Share

3

Author: Allecorianna
last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-17 00:01:56

MIRIAM

Matapos ang almusal, bumalik ako sa kuwarto at agad na naupo sa gilid ng malaking kama. Hindi ko pa rin maayos na maipaliwanag sa sarili ko kung paano ako napunta sa lugar na ito. Ilang beses kong sinubukang kumbinsihin ang sarili kong panaginip lamang ang lahat, pero hindi iyon posible dahil malinaw kong naaalala ang bawat nangyari mula nang imulat ko ang mga mata ko.

Nasa loob talaga ako ng librong binasa ko kagabi.

Napatingin ako sa dalawang kamay ko at saka hinaplos ang mukha ko. Iba ang itsura ko ngayon. Hindi na ako si Miriam Chavez na may simpleng buhok, ordinaryong damit, at mga kamay na may maliliit na peklat dahil sa trabaho. Ako na ngayon si Mila Chavez, ang babaeng nabasa ko sa nobelang A Fantasy Romance. Hindi ko alam kung paano nangyari iyon, pero wala akong ibang maipaliwanag sa sitwasyon ko.

Paano ako nakapasok sa libro? May kinalaman kaya roon ang matandang babae na nagbigay sa akin nito? Bakit niya ako pinagbasa ng buong kuwento at bakit parang alam niyang may mangyayaring kakaiba pagkatapos kong matapos iyon?

Muli kong inalala ang huling sinabi niya sa akin. May mga kuwentong hindi natatapos sa huling pahina ng isang libro. Noong una ay inisip kong isa lamang iyong karaniwang kasabihan ng isang matandang mahilig magbasa, pero ngayon ay hindi ko na alam kung ano ang dapat kong paniwalaan.

Napabuntong-hininga ako at sumandal sa headboard. Hindi ko rin maiwasang isipin ang pamilya ko sa totoong mundo. Nagtataka kaya sila kung bakit hindi pa ako bumabangon? Hinahanap na kaya nila ako? Baka napansin na ni Mama na hindi ako lumabas ng kuwarto para maghanda ng almusal. O baka naman iniisip lang nilang natutulog pa ako at wala silang pakialam kung nasaan ako.

Paano kung hindi na ako makabalik?

Napakagat ako sa ibabang labi habang iniisip iyon. Hindi man naging maganda ang pakikitungo sa akin ng pamilya ko, hindi ko rin naman inaasahang mawawala ako sa kanila nang ganito. May trabaho akong kailangang balikan at mga gamit akong naiwan sa kuwarto. Hindi ko man gusto ang buhay ko roon, iyon pa rin ang mundong kinalakihan ko.

Pero kung talagang hindi na ako makakabalik, kailangan kong tanggapin na narito na ako ngayon.

Napatingin ako sa malaking aparador sa tapat ng kama. Naalala kong may mga damit si Mila roon at malamang ay marami pa akong kailangang malaman tungkol sa buhay niya. Hindi ko puwedeng basta sabihin sa lahat na ibang tao ako at napunta lamang sa katawan niya. Hindi nila ako paniniwalaan, at baka isipin pa nilang may problema ako sa pag-iisip.

Mas mabuting manahimik muna ako tungkol sa tunay kong pagkatao.

Ang mahalaga ngayon ay malaman ko kung anong bahagi na ako ng kuwento at kung paano ko maiiwasan ang mga pangyayaring nagdala kay Mila sa malungkot niyang katapusan. Nasa bahay pa ako ng pamilya Chavez at fiancé ko si Xian Montenegro. Ibig sabihin, maaga pa sa kuwento ang kasalukuyang sitwasyon ko. May sapat pa akong panahon para baguhin ang mga bagay na alam kong mangyayari.

Napaisip ako kay Xian.

Hindi ko pa rin makalimutan ang mukha niya nang makita ko siyang nagising sa tabi ko. Siya talaga iyon, ang lalaking ilang oras kong binasa sa nobela. Gwapo siya, pero hindi ko inaasahang ganoon siya kasakit magsalita. Tinawag pa niya akong baliw nang hindi ko siya nakilala. Hindi ko rin nagustuhan ang paraan ng pakikitungo niya kay Mila, lalo na kung iisipin kong hindi naman kasalanan ng babae ang arranged marriage na ginawa ng kanilang mga magulang.

Hindi ko alam kung bakit kailangan niyang maging ganoon ka-arogante. Kung ayaw niya sa kasal, dapat sa mga magulang niya siya magalit at hindi kay Mila. Wala rin namang magagawa ang babae dahil napagkasunduan na ng dalawang pamilya ang lahat.

“Hay naku! Nakakabaliw naman ang nangyaring ito sa akin!”

