyon. Ayaw niyang magkaroon ng kahit anong bakas na maaaring magturo kung saan siya nagpunta ngayong gabi.

“Miss.”

Narinig niya ang boses ng lalaking madalas kasama ni Maeve.

“I’m Ezra. Madame is waiting for you.”

Iniabot nito sa kanya ang isang antifaz.

Tumalikod si Celestine, tinanggal ang dark sunglasses niya, at isinuot ang maskara. Kailangan niyang siguraduhin na walang makakakilala sa kanya. Kahit hindi niya alam kung gaano kalaking panganib ang maaaring idulot ng pagpunta niya roon, ayaw niyang ipagsapalaran ang kanyang tunay na pagkatao.

Sinamahan siya ni Ezra papasok sa building.

Hindi nila ginamit ang entrance na dinaanan niya noong nakaraang gabi. Kailangan niyang makarating agad kay Madame dahil mukhang napaka-urgent ng sitwasyon. Hindi na rin niya tinanong kung bakit ganoon kabilis ang lahat. Sa tono pa lang ni Maeve sa cellphone, alam niyang may malaking problema.

Kumatok si Ezra sa pinto ng office ni Madame. Hindi nagtagal ay narinig nila ang utos na pumasok.

Binuksan niya ang pinto at pinapasok si Celestine.

“Thank you,” mahina niyang sabi.

Pumasok si Celestine at agad na napunta ang tingin niya kay Maeve. Napabuntong-hininga siya nang makita ang kaibigan. At least, nandito ito. Ibig sabihin, hindi siya nag-iisa sa kakaibang sitwasyong kinasasangkutan niya.

Hindi pumasok si Ezra. Isinara niya ang pinto at iniwan ang tatlong babae sa loob para makapag-usap. Pero hindi naman talaga maraming oras si Madame. Kailangan niyang kumbinsihin si Celestine na muling makipagkita sa lalaking nagbayad ng animnapung milyon para sa unang gabi nito.

“We don’t have much time,” diretso niyang sabi. “The man who paid sixty million for your first time wants to see you again tonight. Name your price.”

“Hindi ako interesado sa pera,” sagot ni Celestine.

Sa totoo lang, hindi rin niya alam kung bakit siya pumayag na pumunta roon. Siguro dahil sa sobrang desperada ng boses ni Maeve sa cellphone. O baka may parte sa kanya na gusto ring malaman kung bakit gustong makita ulit siya ng lalaking iyon. May kung anong kakaibang curiosity na hindi niya maipaliwanag, kahit pilit niya iyong itinatanggi sa sarili.

“Ask for anything,” sabi ni Madame, halatang desperado na. “I assure you, that man will pay whatever you ask. Money is not an issue for him.”

Napatingin si Celestine kay Maeve. Nagkibit-balikat lang ang kaibigan niya. Ang desisyon ay nasa kamay ni Celestine, at ayaw nitong pilitin siya sa isang bagay na ayaw niya.

Ilang segundo siyang nag-isip. Hindi niya maitatanggi na naging memorable ang unang gabi niya. Marahil dahil iyon ang first experience niya. Pero hindi rin masamang ulitin. Baka mas maging comfortable na siya ngayon. Hindi na siya kasing clueless tulad kagabi, at alam na niya kung ano ang aasahan.

Kinagat niya ang ibabang labi niya bago bahagyang ngumiti.

“Okay. I accept.”

Halos mapahinga nang maluwag si Madame. Ang babaeng ito ang tanging pag-asa niya para hindi tuluyang mawala ang Velvet Sin. Ngayon, kailangan na lang niyang ihanda ito para sa muling pagkikita nila ni Rowan Madrigal.

Tiningnan niya si Celestine mula ulo hanggang paa. Nakasuot ito ng malaking black trench coat. Kahit sa unang tingin pa lang, halatang mamahalin ang damit. Ngunit wala siyang oras para pag-isipan iyon. Ang mahalaga ngayon ay maihanda si Celestine at maihatid ito kay Rowan bago tuluyang maubos ang pasensya ng lalaki.

“Eve, take her to get ready,” utos ni Madame. “I need to tell the gentleman that she’ll be ready for him soon.”

Lumabas si Madame sa office at iniwan ang dalawang babae. Agad na lumapit si Maeve kay Celestine. Hindi niya inakalang ganoon kabilis itong papayag. Pero sa totoo lang, natutuwa siya para sa kaibigan. Deserve ni Celestine na mag-enjoy. Hindi iyong habang-buhay na lang itong nakakulong sa boring na mansion at nagpapanggap na perfect wife.

“Come on,” masayang sabi ni Maeve habang hinahawakan ang braso niya. “Let’s make you look sexy for that man. If you’re going to do this again, at least make sure you enjoy every second of it.”

Sabay silang naglakad papunta sa pinto.

Sa hallway, bahagyang nakatayo sa gilid si Ezra kasama ang ilan niyang katrabaho. Napansin niyang lumabas si Eve na masayang kasama ang babaeng dumating. Maaari naman siyang maghintay. Kapag tapos na si Eve, saka niya ito makakausap nang maayos. Hindi niya kailangang magmadali dahil alam niyang hindi naman basta-basta makakaalis si Eve sa loob ng building nang hindi niya namamalayan.