Napailing ako habang naaalala ang mga pahina ng nobela. Alam kong hindi magiging madali ang pakikisama kay Xian, pero hindi ko rin naman kailangang tiisin ang lahat ng sasabihin niya. Hindi ako ang dating Mila na tahimik na tatanggap ng bawat pang-iinsulto. Kung kailangan kong manatili sa mundong ito, sisiguraduhin kong hindi ko hahayaang mangyari sa akin ang lahat ng nabasa ko.

Habang abala ako sa pag-iisip, biglang bumukas ang pintó ng kuwarto.

Napalingon ako at nakita ko si Jessica na pumasok nang hindi man lang kumakatok. Nakasuot siya ng mamahaling damit at maayos ang pagkakagawa ng buhok. May hawak siyang cellphone at nakataas ang kilay habang nakatingin sa akin. Kung hindi ko pa nabasa ang nobela, baka isipin kong isa siyang mabait at eleganteng babae. Pero alam ko kung ano ang nasa likod ng maayos niyang pananamit at maamo na mukha.

Siya ang taong may pinakamalaking inggit kay Mila.

"Ano na naman ang ginagawa mo rito? Kanina ka pa nakaupo at mukhang wala kang balak kumilos. Hindi ka ba marunong mag-ayos ng sarili mo kapag may bisita tayo?" tanong niya habang papalapit sa akin.

Hindi ako sumagot agad. Pinagmasdan ko lamang siya habang inaalala ang mga eksenang nabasa ko tungkol sa kanilang dalawa. Sa orihinal na kuwento, madalas pumunta si Jessica sa kuwarto ni Mila para insultuhin ito at ipaalala na hindi ito bagay kay Xian. Hindi rin nito pinalalampas ang pagkakataong iparamdam sa kapatid na mas lamang siya rito sa lahat ng bagay.

"May kailangan ka ba sa akin?" tanong ko.

Napahinto siya sa pag-aayos ng buhok at bahagyang kumunot ang noo. Marahil ay hindi niya inaasahang sasagutin ko siya nang ganoon.

"May kailangan? Kailangan ba kitang puntahan kung wala akong sasabihin sa iyo? Huwag kang magkunwaring hindi mo alam kung bakit ako narito," sagot niya.

"Kung wala kang importanteng sasabihin, puwede ka namang lumabas. Gusto ko munang magpahinga."

Lalong nagbago ang mukha niya. Hindi siya sanay na tinatanggihan ko ang mga sinasabi niya. Sa pagkakaalam niya, palagi akong sumusunod at hindi ako nakikipagtalo sa kanya. Hindi ko na rin naman kailangang magkunwari na natatakot ako sa kanya dahil wala akong balak na ulitin ang ginawa ng dating Mila.

Lumapit siya sa kama at tumayo sa harap ko. "Huwag kang umasta na para bang kung sino ka. Hindi dahil ikaw ang napiling mapangasawa ni Xian ay puwede mo nang gawin ang lahat ng gusto mo. Alam mo namang hindi ka niya gusto, kaya huwag kang masyadong umasa na magiging masaya kayo sa arranged marriage na iyan."

Seryoso ko siyang tiningnan. Iyon na ang simula ng eksenang naaalala ko mula sa nobela. Sa orihinal na kuwento, pumunta si Jessica sa kuwarto ni Mila upang sabihin na hindi niya hahayaang matuloy ang kasal. Sinabi rin nitong mas bagay silang dalawa ni Xian at gagawin niya ang lahat para sila ang magkatuluyan.

Noong nabasa ko ang bahaging iyon, naalala kong hindi sumagot si Mila. Hinayaan lamang nitong magsalita ang kapatid at nanatiling nakayuko habang pinipigilan ang sariling umiyak. Dahil hindi ito lumalaban, lalo lamang lumakas ang loob ni Jessica na insultuhin siya.

Ngunit hindi ako ang dating Mila.

"Huwag mong sabihin sa akin na wala akong karapatang umasa kay Xian dahil ikaw ang may gusto sa kanya," sagot ko.

Natigilan si Jessica. Tila hindi niya inaasahan ang sinabi ko kaya ilang segundo muna siyang nakatitig sa akin bago muling magsalita.

"Ano? Alam mo ba ang sinasabi mo? Matagal nang hindi interesado sa iyo si Xian. Kung hindi lang dahil sa kasunduan ng mga magulang natin, hindi ka niya papansinin kahit kailan. Kaya huwag mong ipilit ang sarili mo sa kanya dahil mas bagay kami kaysa sa inyong dalawa."

Napangiti ako nang malawak dahil sa sobrang kapal ng mukha niya. Sarili niyang kapatid ang kausap niya pero wala man lang siyang pakialam kung masasaktan ako sa mga sinasabi niya. Hindi ko rin naman maikakaila na may punto siya tungkol sa nararamdaman ni Xian. Hindi nga ako gusto ng lalaki, pero hindi ibig sabihin noon ay may karapatan na si Jessica na agawin siya.

"Kung ganoon, bakit hindi mo siya direktang kausapin? Bakit kailangan mo pang pumunta rito at sabihin sa akin na gusto mong maging kayo?" tanong ko.

"Because I know you will never give him up willingly. Alam kong gagawin mo ang lahat para mapanatili ang engagement ninyo dahil gusto mong mapunta sa isang mayamang pamilya. Pero hindi ako papayag na ikaw ang makasama niya habang ako ang mas bagay sa kanya."

Napailing ako. Hindi ko alam kung paano niya nagagawang sabihin ang mga bagay na iyon nang walang bahid ng hiya. Sa pagkakaalam ko, hindi naman siya ang pinili ng mga magulang ni Xian. At kahit pa gusto niyang makuha ang lalaki, hindi ibig sabihin na maaari niyang sirain ang buhay ng sarili niyang kapatid.

"Jessica, kung gusto mo talagang malaman, hindi ako interesado sa mga sinasabi mo tungkol sa kung sino ang mas bagay kay Xian. Pero huwag mong isipin na papayag akong agawin mo siya sa akin dahil lang gusto mo siya," sagot ko.

Natawa siya nang mahina at umiling. "Ang tapang mo namang magsalita ngayon. Hindi ka ba natatakot na baka malaman ni Xian na ganyan ang ugali mo? Baka lalo ka lang niyang layuan kapag nalaman niyang hindi ka pala kasing bait ng ipinapakita mo sa kanya."

"Kung ayaw niya sa akin dahil marunong akong sumagot, problema na niya iyon. Hindi ko kailangang magkunwaring mahina para lang magustuhan niya ako."

Lalong sumama ang tingin niya. Hindi niya inaasahang maririnig ang mga salitang iyon mula sa akin. Sa orihinal na kuwento, alam kong palaging nagiging matagumpay si Jessica sa pagpaparamdam kay Mila na wala itong halaga. Ngunit ngayon ay hindi ko na hahayaang mangyari iyon.

Lumapit pa siya nang kaunti at itinuro ang daliri sa akin.

"Makinig ka sa akin, Mila. Hindi ako titigil hangga't hindi ko nakukuha si Xian. Kahit fiancé mo siya ngayon, gagawin ko ang lahat para kami ang magkatuluyan. Hindi mo ako mapipigilan."

Tiningnan ko siya nang diretso sa mga mata bago ako sumagot.

"Hindi mo maaagaw sa akin ang fiancé ko, Jessica. Akin lang siya."

Napatulala siya sa sinabi ko. Ilang segundo siyang hindi nakapagsalita habang tila sinusubukang intindihin kung tama ba ang narinig niya. Alam kong hindi niya inaasahan ang ganoong sagot mula sa kapatid niyang palagi niyang minamaliit.

"Anong sinabi mo?" tanong niya, halatang hindi makapaniwala.

"Narinig mo naman ako. Si Xian ang fiancé ko at hindi ko ibibigay sa iyo ang karapatan na makialam sa relasyon namin. Kung gusto mo siya, ikaw ang humanap ng paraan para mapansin ka niya. Huwag mong idamay ang buhay ko sa kagustuhan mo."

Namula ang mukha niya sa galit. Halatang gusto niyang sumagot agad, pero hindi niya mahanap ang mga salitang inaasahan niyang magagamit niya para patahimikin ako.

Hindi ko alam kung ano ang susunod niyang gagawin, pero sigurado akong hindi niya palalampasin ang nangyari. Kilala ko ang ugali niya dahil nabasa ko ang buong kuwento. Hindi siya basta susuko kapag may bagay siyang gustong makuha, lalo na kung iyon ang bagay na mayroon ang ibang tao at wala sa kanya.

Tumayo ako mula sa kama at inayos ang suot kong damit. Hindi ko kailangang hintayin siyang magsalita pa dahil nasabi ko na ang gusto kong sabihin.

"Kung wala ka nang ibang sasabihin, gusto ko nang magbihis. May mga kailangan pa akong alamin tungkol sa bahay na ito," sabi ko.

Hindi pa rin siya gumagalaw sa kinatatayuan niya. Tinitigan niya ako nang masama bago tuluyang humarap sa p***o.

"Huwag mong isipin na mananalo ka dahil lang sumasagot ka sa akin ngayon, Mila. Makikita mo rin kung sino sa atin ang magiging asawa ni Xian," banta niya bago lumabas ng kuwarto.