***

Bumalik si Madame sa private room ni Rowan Madrigal.

Hindi ito nag-iisa. Nandoon din ang assistant niya na may hawak na folder. Alam na ni Madame kung ano iyon. Hindi kailanman naghihintay si Rowan ng “no” bilang sagot, kaya mukhang handa na ang lahat para sa gabing iyon.

“She’s getting ready for you,” sabi ni Madame.

Iniabot ng assistant ang folder sa kanya matapos siyang senyasan ni Rowan. Alam na ni Madame kung ano ang kailangan niyang gawin.

“No mistakes, Madame,” malamig na sabi ni Rowan.

Tumango si Madame. Medyo nanginginig ang kamay niya habang tinatanggap ang folder. Huminga siya nang malalim. Kailangan lang pumirma ng babae. At kung mahal nito ang sariling privacy at seguridad, hindi nito dapat sabihin kahit kanino kung sino ang lalaking kasama niya.

“Thank you. About the payment...”

“The amount she asks for will be your payment as well,” putol ni Rowan.

Tumango si Madame, halatang natuwa. Sinabi ni Celestine na wala siyang pakialam sa pera. Ibig sabihin, maaari siyang magtakda ng halaga para sa gabing iyon. At siguradong kikita rin nang malaki si Celestine.

Hindi na siya nagtanong kung gaano kalaki ang kayang bayaran ni Rowan. Sa pagkakaalam niya, hindi naman problema sa lalaki ang pera. Ang problema lamang ay ang kanyang pasensya, at ayaw niyang siya ang maging dahilan para tuluyan nitong wasakin ang negosyo niya.

***

Lumabas si Celestine mula sa bathroom matapos maligo nang mabilis. Napansin niya ang mga mamahaling sabon at toiletries na inilaan sa mga VIP room. Mabango at napakaganda ng mga iyon. Halatang walang tinitipid ang Velvet Sin pagdating sa mga bisitang kayang magbayad ng malaking halaga.

Pagkatapos, tumingin siya sa lingerie na inihanda ni Maeve. Nagustuhan niya agad iyon. Mas maganda pa iyon kaysa sa suot niya noong nakaraang gabi.

Kinuha niya ang itim na lace lingerie. Manipis at eleganteng tingnan, at sapat na para ipakita ang magandang hubog ng katawan niya.

“Come on, hurry up,” sabi ni Maeve habang papalapit dala ang makeup case. “You have to look sexy tonight. You don’t want to keep your mystery man waiting.”

“Okay.”

Nagsimula nang magbihis si Celestine habang inaayos naman ni Maeve ang makeup niya. Tahimik na pinagmasdan siya ni Maeve. Maputi at makinis ang balat ni Celestine. May ilang mapupulang marka pa mula sa nakaraang gabi, pero kahit ganoon ay napakaganda pa rin niya.

Hindi talaga alam ni Rowan kung anong klaseng babae ang mayroon siya bilang asawa. Kung alam lang nito kung sino ang babaeng pinapabalik niya rito ngayong gabi, malamang ay hindi ito maniniwala sa sarili nitong kapalaran.

Kumatok sa pinto. Pero bago pa sila makasagot, pumasok na si Madame.

Agad na namula si Celestine at tumalikod. Wala pa siyang suot na maskara. Mabilis iyong inabot sa kanya ni Maeve. Walang dapat makaalam na si Celestine Madrigal ang babaeng nasa loob ng Velvet Sin.

“I need you to sign this confidentiality agreement,” sabi ni Madame habang papalapit.

Humarap muli si Celestine matapos isuot ang maskara.

“Why?”

Hindi niya agad kinuha ang folder na iniaabot ni Madame.

“He’s a very important man,” paliwanag ni Madame. “His identity cannot be revealed. You have to sign this. You really don’t have a choice.”

Bahagyang kumunot ang noo ni Celestine. Kinuha niya ang folder, pero agad iyong inagaw ni Maeve. Kahit kilala si Maeve sa pagiging carefree at magastos, hindi naman siya ignorante pagdating sa business at contracts.

Binasa niya ang dokumento. Sa unang tingin, wala namang kakaiba. May malaking penalty lang kung ilalabas sa publiko ang identity ng lalaki. Halos gusto niyang matawa. Kung pera lang ang problema, kayang-kayang bayaran iyon ni Rowan kung hihilingin ni Celestine.

Pero may isang clause na nagpahinto sa kanya. Isang clause na malinaw na nagsasabing maaaring magkaroon ng seryosong consequences si Celestine kapag nilabag niya ang agreement. Hindi niya gusto iyon. Hindi ito simpleng kontrata na basta-basta niya maaaring balewalain.

“Sign it,” sabi ni Maeve. “It’s only for tonight.”

Tumango si Celestine. Tama naman si Maeve. Isang gabi lang ulit. Pagkatapos nito, hindi na nila kailangang magkita.