Nang tuluyang magsara ang p***o, saka lamang ako nakahinga nang maluwag. Hindi ko inaasahang ganoon agad ang magiging unang pagtatalo namin ni Jessica, pero kailangan kong masanay. Kung gusto kong baguhin ang kapalaran ni Mila, hindi puwedeng puro pag-iwas lamang ang gagawin ko.

Alam kong marami pa akong haharapin sa mundong ito. Si Jessica ay isa lamang sa mga taong kailangan kong bantayan, at si Xian naman ang pinakamahirap pakisamahan dahil sa ugali nitong arogante. Hindi ko pa alam kung paano ko mababago ang pananaw niya sa akin, pero hindi ko rin iyon kailangang madaliin.

Ang mahalaga, hindi na ako papayag na tratuhin ako ng kahit sino na para bang wala akong karapatang ipaglaban ang sarili ko.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • His Wild Fantasy    3

    MIRIAMMatapos ang almusal, bumalik ako sa kuwarto at agad na naupo sa gilid ng malaking kama. Hindi ko pa rin maayos na maipaliwanag sa sarili ko kung paano ako napunta sa lugar na ito. Ilang beses kong sinubukang kumbinsihin ang sarili kong panaginip lamang ang lahat, pero hindi iyon posible dahil malinaw kong naaalala ang bawat nangyari mula nang imulat ko ang mga mata ko.Nasa loob talaga ako ng librong binasa ko kagabi.Napatingin ako sa dalawang kamay ko at saka hinaplos ang mukha ko. Iba ang itsura ko ngayon. Hindi na ako si Miriam Chavez na may simpleng buhok, ordinaryong damit, at mga kamay na may maliliit na peklat dahil sa trabaho. Ako na ngayon si Mila Chavez, ang babaeng nabasa ko sa nobelang A Fantasy Romance. Hindi ko alam kung paano nangyari iyon, pero wala akong ibang maipaliwanag sa sitwasyon ko.Paano ako nakapasok sa libro? May kinalaman kaya roon ang matandang babae na nagbigay sa akin nito? Bakit niya ako pinagbasa ng buong kuwento at bakit parang alam niyang may

  • His Wild Fantasy    2

    MIRIAMDahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko nang maramdaman kong may liwanag na tumatama sa mukha ko. Medyo mabigat pa ang talukap ko kaya ilang beses akong pumikit at dumilat bago tuluyang makapagising. Inunat ko ang mga braso ko at saka sinubukang bumangon, pero agad akong natigilan nang maramdaman kong hindi pamilyar ang hinihigaan ko.Hindi ito ang kama ko.Napatingin ako sa paligid. Malawak ang kuwartong kinaroroonan ko. May malalaking bintana sa gilid na natatakpan ng makakapal na kurtina, isang malaking aparador sa kabilang bahagi, at mga muwebles na halatang mamahalin. Pati ang kama ay napakalaki kumpara sa maliit na kama sa kuwarto ko sa bahay.Napakunot ang noo ko habang sinusubukang alalahanin kung paano ako nakarating dito. Ang huling naaalala ko ay nakahiga ako sa sarili kong kama habang nagbabasa ng librong ibinigay sa akin ng matandang babae. Nakatulog ako habang hawak ang librong iyon, kaya bakit bigla akong nagising sa ganitong lugar?May kung anong gumalaw sa ta

  • His Wild Fantasy    1

    MIRIAM CHAVEZ "Ikaw na naman ang may kasalanan, Miriam! Hindi ka ba marunong mag-ingat sa mga gamit dito sa bahay? Tingnan mo ang ginawa mo sa plorera, hindi naman iyan basta-basta nabibili!" galit na sigaw ni Papa Raul habang nakaturo sa mga basag na piraso nito sa sahig.Napahinto ako sa paglalampaso at napatingin sa sala. Nasa harap ng mesa si Papa habang nakakunot ang noo. Katabi niya si Mama Lanie na nakatingin din sa akin na para bang sigurado na agad siyang ako ang may kasalanan. Hindi ko pa nga alam kung paano nabasag ang plorera, pero ako na naman ang unang sinisi nila."Pa, hindi ko po iyan nabasag. Naglalampaso ako sa kabilang bahagi ng sala kanina at hindi ko naman nilapitan ang mesa. Hindi ko rin alam kung paano iyan nahulog," paliwanag ko habang hawak pa rin ang mop."Huwag mo kaming lokohin, Miriam. Ikaw lang naman ang naglilinis dito, kaya sino pa ba ang may gawa niyan? Hindi mo kailangang gumawa ng dahilan dahil alam naming ikaw ang may kasalanan," sagot ni Mama.Nap

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status