Habang hawak niya ang pen, bigla siyang napaisip. Hindi niya puwedeng gamitin ang pirma niya bilang Mrs. Madrigal. Napakadelikado kung sakaling mapunta sa media ang kontrata. Kaya ginamit niya ang dati niyang signature.

C. S.

Simple lang ang initials nito. Halos walang nakakakilala sa signature na iyon dahil labing-walong taong gulang pa lang siya nang ikasal siya at tuluyang nakilala bilang Celestine Madrigal. Hindi niya kailanman naisip na kakailanganin niyang gamitin muli ang pangalan at pirma na iyon para sa isang bagay na ganito.

“Perfect. Ready?” tanong ni Madame.

Kinuha niya ang folder. Kailangan niya iyong ibigay sa assistant ni Rowan kasama ang payment na mapupunta kay Celestine at sa kanya. Napatingin si Celestine kay Maeve.

Agad na kumuha si Maeve ng red lipstick.

“Try this.”

Inilagay niya iyon sa labi ni Celestine. Agad na nagbago ang itsura niya. Ang dating pale na labi ay naging matingkad na pula. Mas kapansin-pansin ngayon ang buong mukha niya.

“You look completely different,” sabi ni Maeve.

Ngumiti si Celestine.

“Yes.”

Kinuha niya ang robe na inihanda para sa kanya. Kahit manipis iyon, bagay pa rin bilang dagdag sa suot niya. Ayaw niyang lumabas nang ganoon lamang ang suot niya, lalo na't marami pa ring tao sa paligid.

Pagkatapos, personal siyang sinamahan ni Madame papunta sa suite. Parehong kuwarto iyon noong nakaraang gabi. Ang lugar kung saan tuluyang nagbago ang buhay niya.

At ngayong gabi, muli niyang makikita ang lalaking iyon. Ang lalaking unang nagbigay sa kanya ng bagong karanasan.

“Enjoy,” sabi ni Madame nang ihatid siya sa harap ng pinto.

Pagkatapos, umalis na ito.

Huminga nang malalim si Celestine. Kailangan niyang kalimutan ang kaba. Nakilala na niya ang lalaki kagabi. Alam na niya kung ano ang aasahan. At sa pagkakataong ito, mas handa na siya. Gusto niyang i-enjoy ang gabing iyon. Higit pa kaysa sa unang gabi.

Samantala, iniisip niyang baka nasa ibang lugar ngayon si Rowan at kasama ang isa sa mga babae nito. Ngayon, hindi na niya kailangang isipin iyon. May sarili na rin siyang sikreto. Sa unang pagkakataon, pakiramdam niya ay may ginagawa siyang para lamang sa sarili niya, kahit hindi niya alam kung saan siya dadalhin ng desisyong iyon.

Dahan-dahan niyang binuksan ang pinto. Mahina ang ilaw sa loob ng suite, nagbibigay iyon ng romantic na atmosphere. Nakakatawa dahil wala naman sa kanilang dalawa ang naghahanap ng romance. Pero hindi na mahalaga iyon.

Isinara ni Celestine ang pinto at mabagal na naglakad papasok. Elegante ang bawat hakbang niya. Napunta ang tingin niya sa malaking bintana.

May isang lalaki roon.

Nakatayo ito at nakatalikod sa kanya. Agad niyang nakilala ang tindig nito. Malapad ang balikat. Matipuno ang katawan. At kahit nakasuot ng tailored suit, kitang-kita pa rin ang lakas at confidence sa kilos nito.

Bigla itong humarap.

At sa pagkakataong iyon, wala nang maskara sa mukha ng lalaki. Hindi na nito kailangan iyon. Noong nakaraang gabi, requirement lang iyon para sa mga bisita at wala pa namang confidentiality agreement si Celestine.

Pero ngayong gabi, iba na. Nakapirma na siya. At alam na rin ng assistant ni Rowan na hawak na nito ang signed contract. Kapag sinubukan niyang ibunyag ang identity ng lalaki, malalaman niyang hindi biro ang consequences.

Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit biglang nanginig si Celestine.

Nanlaki ang mga mata niya. Bahagyang bumuka ang mapupulang labi niya. Hindi niya maalis ang tingin sa lalaki.

Sa lalaking nagbanta kay Madame na sisirain nito ang Velvet Sin kapag hindi siya dinala roon.

Sa lalaking nagbayad ng animnapung milyon para sa unang gabi niya.

Sa lalaking buong araw niyang hindi na maalala ang mukha.

Ngayon, malinaw na malinaw na sa kanya. Parang biglang tumigil ang mundo niya.

Ang lalaking nasa harapan niya ay ang sarili niyang asawa.

Si Rowan Madrigal.

“Rowan,” bulong ni Celestine.

Napakahina ng boses niya. Hindi iyon narinig ng lalaki.

Pero para kay Celestine, sapat na ang isang pangalan para tuluyang mabasag ang lahat ng iniisip niya.

The mysterious masked buyer was not a stranger.

Ito ang lalaking apat na taon niyang tinatawag na asawa.